II SA/Ke 221/11

II SA/Ke 221/11 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2011-08-31
Data wpływu
2011-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II GSK 2165/11 - Postanowienie NSA z 2011-11-16
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 par. 1, art. 87 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
II SA/Ke 221/11 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 maja 2011r. w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających na rok 2009 postanawia: przywrócić J.S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], doręczonym J.S. w dniu 19 lipca 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 30 maja 2011r., którym Sąd ten odrzucił skargę J.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] z powodu jej osobistego sporządzenia.
W dniu 25 lipca 2011r. J.S. wniósł zażalenie na to postanowienie oraz wniosek o przyznanie mu adwokata z urzędu. Adwokat ten został wyznaczony w dniu 17 sierpnia 2011r.
W dniu 23 sierpnia 2011r. adw. A.M. złożyła wniosek o przywrócenie J.S. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w uzasadnieniu wskazując, że przed dniem 19 sierpnia 2011 r. pełnomocnik wyznaczony z urzędu nie miał możliwości podjąć działań w interesie skarżącego. Następnie powołując postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2008r., sygn. akt II GZ 40/08 podała, że w przedmiotowej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie uprawomocniło się, ponieważ skarżący w dniu 25 lipca 2011 r. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 lipca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a zatem w sytuacji gdy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie stało się prawomocne - dopuszczalne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji złożenie skargi kasacyjnej. Do wniosku o przywrócenie terminu została załączona skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu,
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, skoro przed terminem uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu jej osobistego sporządzenia, skarżący podjął kroki zmierzające do ustanowienia mu pełnomocnika z urzędu i nie miał wpływu na termin załatwienia tego wniosku. Należy bowiem podkreślić, że w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu niedopełnienia wymogu sporządzenia jej przez fachowego pełnomocnika, ponowne skorzystanie z prawa do wniesienia środka odwoławczego dopuszczalne jest do momentu uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2005r., sygn. II OZ 960/05, https://cbois.nsa.gov.pl). Ponadto wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został wniesiony w dniu 23 sierpnia 2011r., tj. z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.