IV SA/Wa 699/04

IV SA/Wa 699/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/
Otylia Wierzbicka
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędzia WSA Łukasz Krzycki Protokolant Anna Nader po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi PHUP I. A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie organu i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, 2. zarządza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz PHUP I. A. D. kwotę 100 (stu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].07.2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta miasta R. z dnia [...].05.2004 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] , położonej w R. przy ul.[...] , z wniosku PHUP I. A. D. .
Jako przyczynę odmowy wskazano § 123 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430), który stanowi, iż na drodze klasy [...] odległość między zjazdami nie powinna być mniejsza niż 2 km na terenie zabudowy. Prezydent miasta R. nie uzgodnił projektu decyzji o warunkach dla tej inwestycji mając na względzie fakt, iż w obrębie skrzyżowania ul.[...] i [...] wykonano już zjazd na stację paliw [...] i z tego powodu nie ma możliwości obsługi komunikacyjnej planowanej stacji paliw.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie wskazało, że istniejąca już stacja [...] obsługuje ten sam kierunek ruchu i oddalona jest od zamierzonego wlotu na projektowaną stację paliw płynnych zaledwie o 300 m, a więc znacznie mniej niż owe 2 km przewidziane w rozporządzeniu, stąd nie można było uzgodnić przedłożonej decyzji o warunkach.
PHUP I. A. D. zarówno w zażaleniu, jak i w skardze do Sądu Administracyjnego zarzucił błędną wykładnię przepisów ustawy o drogach publicznych, jak i rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez przyjęcie, iż niedopuszczalne jest wykonanie kolejnego zjazdu z drogi [...] w odległości mniejszej niż 2 km. W istocie, zdaniem skarżącego zapis ten ma charakter fakultatywny, a nie obligatoryjny. Obu wydanym postanowieniom zarzucił dokonanie błędnej oceny okoliczności faktycznych, z uwagi na nienależyte rozważenie ich całokształtu. Zwrócił uwagę na nieostre, wręcz wieloznaczne sformułowanie użyte w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji "w obrębie skrzyżowania ul.[...] ", mogące wywołać problemy interpretacyjne. Nadto wyjaśnił, że istniejąca już stacja paliw [...] może obsługiwać tylko pojazdy jadące od strony centrum ul. [...], a zatem z uwagi na brak lewoskrętu od strony ronda, obsługuje tylko jego lA. Dodatkowo zaznaczył, że zjazd z projektowanej przez niego stacji paliw nie odbywa się na ul. [...], lecz na ul. gminną- [...], która prostopadle krzyżuje się z ul. [...]. Powołał się także na uzgodnienie zawarte w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...].05.2004 r., które otrzymał tuż przed wydaniem postanowienia negatywnego przez organ I instancji w niniejszej sprawie. Wreszcie wskazał, iż inny inwestor uzyskał wcześniej na tym samym terenie decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla stacji paliw płynnych, a następnie otrzymał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla tej inwestycji. W ocenie skarżącego stan faktyczny i prawny sprawy nie zmienił się od tego czasu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podtrzymało swą dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto wyjaśniło, że decyzje wydane innemu inwestorowi na budowę stacji paliw płynnych na tym terenie, na które powołuje się skarżący sporządzone były we wrześniu 2001 r. i w lipcu 2002 r., kiedy to dopiero rozpoczynano remont ul.[...] i możliwa była jeszcze korekta geometrii wlotów ul. [...] i [...] oraz można było wykonać do nich bezpieczne zjazdy z ul.[...] . Obecnie nie było to już możliwe z uwagi na zmianę trasy przebiegu drogi krajowej nr [...], która biegnie m. in. ul. [...], a dokonana związku z tym przebudowa skrzyżowania uniemożliwia wykonanie zjazdu do planowanej stacji.
Jednocześnie Samorządowe Kolegium wyjaśniło, że uzgodnienie Wojewody [...] dokonane postanowieniem z dnia [...].05.2004 r. dotyczy uzgodnienia inwestycji w zakresie zadań rządowych i nie może mieć wpływu na uzgodnienia dokonane przez Zarządcę drogi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Obie zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a szereg ich twierdzeń nie znalazło uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym.
Zgodnie z wyjaśnieniami złożonymi przez skarżącego na rozprawie zarówno zjazd, jaki i wjazd do projektowanej przez niego stacji nie miał odbywać się z drogi klasy [...], czyli ul.[...] w R. , a z prostopadłych do niej ulic [...] i [...]. Fakt ten jest wynikiem położenia należącej do niego nieruchomości, która nie przylega bezpośrednio do ulicy[...] , włączonej do drogi krajowej nr [...], a oddzielona jest od niej na całej długości nieruchomością stanowiącą własność Skarbu Państwa. Z tego względu zjazd nie odbywałby się bezpośrednio na drogę [...], a na drogę gminną. Okoliczności tej nie przeanalizował Prezydent miasta R., a odmawiając uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] , zaznaczył wręcz, iż działka ta położona jest w R. przy ul.[...] . Ponadto skarżący wyjaśnił na rozprawie, iż wbrew twierdzeniu organu droga krajowa nr [...] poprzednio również miała przebiegać ul. [...] i z tego powodu, jego zdaniem nie doszło do zmiany okoliczności prawnych i faktycznych w sprawie.
Podkreślenia wymaga bardzo lakoniczne uzasadnienie postanowienia organu I instancji. Wynika z niego jedynie, iż przyczyną braku uzgodnienia była zbyt mała odległość między zjazdem do istniejącej stacji [...] , a zjazdem do projektowanej stacji z drogi klasy [...], czyli ul.[...] (poniżej 2 km). Słuszność takiego stwierdzenia budzi poważne wątpliwości wobec faktu, iż w istocie zjazd i wjazd taki odbywałby się odpowiednio z ulic [...] i [...], a nie bezpośrednio z ul.[...] . Z tego względu należałoby stwierdzić, iż nieprawidłowo zastosowano przepis § 123 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430), który stanowi, iż na drodze klasy [...] odległość między zjazdami nie powinna być mniejsza niż 2 km na terenie zabudowy.
Podobnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. przyjęło, że wjazd na stację ma odbywać się z ul.[...] , co nie odpowiada stanowi faktycznemu, na który wskazuje załącznik graficzny do projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. przez Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji podniesiono inne okoliczności przemawiające przeciwko realizacji w tym miejscu przedmiotowej inwestycji, nie zostały one jednakże wyszczególnione ani przez Prezydenta miasta R., ani też przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. w ich rozstrzygnięciach.
Dopiero w odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w czasie wydawania zaskarżonego postanowienia zmianie uległa trasa przebiegu drogi krajowej nr [...], która biegnie m. in. ul. [...], a dokonana w związku z tym przebudowa skrzyżowania uniemożliwia wykonanie zjazdu do planowanej stacji. Podczas gdy decyzje ustalające warunki zabudowy dla takiej inwestycji, jak i udzielające pozwolenia na budowę wydane uprzednio innemu inwestorowi dla takiej inwestycji, na które powołuje się skarżący, sporządzone były we wrześniu 2001 r. i w lipcu 2002 r., kiedy to dopiero rozpoczynano remont ul.[...] i możliwa była jeszcze korekta geometrii wlotów ul. [...] i [...] oraz można było wykonać do nich bezpieczne zjazdy z ul.[...] .
Argumentacji takiej nie zawierało jednakże zarówno zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji. Nadto nie znalazły się w aktach sprawy dokumenty wskazujące na słuszność takiego stwierdzenia i pozwalające podważyć twierdzenie skarżącego, iż w istocie przebieg drogi krajowej nr [...] nie zmienił się na odcinku ul.[...] , także poprzednio włączonej do tej drogi krajowej czyli, że żadna zmiana nie nastąpiła od czasu uzyskania pozwolenia na budowę dla takiej inwestycji przez poprzednika prawnego skarżącego, "V." sp. z o. o.
W tym stanie rzeczy wszystkie wskazane okoliczności wymacają ponownego wnikliwego zbadania, z uwagi na to, iż uzgodnienie to jakkolwiek odbywa się na zasadach uznania administracyjnego, nie oznacza dowolności organu administracji publicznej w jego podjęciu. Użyta argumentacja powinna być jasna, czytelna i zrozumiała dla adresata, którym jest inwestor, a odwoływać się musi do przepisów, które znajdują zastosowanie w danym stanie faktycznym, który również należy ustalić w sposób nie budzący wątpliwości.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.