IV SA/WA 771/20

IV SA/Wa 771/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-11-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Sidorowska-Ciesielska /sprawozdawca/
Katarzyna Golat /przewodniczący/
Wojciech Rowiński
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Sygn. powiązane
III OSK 4421/21 - Postanowienie NSA z 2023-04-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2268
art. 270 ust. 1 w zw. z art. 270 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zwi. z art. 274 pkt 2 lit. za w zw. z art. 274 pkt 4
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity
Dz.U. 2019 poz 1292
art. 34 ust. 6, 12, 16
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Rowiński, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy prawo wodne oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292), Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, po rozpoznaniu wniosku [...] w [...] Sp. z o.o. (dalej jako: "skarżąca") udzielił interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm., dalej: "Prawo wodne"), odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę do ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne w odniesieniu do zaistniałych stanów faktycznych opisanych we wniosku.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że stosownie do art. 267 Prawa wodnego, do instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami zostały zaliczone opłaty za usługi wodne. Jednym z elementów niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne, w zależności od rodzaju usługi, jest ilość pobranej wody (podziemnej lub powierzchniowej) albo ilość odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych albo ilość substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub do ziemi. Przepisy przejściowe Prawo wodne wskazują, że ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje, m.in. na podstawie oświadczenia podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne (por. art. 552 ust. 2a Prawa wodnego). Podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty za usługi wodne w treści oświadczenia podaje informacje, w zależności od rodzaju usług, w szczególności na temat ilości pobranej wody (podziemnej lub powierzchniowej) ze wskazaniem poszczególnych celów, na jaki woda została pobrana albo ilości odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych wraz ze wskazaniem, czy na nieruchomościach, z których te wody pochodzą, zagwarantowano retencję i na jakim poziomie albo ilość substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub do ziemi. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się realizacją zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
Z uwagi na brak wytycznych oraz posiadane wątpliwości interpretacyjne co do poszczególnych stanów faktycznych, Spółka zwróciła się do organu o wydanie interpretacji w zakresie opisanych we wniosku sytuacji, formułując następujące pytania:
1) Czy cała woda pobierana przez przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjne jest wodą do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, o której mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, dla której przewidziano preferencyjne stawki opłat za usługi wodne?
2) Czy odbiorców usług, którzy pobierają wodę na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (np. sklep), wykorzystujących pobraną wodę także do celów związanych z potrzebami socjalnymi, należy zakwalifikować do grupy odbiorców usług pobierających wodę na cele określone w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego?
3) Na jaki cel dostarczana jest woda do budynków wielolokalowych posiadających zawartą ze Spółką umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zgodnie z treścią art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - Dz. U. z 2019 r. poz. 1437 ze zm., dalej: "u z.z.w.", w przypadku którym w części lokali prowadzona jest działalność gospodarcza, natomiast pozostała część lokali wykorzystywana jest na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych?
4) Na jaki cel dostarczana jest woda do budynków wielolokalowych, dla których Spółka zawarła umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z właścicielem lub zarządcą takiego budynku a jednocześnie odrębne umowy z osobami korzystającymi z poszczególnych lokali (zgodnie z art. 6 ust. 6 lub 7 u.z.z.w.), w przypadku którym w części lokali prowadzona jest działalność gospodarcza, natomiast pozostała część wykorzystywana jest na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych?
5) W jaki sposób podmiot pobierający wodę powinien zakwalifikować pobór wody dokonywany w celu jej dalszej hurtowej odsprzedaży podmiotowi bezpośrednio obsługującemu finalnych odbiorców?
6) Jaki cel poboru wody należy przypisać dla strat wody powstałych w wyniku procesu uzdatniania wody surowej?
7) Jaki cel poboru wody należy przypisać dla strat wód powstałych w wyniku jej przesyłu ze stacji uzdatniania wody do finalnych odbiorców usług? Czy cała taka woda winna zostać zakwalifikowana jako pobierana na cel określony w art. 274 pkt 2 lit. "za" Prawa wodnego, czy też opłata za usługi wodne powinna zostać skalkulowana w taki sposób, by "straty" zostały rozliczone proporcjonalnie według finalnej struktury sprzedaży przedsiębiorstwa, czyli np. jeżeli 70% wody przedsiębiorstwo dostarcza na cel określony w art. 274 pkt 4 (woda dla gospodarstw domowych), to za 70% strat wody również uiszczać winno stawkę właściwą dla tego celu?
8) Jaki cel poboru wody należy przypisać dla odbiorcy usług, który posiada zawartą ze Spółką umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków w celu zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego, natomiast za wodomierzem głównym posiada podział (rozgałęzienie) instalacji wewnętrznej i dostarcza wodę do pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza?
9) Na jakiej podstawie (w oparciu o co) Spółka ma dokonywać kwalifikacji celów poboru wody przez odbiorców usług?
W dniu [...] marca 2019 r. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie udzielił interpretacji w drodze decyzji. Spółka wniosła skargę na decyzję Prezesa PGW WP z [...] marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 12 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1151/19 uchylił zaskarżoną decyzję w przedmiocie udzielenia interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w przypadku, gdy w ramach jednego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej występuje wiele zapytań interpretacyjnych, to wydane rozstrzygnięcie powinno odpowiadać schematowi, iż każdemu pytaniu opartemu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) powinien odpowiadać w decyzji odrębny punkt sentencji, do którego również powinien odnosić się wyłącznie jeden, ściśle powiązany z tym konkretnym punktem sentencji fragment uzasadnienia zawierający stosowny i co ważne jak najpełniejszy wywód prawny. Zdaniem Sądu, decyzja z [...] marca 2019 r. nie spełnia sformułowanych przez ustawodawcę wymogów prawidłowej interpretacji przepisów, w tym wypadku przepisów Prawa wodnego.
Ponownie rozpoznając sprawę, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] stwierdził, że:
1) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do pierwszego stanu faktycznego jest prawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że dokonując poboru wód w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych nie pobiera wód wyłącznie w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz nieprawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że cele poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne pokrywają się z celami wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług;
2) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do drugiego stanu faktycznego, iż cel poboru wody przez Spółkę dostarczanej podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, która częściowo jest wykorzystana na potrzeby socjalne pracowników wskazanego odbiorcy usług należy ustalać zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez odbiorcę usług jest nieprawidłowe;
3) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do trzeciego stanu faktycznego, z którego wynika, że pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne dostarczanych do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego, w którym znajdują się zarówno lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej oraz lokale mieszkalne należy w całości zakwalifikować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi jest nieprawidłowe;
4) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do czwartego stanu faktycznego, w którym woda jest dostarczana do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz umów zawartych z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali jest prawidłowe w części, z której wynika, że dostarczając wodę do lokali mieszkalnych w budynku wielolokalowym przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne realizuje cel poboru wód określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego oraz nieprawidłowe w części, z której wynika, że dostarczając wodę do lokali wykorzystywanych do prowadzania działalności gospodarczej cel poboru wód należy określać przez pryzmat przedmiotu działalności gospodarczej wykonywanej w lokalu oraz nieprawidłowe w części stwierdzającej, że cel poboru wód, w ilości stanowiącej różnicę pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody należy w całości przyporządkować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego;
5) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do piątego stanu faktycznego, iż w przypadku poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby hurtowej sprzedaży wody przedsiębiorstwu wodociągowo- kanalizacyjnemu z terenu gminy sąsiedniej, cel poboru wód należy ustalać w oparciu o cel wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo – kanalizacyjne świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które zakupiło wodę jest nieprawidłowe;
6) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do szóstego stanu faktycznego, że cel poboru wód dla strat wody powstałej w wyniku procesu uzdatniania wody surowej to zawsze pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego jest nieprawidłowe;
7) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do siódmego stanu faktycznego, zgodnie z którym straty wody powstałe w wyniku przesyłu wody uzdatnionej ze Stacji Uzdatniania Wody do odbiorców usług należy kwalifikować proporcjonalnie do struktury sprzedaży poszczególnym kategoriom odbiorców usług jest prawidłowe;
8) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do ósmego stanu faktycznego, iż celem poboru wód dostarczanych do domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę zawierającej oświadczenie, że woda służy zaspokojeniu potrzeb gospodarstwa domowego, wykorzystywanych także do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym jest cel określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę jest prawidłowe;
9) stanowisko skarżącej przedstawione w odniesieniu do dziewiątego stanu faktycznego, w którym przedstawiony został schemat pozyskiwania danych o sposobie wykorzystania wód przez odbiorców usług będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz podmiotami publicznymi w postaci ankiet wypełnianych przez odbiorców usług oraz danych z ogólnodostępnych rejestrów (Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, informacji REGON na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego) na potrzeby określenia celu poboru wód przez Spółkę jest nieprawidłowe.
Uzasadniając zaskarżoną decyzję Prezes PGW WP podał, że pierwszy stan faktyczny powiązany z pierwszym zapytaniem interpretacyjnym dotyczy sytuacji, w której Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę zaopatruje w wodę ludność, podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także podmioty publiczne. Prezes wyjaśnił, że w myśl art. 2 pkt 4 u.z.z.w. przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym jest przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, oraz gminne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, prowadzące tego rodzaju działalność. Powołana ustawa definiuje również pojęcie zbiorowego zaopatrzenia w wodę stanowiąc w art. 2 pkt 21, że jest to działalność polegająca na ujmowaniu, uzdatnianiu i dostarczaniu wody, prowadzona przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne. Ustawa z.z.w. w art. 2 pkt 3 wyjaśnia także, że każdy, kto korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na podstawie pisemnej umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo - kanalizacyjnym jest odbiorcą usług. Prawo wodne wprowadziło w art. 274 pkt 2-4 szeroki katalog celów poboru wód, różnicując wysokość górnych jednostkowych stawek opłat za pobór wód w formie opłaty zmiennej w zależności od celu poboru wody. Analogiczne rozwiązanie znalazło wyraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie j.s.o."). Przedstawione w art. 274 pkt 2 lit. a - zi Prawa wodnego cele poboru wód odpowiadają nomenklaturze przyjętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności, a przepis art. 274 pkt 2 lit. zj Prawa wodnego wprost odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Działalności stanowiąc, że za pobór wód do innych celów niż wymienione w lit a - zi, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności górna jednostkowa stawka opłaty zmiennej wynosi 0,70 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych oraz 0,35 zł za 1 m3 pobranych wód powierzchniowych. Z zestawienia treści art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego z art. 2 pkt 21 u.z.z.w. wynika, że pobór wód do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody harmonizuje z pojęciem zbiorowego zaopatrzenia w wodę, w którym mieści się sekwencja czynności polegających na ujmowaniu, uzdatnianiu i dostarczaniu wody realizowana przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne. Zauważyć przy tym należy, że określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego cel odpowiada działalności zaklasyfikowanej w sekcji E dział 36 Polskiej Klasyfikacji Działalności, pt. pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody oraz został wpisany w dziale 3 Krajowego Rejestru Sądowego Spółki jako przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy. Ustawodawca w przepisie art. 274 pkt 4 Prawa wodnego wyodrębnił górną jednostkową stawkę opłaty za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w preferencyjnej wysokości 0,30 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych (w ilości średniorocznej przekraczającej 1,0 m3/s); 0,20 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych (w ilości średniorocznej od 0,26 do 1,0 m3/s) oraz 0,15 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych (w ilości średniorocznej nieprzekraczającej 0,25 m3/s). Z art. 274 pkt 4 Prawa wodnego wynika, że jego zakresem jest objęty wyłącznie pobór wód dokonywany przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych nie odpowiada przy tym celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, jako że nie polega na dostarczaniu ludności wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, że to kategoria odbiorców usług, którym przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dostarcza pobraną wodę, a nie sposób jej wykorzystania przez wskazanych odbiorców usług wpływa na omawiany cel poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne. Pobór wód do celów zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody, który mieści się w pojęciu zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz stanowi przedmiot przeważającej działalności Spółki zgodnie z KRS Spółki. Pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych stanowi usługę wodną, na którą jest wymagane pozwolenie wodnoprawne (art. 35 ust. 3 pkt 1 oraz art. 389 pkt 1 Prawa wodnego), w którym ustalony zostaje m.in. cel korzystania z wód przez adresata pozwolenia wodnoprawnego (art. 403 ust. 1 Prawa wodnego, a także art. 128 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2017 r.). O doniosłości wskazanego elementu pozwolenia wodnoprawnego świadczy fakt, że zmiana celu i zakresu korzystania z wód jest podstawą do cofnięcia lub ograniczenia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego (art. 415 pkt 1 Prawa wodnego). Poboru wód dokonuje podmiot korzystający z usługi wodnej i to na nim spoczywa obowiązek ponoszenia opłaty za usługi wodne (art. 268 ust. 1 pkt 1 oraz art. 298 pkt 1 Prawa wodnego), która składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 Prawa wodnego). Przepisy art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego określają górne jednostkowe stawki opłat w formie opłaty zmiennej za usługę wodną polegającą na poborze wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego,. Również § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia w sprawie j.s.o. określa jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 Prawa wodnego usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego, zwykłego oraz szczególnego korzystania z wód, do których dostęp jest zapewniony na zasadach określonych w Prawie wodnym. Przepis art. 35 ust. 1 Prawa wodnego odnosi się zatem do jednej z form korzystania z wód przez gospodarstwa domowe, podmioty publiczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą w postaci usług wodnych. Jednocześnie w art. 35 ust. 2 Prawa wodnego ustawodawca wskazał, że dostęp do usług wodnych regulują przepisy tej ustawy. Inaczej rzecz ujmując przepis art. 35 ust. 1 Prawa wodnego swoim zasięgiem obejmuje podmioty korzystające z usług wodnych i nie dotyczy odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę świadczonych przez przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjne. W konsekwencji określone w Prawie wodnym zasady dostępu do usług wodnych, do których niewątpliwie zaliczyć należy przepisy dotyczące opłat za usługi wodne odnoszą się wyłącznie do podmiotów korzystających z usług wodnych (a nie odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych, którzy pozostają poza ukształtowanym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym stosunkiem administracyjnoprawnym) i aktywność tych podmiotów dotycząca zakresu i celu korzystania z wód winna wpływać na kształt obowiązków opłatowych obciążających te podmioty. Zdaniem Prezesa, cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorcę usług wodociągowo - kanalizacyjnych. Należy także zauważyć, że jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne jest jednym z zasadniczych elementów, które wpływają na wysokości opłaty za usługi wodne. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko Spółki jest prawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że dokonując poboru wód w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych nie pobiera wód wyłącznie w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz nieprawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że cele poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne pokrywają się z celami wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług. Prezes wyjaśnił, że całość wód pobieranych przez przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjne nie stanowi wód pobieranych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, albowiem wody pobrane przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w celu zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania oraz dostarczania wody.
Drugi stan faktyczny powiązany z drugim zapytaniem interpretacyjnym dotyczy sytuacji, w której Spółka w ramach zbiorowego zaopatrzenia w wodę dostarcza wodę przedsiębiorcom i na tle przedstawionego stanu faktycznego posiada wątpliwości odnośnie co do kwalifikowania celu poboru wód w związku z tym, że część dostarczonych przedsiębiorcy wód jest wykorzystywana na potrzeby socjalne pracowników. Jak zostało szczegółowo objaśnione w uzasadnieniu interpretacji, które odnosi się do problematyki kwalifikowania celów poboru wód przez [...] na tle pierwszego przedstawionego stanu faktycznego – pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu ich dostarczenia podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Prezes wskazał przy tym, że wywód prawny sformułowany przez organ na potrzeby wykładni przepisów prawa w związku z pierwszym stanem faktycznym jest w pełni adekwatny i aktualny w odniesieniu do niniejszego stanu faktycznego. Przedstawione przez organ uzasadnienie prawne wraz z wnioskami, z których wynika, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie w powiązaniu ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych oznacza, że okoliczność częściowego zużycia dostarczonej przez [...] wody odbiorcy usług będącego przedsiębiorcą na potrzeby socjalne pracowników nie zmienia pierwotnego celu poboru wód przez Spółkę. W przedstawionym przypadku znajduje zastosowanie określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego cel poboru wód, tj. pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, niezależnie od częściowego zużycia dostarczonej wody na potrzeby socjalne pracowników odbiorcy usług. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że stanowisko Spółki, że cel poboru wód przez [...] dostarczanej przedsiębiorcy, która częściowo jest wykorzystana na potrzeby socjalne pracowników przedsiębiorcy należy ustalać zgodnie z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej przez odbiorcę usług jest nieprawidłowe. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z drugim stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że odbiorcy usług wodociągowo-kanalizacyjnych nie są adresatem norm prawnych wynikających z art. 274 pkt 2 Prawa wodnego, a określone w nich cele poboru wód odnoszą się do podmiotów korzystających z usług wodnych, a nie odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych, którzy pozostają poza ukształtowanym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym stosunkiem administracyjnoprawnym.
Trzeci stan faktyczny Spółka powiązała z trzecim zapytaniem interpretacyjnym dotyczącym przypadku poboru wód przez [...] dostarczanych do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego, w którym znajdują się lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej oraz lokale mieszkalne. Przepis art. 552 ust. 2d Prawa wodnego stanowi, że w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za pobór wód, oświadczenia o zakresie korzystania z usług wodnych, zawierają wyrażoną w m3 ilość pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, z tym że, jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne pobiera wody podziemne lub wody powierzchniowe do różnych celów lub potrzeb, także w podziale na te cele lub te potrzeby. Prawo wodne nie reguluje sposobu określania przez podmioty korzystające z usług wodnych ilości pobranych wód według kryterium celu poboru wód na potrzeby składania wymienionych oświadczeń, które służą zgodnie z art. 552 ust. 2a pkt 2 Prawa wodnego ustaleniu wysokości opłaty w okresie przejściowym. W związku z tym, aby zrealizować obowiązek ustawowy z zakresu określenia ilości pobranych wód w podziale na wskazane wyżej cele poboru wód należy skorzystać z każdej, wiarygodnej i niesprzecznej z prawem metody, która doprowadzi podmiot korzystający z tej usługi wodnej do prawidłowego oznaczenia ilości pobranych wód w podziale na przedstawione cele poboru wód. Wody dostarczone przez [...] do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą takiego budynku kierowane do lokali, w których jest prowadzona działalność gospodarcza odpowiadają celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody, a wody kierowane do lokali mieszkalnych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. W tym miejscu warto wskazać na przepis art. 26 ust. 2 u.z.z.w., który stanowi, że jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych, to jest on obowiązany do rozliczenia kosztów tych usług. Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa od ponoszonych przez właściciela lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Rozliczenie przez właściciela lub zarządcę budynku wielolokalowego kosztów usług wodociągowych wymaga ich podziału pomiędzy osobami korzystającymi z lokali w budynku wielolokalowym. Zakres obciążenia lokali (zarówno mieszkalnych, jak i wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej) pozwoli zatem określić ilość wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali. Spółka na podstawie stosunku cywilnoprawnego wiążącego ją z odbiorcą usług posiada zatem możliwość pozyskania informacji o ilości wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali w budynku wielolokalowym, ewentualnie pozyskania informacji o ilości lokali wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w budynku wielolokalowym. Powyższe dane w konsekwencji doprowadzą Spółkę do ustalenia ilości wód pobranych do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody (art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego) oraz ilości wód pobranych do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego) dostarczanych do budynku wielolokalowego. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko Spółki, z którego wynika, że pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne dostarczanych do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego, w którym znajdują się zarówno lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej oraz lokale mieszkalne należy w całości zakwalifikować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z trzecim stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że wody dostarczone przez [...] do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą takiego budynku kierowane do lokali, w których jest prowadzona działalność gospodarczą odpowiadają celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody, a wody kierowane do lokali mieszkalnych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.
W czwartym stanie faktycznym powiązanym z czwartym zapytaniem interpretacyjnym występuje sytuacja poboru wód przez Spółkę dostarczanych do budynku wielolokalowego na podstawie umów zawartych z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali. Odnosząc się do tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko Spółki jest prawidłowe w tej części, z której wynika, że dostarczając wodę do lokali mieszkalnych w budynku wielolokalowym Spółka realizuje cel poboru wód określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Za nieprawidłowe Prezes uznał stanowisko Spółki w części dotyczącej sposobu kwalifikowania celu poboru wód dostarczanych przez Spółkę do lokali wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w budynku wielolokalowym zgodnie z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej w lokalu przez odbiorcę usług. Jak zostało szczegółowo objaśnione w uzasadnieniu interpretacji, które odnosi się do problematyki kwalifikowania celów poboru wód przez Spółkę na tle pierwszego przedstawionego stanu faktycznego - pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu ich dostarczenia podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Za nieprawidłowe Prezes uznał stanowisko Spółki w tej części, z której wynika, że cel poboru wód dostarczanych do budynku wielolokalowego, które stanowią różnicę pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody należy w całości przyporządkować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Spółka we wniosku wskazała, że ma świadomość, że właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego jest jedynie "pośrednikiem" w dostawie wody dla lokatorów, a woda pobierana przy wykorzystaniu przyłącza wodociągowego wykorzystywana jest przez lokatorów na różne cele. Różnica wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody stanowi zatem, co przyznała Spółka, wodę dostarczaną do lokali w budynku wielolokalowym, w tym również do lokali wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przyjęcie, że celem poboru wód jest w tym przypadku wyłącznie zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę, w sytuacji gdy część wód stanowiących różnicę pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy lokalowych jest kierowana do lokali, w których prowadzona jest działalność gospodarcza stoi w opozycji do zasady uzależniającej wysokość opłaty zmiennej od celu poboru wód przez podmiot korzystający z usługi wodnej. Jak to zostało wskazane w uzasadnieniu interpretacji dotyczącej trzeciego stanu faktycznego brak w Prawie wodnym regulacji dotyczącej sposobu określania przez podmioty korzystające z usług wodnych ilości pobranych wód według kryterium celu poboru wód oznacza, że podmiot korzystający z usług wodnych w celu realizacji obowiązku ustawowego z zakresu określenia ilości pobranych wód w podziale na cele poboru wód powinien skorzystać z każdej, wiarygodnej i niesprzecznej z prawem metody, która doprowadzi do prawidłowego oznaczenia ilości pobranych wód w podziale na przedstawione cele poboru wód. Z przepisu art. 6 ust. 6 pkt 3 u.z.z.w. wynika, że jednym z warunków zawarcia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjny umowy również z osobami korzystającymi z lokali w budynku wielolokalowym jest rozliczanie przez właściciela lub zarządcę budynku wielolokalowego różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody. W myśl art. 26 ust. 3 u.z.z.w. właściciel lub zarządca budynku wielolakowego dokonuje wyboru metody rozliczania kosztów różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody, a należnościami wynikającymi z przyjętej metody rozliczania obciąża osoby korzystające z lokali w budynku. Zakres obciążenia lokali (zarówno mieszkalnych, jak i wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej) różnicą wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody pozwoli określić ilość wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali. Spółka na podstawie stosunku cywilnoprawnego wiążącego ją z odbiorcą usług będącym właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego posiada zatem możliwość pozyskania wskazanych wyżej informacji. Powyższe dane w konsekwencji doprowadzą Spółkę do ustalenia ilości wód pobranych do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody (art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego) oraz ilości wód pobranych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego) dostarczanych do budynku wielolokalowego, które stanowią różnicę wskazań między wodomierzem głównym a wodomierzami lokalowymi. Argument Spółki, że rozporządzenie taryfowe zakazuje kwalifikowania odbiorcy usług do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców usług na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy wykładni przepisów odnoszących się do celów poboru wody przez podmiot korzystający z usług wodnych jest bezprzedmiotowy. Adresatem norm prawnych regulujący zasady ponoszenia opłat za usługi wodne są podmioty korzystające z usług wodnych, a nie odbiorcy usług wodociągowo - kanalizacyjnych, którzy są objęci regulacjami ustawy z.z.w.z.o.ś. Innymi słowy konsekwencją kwalifikowania przez Spółkę wód stanowiących różnicę wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody w sposób przedstawiony przez organ nie jest konieczność kwalifikowania właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców usług, lecz wykazywanie przez Spółkę w oświadczeniu o zakresie korzystania z usług wodnych wód pobranych w podziale na rzeczywiste cele poboru tych wód. Odnośne przepisy Prawa wodnego dotyczą kwalifikowania celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie sposobu rozliczeń Spółki z odbiorcami usług, co pozostaje poza zakresem regulacji tej ustawy. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z czwartym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby dostarczenia wody do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego w odniesieniu do wód pobranych w celu zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi zamieszkujących w budynku wielolokalowym. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w budynku wielolokalowym na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Różnice pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody należy kwalifikować z uwzględnieniem obu wskazanych wyżej celów poboru wód, skoro dochodzi do nich w związku z dostarczaniem wody do budynku, w którym występują zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
W piątym stanie faktycznym Spółka dokonuje hurtowej sprzedaży wody zdatnej do spożycia przez ludzi na podstawie umowy na hurtową dostawę wody zawartej z przedsiębiorstwem wodociągowo - kanalizacyjnym z terenu gminy sąsiedniej i posiada wątpliwości co do kwalifikacji celu poboru wody sprzedawanej hurtowo, które ujęła w formie zapytania interpretacyjnego piątego. Spółka, pobierając w przedstawionym przypadku wodę, ma na celu realizację postanowień zawartej umowy sprzedaży wody polegającej na dostarczaniu wody poza terytorium gminy podmiotowi nie będącemu odbiorcą usług, a nie zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Innymi słowy w przedstawionym przypadku celem poboru wód nie jest zbiorowe zaopatrzenie w wodę żadnej z kategorii odbiorców usług w rozumieniu art. 2 pkt 3 u.z.z.w., lecz sprzedaż wody innemu przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu. Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1a u.z.z.w. do zakupu wody lub wprowadzania przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w jego posiadaniu stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Jednocześnie z § 6 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz pkt 3 rozporządzenia taryfowego wynika, że opłaty za usługi wodne oraz koszty zakupionej wody stanowią odrębne składniki ponoszonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne kosztów działalności, które są uwzględniane do ustalania niezbędnych przychodów, na podstawie których określa się taryfę za zbiorowe zaopatrzenie w wodę, po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców usług (art. 20 ust. 2 u.z.z.w.). Podmiotem korzystającym z usługi wodnej jest [...], który w celu hurtowej sprzedaży wody dokonuje poboru wód, a nie przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne z sąsiedniej gminy, które w przedstawionej relacji nie jest podmiotem korzystającym z usług wodnych i nie ponosi opłaty za usługi wodne w odniesieniu do zakupionej wody, lecz rozlicza się z [...], a poniesione w związku z tym koszty uwzględnia ustalając niezbędne przychody, na podstawie których określa się taryfę za zbiorowe zaopatrzenie w wodę. Przedstawiony pobór wód przez [...] odpowiada w całości celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody. Wskazana w tym przepisie sekwencja czynności od strony przedmiotowej odpowiada pojęciu zbiorowego zaopatrzenia w wodę, jednakże brak w nim elementu podmiotowego (tak jak w art. 2 pkt 21 u.z.z.w.) oznacza, że znajduje zastosowanie również w przypadku hurtowej sprzedaży wody realizowanej przez podmiot korzystający z usług wodnych. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że stanowisko Spółki, że w niniejszym przypadku cel poboru wód należy ustalać w oparciu o rzeczywisty cel wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług jest nieprawidłowe. Za pozbawione usprawiedliwionych podstaw uznać również należy twierdzenie Spółki, że odmienna interpretacja prowadziłaby do nieuzasadnionego zawyżenia cen wody dla podmiotów finalnie ją odbierających, w tym gospodarstw domowych. Jak bowiem zostało powyżej wykazane koszty zakupionej wody są uwzględniane w procesie określania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę określających ceny i stawki opłat na podstawie których przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjne prowadzą rozliczenia z odbiorcami usług (art. 26 ust. 1 u.z.z.w.). Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z piątym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że pobór wód dokonywany w celu jej dalszej hurtowej sprzedaży podmiotowi bezpośrednio obsługującemu finalnych odbiorców należy w całości zakwalifikować do celu poboru, uzdatniania i dostarczania wody określonego w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego.
Szósty stan faktyczny dotyczy problematyki kwalifikowania celu poboru wód dla strat wody, do których dochodzi w procesie uzdatniania wody surowej, tj. różnicy pomiędzy pobraną wodą surową a wodą uzdatnioną wtłoczoną do sieci wodociągowej. Wskazany stan faktyczny Spółka powiązała z szóstym zapytaniem interpretacyjnym. W myśl art. 270 ust. 1 Prawa wodnego opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych. Reguła, że opłata zmienna za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych zależy od ilości wód pobranych z ujęcia, a nie od ilości wód uzdatnionych, wtłoczonych do sieci wodociągowej znajduje odzwierciedlenie w mechanizmie naliczania opłaty zmiennej za pobór wód, którą stanowi iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3 (por. art. 272 ust. 1 i 2 Prawa wodnego). Opłatę zmienną za pobór wód ponosi się za cały wolumen pobranej z ujęcia wody podziemnej lub wody powierzchniowej, z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty właściwej dla celu poboru wód, w tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie uzdatniania pobranych wód. Nie zmienia przy tym celu poboru wód okoliczność poddawania pobranej wody procesom uzdatniania. Inaczej rzecz ujmując, realizowany przez Spółkę cel poboru wód jest taki sam dla całego wolumenu pobranych w określonym celu wód, w tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie uzdatniania pobranych wód. W ocenie organu odwoławczego, nieprawidłowe jest zatem stanowisko Spółki, że cel poboru wód dla strat wody powstałej w wyniku procesu uzdatniania wody surowej to zawsze pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Wbrew argumentom Spółki, użytego w tym przepisie pojęcia uzdatnianie nie należy odczytywać w oderwaniu od pozostałych wymienionych w tym przepisie czynności. Przeciwnie należy je odczytywać łącznie jako następującą po sobie sekwencję czynności odpowiadającą od strony przedmiotowej pojęciu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i znajdującą zastosowanie w przypadku gdy Spółka dokonuje zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych i to do całego wolumenu pobranych z ujęcia w tym celu wód, w tym dla wód straconych w procesie ich uzdatniania. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z szóstym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że straty wód, do których dochodzi w wyniku procesu uzdatniania wody surowej należy zakwalifikować do pierwotnego realizowanego przez Spółkę celu poboru wody surowej, tj. w przypadku poboru wód do celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności – do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a w przypadku poboru wód do celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów publicznych oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą – do celu określonego w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego.
Siódmy stan faktyczny dotyczy problematyki kwalifikowania celu poboru wód dla strat wody, do których dochodzi w wyniku przesyłu wody uzdatnionej ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług, tj. różnicy pomiędzy ilością wody wtłoczonej do sieci wodociągowej, a ilością wody pobranej przez odbiorców usług. Wskazany stan faktyczny Spółka powiązała z siódmym zapytaniem interpretacyjnym. W myśl art. 270 ust. 1 Prawa wodnego opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych. Reguła, że opłata zmienna za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych zależy od ilości wód pobranych z ujęcia znajduje odzwierciedlenie w mechanizmie naliczania opłaty zmiennej za pobór wód, którą stanowi iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3 (por. art. 272 ust. 1 i 2 Prawa wodnego). Opłatę zmienną za pobór wód ponosi się za cały wolumen pobranej z ujęcia wody podziemnej lub wody powierzchniowej, z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty właściwej dla celu poboru wód, niezależnie od strat wód, do których dochodzi w wyniku przesyłu wody uzdatnionej ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług. Innymi słowy nie zmienia celu poboru wód okoliczność, że część pobranych i uzdatnionych wód podlega stratom w procesie ich przesyłu. Realizowany przez Spółkę cel poboru wód jest taki sam dla całego wolumenu pobranych w określonym celu wód, w tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie przesyłu uzdatnionych wód. W procesie kwalifikacji celów poboru wód dla strat wód, do których dochodzi w wyniku przesyłu wód uzdatnionych ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług należy wykorzystać dane dotyczące ostatecznej struktury sprzedaży wody poszczególnym kategoriom odbiorców usług, co pozwoli określić jaka część utraconych w sieci wód została pobrana w celu realizacji zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, tj. cel o którym mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a jaka część w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym straty wody powstałe w wyniku przesyłu należy kwalifikować proporcjonalnie do struktury sprzedaży wody poszczególnym kategoriom odbiorców usług, tj. jeżeli 70% wolumenu sprzedaży jest związane z realizacją zadania dotyczącego zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę, a 30% jest związane zadania dotyczącego zbiorowego zaopatrzenia podmiotów prowadzących z realizacją gospodarczą to straty należy rozliczać w oparciu o przedstawioną proporcję. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z siódmym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że wodę, która została utracona w procesie jej przesyłu ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług należy zakwalifikować do pierwotnego, realizowanego przez Spółkę celu poboru wód z ujęcia, tj. w przypadku gdy cel poboru wód w 70% dotyczył realizacji zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, a w 30% realizacji zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą to utraconą ilość wód w 70% należy zakwalifikować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a w 30% do celu określonego w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego.
Ósmy stan faktyczny, na którego tle Spółka ma wątpliwości odnośnie do sposobu zakwalifikowania celu poboru wód cechuje się tym, że umowa zawarta z odbiorcą usług zawiera oświadczenie odbiorcy usług o korzystaniu z wód na potrzeby zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego, podczas gdy w rzeczywistości woda jest również wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym. Dodatkowo nie jest możliwe przyłączenie lokalu, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza, osobnym przyłączem wodociągowym do sieci wodociągowej. Jak zostało szczegółowo objaśnione w uzasadnieniu interpretacji, które odnosi się do problematyki kwalifikowania celów poboru wód przez [...] na tle pierwszego przedstawionego stanu faktycznego – cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie w powiązaniu ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych. Prezes wskazał przy tym, że wywód prawny sformułowany przez organ na potrzeby wykładni przepisów prawa w związku z pierwszym stanem faktycznym jest w pełni adekwatny i aktualny w odniesieniu do niniejszego stanu faktycznego. Przedstawione przez organ uzasadnienie prawne wraz z wnioskami, z których wynika, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie w powiązaniu ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo- kanalizacyjnych oznacza, że w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajduje określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego cel poboru wód związany ze zbiorowym zaopatrzeniem ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Spółka pobiera bowiem wody w celu ich dostarczenia do domu mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego, na potrzeby zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego odbiorcy usług i celu poboru wód przez Spółkę nie zmienia fakt, że odbiorca usług, mimo treści złożonego oświadczenia, wykorzystuje wodę również do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym. Zauważyć przy tym należy, że z brzmienia przepisu art. 274 pkt 4 Prawa wodnego jednoznacznie wynika, że kategoria odbiorców usług, którym zostanie dostarczona pobrana woda, a nie sposób jej wykorzystania przez odbiorców usług wpływa na zaistnienie wskazanego w tym przepisie celu poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko Spółki, że dostarcza całość wody na cel związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego, skoro umowa o zaopatrzenie w wodę zawiera oświadczenie o takiej treści, a także nie jest możliwe przyłączenie lokalu, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza, osobnym przyłączem wodociągowym do sieci wodociągowej. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z ósmym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że Spółka pobierając wodę w celu jej dostarczenia do domu mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego, na podstawie umowy, z której treści jednoznacznie wynika, że dostarczona woda służy zaspokojeniu potrzeb gospodarstwa domowego odbiorcy usług, realizuje zadanie własne gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, co odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. W przedstawionym przypadku wskazanego celu poboru wód przez Spółkę nie zmienia fakt, że odbiorca usług, mimo treści złożonego oświadczenia, wykorzystuje wodę dodatkowo do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym.
Dziewiąty stan faktyczny Spółka powiązała z dziewiątym zapytaniem interpretacyjnym. Przedstawione zapytanie interpretacyjne jest konsekwencją nieprawidłowego stanowiska Spółki, że cele poboru wód przez Spółkę pokrywają się z celami wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług, co doprowadziło Spółkę do wątpliwości odnośnie sposobu ustalania celów wykorzystania wód pobranych przez odbiorców usług oraz źródłach pozyskiwania tych danych. Spółka opracowała schemat pozyskiwania tych danych w postaci ankiet wypełnianych przez odbiorców usług oraz danych z ogólnodostępnych rejestrów (Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, informacji REGON na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego) oraz wniosła o potwierdzenie, że przedstawiony schemat działania jest prawidłowy. Prezes pozostaje na stanowisku szeroko uzasadnionym w uzasadnieniu interpretacji, które odnosi się do problematyki kwalifikowania celów poboru wód przez [...] w przypadku dostarczania wód ludności, podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą oraz podmiotom publicznym, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych. Wskazał przy tym, że wywód prawny sformułowany przez organ na potrzeby wykładni przepisów prawa w związku z pierwszym stanem faktycznym jest w pełni adekwatny i aktualny w odniesieniu do niniejszego stanu faktycznego. Spółka dokonując poboru wód dostarczanych ludności realizuje zadanie własne gminy z zakresu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, o którym mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego i jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego ustalenie wskazanego celu poboru wód nie jest dla Spółki problematyczne. Wątpliwości Spółki dotyczące ustalenia celu poboru wód dostarczanych pozostałym kategoriom odbiorców usług uznać należy za bezprzedmiotowe, albowiem w odniesieniu do wód pobranych w celu zbiorowego zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych Spółka realizuje określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego cel poboru wód, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody. Inaczej rzecz ujmując dla ustalenia celu poboru wód dostarczanych przedsiębiorcom oraz podmiotom publicznym zbędne jest ustalanie celu wykorzystania wód przez wskazane kategorie podmiotów, a wystarczająca jest wiedza o kategoriach odbiorców usług w podziale na ludność, podmioty publiczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Mając powyższe na uwadze Prezes stwierdził, że przedstawiony przez Spółkę schemat pozyskiwania danych o sposobie wykorzystania wód przez odbiorców usług będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz podmiotami publicznymi na potrzeby określenia celu poboru wód przez Spółkę jest nieprawidłowy oraz niecelowy, albowiem celem poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne nie jest sposób wykorzystania wód przez finalnego odbiorcę usług wodociągowo - kanalizacyjnych, lecz cel poboru wód przez podmiot korzystający z usług wodnych. Udzielając odpowiedzi na zapytanie interpretacyjne powiązane z dziewiątym stanem faktycznym Prezes wyjaśnił, że na potrzeby realizacji obowiązku dokonania podziału pobranych wód z uwzględnieniem kryterium celu pobranych wód, o którym mowa w art. 552d Prawa wodnego nie jest wymagana informacja o sposobie wykorzystania wód przez odbiorców usług.
Skargę na powyższą decyzję wniósł Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w Sulęcinie Sp. z o.o., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:
I. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 122a § 2 w zw. z art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej jako: "k.p.a.") oraz w zw. z art. 34 ust. 12 i ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez brak uznania, że w sprawie doszło do milczącego załatwienia sprawy, pomimo iż jak wynika z treści decyzji organu z 15 marca 2019 r. (nr KUO.470.26.2019.MO), w niniejszej sprawie opłata za wydanie interpretacji indywidualnej została przez skarżącą uiszczona 13 lutego 2019 r., a co za tym idzie brak było podstaw do wzywania skarżącej do uiszczenia dodatkowej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej w grudniu 2019 r. (przez co brak jest podstaw do przyjęcia, że wezwanie to mogło doprowadzić do przedłużenia terminu na wydanie interpretacji indywidualnej), co z kolei doprowadziło do tego, że wydając w dniu 30 stycznia 2020 r. zaskarżoną decyzję, organ działał w sprawie, która była już milcząco załatwiona;
2) art. 156 § 1 pkt 3 i art. 6 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców - poprzez wydanie decyzji w sprawie, która została już wcześniej milcząco załatwiona;
3) art. 6 w zw. z art. 8 § 1, 64 § 2 i 122c § 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez zobowiązanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że wcześniej organ stwierdził, że wniosek jest kompletny i wydał w związku z nim decyzję, co w konsekwencji prowadzi do konieczności przyjęcia, że wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wywołało skutku w postaci przedłużenia organowi terminu na załatwienie sprawy;
4) art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 5 i ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez brak zamieszczenia w zaskarżonej decyzji jednoznacznego, jasnego i wyraźnego rozstrzygnięcia ze wskazaniem prawidłowego stanowiska (które nie oznaczałoby konieczności wyinterpretowania jego treści z uzasadnienia zaskarżonej decyzji);
5) art. 10 § 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez brak umożliwienia skarżącej zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań;
6) art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób lakoniczny tzn. przejawiającego się brakiem szczegółowego wyjaśnienia podstawy prawnej i uzasadnienia jej.
II. przepisów prawa materialnego przez:
1) błędną wykładnię art. 270 ust. 1 w zw. z art. 270 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zw. z art. 274 pkt 2 lit. za w zw. z art. 274 pkt 4 Prawa wodnego polegającą na przyjęciu, że przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w ramach wykonywania zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę pobiera wodę (podziemną) tylko i wyłącznie na cele związane z poborem, uzdatnianiem i dostarczaniem wody (art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego) oraz realizacją zadania własnego gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego), podczas gdy prawidłowa wykładnia celów poboru wody, o których mowa w art. 274 pkt 2 i 4 Prawa wodnego nakazuje dojść do wniosku, że cele poboru wody przez podmiot korzystający z usług wodnych będący przedsiębiorstwem wodociągowo - kanalizacyjnym winny być ustalone w oparciu o cel poboru wody przez odbiorcę usług;
2) błędną wykładnię art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego polegającą na przyjęciu, że w przypadku kwalifikacji celu poboru wody na potrzeby hurtowej sprzedaży wody przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu należy przypisać cel, o którym mowa w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, a nie cele poboru wody ustalone w oparciu o faktyczne wykorzystanie wody przez finalnych odbiorców usług;
3) błędną wykładnię art. 2 pkt 13 w zw. z art. 20 ust. 2 i 3 u.z.z.w. w związku z § 3 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków polegającą na przyjęciu, że brak możliwości przyporządkowania odbiorcy usług do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców i rozliczania pobranej wody w oparciu o proporcję nie stanowi uzasadnienia dla pomocniczego stosowania kryterium ustalania celów poboru wody;
4) niezastosowanie art. 9 ust. 3 Prawa wodnego i w konsekwencji czego wydanie zaskarżonej decyzji, w której zostały określone cele poboru wody przez podmiot korzystający z usług wodnych będący przedsiębiorstwem wodociągowo - kanalizacyjnym jako cele, o których mowa w art. 274 pkt 2 lit. za i art. 274 pkt 4 Prawa wodnego niezależnie od obowiązku ustalenia opłat za ww. usługi zgodnie z zasadą zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe.
Podnosząc powyższe zarzuty, rozwinięte w obszernym uzasadnieniu skargi, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, uwzględnia też ocenę prawną i wskazania wynikające z wyroku Sądu z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1151/19 wydanego w tej sprawie.
Ustosunkowując się do postawionych w skardze zarzutów należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że zgodnie z art. 34 ust. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wpływu do organu lub państwowej jednostki organizacyjnej kompletnego i opłaconego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji indywidualnej, została wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Jak wynika z akt sprawy poprzednia decyzja Prezesa została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1151/19. Akta przedmiotowej sprawy wraz z wyrokiem zostały przekazane organowi w dniu 18 grudnia 2019 r. Z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że w przypadku uchylenia interpretacji indywidualnej przez WSA termin do ponownego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wynikający – w tym przypadku z art. 34 ust. 12 ustawy Prawo Przedsiębiorców – należy liczyć od dnia doręczenia organowi interpretującemu prawomocnego wyroku tego sądu (np. wyrok WSA we Wrocławiu z 12 maja 2016 r., I SA/Wr 234/16, LEX nr 2084807). Wobec tego termin, o którym mowa ww. przepisie liczony jest "od nowa", tak jak gdyby wniosek o wydanie interpretacji wpłynął w dniu doręczenia akt sprawy właściwemu organowi. Uchylający wyrok sądu administracyjnego przywraca bowiem stan początkowy, z dnia złożenia wniosku (zob. wyrok NSA z 5 maja 2016 r., II FSK 834/14, wyrok WSA we Wrocławiu z 12 maja 2016 r., I SA/Wr 234/16, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: CBOSA).
Organ interpretacyjny stosownie do przepisów art. 34 ust. 12 ustawy Prawo Przedsiębiorców w zw. z art. 286 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uzyskuje ponownie 30-dniowy termin do wydania interpretacji (sporządzenia jej i podpisania), liczony od dnia doręczenia temu organowi akt administracyjnych w tej sprawy przez sąd administracyjny (wyrok NSA z 7 maja 2015 r., II FSK 1786/14, CBOSA).
W tej sprawie termin 30 - dniowy na wydanie interpretacji pisemnej z wniosku Spółki po wyroku Sądu z 12 września 2019 r. rozpoczął zatem bieg ponownie w dniu 19 grudnia 2019 r. (od dnia następnego po przekazaniu organowi akt wraz z wyrokiem). Termin na wydanie interpretacji upływał zatem z dniem 17 stycznia 2020 r. Milczenie organu przez ten czas (czyli niewydanie interpretacji pisemnej) sprawiłoby, że z upływem tego dnia wystąpiłby skutek fikcji pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia, czy też milczącej zgody organu na to, co skarżąca wyraziła w skardze. Jednakże zgodnie z art. 34 ust. 6 ustawy Prawo Przedsiębiorców wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Opłatę wnosi się w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych zaistniałych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (ust. 8). Po przekazaniu akt sprawy przez sąd administracyjny, organ ma 30 dni na wydanie interpretacji. Jeżeli w tym terminie nie podejmie organ żadnej czynności (np. wezwania do usunięcia braków formalnych) dochodzi "do wydania" interpretacji milczącej. W rozpoznanej sprawie skarżąca prawidłowo została w dniu 23 grudnia 2019 r. wezwana uzupełnienia opłaty o 120 zł, ponieważ opłata powinna być uiszczona od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Tym samym wezwanie zostało skierowane do strony przed upływem terminu 30 dni na wydanie interpretacji, liczonego od dnia następującego po dniu przekazania organowi akt wraz z wyrokiem. W dniu 31 grudnia 2019 r. skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku i uiściła opłatę od wniosku w kwocie 120 zł. Od tego momentu rozpoczął 30 dniowy termin na wydanie interpretacji. Stosownie bowiem do art. 122c § 2 k.p.a., który znajduje zastosowanie na mocy art. 34 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców, termin do wydania interpretacji indywidualnej biegnie dopiero od uzupełnienia braków wniosku.
Wobec powyższych ustaleń Sąd przyjął, że z uwagi na otrzymanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12 września 2019 r. wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy w dniu 18 grudnia 2019 r., podjęciem przez organ w terminie 30 dni od dnia 19 grudnia 2019 r. czynności polegającej na wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych w postaci wniesienia opłaty i uzupełnienie tych braków przez stronę w dniu 31 grudnia 2019 r., należało przyjąć, że wydana w dniu [...] stycznia 2020 r. interpretacja indywidualna wydana została prawidłowo i nie dotyczyła sprawy załatwionej już milcząco. Z tych względów za nieuzasadnione uznał Sąd zarzuty dotyczące art. 122a § 2 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 34 ust. 12 i ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz art. 156 § 1 pkt 3 i art. 6 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że w decyzji z [...] marca 2019 r. organ uznał, że wniosek został należycie opłacony. Zdaniem Sądu bowiem wobec sformułowanie 9 zapytań we wniosku Spółki, konieczne było uzupełnienie opłaty.
Przechodząc do dalszej oceny postawionych w skardze zarzutów, wskazać trzeba, że wydana interpretacja spełnia wszelkie wymogi odnoszące się do treści interpretacji indywidualnej, o których mowa w art. 34 ust. 5 Prawa przedsiębiorców. Zawiera wyczerpujący opis przedstawionych we wniosku zaistniałych stanów faktycznych, ocenę stanowiska Spółki, a także wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Twierdzenie Spółki, że element decyzji interpretacyjnej w zakresie "wskazania prawidłowego stanowiska" odpowiada pojęciu "rozstrzygnięcie" w rozumieniu art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. jest całkowicie chybione i wskazuje na niezrozumienie instytucji interpretacji indywidualnej. W doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że interpretacje indywidualne nie są rozstrzygnięciami władczymi ani aktami stosowania prawa, a pozostają jedynie poglądem organu w kwestii sposobu stosowania prawa (por. B. Brzeziński, B. Masternak, Instytucja wiążących interpretacji w Ordynacji podatkowej, "Monitor Podatkowy" 2005/4, s.12; podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 czerwca 2012 r., I FPS 4/12 oraz w wyrokach z dnia 29 sierpnia 2018 r., II FSK 2493/16 i II FSK 2955/16 i w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2018 r., II FSK 1762/18 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i nie ma żadnych powodów, aby utożsamiać indywidualne interpretacje z decyzjami rozstrzygającymi sprawy co do istoty w następstwie zastosowania normy prawa materialnego do ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy. Indywidualnych interpretacji nie można uznać za akt stosowania prawa, ponieważ są one rezultatem procesu, który tylko w części odpowiada stosowaniu prawa, ponieważ brakuje elementu ustalania stanu faktycznego w toku postępowania administracyjnego. W efekcie procesu interpretacji nie powstaje reguła indywidualna normująca zachowanie się adresata, która jest efektem stosowania prawa materialnego, lecz jedynie reguły mówiące o tym jak to prawo materialne stosować. W tym zakresie interpretacja indywidualna nie wywołuje takich bezpośrednich skutków jak akty typowe dla stosowania prawa tj. decyzja, czy postanowienie, bo nie formułuje sposobów zachowania się jej adresata. W tym przypadku reguły interpretacji odnoszą się do subsumcji, czyli fazy poprzedzającej stosowanie prawa (por. H. Dzwonkowski, Charakter prawny indywidualnych interpretacji podatkowych - wybrane zagadnienia, Księga Jubileuszowa Profesora Ryszarda Mastalskiego pod redakcją naukową Wiesławy Miemiec, Stanowienie i stosowanie prawa podatkowego, 2009 r., s.143). Nie ma zatem żadnych powodów aby utożsamiać indywidualne interpretacje z decyzjami, o których mowa w art. 104 § 1 k.p.a.
Należy ponadto wskazać, że decyzja realizuje wszystkie wskazania wyrażone przez Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1151/19 wydanym w tej sprawie, w którym Sąd wskazał, że sentencja decyzji interpretacyjnej sprowadza się do aprobaty lub zanegowania przez organ zaprezentowanego przez wnioskodawcę stanowiska odnośnie do przedstawionego stanu faktycznego lub przyszłego zdarzenia, a uzasadnienie powinno się koncentrować na rozważaniach prawnych mających potwierdzić stanowisko wnioskodawcy albo stanowić kontrargumentację względem tego stanowiska, przemawiając jednocześnie za danym osądem organu udzielającego interpretacji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że redakcja sentencji zaskarżonej decyzji zawierająca ocenę stanowiska skarżącego wyrażonego w sprawie jest zgodna z wymogami stawianymi interpretacji indywidualnej, uwzględnia specyfikę przedmiotowego aktu administracyjnego, a przede wszystkim respektuje wskazania Sądu zawarte w wyroku z dnia 12 września 2019 r. Organ w uzasadnieniu decyzji przedstawił w sposób klarowny i jednoznaczny własne stanowisko co do sposobu stosowania przepisów ustawy Prawo wodne w poszczególnych przedstawionych przez Spółkę stanach faktycznych. Tym samym zarzuty naruszenia art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 5 i ust. 16 Prawa przedsiębiorców Sąd uznał za nietrafione.
Za nietrafne także należało uznać zarzuty naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez brak umożliwienia Spółce zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań. Zakres i przedmiot sprawy o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa konstytuuje treść wniosku wszczynającego postępowanie, a rolą organu prowadzącego to postępowanie jest ocena stanowiska strony w interesującej ją kwestii. Istotą tego postępowania jest zatem uzyskanie przez stronę wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania w odniesieniu do indywidualnej sytuacji wskazanej we wniosku. Organ wydający interpretację nie może więc ingerować w stan faktyczny opisany we wniosku, podważać go, uzupełniać, czy zmieniać w oparciu o inne źródła lub wiedzę znaną mu z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., III UK 122/13, wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3263/16, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej organ nie czyni własnych ustaleń stanu faktycznego. Opiera się wyłącznie na opisie przedstawionym przez składającego wniosek o wydanie interpretacji. Organ nie bada i nie sprawdza wiarygodności przedstawionych przez wnioskodawcę zdarzeń i nie dokonuje własnych ustaleń. W sprawach o wydanie interpretacji indywidualnej organ jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenia, czy stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Podstawą dokonywanego w jego toku wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania jest wyłącznie przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny sprawy. Innymi słowy w omawianym postępowaniu organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, nie gromadzi dowodów i materiałów. Stosowanie w tym wypadku przepisu art. 10 § 1 k.p.a. nakazującego zapewnienie stronom przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań jest zbędne, a ponadto w sposób nieuzasadniony prowadziłoby do wydłużenia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej, na wydanie której organ ma 30 dni od dnia wpływu do organu kompletnego wniosku. Całkowicie chybiony jest więc zarzut Spółki, że niezastosowanie przez organ art. 10 § 1 k.p.a. świadczy o milczącym załatwieniu sprawy, wręcz przeciwnie – świadczy o prawidłowym prowadzeniu przez organ przedmiotowego postępowania, z uwzględnieniem jego specyfiki i odmienności od postępowania kończącego się wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, które zostało zakończone decyzją interpretacyjną wydaną w zawitym 30 – dniowym terminie.
Za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw uznać też należy zarzut naruszenia art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera kompleksowe i gruntowne wyjaśnienie treści przepisów prawa i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do każdego przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego, a każdy z nich został w uzasadnieniu decyzji wyczerpująco opisany. Powyższe elementy wraz z zawartym w uzasadnieniu decyzji stanowiskiem organu oraz odpowiedziami na wszystkie zapytania interpretacyjne wskazują, że uzasadnienie decyzji spełnia wszystkie wymogi ustawowe oraz realizuje zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, a także zasadę przekonywania.
Sąd również uznał za niezasadne zarzuty naruszenia art. 270 ust. 1 w zw. z art. 270 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zw. z art. 274 pkt 2 lit. za w zw. z art. 274 pkt 4 ustawy Prawo wodne. Pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych stanowi usługę wodną, na którą jest wymagane pozwolenie wodnoprawne (art. 35 ust. 3 pkt 1 oraz art. 389 pkt 1 Prawa wodnego), w którym ustalony zostaje m.in. cel korzystania z wód przez adresata pozwolenia wodnoprawnego (art. 403 ust. 1 Prawa wodnego, a także art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2017 r.). O doniosłości wskazanego elementu pozwolenia wodnoprawnego świadczy fakt, że zmiana celu i zakresu korzystania z wód jest podstawą do cofnięcia lub ograniczenia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego (art. 415 pkt 1 Prawa wodnego). Poboru wód dokonuje podmiot korzystający z usługi wodnej i to na nim spoczywa obowiązek ponoszenia opłaty za usługi wodne (art. 268 ust. 1 pkt 1 oraz art. 298 pkt 1 Prawa wodnego), która składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 Prawa wodnego). Zgodnie z art. 272 ust. 1 Prawa wodnego wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3. Przepisy art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego określają górne jednostkowe stawki opłat w formie opłaty zmiennej za usługę wodną polegającą na poborze wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, co wynika explicite z ich treści. Również § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne określa jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Wysokość stawek opłat została zróżnicowana w zależności od celu poboru wód. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 Prawa wodnego usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego, zwykłego oraz szczególnego korzystania z wód, do których dostęp jest zapewniony na zasadach określonych w Prawie wodnym. Przepis art. 35 ust. 1 tej ustawy odnosi się zatem do jednej z form korzystania z wód przez gospodarstwa domowe, podmioty publiczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą w postaci usług wodnych. Jednocześnie w art. 35 ust. 2 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że dostęp do usług wodnych regulują przepisy tej ustawy. Artykuł 35 ust. 1 Prawa wodnego swoim zasięgiem obejmuje podmioty korzystające z usług wodnych i nie dotyczy odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę świadczonych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne. W konsekwencji określone w Prawie wodnym oraz w aktach wykonawczych zasady dostępu do usług wodnych, do których niewątpliwie zaliczyć należy przepisy dotyczące opłat za usługi wodne odnoszą się wyłącznie do podmiotów korzystających z usług wodnych (a nie odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych, którzy pozostają poza ukształtowanym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym stosunkiem administracyjnoprawnym) i aktywność tych podmiotów dotycząca zakresu i celu korzystania z wód winna wpływać na kształt obowiązków opłatowych obciążających te podmioty. Za bezprzedmiotowe Sąd uznał przy tym twierdzenie Spółki, że wykładnia przepisów dotyczących określenia celów poboru wody budzi wątpliwości interpretacyjne, które zgodnie z art. 7a § 1 k.p.a. należy rozstrzygać na korzyść Spółki. Wykładnia językowa, jak i systemowa przepisów art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego oraz § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia w sprawie j.s.o. z uwzględnieniem ich relacji do art. 35 ust. 1, 2 i 3 pkt 1, art. 268 ust. 1 pkt 1, art. 298 pkt 1, art. 389 pkt 1, art. 403 ust. 1 oraz art. 415 pkt 1 Prawa wodnego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorcę usług.
Zauważyć przy tym należy, że użycie przez ustawodawcę w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego pojęcia "ludność" oznacza, że wymieniony cel poboru wód realizuje się w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne pobiera wodę w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, a zatem z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych. Z brzmienia powołanego przepisu wynika zatem wprost, że to kategoria odbiorców usług, którym zostanie dostarczona pobrana przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne woda, a nie sposób jej wykorzystania przez odbiorców usług wpływa na cel poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Zarzut Spółki o wewnętrznej sprzeczności i niespójności decyzji wynikający z przyjęcia, że w przypadku gospodarstw domowych cel poboru wód należy określać przez pryzmat finalnego odbiorcy, a w przypadku pozostałych odbiorców usług przez pryzmat celu, na który wodę pobrało przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, jest zatem bezprzedmiotowy. W każdym bowiem przypadku cel poboru wód należy wiązać z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym, co znajduje wyraz w stanowisku organu wielokrotnie i konsekwentnie przedstawianym w zaskarżonej decyzji. Przywołany przez Spółkę art. 272 ust. 13 Prawa wodnego, z którego wynika obowiązek zapewnienia odrębnego pomiaru ilości pobieranej wody do różnych celów lub potrzeb w żaden sposób nie podważa prawidłowości wydanej interpretacji. Zakresem jego zastosowania jest objęta sytuacja poboru wód do różnych celów lub potrzeb. Z kwestionowanej decyzji nie wynika, by przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dokonywało poboru wód w jednym celu. Spółka pobierając wodę w celu zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych pobiera wodę do celów określonych odpowiednio w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego oraz w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego i na mocy art. 272 ust. 13 Prawa wodnego ciąży na niej obowiązek zapewnienia odrębnego pomiaru ilości pobieranej wody do wymienionych celów.
Odnosząc się zaś do zarzutu, że zastosowanie się do wykładni organu doprowadzi do sytuacji, w której odbiorcy usług pobierający wodę do produkcji artykułów spożywczych, napojów, substancji farmaceutycznych, leków i pozostałych wyrobów farmaceutycznych płaciliby wyższą cenę za m3 pobranej wody wyłącznie z tego powodu, że pobierają wodę z sieci wodociągowej stwierdzić należy, że sytuacja podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który dokonuje poboru wód na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego do celów związanych z przedmiotem wykonywanej działalności różni się od sytuacji podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę. W pierwszym przypadku podmiot obowiązany jest uzyskać pozwolenie wodnoprawne na korzystanie z wód na warunkach określonych w wymienionym akcie administracyjnym, pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego do korzystania z zasobów wodnych, w tym również jego wykonanie, a ponadto ciążą na nim obowiązki wynikające z istniejącego stosunku administracyjnego, które nie dotyczą odbiorcy usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.
Za bezprzedmiotowy uznać również należy zarzut Spółki, że podzielenie stanowiska prezentowanego w zaskarżonej decyzji co do celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne doprowadziłoby do sytuacji, w której część z norm prawnych zamieszczonych w Prawie wodnym, które określają cele poboru wód nie znalazłaby zastosowania. Podmiotami dokonującymi poboru wód z zasobów wodnych na podstawie uzyskanego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego są nie tylko przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, lecz także inne podmioty, w tym m. in. dokonujące poboru wód na potrzeby przemysłu i rolnictwa. W takim przypadku wymienione podmioty korzystają z usług wodnych, a nie usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Jako podmioty korzystające z usług wodnych pobierają wodę do celów związanych z przedmiotem wykonywanej działalności i ponoszą opłaty za usługi wodne, w tym opłatę zmienną ustalaną z uwzględnieniem jednostkowych stawek opłat, zależnych od celów poboru wód, których górną wysokość określają przepisy art. 274 pkt 2 i 3 Prawa wodnego. Powoływanie się przez Spółkę na uwarunkowania historyczne oraz praktykę związaną z uiszczaniem opłat za korzystanie ze środowiska na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w celu podważenia prawidłowości wykładni przepisów Prawa wodnego są pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Spółka, wskazując na normy uchylonego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2015 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. z 2015 r. poz. 1875) podniosła, że na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów nie wywołało żadnych wątpliwości, że wykorzystanie (cel poboru) określany jest przez pryzmat działalności finalnego odbiorcy. Z § 9 ust. 1-3 uchylonego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2015 r. wyżej wskazanego wynika, że jednostkowa stawka opłaty za pobór jednego m3: wody podziemnej – wynosi 0,115 zł; wody powierzchniowej śródlądowej – wynosi 0,057 zł (§ 9 ust. 1). Jeżeli pobrana woda zostanie wykorzystana do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia lub na cele socjalno-bytowe, jednostkowa stawka opłaty za pobór jednego m3: wody podziemnej – wynosi 0,068 zł; wody powierzchniowej śródlądowej – wynosi 0,040 zł (§ 9 ust. 2). Jeżeli pobrana woda podziemna zostanie przeznaczona na potrzeby produkcji, w której woda wchodzi w skład albo w bezpośredni kontakt z produktami żywnościowymi, farmaceutycznymi lub na cele konfekcjonowania, jednostkowa stawka opłaty za pobór jednego m3 tej wody wynosi 0,097 zł (§ 9 ust. 3). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że określony w przepisach § 9 ust. 2 i 3 uchylonego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2015 r. cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do wykorzystania pobranej wody. Takiej konstrukcji nie zawiera jednak żadna z norm wynikających z przepisów art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego określających górne jednostkowe stawki opłat, jak również żadna z norm przepisów rozporządzenia w sprawie j.s.o. Przeciwnie z ich treści jednoznacznie wynika, że normatywnie określone w tych przepisach cele należy odnieść do celu poboru wód przez podmiot korzystający z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, a nie do sposobu wykorzystania wód przez odbiorcę usług. Zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko co do określenia celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w ramach zbiorowego zaopatrzenia nie wyklucza możliwości poboru wód przez Spółkę do celów odprowadzania i oczyszczania ścieków. Określony w przepisie art. 274 pkt 2 lit. zb Prawa wodnego cel poboru wód realizuje się w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne prowadzące działalność w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków jednocześnie korzysta z usługi wodnej polegającej na poborze wód z ujęcia do celów odprowadzania i oczyszczania ścieków na podstawie pozwolenia wodnoprawnego.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, dokonując poboru wód w celu realizacji postanowień zawartej umowy hurtowej sprzedaży wody przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu z terenu gminy sąsiedniej, nie realizuje zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę, lecz postanowienia zawartej umowy cywilnoprawnej. Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1a u.z.z.w. do zakupu wody lub wprowadzania przez przedsiębiorstwo wodociągowo kanalizacyjnych niebędących w jego posiadaniu stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Jednocześnie z § 6 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. z 2018 r. poz. 472, dalej zwane jako "rozporządzenie taryfowe") wynika, że opłaty za usługi wodne oraz koszty zakupionej wody stanowią odrębne składniki ponoszonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne kosztów działalności, które są uwzględniane do ustalania niezbędnych przychodów, na podstawie których określa się taryfę za zbiorowe zaopatrzenie w wodę, po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców usług (art. 20 ust. 2 u.z.z.w.). Innymi słowy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które dokonuje zakupu wody od innego podmiotu, w tym przypadku od Spółki, opracowując taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę określające ceny i stawki opłat, na podstawie których przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne prowadzą rozliczenia z odbiorcami usług (art. 26 ust. 1 u.z.z.w.) – uwzględnia w nich koszty zakupionej wody od innego podmiotu. Koszty zakupionej wody znajdują zatem odzwierciedlenie w cenie m3 dostarczanej wody poszczególnym kategoriom odbiorcom usług, w tym również ludności. Powyższe czyni bezprzedmiotowym zarzuty Spółki, że prezentowana przez organ interpretacja doprowadzi do nieuzasadnionego poniesienia wyższej daniny publicznej, że różnicuje ona cele poboru wód przez odbiorców usług z uwagi na miejsce ich zamieszkania i fakt przekroczenia wody przez granicę administracyjną miasta, a także, że narusza zakaz subsydiowania skrośnego. W przedstawionym przypadku pobór wód przez Spółkę odpowiada w całości celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody. Wskazana w tym przepisie sekwencja czynności od strony przedmiotowej odpowiada pojęciu zbiorowego zaopatrzenia w wodę, jednakże brak w nim elementu podmiotowego (tak jak w art. 2 pkt 21 u.z.z.w.) oznacza, że znajduje zastosowanie również w przypadku hurtowej sprzedaży wody realizowanej przez podmiot korzystający z usług wodnych.
Również nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut, że zaprezentowana w zaskarżonej decyzji wykładnia przepisów Prawa wodnego przy określaniu celów poboru wody dostarczanej do budynku wielolokalowego jest sprzeczna z przepisami u.z.z.w. oraz rozporządzenia taryfowego. Adresatami norm prawnych regulujący zasady ponoszenia opłat za usługi wodne są podmioty korzystające z usług wodnych, a nie odbiorcy usług wodociągowo-kanalizacyjnych, którzy są objęci regulacjami u.z.z.w. Odnośne przepisy Prawa wodnego dotyczą kwalifikowania celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie sposobu rozliczeń Spółki z odbiorcami usług, co pozostaje poza zakresem regulacji tej ustawy. Wbrew twierdzeniom Spółki rację ma organ, który twierdzi, że z przedstawionej interpretacji przepisów Prawa wodnego nie wynika, aby właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego obowiązany był częściowo płacić za dostarczoną wodę wg stawki dla gospodarstw domowych, a w pozostałym zakresie dla taryfowej grupy odbiorców z najwyższą ceną. Konsekwencją kwalifikowania przez Spółkę wód dostarczanych do budynków wielolokalowych z uwzględnieniem obu rzeczywistych celów poboru wód, tj. określonego w art. 274 ust. 2 lit. za Prawa wodnego (dla wód kierowanych do lokali wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej) oraz w art. 274 ust. 4 Prawa wodnego (dla wód kierowanych do lokali mieszkalnych) nie jest konieczność kwalifikowania właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców usług, lecz wykazywanie przez Spółkę w oświadczeniu o zakresie korzystania z usług wodnych wód pobranych w podziale na rzeczywiste cele poboru tych wód. Ponadto organ w uzasadnieniu decyzji wskazuje sposoby określania przez Spółkę ilości wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali w budynku wielolokalowym, które mogą doprowadzić Spółkę do ustalenia ilości wód pobranych do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody (art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego) oraz ilości wód pobranych do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego) dostarczanych do budynku wielolokalowego. W ocenie Sądu, wydana interpretacja w żaden sposób nie ingeruje w sposób wyodrębnienia taryfowych grup odbiorców usług oraz określone w taryfie ceny i stawki opłaty abonamentowej dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług. Za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw uznać zatem należy zarzut, że wydana interpretacja narusza przepisy u.z.z.w. oraz rozporządzenia taryfowego, w tym doprowadziłaby do naruszenia zakazu subsydiowania skrośnego.
Zarzut Spółki, że wydana interpretacja narusza zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, która wynika z art. 9 ust. 3 Prawa wodnego, a także zasadę konkurencyjności również uznać należy za chybiony. Uzasadniając wskazany zarzut Spółka odniosła się do sytuacji podmiotu pobierającego wodę na cel związany z produkcją leków z ujęcia własnego oraz podmiotu wykorzystującego wodę dostarczoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do produkcji leków. W pierwszym przypadku jednostkowa stawka opłaty za pobór wód podziemnych do celów produkcji podstawowych substancji farmaceutycznych oraz leków i pozostałych wyrobów farmaceutycznych wynosi 0,097 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych (§ 5 ust. 1 pkt 12 lit. a rozporządzenia w sprawie j.s.o.), a w przypadku korzystania z wody dostarczonej przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, jak podniosła w skardze Spółka, skutkowałoby obciążeniem podmiotu ceną wody zawierającą stawkę 11 groszową za m3 pobranej wody (§ 5 ust. 1 pkt 27 lit. a rozporządzenia w sprawie j.s.o.). Sytuacja podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który dokonuje poboru wód na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego do celów związanych z przedmiotem wykonywanej działalności różni się od sytuacji podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę. W pierwszym przypadku podmiot obowiązany jest uzyskać pozwolenie wodnoprawne na korzystanie z wód na warunkach określonych w wymienionym akcie administracyjnym, pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego do korzystania z zasobów wodnych, w tym również jego wykonanie, a ponadto ciążą na nim obowiązki wynikające z istniejącego stosunku administracyjnego, które nie dotyczą odbiorcy usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że woda pobrana z ujęcia jest tzw. wodą surową, która co do zasady wymaga uzdatnienia, podczas gdy woda dostarczona odbiorcy usług w ramach zbiorowego zaopatrzenia w wodę spełnia już normy jakościowe wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W związku z powyższym zarzut odmiennego traktowania podmiotów pobierających wodę z ujęcia własnego oraz za pośrednictwem sieci Spółki, w tym zarzut naruszenia zasady konkurencyjności uznać należy za chybiony. Z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego wynika, że zasada równości oznacza, że osoby znajdujące się w takiej samej lub podobnej sytuacji należy traktować tak samo, natomiast osoby znajdujące się w odmiennej sytuacji faktycznej należy traktować odmiennie. Innymi słowy, wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną (relewantną) mają być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań dyskryminujących, jak i faworyzujących (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lutego 1997 r., P 4/96). Z literalnej wykładni przepisów art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego oraz § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia w sprawie j.s.o., która ma pierwszorzędne znaczenie przy ich interpretacji jednoznacznie wynika, że cele poboru wód należy oceniać w odniesieniu do podmiotu korzystającego z tej usługi wodnej. Typowanie jednostkowej stawki opłaty za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej przez pryzmat celu poboru wód przez podmiot korzystający z usługi wodnej oraz z zastosowaniem współczynników różnicujących przewidzianych w § 5 ust. 2-4 i 7 rozporządzenia w sprawie j.s.o. znajduje podstawę w przywołanych wyżej przepisach prawa oraz z poszanowaniem wynikającej z art. 9 ust. 3 Prawa wodnego zasady zwrotu kosztów usług wodnych (uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe oraz analizę ekonomiczną).
W tym stanie sprawy, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle obowiązujących przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie w powiązaniu ze stanami faktycznymi wskazanymi przez skarżącą i przy uwzględnieniu wskazań zawartych w wyroku Sądu z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1151/19 wydanym w tej sprawie oraz po rozważeniu podniesionych przez skarżącą zarzutów, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Z przedstawionych względów Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).