IV SA/Wa 60/20

IV SA/Wa 60/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-06-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący/
Aneta Dąbrowska /sprawozdawca/
Joanna Borkowska
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 2793/20 - Wyrok NSA z 2023-08-17
Skarżony organ
Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 1985 nr 14 poz 60
art. 2 pkt 2, art. 54 pkt 1 i 2,3, art. 64 ust. 1, art. 53 ust. 4, art. 29 ust. 1, art. 35 ust. 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Alina Balicka Sędziowie: sędzia WSA Joanna Borkowska sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2019 r., nr [...]; II. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącej J. D. 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
J. D. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] października 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] września 2019 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na gaz propan-butan dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego na działce nr [...], położonej przy drodze krajowej nr [...], w obrębie U., gmina U..
Stan sprawy przedstawia się następująco:
Skarżąca wniosła do Wójta Gminy U. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na gaz propan - butan dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...], w obrębie U., gmina U..
Wójt Gminy U. wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla powyższej inwestycji.
Postanowieniem z [...] września 2019 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie uzgodnił ww. projektu decyzji o warunkach zabudowy. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła skarżąca. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w postanowieniu z [...] października 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie z [...] września 2019 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że uzgodnienia dokonał jako zarządca drogi krajowej nr [...] w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego (terenu inwestycji) na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Projekt decyzji o warunkach zabudowy podlegał ocenie w dwóch aspektach: odległości planowanej inwestycji od zewnętrznej krawędzi jezdni ww. drogi (art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych) oraz dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej (art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych). Zarządca drogi krajowej nr [...] dokonał więc analizy projektu decyzji o warunkach zabudowy pod kątem art. 43 ust. 1 u.d.p., a mianowicie, czy planowana inwestycja nie narusza jego zapisów w zakresie jej odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...], tj. co najmniej 10,0 m. I tutaj ustalił, że zgodnie z pkt. 3 projektu nieprzekraczalną linię zabudowy wyznaczono w odległości 17,0 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...], zatem prawidłowo. Natomiast w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą badaną zgodnie z regulacją art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, organ wskazał, że włączenie do drogi ruchu drogowego zapewnia zjazd. Skoro istota postępowania uzgodnieniowego w zakresie ww. możliwości sprowadza się do oceny postulowanego w przesłanym projekcie decyzji sposobu obsługi komunikacyjnej inwestycji pod kątem parametrów technicznych istniejącego zjazdu oraz zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie aktualnie - w dacie orzekania - mógłby taki zjazd powodować, to organ nie może uzgodnić przedmiotowego projektu decyzji. Zgodnie z przedłożonym przez Wójta Gminy U. projektem decyzji o warunkach zabudowy planowana inwestycja ma zapewnioną obsługę komunikacyjną z drogi krajowej nr [...]. Droga ta została zakwalifikowana do dróg głównych ruchu przyspieszonego (droga klasy GP). Organ podkreślił, że ze względu na charakter planowanej inwestycji bezpieczną obsługę komunikacyjną nieruchomości winien zapewnić zjazd indywidualny, który stosownie do § 79 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie [(Dz. U. z 2016 r., poz. 124, ze zm.) – dalej w skrócie: "rozporządzenie"], powinien spełniać następujące wymagania:
1) szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 4,50 m, w tym:
a) szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń lub skosów, o których mowa w pkt 2 - nie mniejsza niż 3,00 m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle do osi jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,
b) szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;
2) przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 3,00 m lub ścięte skosem o proporcji n: m, gdzie n - m > 1,50 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;
3) pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;
4) nawierzchnia:
a) jezdni na terenie zabudowy - twarda ulepszona,
b) jezdni poza terenem zabudowy oraz poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona.
Dalej organ wskazał jeszcze na regulację § 77 ww. rozporządzenia i art. 19 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 21 ustawy o drogach publicznych.
Zgodnie ze stanem faktycznym sprawy planowana inwestycja ma być zrealizowana na nieruchomości, która posiada połączenie z drogą krajową nr [...] za pomocą istniejącego w km 053+868 (strona prawa) zjazdu indywidualnego. Zjazd indywidualny odpowiada definicji dostępu do drogi publicznej zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ale nie posiada parametrów technicznych zgodnych z powołanym § 79 ww. rozporządzenia. Pomiar oraz dokumentacja zdjęciowa wykonane w terenie precyzują, że zjazd indywidualny zlokalizowany w km 053+835 (strona prawa) posiada nawierzchnię gruntową ulepszoną, szerokość wynoszącą 4,5 m, pochylenie podłużne na odcinku 2,2 m - 2,3%, a na odcinku od 4,2 m do 5,5 m - 10,7%. Nie wykonano pomiaru promieni wyokrągleń zjazdu, gdyż w obecnym stanie przedmiotowy zjazd indywidualny to "zajeżdżona zieleń przydrożna". Zatem parametry techniczne zjazdu indywidualnego, określone za pomocą dokonanego w terenie pomiaru, są niezgodne z powołanym wyżej § 79 rozporządzenia, zwłaszcza w zakresie nawierzchni jezdni, która winna być twarda ulepszona, tj. bitumiczna, betonowa, kostkowa bądź klinkierowa. Zjazd ten nie zawiera również przecięcia krawędzi jezdni i drogi wyokrąglonej łukiem kołowym lub ściętych skosem. W ocenie organu przedmiotowy zjazd indywidualny nie gwarantuje zatem wykonywania prawidłowych i bezpiecznych manewrów ruchu związanych z włączaniem się i wyłączaniem się na drogę krajową, tym samym zjazd w istniejącym stanie technicznym nie może zapewnić odpowiedniej obsługi komunikacyjnej. W związku z powyższym winien zostać przebudowany do parametrów wskazanych w § 79 rozporządzenia. W ocenie organu szczegółowa analiza wpływu przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego może zapaść w toku odrębnego postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek strony w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, które kończy się wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie, w formie decyzji administracyjnej. W postępowaniu tym organ dokona szczegółowej oceny możliwości jego przebudowy na gruncie ustawy o drogach publicznych oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
Skoro organ ustalił, że obsługa komunikacyjna działki za pośrednictwem ww. zjazdu nie zapewnia bezpiecznych warunków ruchu drogowego to na tym etapie organ nie mógł uzgodnić przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
J. D. w skardze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] października 2019 r. i poprzedzającego je postanowienia z [...] września 2019 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych przez przekroczenie zakresu uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy określonego w naruszonych przepisach szczególnych i odmowę jego uzgodnienia z uwagi na niewystarczające zdaniem organu parametry techniczne istniejącego zjazdu, w sytuacji, gdy realizacja inwestycji polegającej na budowie zbiornika na gaz propan-butan dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] nie skutkuje powstaniem ruchu drogowego, który musiałby być włączony do drogi publicznej, a zatem brak jest podstaw do oceny parametrów technicznych istniejącego już zjazdu indywidualnego na nieruchomość oznaczoną jako działka [...] w ramach uzgodnienia projektu decyzji. Odmowa uzgodnienia oparta została na błędnej wykładni art. 35 ust. 3 u.d.p. Przywołany przepis zawiera szczegółowe uregulowanie dotyczące zakresu uzgodnienia zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego. Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, uzgodnienie decyzji wymagane jest wyłącznie, gdy zmiana zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego łączy się z możliwością włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą (np. NSA w wyroku z 9.09.2008 r., sygn. akt II OSK 995/07). Tymczasem, mając na względzie zakres i charakter inwestycji, której dotyczy wniosek w tym także fakt, że planowany zbiornik na gaz propan-butan służyć ma dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego istniejącego już na działce nr [...], stwierdzić należało, że jej realizacja nie spowoduje zmiany ruchu drogowego, która podlegałaby uzgodnieniu w zakresie możliwości jej włączenia do drogi krajowej.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, że postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] października 2019 r. i poprzedzające je postanowienie [...] września 2019 r. naruszają prawo w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 54 pkt 1 i pkt 2 c oraz pkt 3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [(Dz.U. z 2018 r., poz. 1945) – dalej w skrócie: "u.p.z.p."], decyzja o warunkach zabudowy określa rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury komunikacyjnej oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. W przepisie tym ustawodawca określił zakres ingerencji organu administracji publicznej w sferę praw inwestora przez przedstawienie zasad i warunków przedsięwzięcia projektowanego wobec danego terenu, co oznacza zakaz umieszczania w treści decyzji innych warunków niż w nim wymienionych.
Decyzję o warunkach zabudowy – w myśl art. 60 ust. 1 – wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a. (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). Przepisy art. 53 ust. 4 i ust. 5 u.p.z.p., tak jak art. 54 u.p.z.p., stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy (art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Uzgodnienie jest formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi, przez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający. Dotyczy ono oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną kwestię, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Zatem organ uzgadniający działa opierając się na stosownych przepisach normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Organem uzgadniającym jest organ właściwy w sprawach będących przedmiotem uzgodnienia, a zatem wyspecjalizowany, stąd też do jego właściwości przechodzi kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego (wyrok NSA z 9.05.2001r., sygn. akt IV SA 2255/99, publ. Lex nr 55769). Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia. Z tak określonych granic działania organu uzgadniającego wynika, że odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. prof. zw. dr hab. Zygmunt Niewiadomski, Wydawnictwo CH.Beck, Warszawa 2004, str. 428). Stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p., jednym z organów uzgadniających decyzję o warunkach zabudowy jest właściwy zarządca drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Zarządca drogi jest właściwy do uzgodnienia planowanej inwestycji, jeżeli znajduje się ona w obszarze pasa drogowego lub oddziałuje na obszar przyległy do pasa drogowego i samą drogę. Z racji przylegania działki inwestycyjnej nr [...] do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] (drogi głównej ruchu przyspieszonego - klasy GP) w gminie U. zaplanowana przez skarżącą inwestycja (budowa zbiornika na gaz propan – butan dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego) była przedmiotem uzgodnienia zarządcy tej drogi, którym zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych [(Dz. U. z 2018 r., poz. 2068 z późn. zm.) – dalej w skrócie: "u.d.p."] - jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Obsługę komunikacyjną inwestycji jako planowaną z drogi krajowej nr [...] Wójt Gminy U. określił w pkt. 7 przedstawionego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
W myśl art. 35 ust. 3 u.d.p., zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Zatem w postępowaniu o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej zarządca drogi zobowiązany jest ocenić, czy istnieje możliwość włączenia do drogi publicznej ruchu drogowego spowodowanego planowaną zmianą zagospodarowania przestrzennego. Stwierdzenie przez organ uzgadniający, że taka możliwość istnieje, stanowi przesłankę do uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji, zaś stwierdzenie braku takiej możliwości obliguje organ do odmowy uzgodnienia projektu. Przytoczona norma nie określa wytycznych jakimi powinien kierować się zarządca drogi w zakresie uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu związanego z projektowaną inwestycją. W tej sytuacji zakres ten niewątpliwie wynika z zadań jakie przekazane zostały zarządcy drogi przepisami ustawy o drogach publicznych. I tak, zgodnie z art. 19 ust. 1 u.d.p. do właściwości zarządcy drogi należą sprawy m. in. z zakresu planowania, utrzymania i ochrony dróg, a w myśl art. 4 pkt 21 tej ustawy - ochrona drogi to działania mające na celu niedopuszczenie m. in. do ograniczenia jej funkcji, pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu. Organ uzgadniający powinien rozpoznać sprawę uwzględniając wszystkie istotne okoliczności, w tym rodzaj planowanej inwestycji i związane z tym obciążenia ruchem oraz kategorię drogi publicznej, jej warunki użytkowania i względy bezpieczeństwa ruchu drogowego, stanowiące podstawowe kryterium oceny możliwości usytuowania nowych zjazdów z dróg publicznych (wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 948/09; z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1783/09). Połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czyli art. 2 pkt 14 u.p.z.p., zapewnia zjazd (art. 4 pkt 8 u.d.p.). Zgodnie z przepisem § 76a ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124) ze względu na wymagania techniczne i użytkowe zjazdy dzieli się na:
1) publiczne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy do nieruchomości gruntowych usytuowanych poza pasem drogowym:
a) na których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym,
b) na których usytuowana jest lub planowane jest usytuowanie nieruchomości budynkowej lub lokalowej, w których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym,
c) które stanowią lub będą stanowić dojazd do nieruchomości wymienionych w lit. a lub b;
2) indywidualne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy niebędące zjazdami publicznymi. Z powyższego wynika, że postępowanie uzgodnieniowe prowadzone na podstawie art. 35 ust. 3 u.d.p. jest elementem procesu inwestycyjnego dotyczącego budowy lub przebudowy obiektu budowlanego na nieruchomości przyległej do pasa drogowego. Postanowieniem wydanym m. in. w trybie ww. normy rozstrzyga się wyłącznie, czy w ogóle włączenie do drogi ruchu spowodowanego planowaną inwestycją przez zjazd jest możliwe, a więc rozstrzyga się wyłącznie w kwestii ochrony drogi, tj. bezpieczeństwa i dostępności drogi danej klasy, bez podawania technicznych parametrów. W omawianym trybie badana jest możliwość dostępności do drogi o określonej klasie, jak i to czy możliwość ta spełnia wymogi bezpieczeństwa. Parametry techniczne zjazdu – zgodnie z art. 29 ust. 3 u.d.p. - określa się w zezwoleniu na lokalizację zjazdu i w zezwoleniu na przebudowę zjazdu. Nadto, budowa lub przebudowa zjazdu na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 29 ust. 6 u.d.p.). Niezbędnym elementem rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie tego rodzaju uzgodnienia jest dokonanie przez zarządcę drogi ustaleń co do charakteru planowanego przedsięwzięcia w kontekście jego wpływu na zmianę obsługi komunikacyjnej terenu inwestycji, a zwłaszcza zmianę ruchu drogowego (wyrok NSA z 9.09.2008 r., sygn. akt II OSK 995/07; wyrok NSA z 22.11.2018 r., sygn. akt II OSK 2899/16). W kontrolowanej sprawie niesporne jest, że planowane przez skarżącą przedsięwzięcie winno być skomunikowane z drogą publiczną nr [...] za pomocą zjazdu indywidualnego, jako że teren inwestycyjny nie jest nieruchomością, na której byłaby prowadzona lub planowane byłoby prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym. Z załącznika graficznego projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, że na działce nr [...] znajduje się zabudowa mająca charakter mieszkaniowy i gospodarczy, zatem budowa nowego obiektu budowlanego, jakim bez wątpienia byłby zbiornik na gaz propan – butan dla potrzeb ogrzewania budynku mieszkalnego, stanowiłaby uzupełnienie już istniejącej zabudowy. Organ ustalił, że nieruchomość ta, zarazem będąca terenem uzgadnianej inwestycji, posiada połączenie z drogą krajową nr [...] za pomocą istniejącego w km 053+868 (strona prawa) zjazdu indywidualnego, który odpowiada definicji dostępu do drogi publicznej zawartej w art. 2 pkt 14 u.p.z.p. Niemniej zjazd ten, w ocenie organu, nie posiada parametrów technicznych zgodnych z przytoczonym w stanie sprawy § 79 ww. rozporządzenia, co oznacza, że wymaga przebudowy do parametrów wskazanych w tym paragrafie w ramach odrębnego postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek strony, w trybie art. 29 ust. 1 u.d.p. I uznanie to zadecydowało o odmowie uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Z powyższego wynika, że działka, na której ma być zlokalizowana inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, albowiem graniczy z pasem drogowym drogi krajowej nr [...] i według ustaleń organu - połączona jest z przedmiotową drogą istniejącym od 2009 r. zjazdem indywidualnym. Zdaniem Sądu, zarządca drogi w kontrolowanym postanowieniu uzgodnieniowym nie mógł uzależnić zajętego stanowiska od stanu technicznego zjazdu indywidualnego, którym byłoby możliwe zapewnienie obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji. W postępowaniu o uzgodnienie warunków zabudowy w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego zarządca wypowiada się o możliwości skomunikowania inwestycji, natomiast kwestia stosownych parametrów tego skomunikowania, podlega rozstrzygnięciu w odrębnym postępowaniu. Konieczność przebudowy zjazdu o charakterze indywidualnym do stosownych parametrów nie stanowi przeszkody do wydania postanowienia o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy (wyrok WSA z 4.12.2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 853/19). Organ w przedmiotowym uzgodnieniu wskazał, że zjazd w istniejącym stanie technicznym nie może zapewnić odpowiedniej obsługi komunikacyjnej, dlatego winien zostać przebudowany do parametrów wskazanych w § 79 rozporządzenia, tym samym niemożliwe jest pozytywne uzgodnienie. Niemniej w okolicznościach niniejszej sprawy chodziło o zbadanie możliwość włączenia do drogi krajowej nr [...] ruchu drogowego spowodowanego planowaną (nową) zmianą zagospodarowania działki nr [...]. Organ winien wykazać, czy planowana zmiana zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] będzie czynnikiem generującym dodatkowy ruch drogowy względem ruchu drogowego generowanego dotychczasowym jego zagospodarowaniem. Innymi słowy, czy planowana zmiana zagospodarowania wpłynie na ruch drogowy (zwiększy natężenie ruchu). Zaś w dalszej kolejności, czy istnieje możliwość włączenia do drogi krajowej nr [...] ruchu drogowego spowodowanego tą, planowaną zmianą; wykazanie okoliczności świadczących o tym, że projektowana zmiana zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości wiąże się z potrzebą zmiany obsługi komunikacyjnej, a w szczególności przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego. Przebudowa zjazdu, do przewidzianych przez przepisy wykonawcze parametrów winna być przedmiotem innego postępowania administracyjnego, którego podstawę prawną stanowi art. 29 ust. 1 u.d.p. Co do zasady możliwe jest więc ustalenie skomunikowania planowanej inwestycji z drogą krajową przez zjazd indywidualny, który wymaga przebudowy. Wobec wydania postanowień w kontrolowanym postępowaniu z naruszeniem przepisów postępowania (w szczególności art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i ww. przepisów prawa materialnego, które miało wynik na wynik sprawy, Sąd uwzględnił skargę. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, mając na względzie powyższe, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, wyda rozstrzygnięcie zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach orzeczono w punkcie II na zasadzie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia prawa skarżącej złożyły się: wpis od skargi – w wysokości 100 zł i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej – w wysokości 480 zł, odpowiadające stawce określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015, poz. 1800) niepowiększone o kwotę opłaty skarbowej od pełnomocnictwa wobec niewykazania jej uiszczenia.