IV SA/Wa 631/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-12-10
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie administracyjneuchybienie terminuodwołaniestwierdzenie nieważnościsąd administracyjnyprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiKodeks postępowania administracyjnegoorgan administracji publicznejśrodki prawne

WSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o utrzymaniu w mocy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na wydanie go bez podstawy prawnej.

Skarżący R.S. wniósł skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które utrzymało w mocy postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu. Sąd uznał, że Minister nie miał podstaw do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej własnym postanowieniem, co stanowiło rażące naruszenie przepisów. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.

Sprawa dotyczyła skargi R.S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które utrzymywało w mocy wcześniejsze postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania ze względu na uchybienie terminu. Skarżący doręczono decyzję z dnia 14 marca 1994 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął 28 marca 1994 r. Odwołanie zostało nadane 29 marca 1994 r., co organ uznał za uchybienie terminu. Skarżący argumentował, że jednodniowe opóźnienie było spowodowane jego osobistą wizytą w siedzibie organu i nie powinno być pretekstem do zaniechania merytorycznego rozpatrzenia sprawy, wskazując jednocześnie na przewlekłość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził jednak, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Sąd wskazał, że postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne i nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej ani wnioskowi o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister nie miał zatem podstaw do zastosowania art. 127 § 3 k.p.a. Zaskarżone postanowienie obarczone było kwalifikowaną wadą prawną (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), co skutkowało koniecznością stwierdzenia jego nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd zwrócił również uwagę na błędne pouczenie skarżącego o przysługujących mu środkach prawnych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie miał podstaw do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej własnym postanowieniem o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie

Postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne i nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej ani wnioskowi o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wydanie postanowienia w tej sytuacji stanowi rażące naruszenie przepisów i kwalifikowaną wadę prawną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (9)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Nakazuje sądowi stwierdzenie nieważności decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a.

Pomocnicze

k.p.a. art. 134

Kodeks postępowania administracyjnego

Uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdza się postanowieniem ostatecznym, które nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej ani wnioskowi o ponowne rozpatrzenie sprawy.

k.p.a. art. 127 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymienia kwalifikowane wady prawne skutkujące nieważnością decyzji lub postanowienia, w tym wydanie z naruszeniem przepisów o właściwości lub podstawie prawnej.

k.p.a. art. 112

Kodeks postępowania administracyjnego

Błędne pouczenie strony o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może jej szkodzić, jeśli zastosowała się do tego pouczenia.

p.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa, że postanowienia kończące postępowanie w sprawie są zaskarżalne do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dotyczy zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 85

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje wnioski o przywrócenie terminu.

p.p.s.a. art. 89

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje wnioski o przywrócenie terminu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżone postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, co stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie miał podstaw do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej własnym postanowieniem o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, gdyż takie postanowienie jest ostateczne i nie podlega tej procedurze. Błędne pouczenie skarżącego o przysługujących mu środkach prawnych nie może mu szkodzić (art. 112 k.p.a.).

Odrzucone argumenty

Argumentacja organu o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, która doprowadziła do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Godne uwagi sformułowania

Zaskarżone postanowienie wydano z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, stąd Sąd zobowiązany było do stwierdzenia jego nieważności z urzędu. Postanowienie to nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej. Nie służy na nie zażalenie ani też nie znajduje w odniesieniu do niego zastosowania instytucja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżone postanowienie wydano zatem bez podstawy prawnej, co oznacza, iż obarczone zostało kwalifikowaną wadą prawną, wymienioną w art.156§1 pkt 2 k.p.a. Błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Skład orzekający

Tadeusz Cysek

przewodniczący

Otylia Wierzbicka

członek

Tomasz Wykowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ostateczności postanowień o stwierdzeniu uchybienia terminu, dopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skutków błędnego pouczenia strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące ostateczności postanowień i skutków błędnych pouczeń, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Minister nie mógł ponownie rozpatrzyć sprawy: Sąd wyjaśnia granice postępowania administracyjnego.

Dane finansowe

WPS: 200 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wa 631/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Otylia Wierzbicka
Tadeusz Cysek /przewodniczący/
Tomasz Wykowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6299 Inne o symbolu podstawowym 629
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego R. S. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., znak [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2004 r., znak [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania ze względu na uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zapadło po rozpatrzeniu wniosku R. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie organ stwierdził, iż w dniu 14 marca 1994 r. R. S. doręczono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1994 r. Nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia b.Prezydium PRN w P. z dnia [...] grudnia 1955 r. [...], w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości K. B., oznaczonej nr nr parcel [...], [...] wraz z budynkiem, położonej w m.P. dz.W. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji, liczony od dnia 15 marca 1994 r. upłynął z dniem 28 marca 1994 r. Z akt sprawy wynika, iż odwołanie R. S. od decyzji Wojewody [...] nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w P. w dniu 29 marca 1994 r. a zatem po upływie ustawowego terminu. W tej sytuacji zaszły przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania ze względu na uchybienie terminu do jego wniesienia.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł R. S. Skarżący nie zaprzeczył, iż uchybił terminowi do wniesienia odwołania, niemniej podniósł, iż jednodniowe opóźnienie spowodowane było tym, iż skarżący, mieszkający w G., osobiście udał się do siedziby organu w P. W ocenie skarżącego nieznaczne uchybienie terminowi zostało potraktowane jako pretekst do zaniechania merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Ustosunkowanie się przez organ do odwołania nastąpiło przy tym z rażącą przewlekłością. W skardze streszczono także merytoryczne zarzuty odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zaskarżone postanowienie wydano z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, stąd Sąd zobowiązany było do stwierdzenia jego nieważności z urzędu. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest bowiem związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwanej dalej p.p.s.a.).
Z art.134 k.p.a. wynika, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdza się postanowieniem ostatecznym. Postanowienie to nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej (vide: B. Adamiak i J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2004 str.586). Nie służy na nie zażalenie ani też nie znajduje w odniesieniu do niego zastosowania instytucja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie wydane na podstawie art.134 k.p.a. podlega wyłącznie zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego jako postanowienie kończące postępowanie odwoławcze (art.3§2 pkt 2 p.p.s.a.).
W tej sytuacji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie miał podstaw do zastosowania art.127§3 k.p.a. i ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej własnym postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. Zaskarżone postanowienie wydano zatem bez podstawy prawnej, co oznacza, iż obarczone zostało kwalifikowaną wadą prawną, wymienioną w art.156§1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie natomiast z art.145§1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd zobowiązany jest do stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych uzależnione jest od przepisach.
Podkreślenia wymaga, iż w postanowieniu z dnia [...] maja 2004 r. skarżący został błędnie pouczony o przysługujących mu środkach prawnych. Pouczono go bowiem, iż wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Skarżącemu przysługiwało natomiast prawo do wniesienia takiej skargi bezpośrednio w terminie 30 dni o dnia doręczenia mu postanowienia z dnia [...] maja 2004 r. Zgodnie z art.112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżący może zatem złożyć wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2004 r., powołując się na wadliwe pouczenie. Złożenie takiego wniosku regulują przepisy art.85-89 p.p.s.a. W szczególności należy wskazać, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wnieść do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie siedmiu dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Równocześnie z wnioskiem strona powinna wnieść do organu skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2004 r.
Z tych względów organ orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 2 oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI