Orzeczenie · 2011-09-06

IV SA/Wa 670/11

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2011-09-06
NSAinneŚredniawsa
rybołówstwodorszkara pieniężnazakaz połowówUErozporządzeniepostępowanie administracyjnereformationis in peius

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r., która uchyliła decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego i wymierzyła skarżącemu karę pieniężną w wysokości 20.000 złotych za naruszenie zakazu połowów dorsza na Morzu Bałtyckim. Skarżący kwestionował ustalenia faktyczne dotyczące przekroczenia kwoty połowowej oraz zarzucał naruszenie zakazu reformationis in peius (orzekania na niekorzyść strony odwołującej się) poprzez wymierzenie znacznie wyższej kary niż pierwotnie nałożona (2.000 zł). Sąd, powołując się na art. 153 P.p.s.a. (zasada związania oceną prawną), uznał, że zarzuty skarżącego dotyczące błędnych ustaleń faktycznych były już przedmiotem badania w poprzedniej instancji i nie mogą być ponownie rozpatrywane. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zakazu reformationis in peius, Sąd stwierdził, że nie ma on bezwzględnego charakteru i nie stosuje się go, gdy zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W ocenie Sądu, organ pierwszej instancji popełnił oczywisty błąd, stosując niewłaściwą podstawę prawną wymiaru kary (§ 2 pkt 37 zamiast § 2 pkt 22 rozporządzenia w sprawie wysokości kar), co stanowiło rażące naruszenie prawa i interesu społecznego. Dlatego też organ odwoławczy, wymierzając karę w wysokości zgodnej z właściwym przepisem (§ 2 pkt 22), nie naruszył zakazu reformationis in peius. Sąd podkreślił również, że art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie, w powiązaniu z przepisami wykonawczymi (rozporządzeniem w sprawie wysokości kar), stanowił właściwą podstawę prawną do wymierzenia kary, a poprzedni wyrok WSA nie sugerował możliwości wymierzenia kary na samoistnej podstawie art. 63 ust. 1 pkt 1 bez uwzględnienia przepisów wykonawczych. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście rażącego naruszenia prawa przez organ pierwszej instancji oraz zasada związania oceną prawną sądu administracyjnego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej materii rybołówstwa i kar pieniężnych, ale zasady proceduralne są uniwersalne.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wymierzenie przez organ odwoławczy kary pieniężnej w wyższej wysokości niż pierwotnie nałożona przez organ pierwszej instancji, po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji, narusza zakaz reformationis in peius (zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wymierzenie wyższej kary nie narusza zakazu reformationis in peius, jeśli decyzja organu pierwszej instancji rażąco naruszała prawo lub interes społeczny.

Uzasadnienie

Zakaz reformationis in peius nie ma charakteru bezwzględnego i nie stosuje się go, gdy decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W tej sprawie organ pierwszej instancji popełnił oczywisty błąd co do podstawy prawnej wymiaru kary, co uzasadniało nałożenie wyższej kary przez organ odwoławczy.

Czy sąd administracyjny jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim wyroku tego samego sądu w tej samej sprawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd administracyjny jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim wyroku.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Sąd nie może formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem.

Czy art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie stanowi samodzielną podstawę odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rybołówstwie, czy też wymaga odniesienia do przepisów wykonawczych określających wysokość kar?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie, w powiązaniu z przepisami wykonawczymi (rozporządzeniem w sprawie wysokości kar), stanowi podstawę do orzekania o karze, a organ jest związany minimalną granicą kary określoną w tych przepisach.

Uzasadnienie

Ustawa o rybołówstwie upoważnia ministra do określenia wysokości kar w drodze rozporządzenia. Organ jest związany zarówno przepisem ustawy, jak i przepisami wykonawczymi, w tym minimalną granicą kary.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.

Przepisy (12)

Główne

u.o.r. art. 63 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie

rozporządzenie w sprawie wysokości kar art. § 2 § pkt 22

rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar za naruszenie przepisów o rybołówstwie

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 153

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 139

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

u.o.r. art. 63 § ust. 4

Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie

rozporządzenie w sprawie wysokości kar art. § 2 § pkt 37

rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar za naruszenie przepisów o rybołówstwie

P.u.s.a. art. 1 § § 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.u.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 145 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wymierzenie wyższej kary pieniężnej przez organ odwoławczy było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez organ pierwszej instancji. • Organ pierwszej instancji popełnił oczywisty błąd co do podstawy prawnej wymiaru kary, stosując niewłaściwy przepis rozporządzenia. • Sąd jest związany oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku WSA w tej sprawie.

Odrzucone argumenty

Naruszenie zakazu reformationis in peius poprzez wymierzenie wyższej kary. • Niezastosowanie się przez organ odwoławczy do oceny prawnej i wskazań sądu z poprzedniego wyroku. • Błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie przekroczenia ogólnej kwoty połowowej dorsza. • Art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie stanowi samodzielną podstawę odpowiedzialności bez konieczności stosowania przepisów rozporządzenia w sprawie wysokości kar.

Godne uwagi sformułowania

"organ I instancji zastosował prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia, błędnie jedynie powołując § 2 pkt 37 rozporządzenia w sprawie wysokości kar, zamiast § 2 pkt 22 tego aktu prawnego, jako podstawę prawną zakreślającą w istocie dolną granicę odpowiedzialności i wymiaru kary" • "nie jest uzasadnione zaprezentowane przez skarżącego, odmienne odczytanie wypowiedzi Sądu, co do znaczenia art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy o rybołówstwie." • "nie ma bezwzględnego charakteru [zakaz reformationis in peius]. Nie stosuje się go, jeżeli zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny." • "organ I instancji nałożył bowiem karę popełniając oczywisty błąd, co do podstawy prawnej." • "Mając zatem na uwadze określoną w art. 153 P.p.s.a. zasadę związania oceną prawną zawartą w orzeczeniu sądu, Sąd w składzie orzekającym nie może zatem ponowne zajmować się tymi zarzutami."

Skład orzekający

Teresa Zyglewska

przewodniczący sprawozdawca

Łukasz Krzycki

sędzia

Agnieszka Łąpieś-Rosińska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście rażącego naruszenia prawa przez organ pierwszej instancji oraz zasada związania oceną prawną sądu administracyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej materii rybołówstwa i kar pieniężnych, ale zasady proceduralne są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej zasady proceduralnej (reformationis in peius) w kontekście kar administracyjnych, co jest istotne dla prawników procesowych. Pokazuje, jak błędy organów pierwszej instancji mogą prowadzić do surowszych konsekwencji.

Wyższa kara po odwołaniu? Kiedy sąd może uchylić zakaz orzekania na niekorzyść strony.

Dane finansowe

WPS: 14 508 PLN

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst