IV SA/Wa 780/12

IV SA/Wa 780/12 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wójcik /sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Tomasz Wykowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
art 15 i 33
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
Dz.U. 2012 poz 270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2012 r. sprawy ze skargi Polskiego Koncernu Naftowego [...]S.A. z siedzibą w P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku P. [...] S.A. z siedzibą w P. zwanego dalej: "P[...]", uzgodnił warunki rekultywacji zanieczyszczonego środowiska gruntowego na terenie [...] P[...] nr [...] w P. przy ul. [...] z terminem realizacji prac do 31 maja 2009 r. Termin realizacji powyższej decyzji został zmieniony na 31 maja 2010r. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., decyzją z dnia [...] maja 2009 r.
Upomnieniem z dnia 12 października 2010 r., na podstawie art. 15§1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), zwanej dalej: "pea", skierowanym do pełnomocnika P[...], pana M. I. pracownika [...] Sp. z o.o. [...] w P. organ wezwał P[...] S.A. do wykonania obowiązku wynikającego z w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r., zmienionej decyzją RDOS w P. z dnia [...] maja 2009 r.
W związku z brakiem przedłożenia informacji o wykonaniu obowiązku przez P[...], dnia [...] marca 2011 r. RDOŚ w P. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i przekazał go do Wojewody [...] pismem z tego samego dnia, wnosząc o wszczęcie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym i zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia.
Wojewoda [...] pismem z dnia [...] marca 2011 r. wezwał P[...] S.A., na podstawie art. 18 pea, do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi - pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r., [...] S.A. wskazał, iż prace rekultywacyjne przy ul. [...] zakończyły się, jednak na chwilę obecną nie ma jeszcze sprawozdania z badań laboratoryjnych prób pobranych po wykonaniu rekultywacji, skutkiem czego nie było możliwości opracowania sprawozdania końcowego. Wojewoda [...] pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r., zwrócił się do RDOŚ w P. o zajęcie stanowiska w sprawie wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji oraz wystawionego tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2011 r. w kontekście przedstawionych przez P[...] informacji. RDOŚ w P., pismem z dnia 15 lipca 2011 r., wskazał Wojewodzie [...], iż nie jest w posiadaniu niebudzących wątpliwości informacji, potwierdzających, że na terenie [...] nr [...] w P. przy ul. [...] osiągnięte są standardy jakości gleby i ziemi, odpowiadające standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów grupy [...], w związku z czym nie można jednoznacznie stwierdzić, czy rekultywacja została przeprowadzona zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), zwanej dalej "Poś", a w konsekwencji nie można uznać rekultywacji terenu [...] nr [...] w P. za zakończoną. Natomiast w piśmie z dnia 26 sierpnia 2011 r., wierzyciel wskazał, iż z uwagi na brak możliwości uznania rekultywacji za zakończoną w niniejszej sprawie wycofanie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego byłoby bezpodstawne.
Pismem z dnia 10 października 2011 r. P[...] reprezentowany przez radcę prawnego – S. L. wniósł do organu egzekucyjnego zarzuty na prowadzone przez Wojewodę [...] postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wydanego przez wierzyciela ([...]) wraz z wnioskiem o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Zarzuty sformułowane w piśmie z dnia 10 października 2011 dotyczyły naruszenia art. 33 pkt 1, 3, 5, 7, 8 oraz 10 pea, w związku z czym strona wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego ewentualnie o zastosowanie mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewoda [...] wstrzymał postępowanie egzekucyjne na podstawie art, 123 oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej zwanej: "Kpa", w związku z art. 18 i art. 35 §1 pea, do czasu rozpatrzenia zarzutów zobowiązanego.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., RDOŚ w P. zarzuty złożone przez P[...] S.A. uznał za nieuzasadnione.
Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł pełnomocnik P[...] S.A. - radca prawny S. L. Po rozpatrzeniu ww. zażalenia, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie RDOŚ w P.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P[...] S.A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając mu naruszenie:
1) art. 107 § 3 Kpa i art. 11 Kpa w zw. z art. 126 Kpa i art. 34 pea poprzez niewskazanie w treści postanowienia pełnego i jasnego uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia, w szczególności zaakceptowania przedstawionego przez wierzyciela stanowiska dotyczącego wyłącznie zakresu działania wierzyciela,
2) naruszenie art. 34§ 1 pea w zw. z art. 33 pkt 1 pea w zw. z art. 138§ 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż obowiązek wskazany w decyzji nie został przez Skarżącego wykonany,
3) naruszenie art. 34§ 1 pea w zw. z art. 33 pkt 3 pea w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż wskazany w tytule wykonawczym egzekwowany obowiązek określono zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji, będącej podstawą egzekucji,
4) naruszenie art. 34 § 1 pea w zw.z art. 33 pkt 5 pea w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż możliwe jest wykonanie przez Skarżącego obowiązku przeprowadzenia pełnej rekultywacji w sposób wskazany w decyzji pomimo wystąpienia następczych niezależnych od Skarżącego okoliczności, uniemożliwiających uczynienie temu zadość,
5) naruszenie art. 34§ 1 pea w zw.z art. 33 pkt 7 pea w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż dopuszczalne jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego pomimo niedoręczenia zobowiązanemu upomnienia i doręczenie tytułu wykonawczego zarówno zobowiązanemu jak i pełnomocnikowi,
6) naruszenie art. 34 § 1 pea w zw.z art. 33 pkt 8 pea w zw. z art. 138§ 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż zastosowany środek egzekucyjny nie jest zbyt uciążliwy,
7) naruszenie art. 34§ 1 pea w zw. z art. 33 pkt 10 pea w zw. z art. 27 pkt 9 pea w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż wierzyciel zawarł w tytule wykonawczym właściwe i pełne pouczenie o przysługującym zobowiązanemu prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego,
8) naruszenie art. 7, art. i art. 80 Kpa w zw. z art. 138§ 1 pkt 2 Kpa, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, zasady uwzględniania słusznego interesu strony oraz obowiązku organu administracji publicznej zebrania i ustosunkowania się do całego materiału dowodowego.
W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła o:
1) uchylenie postanowień organu I i II instancji oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego,
2) zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów opłaty skarbowej od
3
pełnomocnictwa,
3) wstrzymanie przez organ II instancji wykonania skarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji dotyczącego prowadzenia w sprawie postępowania egzekucyjnego, ponieważ ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania postanowienia, a w sprawie nie występują przesłanki, od których uzależnione jest nadanie postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności,
4) w przypadku nie uwzględnienia powyższego wniosku, wstrzymanie przez Sąd wykonania skarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji dotyczącego prowadzenia w sprawie postępowania egzekucyjnego, ponieważ podstawa prowadzenia egzekucji jest wątpliwa a Skarżący niezależnie od niniejszego postępowania podejmuje działania mające na celu osiągnięcie rezultatu wymaganego przez organ I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ, ustosunkował się do zarzutów podniesionych przez skarżącą i wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 27 września 2012r. pełnomocnik skarżącej spółki przesłał do Sądu postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012r. umarzające postępowanie egzekucyjne w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 2012, poz. 270 zwanej w dalszej części P.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Badając legalność zaskarżonego postanowienia, Sąd zobligowany był odnieść się do stanu faktycznego i prawnego jaki istniał w dacie jego wydania. W świetle powyższego, pomimo posiadania informacji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego po wniesieniu skargi Sąd rozpoznał sprawę merytorycznie i doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W tej sprawie postępowanie toczyło się na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. zw. w dalszej części pea). Określa ona sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków o charakterze pieniężnym jak i niepieniężnym,
Zgodnie z art. 6 § 1 u.p.e.a. w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego w stosunku do strony skarżącej nastąpiło z uwagi na nie przystąpienie do rekultywacji obszaru oznaczonego w decyzji z dnia [...] października 2008 r. Wojewody [...] uzgadniającej warunki rekultywacji zanieczyszczonego środowiska gruntowego na terenie [...] P[...] nr [...] w P. przy ul. [...] z terminem realizacji prac do dnia 31 maja 2009 r. (zmienionym późniejszą decyzją na 31 maja 2010r.). W pkt. 3 w/w decyzji określono obszar rekultywacji na ok [...]m2, sposób rekultywacji poprzez wykorzystanie metody ex-situ, oraz jej zakres w drodze osiągnięcia poziomu jakości gleby i ziemi co najmniej odpowiadający standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów zaliczanych do grupy [...]. Podkreślić także należy, iż powyższego uzgodnienia dokonano w oparciu o " Projekt prac rekultywacyjnych środowiska gruntowego na terenie [...]..." złożonego przez stronę skarżącą. Na str. 14 pkt 5.2 powyższego opracowania przewidziano i wskazano, że cyt. "Zanieczyszczony grunt powinien być wybrany z wykopów mechanicznie i ręcznie z uwzględnieniem przebiegu uzbrojenia podziemnego- szczególnie przy pasie drogowym ul. [...] ([...] część terenu) i ul. [...] ([...] część terenu) ponadto w pkt 5.3 str. 14 -15 podniesiono, iż " cyt....Jeżeli [...] nie będzie [...], należy pobrać próbki gruntu przekazać je do analizy laboratoryjnej na zawartość [...]. Analiza ta wykazać powinna, że grunty pozostawione (nie wykopane) spełniają warunki określone w rozporządzeniu....).
Analiza treści w/w decyzji oraz jej załącznika wskazuje, w sposób nie budzący wątpliwości, iż skarżąca Spółka zobowiązana została do przeprowadzenia rekultywacji, której celem był osiągnięcie poziomu jakości gleby i ziemi odpowiadającemu co najmniej standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów zaliczanych do grupy [...] określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 9 września 2002r w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U Nr 165 poz. 1359). Obszar objęty rekultywacją określała zaś mapa stanowiąca załącznik nr 2 do "Projektu prac rekultywacyjnych środowiska gruntowego na terenie [...]..." W wyznaczonym terminie tj. do 31 maja 201 Or. skarżąca nie przeprowadziła rekultywacji na terenie [...] P[...] nr [...] w P. przy ul. [...], co skutkowało wystąpieniem przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w stosunku do skarżącej Spółki w dniu [...] marca 2011 r. Z akt sprawy wynika także, że prace rekultywacyjne przeprowadzono dopiero w dniach [...] marca 2011 r. Przy czym ze sprawozdania z przeprowadzonych prac, przesłanego przez skarżącą do organu pismem z dnia 28 kwietnia 2011 r. wynika, iż cyt. .. w obrębie [...] mogła pozostać pewna ilość zanieczyszczonego gruntu, który znajduje się w tzw. filarach bezpieczeństwa infrastruktury drogowej oraz infrastruktury podziemnej usytuowanej w bezpośrednim sąsiedztwie (budynki, drogi) lub na terenie [...] P[...] S.A. Nr [...] w P. (infrastruktura podziemna). Grunt ten będzie podlegał naturalnym procesom samooczyszczania -bioremediacja bierna." (patrz pkt 3.1 str. 8) Jednocześnie na str. 6 sprawozdania wskazano, że próbki gruntu oznaczone nr [...] z zawartością zanieczyszczeń przekraczającą wartości dopuszczalne reprezentują grunt, którego część została pozostawiona ze względu na bezpieczeństwo znajdującej się na terenie infrastruktury podziemnej oraz obiektów położonych w bliskim sąsiedztwie terenu [...].
Powyższe wskazuje, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą słusznie orzekające w sprawie organy przyjęły, że nie przeprowadziła ona rekultywacji terenu w zakreślonym jej terminie, zaś rekultywacja przeprowadzona po wystąpieniu przez organ z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie spełnia wymagań określonych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r., co wbrew zarzutom podniesionym przez skarżącą zostało wywiedzione w zaskarżonym postanowieniu i nie wymagało przeprowadzenia dodatkowych dowodów z opinii biegłego, czy też oględzin. Na marginesie należy również wskazać, że w trakcie prowadzenia prac strona nie występowała także do organu z wnioskiem o zmianę decyzji z uwagi na ograniczoną względami bezpieczeństwa możliwość kompleksowego przeprowadzenia prac zgodnie z w/w decyzją, zaś przed jej wydaniem posiadała ona wiedzę o ewentualnych utrudnieniach, bowiem już w " Projekcie prac rekultywacyjnych środowiska gruntowego na terenie [...]..." wskazano, że prace rekultywacyjne na zagrożonych odcinkach prowadzone mają być poprzez ręczne wydobywanie zanieczyszczonej gleby. Tym samym Sąd nie uwzględnił zarzutów Skarżącej w zakresie naruszenia przez organ odwoławczy art. 7 k.p.a, 77 k.p.a , 80 k.p.a , 84 i 85 k.p.a, 107§ 3 k.p.a, 138 § 1 pkt 2 k.p.a, art. 11 w zw. z art. 126 k.p.a oraz art. 34 i 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Na uwzględnienie nie zasługują także pozostałe zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przez organ odwoławczy art. 34 § 1 p.e.a w zw. z art. 33 pkt 7, 8 i 10
Zgodnie z treścią art. 15 § 1 p.e.a. egzekucja administracyjna zostaje wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
W związku z tym gdy skarżąca pozostawała w zwłoce z wykonaniem ciążących na niej obowiązków określonych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. RDOŚ zobligowana była do skierowania upomnienia.
Charakter prawny tej czynności polega na tym, że ma ono jedynie przypominać o konieczności wykonania ciążącego obowiązku, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które rozstrzygałoby o sytuacji prawnej osoby do której zostało skierowane. W przeciwieństwie do decyzji administracyjnych nie przydaje ono nowych praw i obowiązków, a jedynie przypomina o konieczności wykonania tych już istniejących. W ramach upomnienia wierzyciel nie dokonuje żadnej oceny faktycznej lub prawnej, która to występuje w rozstrzygnięciach lub stanowiskach. Upomnienie jest czynnością ze strony wierzyciela zawierającą informację o możliwości dobrowolnego wykonania ciążącego obowiązku gdyż w przeciwnym razie wdrożona zostanie egzakcja. Jak wynika z akt sprawy stosowne upomnienie organ skierował pismem z dnia 12 października 201 Or. do pełnomocnika skarżącej M. I., umocowanego do reprezentowania skarżącej przed organami administracji publicznej w zakresie m.in zagadnień związanych z ochroną środowiska, który otrzymał je 14 października 2010r.. Jednocześnie upomnienie to wysłano także do wiadomości skarżącej, która jak wynika z akt sprawy odebrała je 15 października 201 Or. Po otrzymaniu w/w upomnienia pełnomocnik skarżącej w jej imieniu przesłał do organu pismo z dnia 27 października 201 Or. Powyższe w ocenie Sądu wskazuje, iż upomnienie zostało skutecznie doręczone zarówno skarżącej, jak i jej pracownikowi umocowanemu do reprezentacji. Tym samym skarżąca wbrew podnoszonym przez nią zarzutów, nie tylko otrzymała upomnienie ale również miała możliwość zapoznać się z jego treścią oraz podjąć stosowne kroki, czynności zmierzające do wyeliminowania zagrożenia w postaci postępowania egzekucyjnego. Należy bowiem wskazać, iż z tytuł wykonawczy RDOŚ wystawił dopiero w dniu [...] marca 2011 r. Również podnoszona przez skarżącą okoliczność doręczenia w/w tytułu wykonawczego zarówno skarżącej Spółce, jak i jej pełnomocnikowi w sytuacji gdy nie jest sporna okoliczność otrzymania go przez stronę skarżącą nie może również stanowić podstawę do uznania tak, jak domaga się tego strona skarżąca, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 32 p.e.a.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organy art. 33 pkt. 10 w zw. z art. 27 pkt. 9 p.e.a należy wskazać, iż w świetle powyższych przepisów tytuł wykonawczy zawierać winien m.in. pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca wywodzi, iż w pouczenie znajdujące się w doręczonym jej tytule wykonawczym było niepełne. Nie znalazła się w nim bowiem informacja, że podstawą zarzutu może być także odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Analiza treści pouczenia znajdującego się w wezwaniu, potwierdza zarzut skarżącej. Dokonując jego oceny Sąd zobowiązany jest jednak ustalić, czy powyższy brak mógł mieć wpływ na ograniczenie uprawnień strony skarżącej, poprzez uniemożliwienie jej podniesienia powyższego zarzutu. Dokonując przedmiotowej oceny Sąd miał na uwadze, iż uprawnienie organu administracji do wyznaczenia terminu do wykonania obowiązku wynikają z wyraźnego przepisu prawa. W rozpoznawanej sprawie termin realizacji obowiązku został określony na 31 maja 201 Or. decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., decyzją z dnia [...] maja 2009 r. i nie został później zmieniony /odroczony/. Natomiast przez wymagalność należy rozumieć taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego. Powodem braku wymagalności może być np. wstrzymanie wykonania podlegającej wykonaniu decyzji, jak i inne zdarzenia, które powodują że zobowiązanie nie może być egzekwowane. W komentarzu do ustawy postępowanie egzekucyjne (Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Duże Wydawnictwa Becka, pod red. prof. zw. dr hab. Romana Hausera, dr hab. Andrzeja Skoczylasa, 2011 r., wyd. 5, str. 197) podkreślono "W orzecznictwie sądowo administracyjnym wskazuje się, że "niewykonalność obowiązku niepieniężnego musi mieć charakter obiektywny. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. (...) Natomiast trudności techniczne lub ekonomiczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązków zawartych w decyzji (...) nie stanowią o niewykonalności obowiązku. (...) Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia jak też względy techniczne i ekonomiczne, utrudniające wykonanie decyzji, nie mogą być uznane za przesłankę niewykonalności decyzji. Ciężar dowodu, iż obowiązek o charakterze niepieniężnym jest niewykonalny w rozumieniu art. 33 pkt 5 EgzAdmU obciąża stronę wnoszącą zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Wskazać należy, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą w dacie wystawienia tytułu wykonawczego przez organ w ocenie Sądu nie zachodziły żadne z okoliczności wskazane w pominiętym w pouczeniu art. 33 pkt. 2 p.e.a. Jak wynika bowiem z treści tytułu wykonawczego podstawę jego wystawienia stanowiła okoliczność, iż skarżąca nie przystąpiła do prac rekultywacyjnych, pomimo upływu terminu zakreślonego w w/w decyzji. Tym samym w ocenie Sądu wskazane przez Skarżącą błędy w pouczeniu zawartym w tytule wykonawczym, nie mogły mieć w niniejszej sprawie wpływu na kwestionowane rozstrzygnięcie organu.
Kolejnym wskazanym przez stronę zarzutem jest naruszenie art. 34§ 1 w zw. z art. 33 pkt 8 p.e.a poprzez przyjęcie, iż zastosowany środek egzekucyjny nie jest uciążliwy. Zdaniem skarżącej niezasadne jest nakładanie na nią grzywny w sytuacji praktycznego wykonania obowiązku nałożonego decyzją.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać ponownie, iż z raportu z rekultywacji (przeprowadzonej już po upływie terminu określonego w decyzji), przedstawionego przez stronę skarżącą, wynika wprost, iż część zanieczyszczonego gruntu została pozostawiona. Brakiem podstawy do wyegzekwowania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym może być zatem jedynie wykazanie przez skarżącą, iż dla obszaru wyznaczonego w decyzji z dnia [...] października 2008 r. Wojewody [...] uzyskano poziomu jakości gleby i ziemi, co najmniej odpowiadającego standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów zaliczanych do grupy [...] zgodnie z ww. rozporządzeniem. Czego skarżąca nie uczyniła. Dlatego też wbrew zarzutom podniesionym przez stronę skarżącą zastosowany w sprawie środek egzekucyjny w postaci grzywny nie można uznać za uciążliwy.
Sąd nie uwzględnił także zarzutu skarżącej, dotyczącego błędnego określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji. Przedmiotowy zarzut z art. 33 pkt 3 p.e.a polega na określeniu w tytule wykonawczym egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią orzeczenia administracyjnego. Opis obowiązku powinien zatem odpowiadać opisowi wynikającemu z decyzji administracyjnej. W decyzji Wojewody [...] z [...] października 2008r. warunki rekultywacji określono w pkt. 1 ppkt. 1-4, gdzie wskazano, iż cyt. rekultywacja obejmuje teren [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...] na działce ewidencyjnej nr [...]; obręb P., o powierzchni zanieczyszczenia około [...] m 2- - (obszar działań objętych rekultywacją). Rekultywacja środowiska gruntowego odbywać się będzie poprzez wykorzystanie metody [...], polegającej na wymianie gruntów zanieczyszczonych na grunty czyste (sposób rekultywacji). Osiągnięcie poziomu jakości gleby i ziemi co najmniej odpowiadającego standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów zaliczanych do grupy [...] (zakres rekultywacji). Termin zakończenia prac rekultywacyjnych określono na 31 maja 2009r.- a następnie decyzją z dnia [...] maja 2009r. zmieniono na 31 maja 201 Or. Tymczasem w tytule wykonawczy wskazano m.in., że cyt. "..W decyzji Wojewody [...] określono obszar wymagający rekultywacji o powierzchni zanieczyszczenia około [...]m2, sposób rekultywacji polegający na wymianie gruntów zanieczyszczonych na grunty czyste oraz zakres rekultywacji obejmujący osiągnięcie poziomu jakości gleby i ziemi co najmniej odpowiadającego standardom jakościowym przewidzianym dla gruntów zaliczanych do grupy [...]." Podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność nie wskazania w tytule wykonawczym, iż rekultywacja odbywać się będzie poprzez wykorzystanie metody [...] w sytuacji gdy została ona faktycznie opisana-wskazano bowiem jak ma być przeprowadzona rekultywacja w ocenie Sądu nie może być uznana za uchybienie o którym mowa w art. 33 pkt 3 p.e.a. Określenie egzekwowanego obowiązku, jak wskazano powyżej ma odpowiadać opisowi zawartemu w decyzji, co nie oznacza, że w tytule organ musi cytować treść decyzji. Tymczasem kwestionowany przez skarżącą opis decyzji zdaniem Sądu nie można uznać za niezgodny z jej treścią, nie budzi on bowiem wątpliwości co do sposobu i zakresu prowadzenia rekultywacji przez skarżącą.
Reasumując Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, który następnie został trafnie oceniony przez organ odwoławczy, w wyniku prawidłowej wykładni i zastosowania przepisów prawa. Wobec tego skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 2012, poz. 270) należało oddalić.