IV SA/WA 53/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na postanowienie o umorzeniu postępowania uzgodnieniowego dotyczącego lokalizacji stacji paliw, uznając, że postępowanie było bezprzedmiotowe z powodu braku podstaw do jego wszczęcia.
Skarżący domagali się uchylenia postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o umorzeniu postępowania uzgodnieniowego w sprawie lokalizacji stacji paliw. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że choć organ wadliwie uzasadnił umorzenie cofnięciem wniosku, to samo postępowanie uzgodnieniowe było bezprzedmiotowe, gdyż nie zostało prawidłowo wszczęte przez Burmistrza Miasta D. w trybie właściwym dla uzgodnień.
Sprawa dotyczyła skargi W. i Z. L. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, które uchyliło wcześniejsze postanowienie uzgadniające lokalizację stacji paliw i umorzyło postępowanie. Organ uzasadnił umorzenie cofnięciem przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów k.p.a., wskazując, że ich wniosek dotyczył zezwolenia na budowę zjazdu, a postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd podzielił stanowisko skarżących co do wadliwego uzasadnienia organu (cofnięto inny wniosek), jednak uznał, że samo postępowanie uzgodnieniowe było bezpodstawne. Wskazano, że pismo Burmistrza D. miało charakter wstępnego zapytania, a nie wniosku wszczynającego postępowanie uzgodnieniowe w rozumieniu art. 106 § 1 k.p.a. Dopiero po sporządzeniu projektu decyzji o warunkach zabudowy zarządca drogi byłby uprawniony do jej uzgodnienia. Wobec braku podstaw do prowadzenia postępowania, organ zasadnie uchylił postanowienie i umorzył sprawę. Sąd uznał, że wadliwe uzasadnienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli postępowanie uzgodnieniowe nie zostało prawidłowo wszczęte.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że cofnięcie wniosku o warunki zabudowy nie było podstawą do umorzenia postępowania uzgodnieniowego, ponieważ samo postępowanie uzgodnieniowe nie zostało prawidłowo wszczęte przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Pismo zarządcy drogi miało charakter wstępnego stanowiska, a nie formalnego uzgodnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.d.p. art. 35 § ust. 4
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 106 § § 5
Kodeks postępowania administracyjnego
u.d.p. art. 29 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 53 § ust. 4 pkt 9
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie uzgodnieniowe nie zostało prawidłowo wszczęte, gdyż pismo Burmistrza miało charakter wstępnego zapytania, a nie wniosku o uzgodnienie decyzji w trybie art. 106 § 1 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Organ wadliwie uznał, że nastąpiło cofnięcie wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie, co czyniło bezprzedmiotowym postępowanie przed organem współdziałającym.
Godne uwagi sformułowania
pismo Burmistrza D. miało na celu uzyskanie wstępnego stanowiska zarządcy drogi i nie stanowiło podstawy do prowadzenia postępowania w ramach współdziałania organów zarządca drogi przedwcześnie wyraził swe stanowisko
Skład orzekający
Otylia Wierzbicka
przewodniczący
Joanna Kabat-Rembelska
sprawozdawca
Krystyna Napiórkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wszczynania postępowań uzgodnieniowych w procesie budowlanym i planistycznym, rozróżnienie między wstępnym stanowiskiem a formalnym uzgodnieniem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej z okresu obowiązywania wskazanych przepisów, może wymagać analizy w kontekście aktualnego stanu prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniach administracyjnych, dotyczące prawidłowego wszczęcia postępowania i rozróżnienia między wstępnym zapytaniem a formalnym wnioskiem. Jest to ciekawe dla prawników procesualistów.
“Kiedy wstępne zapytanie staje się formalnym wnioskiem? Sąd wyjaśnia zasady uzgodnień lokalizacyjnych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 53/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Joanna Kabat-Rembelska /sprawozdawca/ Krystyna Napiórkowska Otylia Wierzbicka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego Skarżony organ Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi W. L. i Z. L. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji stacji paliw płynnych - oddala skargę - Uzasadnienie Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. uzgodnił lokalizacji stacji paliw płynnych na działkach nr [...], [...], [...] i [...] w D. przy drodze krajowej nr [...], pod warunkiem, że ruch drogowy spowodowany tą inwestycją będzie włączony do wymienionej drogi poprzez ulice W. i P. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył W. L. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podniósł, że Burmistrz Miasta D. przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działkach nr [...], [...] i [...], położonych w D. przy drodze krajowej nr [...] zwrócił się do zarządu drogi o zajęcie stanowiska w sprawie lokalizacji tej inwestycji pod kątem możliwości włączenia do drogi krajowej nr [...] ruchu drogowego spowodowanego tą stacją. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. Dyrektor Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, wydanym na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) w związku z art. 106§5 k.p.a., uzgodnił lokalizację inwestycji, pod określonymi warunkami. Inwestor – W..., pismem z dnia [...] października 2004 r. cofnął wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla omawianej decyzji, co spowodowało wydanie przez Burmistrza Miasta D. decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. o umorzeniu postępowania w sprawie. W tych okolicznościach Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uznał, że prowadzenie postępowania w sprawie uzgodnienia lokalizacji stacji paliw płynnych stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie w sprawie. Na marginesie organ podniósł, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, budowa zjazdu z drogi należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu. O ile strona jest nadal zainteresowana uzyskaniem stanowiska zarządcy drogi co do możliwości lokalizacji zjazdu z drogi krajowej nr [...] do nieruchomości, na których miała być realizowana inwestycja, to powinna złożyć formalny wniosek, gdyż postępowanie w tej sprawie wszczyna się na żądanie strony. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli W. i Z. L., domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania – art. 138§1 pkt 2, art. 123, art. 7, art. 10 i art. 77 k.p.a. Podnieśli, że organ zajął stanowisko w sprawie, która nie była objęta wnioskiem skarżących, który dotyczył zezwolenia na budowę zjazdu z drogi krajowej nr [...] do obsługi projektowanej stacji paliw. Ponadto wskazali, że postępowanie w sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, gdyż Burmistrz Miasta D. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla innej inwestycji, która miała być realizowana na działkach nr [...], [...], [...] i [...]. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto podniósł, że postępowanie powinno być umorzone także z tej przyczyny, że pismo Burmistrza Miasta D. nie powinno było być uznane za wniosek wszczynający postępowanie przed zarządcą drogi. Z treści wspomnianego pisma wynika bowiem, że organ orzekający w sprawie warunków zabudowy wystąpi o uzgodnienie decyzji w późniejszym terminie, co oznacza, że zarządca drogi przedwcześnie wyraził swe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżonym postanowieniem Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad umorzył postępowanie uzgadniające w związku z cofnięciem przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Rozstrzygnięcie to pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Należy podzielić stanowisko wyrażone w skardze, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wadliwie uznał, że nastąpiło cofnięcie wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie, co czyniło bezprzedmiotowym postępowanie przed organem współdziałającym. W istocie cofnięty został inny wniosek, złożony przez tego samego inwestora w dniu [...] lipca 2004 r., a dotyczący ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych na działkach nr ew. [...], [...],[...] i [...], położonych w D. przy ul. W. Wystąpienie Burmistrza D. z dnia [...] maja 2004 r., dotyczyło natomiast wniosku z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie "zjazdu i wyjazdu z drogi krajowej nr [...] do terenu działek nr ew. [...], [...], [...], [...] obr. [...] w związku z planowaną budową stacji paliw". W związku z tym nie było podstaw do umorzenia postępowania z powodu cofnięcia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie. Należy jednak zauważyć, iż na ówczesnym etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, brak było podstaw do wydania przez zarządcę drogi postanowienia uzgadniającego. Podkreślenia wymaga, że Burmistrz D. w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. zwrócił się o "zajęcie stanowiska w sprawie zamierzonej inwestycji", zaznaczając jednocześnie, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wystąpi o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy w trybie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). W związku z tym należało uznać, że pismo z dnia [...] maja 2004 r. miało na celu uzyskanie wstępnego stanowiska zarządcy drogi i nie stanowiło podstawy do prowadzenia postępowania w ramach współdziałania organów w rozumieniu art. 106§1 k.p.a. Dopiero po sporządzeniu przez Burmistrza D. projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji zarządca drogi byłby upoważniony do jej uzgodnienia, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 22 września 2004 r.). W tym stanie rzeczy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zasadnie uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie, wobec braku podstaw do jego prowadzenia. W związku z tym Sąd uznał, że stwierdzone naruszenie przepisów postępowania - art. 107§3 k.p.a., poprzez wadliwe uzasadnienie rozstrzygnięcia nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, a co za tym idzie brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI