I SA/WA 1209/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-04-04
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościwywłaszczeniezwrot nieruchomościgospodarka nieruchomościamiplanowanie przestrzennepostępowanie administracyjnewłaściwość organówskargaodrzucenie skargi

WSA w Warszawie odrzucił skargę starosty na postanowienie wojewody uchylające postanowienie burmistrza dotyczące braku możliwości zagospodarowania nieruchomości przeznaczonej do zwrotu.

Sprawa dotyczyła skargi starosty na postanowienie wojewody, które uchyliło postanowienie burmistrza o braku możliwości zagospodarowania części wywłaszczonej nieruchomości. Starosta argumentował, że wojewoda nie był właściwy do rozpatrzenia zażalenia. Sąd uznał, że postanowienie burmistrza nie miało samodzielnego bytu prawnego i było jedynie elementem pomocniczym w postępowaniu prowadzonym przez starostę. W związku z tym skarga starosty, jako organu właściwego do wydania decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości, została uznana za niedopuszczalną i odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Starosty [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., które uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia [...] grudnia 2004 r. Postanowienie burmistrza informowało o braku możliwości zagospodarowania części wywłaszczonej nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego na dzień złożenia wniosku o zwrot. Starosta w swojej skardze podniósł, że Wojewoda nie był właściwy do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie burmistrza, argumentując, że sprawy dotyczące planowania przestrzennego należą do właściwości gminy, a nie wojewody. Sąd analizując przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, doszedł do wniosku, że postanowienie burmistrza miało charakter pomocniczy i nie stanowiło samodzielnego aktu administracyjnego. W sprawach zwrotu wywłaszczonych nieruchomości organem właściwym do wydania decyzji jest starosta. Postanowienie burmistrza było jedynie elementem postępowania wyjaśniającego, a nie rozstrzygnięciem merytorycznym. W związku z tym, skarga wniesiona przez starostę, który sam był organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy zwrotu nieruchomości, została uznana za niedopuszczalną z powodu braku legitymacji skargowej. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 K.p.a., odrzucił skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ właściwy do wydania decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości (starosta) nie posiada legitymacji skargowej do zaskarżenia postanowienia wojewody uchylającego postanowienie burmistrza, które miało charakter pomocniczy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że postanowienie burmistrza nie miało samodzielnego bytu prawnego i było jedynie elementem postępowania wyjaśniającego. Organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy zwrotu nieruchomości jest starosta. W związku z tym skarga wniesiona przez starostę była niedopuszczalna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.g.n. art. 137 § 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Pomocnicze

k.p.a. art. 106 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 106 § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 58 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 3 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.s.g. art. 7 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.k.o. art. 1 § 1

Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych

u.g.n. art. 9

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 136

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie burmistrza nie miało samodzielnego bytu prawnego i było jedynie elementem pomocniczym w postępowaniu prowadzonym przez starostę. Starosta, jako organ właściwy do wydania decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości, nie posiadał legitymacji skargowej do zaskarżenia postanowienia wojewody.

Odrzucone argumenty

Wojewoda nie był właściwy do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie burmistrza, gdyż sprawa dotyczy rozstrzygnięć zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Godne uwagi sformułowania

postanowienie burmistrza [...] informujące o braku możliwości zagospodarowania części działki Nr [...] nie istniała możliwość zagospodarowania części działki zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. nie wystąpiły przesłanki określone wart. 106 § 5 k.p.a. uzasadniające zajęcie stanowiska w sprawie zwrotu nieruchomości w formie postanowienia. nie uzależnia, bowiem wydania decyzji o zwrocie nieruchomości od zajęcia stanowiska przez inny organ [...] w formie postanowienia. nie mają samodzielnego bytu prawnego. nie jest upoważniony do zaskarżenia decyzji Wojewody [...] i nie posiada on w tym wypadku legitymacji skargowej.

Skład orzekający

Gabriela Nowak

przewodniczący sprawozdawca

Daniela Kozłowska

sędzia

Joanna Skiba

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości organów w postępowaniach dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości oraz charakteru postanowień wydawanych w ramach postępowania pomocniczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wydaniem postanowienia przez burmistrza i jego zaskarżeniem przez starostę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z właściwością organów i charakterem rozstrzygnięć w postępowaniach o zwrot nieruchomości, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Kto ma rację w sporze o zwrot wywłaszczonej nieruchomości? Sąd wyjaśnia rolę starosty i burmistrza.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wa 1209/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska
Gabriela Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Skiba
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie opinii w postępowaniu o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
I SA/WA 1209/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 roku nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia Z. S., J. B., D. B., T. B., L. B. , B. B. i H. K. – spadkobierców M. i S. małżonków B. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] informujące o braku możliwości zagospodarowania części działki Nr [...] położonej w L. przy ul. [...] zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot nieruchomości- uchylił zaskarżone postanowienie w całości.
W toku postępowania administracyjnego ustalono, że S. B. zwrócił się z wnioskiem do Starosty Powiatu [...] o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości położonej w L., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2 położonej w obrębie [...] miasta L. przy ul. [...]. W związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie zwrotu opisanej wyżej nieruchomości wywłaszczonej na podstawie "Orzeczenia o wywłaszczeniu i odszkodowaniu" z dnia [...].06.1964r., zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej Nr [...] z dnia [...].05.1963r. z przeznaczeniem pod budowę posterunku Milicji Obywatelskiej, Starosta Powiatu [...] zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w L. o informację wynikającą z art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 46 poz. 543 ze zm.), czy istnieje możliwość zagospodarowania części przedmiotowej działki będącej przedmiotem postępowania o zwrot zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązujących na dzień złożenia wniosku tj. [...] 03.2003.
W związku z powołanym wyżej pismem Burmistrz Miasta i Gminy L. wydał w dniu [...] grudnia 2004 roku postanowienie nr [...] w sprawie prowadzonego postępowania dotyczącego zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb nr [...]), położona w L. przy ul.[...], którym poinformował, że, na dzień [...].03.2003r. (t.j. na dzień złożenia wniosku o zwrot w/w nieruchomości) nie istniała możliwość zagospodarowania części działki zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.
Pouczył strony, że przysługuje im zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na Postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy w L. Nr [...] z dnia [...].12.2004 roku wydane w związku z pismem Naczelnika Wydziału Nieruchomości i Ochrony Gruntów Rolnych Starostwa Powiatu [...] z dnia [...].10.2004 r. w sprawie prowadzonego postępowania dotyczącego zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości dz. nr ew. [...] (obręb [...]) położonej w L. przy ul. [...] złożyli Z. S., J. B., D. B., T. B., L. B. , B. B. i H. K. – spadkobiercy M. i S. małżonków B.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2005 roku nr [...] przekazało sprawę Wojewodzie [...] zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu wskazało, że w dniu [...] lutego 2005 r. do Kolegium wpłynęły od Burmistrza Miasta i Gminy L. akta sprawy dotyczące zażalenia Z. S., L. B., B. B, J. B., D. B. i T. B. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania możliwości zagospodarowania działki. W uzasadnieniu wskazało, że z mocy art. 19 kpa organy administracji są zobowiązane do przestrzegania z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej. Art. 142 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. 46, poz. 543 ze zm.) stanowi, iż "o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości, zwrocie odszkodowania, w tym także nieruchomości zamiennej oraz rozliczeniach z tytułu zwrotu i terminach zwrotu orzeka starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji."
Powyższy przepis statuuje kompetencję organów administracji rządowej do całościowego załatwienia sprawy.
W tej sytuacji organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie wydane w tej sprawie (niezależnie od oceny czy istnieje kompetencja do wydawania orzeczenia w trybie art. 106 § 5 kpa) jest wojewoda.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 20056 roku nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy L. w całości.
W uzasadnieniu wskazał, że w wydanym w trybie art. 106 § 5 k.p.a. postanowieniu z dnia [...].12.2005r. Burmistrz Miasta i Gminy L. poinformował o zajętym stanowisku w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości. Po rozpatrzeniu zażalenia stwierdził, iż w omawianej sprawie nie wystąpiły przesłanki określone wart. 106 § 5 k.p.a. uzasadniające zajęcie stanowiska w sprawie zwrotu nieruchomości w formie postanowienia.
Przepis art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, (na który powołał się Burmistrz Miasta i Gminy L.) nie uzależnia, bowiem wydania decyzji o zwrocie nieruchomości od zajęcia stanowiska przez inny organ (w omawianej sprawie: przez organ właściwy w sprawach zagospodarowania przestrzennego) w formie postanowienia. W sprawach zwrotu nieruchomości prowadzonych w trybie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami wystarczające jest tu dokonanie ustaleń (poprzez uzyskanie np. pisemnej informacji od innego organu) przez organ pierwszej instancji - starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wniósł Starosta [...].
Wnosił o stwierdzenie nieważności postanowienia Nr [...] Wojewody [...], z dnia [...] maja 2005 roku, - orzekającego o uchyleniu postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia [...] grudnia 2004 roku, znak: [...], informującego o braku możliwości zagospodarowania części działki nr [...], położonej w L., przy ulicy [...].
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze, zm.) oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy.
W związku powyższym na podstawie art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), organem właściwym do rozpatrywania odwołania od ww. postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy L. i jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], a nie Wojewoda [...], gdyż niewątpliwie sprawa dotyczy rozstrzygnięć zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zaś art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) dotyczy jedynie wąskiego zakresu, t.j. decyzji wydawanych przez starostę, a nie wszelkich rozstrzygnięć (w tym wydanych przez inne organy) podjętych w ramach postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.
Zgodnie z art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, jeżeli cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, a w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Jak z powyższego wynika, brak możliwości zagospodarowania nieruchomości zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, a w przypadku miejscowego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy gospodarowania terenu, stanowi negatywną przesłankę do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Art. 106 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenie stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.
Organem właściwym do załatwiania spraw w zakresie zagospodarowania przestrzennego na terenie Miasta i Gminy L. jest Burmistrz.
Niewątpliwym jest fakt, że w ust. 2 artykułu 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie znajduje się przepis mówiący o konieczności uzyskania stanowiska innego organu
W związku z tym, zgodnie z art. 106 § 5 kpa zajęcie stanowiska przez Burmistrza Miasta i Gminy L. powinno nastąpić w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie, a nie, jak twierdzi Wojewoda [...], w formie pisemnej informacji.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie
Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia czy przy rozpatrywaniu sprawy organy administracji nie dopuściły się naruszenia prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego.
Stosownie do art. 137 ust., 2. jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, a w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej o zwrot.
Podstawową materialnoprawną przesłanką żądania zwrotu nieruchomości jest zbędność tej nieruchomości na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej. Organ prowadzący postępowanie o zwrot takiej nieruchomości jest obowiązany ustalić, czy przesłanka ta zaistniała, a poczynione ustalenia determinują rozstrzygnięcie sprawy.
Stosownie do Art. 106 § 1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ;
§ 2. Organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę, § 3. Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin;
§ 4. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające;
§ 5. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.
W ramach współdziałania organów administracji publicznej przy załatwianiu sprawy, w razie zajęcia stanowiska przez organ współdziałający w formie postanowienia w trybie art. 106 § 5 K.p.a., organem właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie jest organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał to postanowienie, a nie organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który jest właściwy do wydania decyzji w sprawie administracyjnej. (postanow. NSA W-wa OW 2/04 ONSAiWSA 2004/1/3).
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, gdyż w omawianej sprawie nie wystąpiły przesłanki określone wart. 106 § 5 k.p.a. uzasadniające zajęcie stanowiska w sprawie zwrotu nieruchomości w formie postanowienia.
Przepis art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, (na który powołał się Burmistrz Miasta i Gminy L.) nie uzależnia, bowiem wydania decyzji o zwrocie nieruchomości od zajęcia stanowiska przez inny organ (w omawianej sprawie: przez organ właściwy w sprawach zagospodarowania przestrzennego) w formie postanowienia.
Burmistrz Miasta i Gminy L. uczestniczył jedynie w czynnościach postępowania administracyjnego przez wyrażenie stanowiska, w zakresie swej właściwości. Nie jest organem prowadzącym postępowanie w odrębnej sprawie administracyjnej i nie jest zobligowany do zajęcia stanowiska w formie postanowienia. Wyrażona przez starostę prośba o informację, w zakresie możliwości zagospodarowania części przedmiotowej działki będącej przedmiotem postępowania o zwrot, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązujących na dzień złożenia wniosku tj. [...].03.2003r. do właściwego organu, jakim w tym wypadku jest Burmistrz Miasta i Gminy L. stanowi jedynie pomocnicze stadium postępowania w sprawie załatwianej przez starostę w drodze decyzji administracyjnej.
Oznacza to, że w sprawach zwrotu nieruchomości prowadzonych w trybie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami wystarczające jest dokonanie ustaleń przez starostę poprzez uzyskanie np. pisemnej informacji od właściwego organu, a uzyskane rozstrzygnięcia tego organu, jeżeli nawet przedstawione zostały ( błędnie) w formie postanowienia nie mają samodzielnego bytu prawnego.
Wyłączną odpowiedzialność za załatwienie sprawy ponosi organ, wydający decyzję określonej treści, mocą której załatwia tę sprawę. Skarga na postanowienie Wojewody [...] wniesiona została przez Starostę [...], więc przez organ właściwy do wydania decyzji w sprawie o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości.
Jak wskazano wyżej rozstrzygnięcie dokonane przez Burmistrza Miasta i Gminy L. nie ma samodzielnego bytu prawnego, a zatem postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku jest prawidłowe, również co do właściwości instancyjnej.
Organem rozstrzygającym w przedmiotowej sprawie o zwrot części nieruchomości jest starosta, a zatem nie jest upoważniony do zaskarżenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku i nie posiada on w tym wypadku legitymacji skargowej.
Tak więc na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 skargę należało odrzucić, gdyż pochodzi od organu zobligowanego z mocy ustawy do rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc jest niedopuszczalna.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI