IV SA/Wa 669/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r., która została wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy o nałożenie kary pieniężnej za prowadzenie połowów dorszy podczas obowiązywania zakazu. Wcześniejsza decyzja Ministra została uchylona przez WSA wyrokiem z dnia 16 marca 2010 r. z uwagi na błędy proceduralne i prawne. W ponownym postępowaniu Minister uchylił decyzje organu I instancji i wymierzył A. S. karę pieniężną w wysokości 2 000 zł, uznając, że pierwotna kara nałożona przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w wysokości 1 000 zł była rażąco niska i naruszała interes społeczny. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podkreślono, że ocena prawna i wskazania sądu zawarte w poprzednim wyroku wiążą organ, jednakże skarżący błędnie odczytał stanowisko sądu co do podstawy prawnej i możliwości zastosowania zakazu reformationis in peius. Sąd stwierdził, że podwyższenie kary było uzasadnione, ponieważ pierwotne rozstrzygnięcie organu I instancji opierało się na błędnej podstawie prawnej (§ 4 pkt 39 zamiast § 4 pkt 21 rozporządzenia), co stanowiło rażące naruszenie prawa i interesu społecznego. W związku z tym, zakaz reformationis in peius nie miał zastosowania. Sąd oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo zastosował prawo materialne i procesowe.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście rażącego naruszenia prawa przez organ pierwszej instancji oraz zasady związania sądu własną oceną prawną.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z rybołówstwem i karami pieniężnymi, ale ogólne zasady dotyczące reformationis in peius i związania oceną prawną są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy podwyższenie kary pieniężnej w postępowaniu odwoławczym, po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji przez sąd administracyjny, narusza zakaz reformationis in peius, jeśli pierwotna decyzja rażąco naruszała prawo lub interes społeczny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zakaz reformationis in peius nie ma bezwzględnego charakteru i nie stosuje się go, jeżeli zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. W tej sprawie pierwotna decyzja organu pierwszej instancji rażąco naruszała prawo, co uzasadniało podwyższenie kary.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pierwotna decyzja organu I instancji opierała się na błędnej podstawie prawnej, co stanowiło rażące naruszenie prawa i interesu społecznego. W takich okolicznościach zakaz reformationis in peius nie ma zastosowania, a organ odwoławczy mógł wymierzyć karę w wyższej wysokości.
Czy art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy o rybołówstwie stanowi samodzielną podstawę odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rybołówstwie, czy też wymaga powołania przepisów wykonawczych określających wysokość kar?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy o rybołówstwie może stanowić samoistną podstawę orzekania o karze, pod warunkiem uwzględnienia dyspozycji ust. 4 tego artykułu i treści wydanych na jego podstawie przepisów wykonawczych, w tym § 4 pkt 21 rozporządzenia w sprawie wysokości kar, który określa minimalną granicę kary.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że przepis art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy o rybołówstwie, w powiązaniu z ust. 4 tego artykułu i przepisami wykonawczymi, określa podstawę odpowiedzialności i wysokość kar. Organ jest związany minimalną granicą kary określoną w przepisach wykonawczych.
Czy ustalenia faktyczne organów dotyczące przekroczenia przez polskich rybaków ogólnej kwoty połowowej dorsza w 2007 r. były prawidłowe, opierając się na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 804/2007?
Odpowiedź sądu
Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego w tym zakresie, uznając ustalenia faktyczne za prawidłowe, zgodnie z zasadą związania oceną prawną zawartą w poprzednim orzeczeniu sądu.
Uzasadnienie
Zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych w zakresie przekroczenia kwoty połowowej były już przedmiotem badania sądu w poprzedniej sprawie i sąd nie podzielił wówczas stanowiska skarżącego. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., sąd jest związany własną oceną prawną.
Przepisy (20)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie art. 63 § 1
Stanowi podstawę odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rybołówstwie, ale wymaga uwzględnienia przepisów wykonawczych określających wysokość kar.
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie art. 4 § 21
Określa wysokość kary za naruszenia przepisów o rybołówstwie morskim, w tym minimalną granicę kary.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 139
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie art. 63 § 4
Upoważnia ministra do określenia wysokości kar pieniężnych w drodze rozporządzenia.
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie art. 4 § 39
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podwyższenie kary pieniężnej w ponownym postępowaniu odwoławczym nie narusza zakazu reformationis in peius, gdy pierwotna decyzja rażąco naruszała prawo lub interes społeczny.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 7, 75, 77 § 1, 80, 136 i 140 K.p.a. przez niezgodne z prawdą ustalenie stanu faktycznego w zakresie przekroczenia kwoty połowowej. • Rażące naruszenie art. 139 k.p.a. poprzez wydanie decyzji na niekorzyść strony i wymierzenie dziesięciokrotnie wyższej kary. • Naruszenie art. 153 p.p.s.a. przez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań sądu z poprzedniego wyroku. • Naruszenie art. 16 k.p.a. przez nieuwzględnienie, że połów dokonany był na podstawie niewyeliminowanej licencji i zezwolenia. • Naruszenie art. 9 k.p.a. • Naruszenie art. 63 ust. 1 pkt 3 ustawy o rybołówstwie przez błędne wskazanie, że stanowi on samodzielną podstawę odpowiedzialności bez przepisów wykonawczych. • Naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. przez uznanie, że postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe po uchyleniu przepisu § 4 pkt 39 rozporządzenia.
Godne uwagi sformułowania
Zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się nie ma bezwzględnego charakteru. • Rażące naruszenie interesu społecznego nie stanowi samoistnej przesłanki odstąpienia od zakazu reformationis in peius i może uzasadniać wydanie decyzji na niekorzyść strony tylko wówczas, gdy znajduje to jednocześnie uzasadnienie w odpowiednich normach prawa materialnego. • Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Skład orzekający
Teresa Zyglewska
przewodniczący
Łukasz Krzycki
sprawozdawca
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście rażącego naruszenia prawa przez organ pierwszej instancji oraz zasady związania sądu własną oceną prawną."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z rybołówstwem i karami pieniężnymi, ale ogólne zasady dotyczące reformationis in peius i związania oceną prawną są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego (reformationis in peius) w kontekście kar administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego. Pokazuje, jak sąd koryguje błędy organów administracji.
“Czy kara może być wyższa po odwołaniu? Sąd wyjaśnia granice zakazu reformationis in peius.”
Sektor
rybołówstwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.