IV SA/WA 628/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-01-06
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomości rolneprzejęcie przez państwostwierdzenie nieważnościwłaściwość rzeczowa organupostępowanie administracyjneKodeks postępowania administracyjnegoustawa o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnychzmiany administracyjne

WSA w Warszawie stwierdził nieważność decyzji o przejęciu nieruchomości rolnej na własność Państwa z 1966 r. z powodu prowadzenia postępowania przez niewłaściwy rzeczowo organ.

Skarga dotyczyła decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymującej w mocy decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z 1966 r. o przejęciu nieruchomości rolnej na własność Państwa. Skarżące podnosiły, że decyzje te są nieważne, ponieważ pierwotne rozstrzygnięcia, na których się opierały, zostały unieważnione. Sąd administracyjny uznał jednak, że kluczową wadą jest prowadzenie postępowania o stwierdzenie nieważności przez niewłaściwy organ, co skutkuje nieważnością zarówno decyzji Wojewody, jak i Ministra.

Sprawa dotyczyła skargi E. K. i A. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z czerwca 2004 r., która utrzymała w mocy decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z lutego 1966 r. o przejęciu nieruchomości rolnej na własność Państwa. Skarżące argumentowały, że pierwotne akty prawne, na podstawie których przejęto nieruchomość, zostały unieważnione, co powinno skutkować nieważnością późniejszych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kontrolując zaskarżoną decyzję, stwierdził, że kluczową wadą postępowania było prowadzenie go przez niewłaściwy rzeczowo organ. Sąd wyjaśnił, że właściwość organu do stwierdzenia nieważności decyzji należy oceniać według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania kwestionowanej decyzji oraz uwzględniać zmiany w strukturze administracji. Wskazał, że w związku z brakiem jednoznacznych przepisów określających organ właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji z 1966 r. po zmianach administracyjnych, organem wyższego stopnia powinien być samorządowe kolegium odwoławcze, a nie wojewoda. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Ministra oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ prowadzący postępowanie (Wojewoda) nie był właściwy rzeczowo.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że właściwość organu do stwierdzenia nieważności należy oceniać według przepisów prawa materialnego i uwzględniać zmiany w strukturze administracji. W związku z brakiem jednoznacznych przepisów określających organ właściwy po zmianach administracyjnych, organem wyższego stopnia powinien być samorządowe kolegium odwoławcze, a nie wojewoda.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (14)

Główne

u.s.p.n.r. art. 9 § 1

Ustawa o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz o uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego

Pomocnicze

p.u.s.a. art. 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 134

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 17

Kodeks postępowania administracyjnego

u.s.p.n.r. art. 9 § 3

Ustawa o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz o uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego

Ustawa o zmianie ustawy o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego art. 1 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

Ustawa o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa art. 12 § 2

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 94

Ustawa o zmianie niektórych ustaw i w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej art. 17 § 1

p.p.s.a. art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z 1966 r. było prowadzone przez niewłaściwy rzeczowo organ (Wojewodę zamiast Samorządowego Kolegium Odwoławczego).

Godne uwagi sformułowania

Sąd dokonał kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu, nie będąc związany zarzutami i granicami skargi. Właściwość rzeczową organu do stwierdzenia nieważności ocenia się według przepisów prawa materialnego, które stanowiło podstawę ustalenia właściwości organu przy wydawaniu kwestionowanej decyzji. W przypadku zmian w strukturze administracji publicznej ustala się najpierw organ, na który przeszła właściwość organu w danych sprawach, a dopiero potem na podstawie art. 17 kpa określa się organ wyższego stopnia.

Skład orzekający

Joanna Kabat-Rembelska

przewodniczący

Jakub Linkowski

członek

Krystyna Napiórkowska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości rzeczowej organów w postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji, zwłaszcza w kontekście zmian administracyjnych i braku jednoznacznych przepisów przejściowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przejmowaniem nieruchomości rolnych na podstawie przepisów z lat 50. i późniejszych zmian administracyjnych. Konieczność analizy konkretnych przepisów przejściowych i właściwości organów w każdym indywidualnym przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne są kwestie proceduralne i właściwość organów, nawet po wielu latach od wydania pierwotnej decyzji. Pokazuje też zawiłości polskiego prawa administracyjnego związane ze zmianami ustrojowymi.

Nieważność decyzji po 40 latach? Sąd wskazuje na błąd proceduralny.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wa 628/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący/
Krystyna Napiórkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Asesor WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi E. K. i A. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia nieruchomości rolnej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2001 r.; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz E. K. i A. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dnia [...] lutego 1966 r. orzeczono o przejęciu na własność Państwa działki Nr [...] o powierzchni 0,66 ha stanowiącej uprzednio, zgodnie z odpisem z księgi wieczystej wsi G. [...][...]własność J. B.
W dniu 14 lipca 1994 r. E. K. i A. L. - następcy prawni J. B. wystąpiły do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wyżej wskazanej decyzji.
Decyzją z dn. [...] października 1994 r. Wojewoda [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Pr.PRN, którą Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 r. utrzymał w mocy. Wyrokiem z 11 czerwca 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyżej wskazane decyzje z powodu naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym. Rozpoczynając sprawę ponownie Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2001 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dn. [...] lutego 1966 r. Organ wskazał, że podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz o uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego.
Zgodnie z treścią tego przepisu o przejęciu nieruchomości na własność Państwa decydowały wyłącznie dwie przesłanki tj. objęcie nieruchomości we władanie Państwa do dnia [...] kwietnia 1958 r. oraz pozostawanie tych nieruchomości nadal we władaniu Państwa lub ich przekazanie w użytkowanie innym osobom fizycznym lub prawnym. Bez znaczenia były okoliczności w jakich doszło do objęcia nieruchomości przez Państwo. Według organu I instancji w niniejszej sprawie zostały spełnione obie przesłanki, gdyż w dniu [...] kwietnia 1958 r. przedmiotowa nieruchomość była we władaniu M. Zakładu Drzewnego [...] w M., co potwierdza m.in. protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 31 maja 1954 r. jak również same strony w swoich wnioskach nie kwestionują tej okoliczności.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznając sprawę wskutek odwołania E. K. i A. L. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...], uznając że jest ona prawidłowa.
Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dn. [...] czerwca 2004 r. wniosły E. K. i A. L. Skarżące podnoszą, że przedmiotowa nieruchomość rolna została objęta we władanie Państwa na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu Drobnego i Rzemiosła z [...] maja 1954 r. oraz orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z [...] marca 1963 r. W związku z tym, że Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...].03.2004 r. stwierdził nieważność obu ww. rozstrzygnięć, to w ocenie skarżących również nieważne są decyzje Wojewody [...]i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Minister Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Oznacza to, że Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu bierze pod uwagę także okoliczności nie podniesione w skardze. Dlatego też, działając na podstawie powyższego przepisu Sąd doszedł do przekonania, że sprawę rozpoznał organ niewłaściwy rzeczowo, w związku z tym zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja dotknięte są wadą kwalifikowaną o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem właściwość rzeczową organu do stwierdzenia nieważności ocenia się według przepisów prawa materialnego, które stanowiło podstawę ustalenia właściwości organu przy wydawaniu kwestionowanej decyzji. W przypadku zmian w strukturze administracji publicznej ustala się najpierw organ, na który przeszła właściwość organu w danych sprawach, a dopiero potem na podstawie art. 17 kpa określa się organ wyższego stopnia (B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Wydaw. C.H. Beck, Warszawa 2000, str. 674).
W niniejszej sprawie, kontrolowana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dnia [...] lutego 1966 r. wydana została na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego (Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 71). Powołana ustawa została znowelizowana ustawą z dnia 24 lutego 1989 r. o zmianie ustawy o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego (Dz. U. Nr 10, poz. 56). Przepis art. 1 pkt 1 tej ustawy zmienił tytuł poprzednio obowiązującej ustawy nadając jej brzmienie: "o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego". Zgodnie z treścią art. 9 ust. 3 znowelizowanej ustawy właściwymi do orzekania o przejęciu nieruchomości rolnych na własność Państwa stały się terenowe organy administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw gospodarki gruntami stopnia podstawowego.
Stosownie do treści art. 157 § 1 kpa właściwym organem do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. O tym, jakie są organy wyższego stopnia przesądza przepis art. 17 kpa. Jednak z jego treści nie można wprost ustalić właściwości organu wyższego stopnia wobec nie istnienia już w obowiązującym systemie prawnym organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 291 ze zm.) do właściwości rejonowych organów rządowej administracji ogólnej przeszły zadania i kompetencje należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego określone w ustawie z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego. Wskazany przepis stanowiący o kompetencji rejonowych organów rządowej administracji ogólnej został skreślony przez art. 12 pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1126 ze zm.) W obecnie obowiązujących przepisach właściwość w omawianej kategorii spraw nie została przypisana żadnemu organowi, a także brak jest podstawy materialnoprawnej odpowiadającej art. 9 ust. 3 powołanej powyżej ustawy z dnia 12 marca 1958 r.
Zgodnie z art. 94 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz 872 ze zm.) do właściwości starosty przeszły, jako zadanie z zakresu administracji rządowej, określone w przepisach zadania urzędów rejonowych rządowej administracji ogólnej i kompetencje kierowników tych urzędów, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Dlatego też kompetencja do orzekania we wspomnianych sprawach w pierwszej instancji przeszłoby obecnie na starostę, a więc organ samorządowy.
W myśl art. 17 pkt 1 kpa, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw i w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej (Dz. U. Nr 162, poz. 1126) organami wyższego stopnia w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej.
W niniejszej sprawie brak jest przepisów szczególnych, które stanowiłyby o właściwości wojewody jako organu wyższego stopnia. Powyższe prowadzi do wniosku, iż organem wyższego stopnia właściwym do oceny w trybie nadzoru przedmiotowej decyzji jest samorządowe kolegium odwoławcze.
Dlatego też rozpoznanie wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dn. [...] lutego 1966 r. o przejęciu nieruchomości rolnej na własność Państwa przez Wojewodę [...] oznacza, że postępowanie nieważnościowe prowadził niewłaściwy rzeczowo organ i wobec tego wydana przez ten organ decyzja, jak i zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotknięte są wadą nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
Zważywszy na podane powyżej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł, jak w sentencji.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI