IV SA/Wa 641/14

IV SA/Wa 641/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-06-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński
Magdalena Durzyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Wykowski
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
II OSK 2861/14 - Wyrok NSA z 2016-07-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
art. 71 ust. 1, art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargę -
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] działając na podstawie art. 144 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) i art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 594) - po rozpatrzeniu odwołań M. i A. T., Z. i J. S., E. T. i E. T., M. O. oraz M. i D. K. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie nowego przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] - obwodnicy Z. od km 46+150 do km 47+950 w miejscowościach C., D. i Z. na terenie gm. S., powiatu S., województwa [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze wobec M. O. i E. T.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Pismem z dnia 6 lutego 2009 r. [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w W. wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla przedsięwzięcia polegającego na budowie nowego przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] - obwodnicy Z. od km 46+150 do km 47+950 w miejscowościach C., D. i Z. na terenie gm. S., powiatu S., województwa [...].
W dniu [...] maja 2009 r. Wójt Gminy S. wydał decyzję nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww przedsięwzięcia. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. S., zarzucając naruszenie jego praw do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wójt Gminy S. wydał decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci obwodnicy Z. Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy art. 71 ust. 1 i 2 pkt. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., tekst jednolity Dz.U. z 2013, poz.1235 – dalej jako u.u.i.ś.), § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) w związku § 4 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397).
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. i A. T., Z. i J. S., E. T. i E. T., M. O. oraz M. i D. K. Zaskarżonej decyzji zarzucili nieuwzględnienie ich propozycji innego przebiegu obwodnicy, który spowodowałby zmniejszenie poziomu hałasu, marginalne traktowanie oddziaływania inwestycji na mieszkańców, nieuwzględnienie lokalizacji kolejnej planowanej w przyszłości obwodnicy, różne traktowanie stron postępowania.
Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] oraz umorzyło postępowanie odwoławcze wobec M. O. i E.T.
Po rozpoznaniu skargi J. S. na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 994/12 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012 r. W ocenie Sądu, kwestia negatywnego oddziaływania hałasu na zdrowie i warunki życia ludzi nie została w sprawie w sposób prawidłowy przeanalizowana. Sąd wskazał, aby ponownie rozpatrując sprawę Kolegium oceniło i przeanalizowało możliwość takiego przebiegu planowanej obwodnicy w jej środkowej części, żeby zagwarantować już na etapie decyzji środowiskowej w pełni ochronę klimatu akustycznego zabudowań na nieruchomości skarżącego.
Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia 5 listopada 2013 r. zwróciło się do [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich o informację, czy istnieje możliwość wytyczenia (przebiegu) trasy planowanej obwodnicy w taki sposób, aby zagwarantować pełną ochronę klimatu akustycznego zabudowań znajdujących się na nieruchomości J. S. zamieszkałego w D. pod numerem [...], (dz. ew. nr [...]), a w przypadku negatywnej odpowiedzi, o przedstawienie powodów niemożliwości poprowadzenia obwodnicy w sposób gwarantujący ww. zabudowaniom pełną ochronę klimatu akustycznego. Ponadto organ zwrócił się o informację, w jaki sposób inwestor planuje zagwarantować pełną ochronę klimatu akustycznego zabudowań znajdujących się na nieruchomości J. S. w razie zrealizowania przedmiotowej obwodnicy w wariancie preferowanym przez inwestora.
Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. inwestor – [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich poinformował w szczególności, że przebieg planowanej obwodnicy wytyczono z uwzględnieniem korytarza przewidzianego w obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. Wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w oparciu o raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko opracowany zgodnie z postanowieniem Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2009 r. Raport określa m.in. prognozowane natężenie hałasu w porze dziennej i nocnej w latach 2015 (przewidywany rok oddania do użytku przedmiotowej inwestycji) i 2024 (dziesiąty rok użytkowania inwestycji) z jednoczesnym wskazaniem proponowanej lokalizacji ekranów akustycznych. W ocenie inwestora zapisy decyzji organu pierwszej instancji gwarantują pełną ochronę klimatu akustycznego zabudowań na działce nr [...]. Wyjaśnił przy tym, że zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, zabudowania J. S. nie będą narażone na przekroczenie norm hałasu.
Biorąc powyższe pod uwagę, po przeprowadzeniu w trybie art. 136 k.p.a. postępowania wyjaśniającego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało, że zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] jest zgodna z przepisami prawa. Organ odwoławczy zauważył, że w ramach postępowania o wydanie decyzji środowiskowej dla planowanego przedsięwzięcia organ pierwszej instancji uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor dołączył do akt Raport o oddziaływaniu na środowisko. Kolegium stwierdziło, że zawiera on wymagane prawem elementy, jest spójny i rzetelny. W Raporcie określono wpływ budowy obwodnicy na poszczególne komponenty środowiska. Z Raportu wynika w szczególności, że zarówno w pasie drogowym projektowanej obwodnicy, jak i poza nim, a tym samym przy najbliższej zabudowie mieszkaniowej, nie będą występować przekroczenia dopuszczalnych wartości stężeń substancji w powietrzu. Eksploatacja obwodnicy nie będzie źródłem ponadnormatywnego oddziaływania w zakresie emisji substancji zanieczyszczających do powietrza. Ponadto, analizowana obwodnica nie jest powodem występowania przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomu hałasu.
Kolegium wskazało, że zgodnie z zaleceniami Sądu przeprowadziło postępowanie wyjaśniające w celu oceny i analizy możliwości takiego przebiegu planowanej obwodnicy w jej środkowej części, aby zagwarantować już na etapie decyzji środowiskowej jak najdalej idącą ochronę klimatu akustycznego zabudowań na nieruchomości skarżącego. W ramach tego postępowania wezwało inwestora o dodatkowe wyjaśnienia, a następnie zbadało, czy stosownie do obowiązujących regulacji prawnych dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu nieruchomości skarżącego położone są w strefie ponadnormatywnego hałasu emitowanego od planowanej obwodnicy.
Wskutek tak przeprowadzonej analizy Kolegium ustaliło, że należące do Z. i J. S. zabudowania na dz. ew. nr [...] w D. będą miały pełną ochronę klimatu akustycznego. Jak wskazuje graficzne przedstawienie rozkładu izofon (uzupełnienie Raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko z dnia 7 lutego 2011 r.), poziom hałasu na przedmiotowej nieruchomości (prognoza natężenia ruchu na 2015 r.) przy braku ekranów akustycznych jest prognozowany na 60,1 dB(A) w porze dziennej i na 54,9 dB(A) w porze nocnej. Odpowiednio z ekranami akustycznymi na 53,7 dB(A) w porze dziennej i na 48,5 dB(A) w porze nocnej. Analogiczne prognozy na 2024 r. przewidują, że poziom hałasu na przedmiotowej nieruchomości przy braku ekranów akustycznych jest prognozowany na 60,4 dB(A) w porze dziennej i na 56,1 dB(A) w porze nocnej. Natomiast z ekranami akustycznymi na 55,0 dB(A) w porze dziennej i na 49,7 dB(A) w porze nocnej. Stosownie do zamieszczonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826 ze zm.), tabeli nr 1 (Lp. 3) dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, zabudowy zagrodowej, rekreacyjno-wypoczynkowej oraz mieszkaniowo-usługowej dopuszczalny poziom hałasu emitowanego od dróg wynosi 65 dB(A) w porze dziennej i 55 dB(A) w porze nocnej.
Z uwagi na powyższe ustalenia, jak również okoliczność, że kwestionowana decyzja ustala, iż w ramach inwestycji mają być zrealizowane ekrany akustyczne, natomiast na całej długości drogi ma być zaprojektowana cicha nawierzchnia typu SMA, w ocenie organu odwoławczego zabudowania na dz. ew. nr [...] w D. będą miały pełną ochronę klimatu akustycznego. Ponadto organ wskazał, że z Raportu wynika, iż wybór wariantu przebiegu analizowanej obwodnicy nie będzie miał wpływu na jakość wód opadowych pochodzących z jej odwodnienia. Ze względu na identyczne natężenia ruchu dla wariantu zerowego i wariantów projektowanych przewidywane stężenia zawiesin ogólnych i węglowodorów ropopochodnych będą takie same dla wariantu zerowego, jak obliczone dla wariantów projektowanych (str. 66-67 Raportu). Gospodarowanie odpadami zgodnie z obowiązującymi przepisami nie spowoduje pogorszenia jakości środowiska (str. 109 Raportu).
W ocenie organu, realizacja obwodnicy pozwoli na odciążenie głównie centrum Z., a w mniejszym stopniu centrum C., z ruchu pojazdów poprzez skierowanie go na obwodnicę. Zatem główny ruch pojazdów oddali się od zabudowy mieszkaniowej, dzięki czemu poprawie ulegnie stan aerosanitarny powietrza, klimat akustyczny i bezpieczeństwo w centrum ww. miejscowości - w rejonie zabudowy zlokalizowanej wzdłuż obecnie eksploatowanego odcinka drogi wojewódzkiej nr [...]. Według organu realizacja przedsięwzięcia jest w pełni uzasadniona i konieczna (str. 110 Raportu), do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia inwestor załączył wymagane prawem dokumenty (art. 74 ust. 1 ustawy); zaskarżona decyzja zawiera natomiast niezbędne elementy, w tym wskazane w art. 82 i art. 85 u.u.i.ś.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wskazało, że nie znajdują one uzasadnienia wobec materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W Raporcie uwzględniono oddziaływanie inwestycji na okolicznych mieszkańców. W pkt 7.10 opisano wpływ planowanej inwestycji na życie i zdrowie ludzi (str. 80-81 Raportu). Jednocześnie informacje o wpływie obwodnicy na warunki życia mieszkańców zawarto w pkt 14 "Analiza możliwych konfliktów społecznych" (str. 93-94 Raportu). Ponadto, z Raportu wynika, że planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na warunki życia ludzi. Według organu podniesiony przez skarżących zarzut, że wskazana przez nich inna lokalizacja obwodnicy spowoduje zmniejszenie poziomu hałasu, nie jest niczym uzasadniony. SKO wskazało, że planowana obwodnica nie będzie powodem występowania przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomu hałasu a zabudowa, której nie da się ochronić akustycznie, zlokalizowana jest przy już istniejącej drodze i to ona jest obecnie źródłem ponadnormatywnego oddziaływania. Realizacja przedsięwzięcia przyczyni się natomiast do poprawy warunków akustycznych, a tym samym do poprawy życia mieszkańców zabudowy zlokalizowanej wzdłuż DW 580 na odcinku zawartym pomiędzy początkiem, a końcem obwodnicy. Organ dodał, że w ramach przedmiotowego postępowania nie można analizować ewentualnego wpływu na nieruchomość skarżącego planowanej w bliżej nieokreślonej przyszłości innej obwodnicy.
Organ wyjaśnił także, iż stosownie do art. 74 ust. 3 u.u.i.ś., jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a. Przepis ten stanowi, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W przedmiotowej sprawie, ponieważ liczba stron przekracza 20, organ zasadnie zastosował sposób zawiadamiania stron w sposób określony w art. 49 k.p.a. To, że niektórym stronom doręczano pisma indywidualnie wynika z faktu, że w toku postępowania zgłaszały żądania lub wniosły środki zaskarżenia. W ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji prawidłowo doręczał pisma w sprawie i zawiadamiał o nich w trybie przepisu art. 49 k.p.a.
Przywołując art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze Kolegium wskazało, iż postępowanie zostało częściowo umorzone na skutek ustalenia, że M. O. i E. T. nie są jego stronami w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. S. (skarżący). Zarzucił on, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy nie zastosował się do zaleceń Sądu administracyjnego lecz poprzestał na wystosowaniu pisma do inwestora – [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich z zapytaniem o możliwość wytyczenia planowanej inwestycji w taki sposób, aby zagwarantować skarżącemu pełną ochronę klimatu akustycznego. Skarżący podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu, dla organu nie jest wiążący przebieg obwodnicy zgodny z zaplanowanym jej przebiegiem w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego gminy S. Ponadto zaznaczył, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że planowana obwodnica nie jest powodem występowania przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomu hałasu gdyż prognoza natężenia ruchu na 2015 r. na planowanej obwodnicy wskazuje, że w porze dziennej i nocnej dopuszczalny poziom hałasu w zabudowie mieszkaniowej znajdującej się na działce skarżącego zostanie przekroczony.
Zdaniem skarżącego, twierdzenia organu nie znajdują oparcia w materiale dowodowym, a postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone bez zawiadomienia stron postępowania. Skarżący dodał, że decyzja Wójta Gminy S. nie odniosła się do uwag zgłaszanych przez mieszkańców D. Sformułował również zarzuty związane z ochroną siedliska pachnicy dębowej argumentując, że zniszczenie siedliska tego chrząszcza jest niedopuszczalne, gdyż ustawa nie przewiduje możliwości uzyskania zezwolenia w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania – w sposób, który nakazywałby ponowne przeprowadzenie postępowania.
Kontroli Sądu podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2011 r. [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz umarzająca postępowanie odwoławcze wobec M. O. i E. T.
Planowane przedsięwzięcie polega na budowie nowego przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] tj. obwodnicy Z. od km 46+150 do km 47+950 w miejscowościach C., D. i Z. na terenie gm. S., powiatu S., województwa [...].
Stosownie do art. 71 u.u.i.ś., decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Katalog ww. przedsięwzięć, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Zgodnie z § 4 cytowanego rozporządzenia, do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 u.u.i.ś., wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. przed dniem 15 listopada 2010 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. Z tego względu w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).
Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 56 ww. rozporządzenia, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 29 i 30, z wyłączeniem ich remontu i przedsięwzięć polegających na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce: zjazdu z drogi publicznej, przejazdu drogowego, pasa postojowego, pasa dzielącego, pobocza, chodnika, ścieżki rowerowej, konstrukcji oporowej, przepustu, kładki oraz obiektów i urządzeń wyposażenia technicznego dróg.
Ponieważ planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś. wymagane było uzyskanie dla niego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Wójt Gminy S. na podstawie art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, objętego wnioskiem Wojewódzkiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. z dnia 6 lutego 2009 r. Wobec powyższego, realizacja przedsięwzięcia - stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - wymagała przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 994/12, uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Zgodnie z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, aby ponownie rozpatrując sprawę organ ocenił i przeanalizował możliwość takiego przebiegu planowanej obwodnicy w jej środkowej części, żeby zagwarantować już na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody w pełni ochronę klimatu akustycznego zabudowań na nieruchomości skarżącego. Stwierdził, iż w sprawie nie została przeanalizowana w sposób prawidłowy kwestia negatywnego oddziaływania hałasu na zdrowie i warunki życia ludzi.
Mając powyższe na uwadze podnieść należy, że w wyniku przeprowadzonego dodatkowego postępowania wyjaśniającego ustalono, że należące do Z. i J. S. zabudowania na działce ew. nr [...] w D. będą miały pełną ochronę klimatu akustycznego. Z graficznego przedstawienia rozkładu izofon, zawartego w uzupełnieniu Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z dnia 7 lutego 2011 r. wynika, że poziom hałasu na przedmiotowej nieruchomości (prognoza natężenia ruchu na 2015 rok) przy braku ekranów akustycznych jest prognozowany na 60,1 dB(A) w porze dziennej i na 54,9 dB(A) w porze nocnej. Odpowiednio z ekranami akustycznymi na 53,7 dB(A) w porze dziennej i na 48,5 dB(A) w porze nocnej. Analogiczne prognozy na 2024 r. przewidują, że poziom hałasu na przedmiotowej nieruchomości przy braku ekranów akustycznych jest prognozowany na 60,4 dB(A) w porze dziennej i na 56,1 dB(A) w porze nocnej. Odpowiednio z ekranami akustycznymi - na 55,0 dB(A) w porze dziennej i na 49,7 dB(A) w porze nocnej.
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 926 ze zm.) w stanowiącej załącznik do rozporządzenia tabeli nr 1, określającej dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku stanowi, że dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, zabudowy zagrodowej, terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz mieszkaniowo-usługowych dopuszczalny poziom hałasu emitowanego od dróg wynosi 65 dB(A) w porze dziennej i 56 dB(A) w porze nocnej (Lp. 3 tabeli). Ponieważ zaskarżona decyzja ustala, że w ramach inwestycji mają być zrealizowane ekrany akustyczne, a na całej długości drogi ma być zaprojektowana cicha nawierzchnia typu SMA, zabudowania na działce ew. nr [...] w D. będą miały zapewnioną ochronę klimatu akustycznego. Nie wystąpiła zatem konieczność wyznaczenia oraz analizowania innego przebiegu przedmiotowej trasy.
Zgodnie z art. 81 ust. 1 u.u.i.ś., jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym, niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła, gdyż z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że dopuszczalne normy poziomu hałasu w środowisku nie zostaną naruszone. W sprawie jako alternatywny rozpatrywany był tzw. wariant zerowy oraz wariant przewidujący inne rozwiązanie komunikacyjne przy zjeździe z obwodnicy przy jednoczesnym tożsamym przebiegu tej drogi na wysokości nieruchomości skarżącego. Sam skarżący wskazywał na inny (sugerowany przez niego) wariant przebiegu obwodnicy zbliżający ją z kolei do innych zabudowań mieszkalnych. Owa sugestia skarżącego wynikała z subiektywnego przeświadczenia, że inwestycja spowoduje ponadprzeciętne natężenie hałasu na jego nieruchomości. Podnosił też, że w wyniku realizacji obwodnicy jego nieruchomość będzie z kilku stron otoczona drogami. Na rozprawie skarżący podawał ustnie, że już teraz jego posesja położna jest w pobliżu istniejących dróg a po wybudowaniu jeszcze kolejnej planowanej w przyszłości drogi, będzie miał w sąsiedztwie łącznie cztery drogi. Powyższe argumenty, w szczególności te dotyczące niekorzystnego usytuowania posesji skarżącego – z punktu widzenia przedmiotu postępowania czyli wpływu inwestycji na środowisko - nie mają znaczenia w sprawie. Istotny był natomiast poziom prognozowanego natężenia hałasu generowanego przez ww. obwodnicę, a ten według Raportu nie przekroczy dopuszczalnych przez przepisy norm. Prawidłowo zatem organ odstąpił od analizy ewentualnej realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie. Uchybienia organu w zakresie szczegółowości uzasadnienia i argumentacji przedstawionej w kwestionowanej decyzji pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.
W odniesieniu do pozostałych argumentów zawartych w skardze zauważyć należy, że w uzasadnieniu wiążącego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 994/12, Sąd nie podzielił zarzutu w zakresie niedopuszczalności uzyskania zezwolenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. na zniszczenie siedliska pachnicy dębowej w wierzbie, która koliduje z przebiegiem projektowanej obwodnicy w oparciu o art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Nadto, jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy, w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko uwzględniono wpływ inwestycji na życie i zdrowie ludzi (pkt 7.10 oraz pkt 14 raportu).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.