IV SA/Wa 589/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie SKO w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność burmistrza za nieuzasadnione, wskazując na brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia.
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało za niezasadne zażalenie na bezczynność burmistrza w sprawie uchylenia uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując jej niedopuszczalność. WSA przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, ponieważ na postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA nie przysługuje środek zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., które uznało za niezasadne zażalenie skarżącego na bezczynność Burmistrza W. w sprawie uchylenia uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. dotyczącej zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagał się wznowienia postępowania, twierdząc, że uchwała była oparta na podrobionych dokumentach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Sąd uznał skargę za podlegającą odrzuceniu. Podstawą prawną postanowienia SKO był art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przewiduje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd podkreślił, że na postanowienie wydane na podstawie tego przepisu nie przysługuje żaden środek odwoławczy ani skarga do sądu administracyjnego, co zostało również uwzględnione w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Sąd zaznaczył, że rozstrzygnięcie na podstawie art. 37 KPA ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Dodatkowo, sąd wskazał, że w postępowaniu planistycznym co do zasady nie stosuje się przepisów KPA, a uchwała dotycząca planu zagospodarowania przestrzennego może być zaskarżona jedynie w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA nie przysługuje środek zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Przepis art. 37 KPA reguluje zażalenie na bezczynność organu. Ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia dalszego środka zaskarżenia na takie postanowienie, co oznacza, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Ponadto, skarżący został pouczony o braku takiej możliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
Kpa art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten stanowi podstawę do wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Na wydane w tym trybie postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia do sądu administracyjnego.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten określa przypadki, w których sąd odrzuca skargę. Wskazano punkt 6, który dotyczy sytuacji, gdy skarga jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
Kpa art. 141 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W kontekście art. 37 KPA, ustawodawca nie przewidział dalszego zażalenia.
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie gminnym
Przepis ten określa tryb zaskarżania uchwał rady gminy, w tym uchwał dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA jest niedopuszczalna, ponieważ nie przewidziano dla niej środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Skarżący został prawidłowo pouczony o braku możliwości zaskarżenia postanowienia. Postępowanie planistyczne nie podlega przepisom KPA w zakresie wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny). Na marginesie należy jedynie wspomnieć, że w postępowaniu planistycznym nie stosuje się co do zasady przepisów Kpa.
Skład orzekający
Grzegorz Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi na postanowienie o zażaleniu na bezczynność organu w sprawach administracyjnych, a także brak możliwości wznowienia postępowania w sprawach planistycznych na podstawie KPA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z KPA i PPSA. Nie rozstrzyga merytorycznie kwestii planowania przestrzennego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 589/11 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2011-08-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-04-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie Pismem z dnia 21 marca 2011 r. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., którym Kolegium uznało za niezasadne zażalenie na bezczynność Burmistrza W. w sprawie uchylenia uchwały nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. w zakresie działki ew. nr [...] obręb [...] w Z.. We wniesionej skardze A. O. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej uchwały nr [...], podnosząc, że uchwała ta została oparta o podrobione dokumenty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podstawę prawną orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w niniejszej sprawie stanowił art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stwierdzić należy, że na rozstrzygnięcie w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie dotyczy. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny). Należy również podkreślić, iż o braku możliwości wniesienia zażalenia od powyższego rozstrzygnięcia skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu. Na marginesie należy jedynie wspomnieć, że w postępowaniu planistycznym nie stosuje się co do zasady przepisów Kpa. Nie ma zatem możliwości wznowienia postępowania w sprawie uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może być zaskarżona jedynie w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI