IV SA/Wa 79/05

IV SA/Wa 79/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Opyrchał
Anna Szymańska /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nia w mocy decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz A. W. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. Wójt Gminy P. po rozpatrzeniu wniosku Gminy P. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego polegającej na rozbudowie oczyszczalni ścieków [...] w B., na działkach oznaczonych nr ewidencyjnymi [...], [...], [...], [...] i [...] we wsi B. oraz na działkach o nr ewidencyjnym [...], [...] i [...] we wsi C.. Jak wskazano w decyzji inwestycja obejmuje m.in. modernizację istniejących obiektów, budowę nowych obiektów, punktu zlewnego ścieków dowożonych, budynku technicznego, węzła oczyszczania mechanicznego, stacji mechanicznego odwadniania osadu, stacji higienizacji osadu, wiaty odbioru osadu, zbiornika retencyjno-uśredniającego, reaktorów biologicznych, stacji dmuchaw, zagęszczaczy osadu, komór odpływowych, wiat składowania osadu, pompowni ścieków oczyszczonych, biofiltru, budynku socjalnego, agregatu prądotwórczego, a także innych obiektów nie wymienionych, a wynikających z potrzeb danej inwestycji. Inwestycja obejmuje także przebudowę istniejącego kolektora przebiegającego przez działki o numerach: [...], [...] i [...].
Decyzja organu I instancji zawiera warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a także ustala linie rozgraniczające teren inwestycji, które zostały wyznaczone na mapie stanowiącej załącznik do decyzji.
W uzasadnieniu podniesiono, iż teren lokalizacji planowanej inwestycji objęty jest zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, zaś w toku postępowania uzyskano uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody, Wojewody [...], Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., Starosty [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Przeprowadzono postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz uzyskano opinie w sprawie konieczności sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Przeanalizowano także możliwość zmiany lokalizacji oczyszczalni ścieków zgodnie z postulatami mieszkańców B.. Przeniesienie jednak lokalizacji tego obiektu wiązałoby się z zupełnie nową inwestycją i dużymi kosztami ze względu na teren zalewowy, prawo własności oraz wymagania ustawy o ochronie przyrody.
Wskutek odwołań wniesionych przez A. W. i J.B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2004r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dn. 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku – w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji. Art. 54 powołanej ustawy określa, jakie elementy winna zawierać taka decyzja, zaś przepis art. 56 stanowi, że nie można odmówić ustalenia lokalizacji, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi.
W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja organu I instancji odpowiada powołanym przepisom. Dokonano wymaganych przez ustawę uzgodnień, a planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko poza granice działek, do których Gmina P. ma tytuł prawny.
W skardze do Sądu administracyjnego A. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy P..
Skarżąca zarzuciła powyższym decyzjom naruszenie art. 54 pkt 2 b) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez pominięcie wpływu realizacji inwestycji na zdrowie osób zamieszkałych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji oraz nie rozważenie przez organ II instancji podniesionych przez nią w odwołaniu uchybień i wadliwości, które polegać mają na nie wyjaśnieniu przez Wójta stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż w chwili budowy przez nią domu w 1988r. nie było mowy o oczyszczalni ścieków na tym terenie. Dopiero w październiku 1989r. pojawiła się decyzja o lokalizacji tego obiektu tuż przy budynku skarżącej. Wskutek zaskarżenia tej decyzji do Sądu, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to rozstrzygnięcie. Rozpoznając zaś ponownie skargę po wydaniu nowej decyzji lokalizacyjnej uznał, iż dopuszczalna jest lokalizacja małej oczyszczalni całkowicie obudowanej budynkami i zalesionej. Warunki te nigdy nie zostały spełnione. Skarżąca przede wszystkim podnosi kwestię odoru, którego źródłem jest przedmiotowa oczyszczalnia. Twierdzi, iż rozwiązaniem sporu byłoby przesunięcie lokalizacji obiektu "w łąki o kilkaset metrów".
Wniesiona przez J. B. skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.05.2005r.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich oddalenie, zajmując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna, chociaż podniesione w niej zarzuty nie są trafne.
Sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, lecz zakresem rozstrzygnięcia objętego decyzją. Oznacza to, iż Sąd władny jest uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które przytacza strona skarżąca.
W ocenie Sądu – z urzędu – wymagało w niniejszej sprawie podniesienia, iż sformułowanie decyzji organu pierwszej instancji w pkt I oraz kształt załącznika graficznego do niej w części linii rozgraniczającej teren inwestycji, jest sprzeczne z art. 54 pkt 1) i 3) ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr. 80, poz. 717 ze zm.), a fakt ten zaakceptowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze wywodząc, iż decyzja odpowiada wymogom powołanego aktu prawnego. Zgodnie natomiast z art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa rodzaj inwestycji oraz linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali.
W decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, którą stosownie do art. 4 ust. 2 pkt. 1) powołanej ustawy wydaje się w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy precyzyjnie ustalić i opisać rodzaj planowanej inwestycji.
Za niedopuszczalne, zdaniem Sądu, należy uznać posłużenie się w takiej decyzji pojęciem "między innymi", co wskazywałoby, iż nie dokonano wyczerpującego określenia urządzeń i obiektów składających się na całość inwestycji. Brzmienie zapisu wskazuje, iż inwestycja poza modernizacją istniejących obiektów, budową nowych oraz przebudową istniejącego kolektora mogłaby objąć jeszcze inne, nie wymienione w decyzji obiekty. Podobny w konsekwencjach zapis został zawarty również w części decyzji regulującej zakres budowy nowych obiektów oczyszczalni. Sformułowanie bowiem "a także inne obiekty nie wymienione, a wynikające z potrzeb danej inwestycji" wskazuje, iż dopuszcza się budowę urządzeń i budynków innych, niż podane w rozstrzygnięciu.
Jak już wskazano decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa linie rozgraniczające teren inwestycji. Jak wynika z części tekstowej decyzji, rozbudowa oczyszczalni obejmuje także przebudowę istniejącego kolektora przebiegającego przez działki o nr ewidencyjnych [...], [...] i [...]. Na mapie stanowiącej załącznik do decyzji linie rozgraniczające teren inwestycji poprowadzono kolorem niebieskim. Linie te nie obejmują kolektora, który został oznaczony kolorem jasnozielonym. Z mapy zatem wynika, iż kolektor nie został zaliczony do zakresu inwestycji, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią decyzji. Stan taki nie był możliwy do zaakceptowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Powyższe uchybienia musiały skutkować uchyleniem kontrolowanych decyzji obydwu instancji. Zgodnie z art. 55 powoływanej ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Organ budowlany zatem nie jest uprawniony do dokonywania wykładni takiej decyzji i ustalania jej właściwej treści, zwłaszcza wobec sprzeczności mapy z częścią tekstową rozstrzygnięcia. Bezsporne jest, iż załącznikiem graficznym do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego jest mapa, stanowiąca integralną część tejże decyzji, na której winny być wyznaczone linie rozgraniczające teren objęty inwestycją zgodnie z zakresem przedmiotowym wynikającym z brzmienia decyzji. Organ budowlany, wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie jest także uprawniony do wydawania pozwolenia budowlanego odnośnie obiektów, które nie były wskazane w decyzji lokalizacyjnej. Sformułowanie zaś zawarte w kontrolowanym rozstrzygnięciu w istocie przewiduje taką sytuację.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo materialne w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy.
Z tego względu na mocy art. 145§1 pkt 1a) i art. 135 ustawy z dn. 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.. 1270 ze zm.), orzeczono jak na wstępie.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 i 205§1, natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku znajduje oparcie w art. 152 powołanej wyżej ustawy.