IV SA/WA 544/04

IV SA/Wa 544/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Teresa Kobylecka
Symbol z opisem
6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.) Sędzia NSA Teresa Kobylecka Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę -
Uzasadnienie
IV SA/Wa 544/04
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...]. maja 2004 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...]. marca 2004 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...]. sierpnia 2002 r. i nr [...] z dnia [...]. marca 2003 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych za wprowadzanie do wód ścieków z naruszeniem warunków pozwolenia wodnoprawnego.
W uzasadnieniu decyzji wskazano między innymi, iż J. K. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania pismem z dnia 2. grudnia 2003 r. Jako okoliczność uzasadniającą wznowienie strona powołała się na pismo z Gminy K. z dnia 24. sierpnia 2003 r. skierowane do Zakładu Wodociągów i Kanalizacji J. K. w K., w którym pada stwierdzenie, iż to Gmina jest właścicielem sieci kanalizacyjnej a postępowanie w sprawie wymierzenia kar pieniężnych J. K. powinno być umorzone. Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania powinno zostać wniesione w terminie miesiąca, od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Nie ulegało wadliwości, iż termin ten nie został dochowany. W tej sytuacji zasadna była odmowa wznowienia postępowania.
W skardze na powyższą decyzje oraz przesłanym później piśmie procesowym J. K. podniósł, iż decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa a w szczególności art. 7, 8, 9, 10, 58 i 59 K.p.a. Wskazuje, iż organ odwoławczy mylnie powołał się na pismo z Gminy K. z dnia 28. siepania 2003 r. W istocie pismo datowane było na 28. kwietnia 2003 r. Skarżący otrzymał je w związku z toczącym się na jego wniosek innym postępowaniem, którego przedmiotem było odroczenia terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej ustalonej decyzją z dnia 14. marca 2003 r. Skarżący zwraca uwagę, iż pismo to dostarczył zaraz po otrzymaniu z Gminy a więc w dniu 29. kwietnia 2003 r. Kierownikowi Delegatury WIOŚ w S. Kierownik poradził mu wówczas aby złożył odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...] . kwietnia 2003 r., którą odmówiono skarżącemu odroczenia terminu płatności administracyjnych kar pieniężnych. Kierownik ten radził mu także nie podejmowanie żadnych innych kroków procesowych. Dopiero gdy skarżący otrzymał decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...]. listopada 2003 r., mocą której utrzymano w mocy decyzję z dnia [...]. kwietnia 2003 r. odmawiającą odroczenia terminu płatności kary skarżący przedłożył niezwłocznie wniosek o wznowienie postępowania. Skarżący uważa, iż opóźnienie, co do terminu wniesienia odwołania powstało z winy organu. Skarżący podniósł dodatkowo, iż Gmina nie brała udziału w postępowaniu w przedmiocie wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych. Przytoczył też szereg innych zarzutów dotyczących zasadności wydania decyzji w przedmiocie wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych w stosunku do prowadzonego przez niego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa.
Wznowione postępowanie obejmuje postępowanie w przedmiocie przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 §. 2 K.p.a.). Postępowanie może być wznowione z urzędu albo na żądanie strony (art. 61 §. 1 K.p.a.). Jednak warunkiem wznowienia postępowania na żądanie strony jest spełnienie przez wnioskodawcę określonych warunków formalnych. Jednym z nich jest wniesienie podania w terminie miesiąca od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział się o okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.). W rozpatrywanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Skarżący przywoływał, jako przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania, stwierdzenia zawarte w piśmie z Gminy K. z dnia 28. kwietnia 2003 r. Nie wskazywał natomiast żadnych innych nowych okoliczności, uzasadniających w jego ocenie wznowienie postępowania, o których istnieniu dowiedziałby się w przeciągu miesiąca przed dniem wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Podanie o wznowienie postępowania skarżący wniósł w dniu 4. grudnia 2003 r. (potwierdzony termin wpływu wniosku ). Bez znaczenia w tym przypadku pozostają przyczyny, dla których skarżący w tak znacznym zakresie uchybił terminowi wniesienia wniosku (twierdzenie, iż wcześniejsze nie podejmowanie działań procesowych wynikało z błędnego pouczenia od pracownika organu administracji). Zagadnienie to mogło być przedmiotem rozważań organu administracji gdyby skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu (art. 58 § 1 K.p.a.). Wniosek taki powinien był być złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyn uchybienia terminu (art. 58 § 2 K.p.a.). Z akt sprawy nie wynika aby wniosek taki został złożony przez skarżącego. W tej sytuacji organy administracji obu instancji słusznie uznały, iż wznowienie postępowania w przedmiocie decyzji o wymierzeniu administracyjnych kar pieniężnych nie jest dopuszczalne i wydanie decyzji na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. jest w pełni uzasadnione. W tym świetle nie znajdują uzasadnienia zarzuty naruszenia art. 7, 8, 9, 10, 58 i 59 K.p.a.
Za słuszny należy uznać natomiast zarzut skargi, iż Główny Inspektor Ochrony Środowiska zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę mylnie określa datę zamieszczoną na piśmie z Gminy K. jako 28. sierpnia 2003 r., gdy w rzeczywistości jest ono datowane na dzień 28. kwietnia 2003 r. Jednak błąd ten ma cechy oczywistej omyłki i nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, w niniejszej sprawie. Także przy założeniu, iż pismo pochodziłoby z dnia 28. sierpnia 2003 r. zasadna byłaby konstatacja, iż termin wniesienia podania został przekroczony, w sytuacji gdy zostało ono wniesione w grudniu 2003 r. Prawidłowo też pismo Gminy K. było datowane w decyzji organu pierwszej instancji. Z uwagi na formalny brak możliwości wznowienia postępowania (upływ terminu do wniesienia wniosku), poza zakresem rozważań Sądu pozostały, sformułowane w skardze, przesłanki merytoryczne przemawiające, w ocenie J. K., za wznowieniem postępowania.
Brak możliwości wznowienia postępowania z uwagi na upływ terminu do wniesienia wniosku w tym zakresie nie wyłącza ewentualnej odpowiedzialności cywilnej organu administracji w przypadku wykazania przez skarżącego. iż poniósł on określone szkody w związku z winą funkcjonariusza tego organu (odpowiedzialność deliktowa). Postępowanie w tym zakresie może się toczyć na wniosek poszkodowanego wyłącznie przed właściwym sądem powszechnym.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.