IV SA/Wa 749/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę K. B. na stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dotyczące braku podstaw do objęcia skarżącego ochroną ze względu na dobro państwa.
Skarżący K. B. domagał się objęcia ochroną ze względu na dobro państwa w związku z planowanym zgłoszeniem patentowym dotyczącym nowatorskiej technologii. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił, wskazując na brak uprawdopodobnienia zagrożenia i podstaw prawnych. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ pismo organu nie było aktem podlegającym kontroli sądu, a nawet gdyby tak było, skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Skarżący K. B. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o objęcie ochroną jego oraz jego rodziny ze względu na dobro państwa, argumentując, że grozi im niebezpieczeństwo w związku z planowanym zgłoszeniem patentowym dotyczącym nowatorskiej technologii otrzymywania energii. Minister odmówił, wskazując w piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. oraz [...] grudnia 2005 r., że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających taką ochronę zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o Biurze Ochrony Rządu. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na stanowisko organu. Sąd, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie sądu wskazuje na dwa główne powody: po pierwsze, pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie, nawet gdyby uznać pismo za podlegające kontroli, skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, gdyż skarżący otrzymał pisma organu odpowiednio w marcu 2005 r. i najpóźniej 4 stycznia 2006 r., a skargę wniósł 14 marca 2007 r. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, takie pismo nie mieści się w kategorii spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że pisma informujące o braku podstaw do podjęcia określonej decyzji nie podlegają weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
Konst. RP art. 184 § zd. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
PPSA art. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.
PPSA art. 53
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa terminy na wniesienie skargi.
uBOR art. 2 § ust. 2
Ustawa z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu
Określa przesłanki objęcia ochroną ze względu na dobro państwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Godne uwagi sformułowania
brak podstaw do przyjęcia, że pismo [...] informujące, iż brak jest podstaw do podjęcia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji o objęciu skarżącego i jego rodziny ochroną ze względu na dobro państwa, miałoby podlegać weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w uchybieniem terminu
Skład orzekający
Jakub Linkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi administracyjnej na pisma organów oraz kwestie terminów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstaw do objęcia ochroną ze względu na dobro państwa i nie jest to decyzja administracyjna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 749/07 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-06-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-04-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie nieobjęcia ochroną ze względu na dobro państwa postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 14 marca 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) K. B. wniósł za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. K. B. wskazał, iż przedmiotem skargi jest stanowisko zawarte w piśmie nr [...]. Podał, że w dniu 31 stycznia 2005 r. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o objęcie ochroną jego oraz jego rodziny, z chwilą dokonania zgłoszenia patentowego dotyczącego "[...]". Zdaniem skarżącego skoro jemu i jego rodzinie grozi niebezpieczeństwo, a jego działania mają ogromne znaczenie dla polskiej gospodarki, winna mu być przyznana ochrona ze względu na dobro państwa. Następnie - jak to określił skarżący – "urzędnik z ramienia MSWiA, który sygnował pismo [...] z [...] lutego 2005 r." nie podzielił zasadności tych obaw. W dniu 8 grudnia 2005 r. wniósł o zmianę stanowiska w tej sprawie, lecz i tym razem nie uwzględniono jego wniosku. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Minister podał, że skarżący pismami z dnia 31 stycznia i 8 grudnia 2005 r. zwracał się z żądaniem objęcia ochroną jego oraz jego rodziny, gdyż obawiał się, że może grozić im niebezpieczeństwo gdy będzie składał wniosek patentowy w sprawie nowatorskiej technologii otrzymywania energii. Organ podniósł, że w ww. pismach K. B. w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności pozwalających Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji na podjęcie decyzji o objęciu go ochroną ze względu na dobro państwa (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu – tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 163, poz. 1712 ze zm.). Skarżący pismami z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] grudnia 2005 r. podpisanymi przez Naczelnika Wydziału [...] MSWiA został poinformowany o braku podstaw do objęcia go taką ochroną oraz o innych możliwościach prawnych zapewnienia bezpieczeństwa sobie i swojej rodzinie. W związku z powyższym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozpatrując przedmiotową sprawę, stwierdzić należy, że wskazane przez skarżącego pismo z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], nie mieści się we wskazanej wyżej kategorii spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. W świetle obowiązujących przepisów brak jest podstaw do przyjęcia, że pismo podpisane przez Naczelnika Wydziału [...] MSWiA informujące, iż brak jest podstaw do podjęcia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji o objęciu skarżącego i jego rodziny ochroną ze względu na dobro państwa, miałoby podlegać weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże nawet gdyby uznać, że pisma z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] grudnia 2005 r. , które zostały wystosowane do skarżącego w niniejszej sprawie, zawierają rozstrzygnięcia podlegające kontroli sądu administracyjnego, to należałoby stwierdzić, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w uchybieniem terminu o którym mowa w art. 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z informacji podanych przez skarżącego w piśmie z dnia 3 czerwca 2007 r., pismo z dnia [...] lutego 2005 r. doręczono mu w marcu 2005 r., zaś pismo z dnia [...] grudnia 2005 r. – doręczono mu najpóźniej w dniu 4 stycznia 2006 r. Zatem wniesienie skargi w dniu 14 marca 2007 r. należałoby uznać w takim przypadku za spóźnione. Mając powyższe na uwadze, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI