IV SA/Wa 527/04

IV SA/Wa 527/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący/
Tadeusz Cysek
Tomasz Wykowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia WSA Tadeusz Cysek Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi G. C. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy terenu I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2004 r.; II. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz G. C. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia.
Uzasadnienie
IV SA/Wa 527/04
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., znak [...], Minister Zdrowia utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2004 r., znak [...], opiniujące negatywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy działki nr ewid. [...], Obręb C., przy ulicy [...], dla inwestycji polegającej na "odbudowie budynku mieszkalno-usługowego na bazie istniejących ścian parteru wraz z jego rozbudową" pod następującymi warunkami: (-) nie zwiększania istniejącej wielkości powierzchni działki jako zabudowanej i utwardzonej, dopuszcza się jedynie rozbudowę pionową, w istniejącym obrysie budynku; (-) wprowadzenia maksymalnej ochrony istniejącego drzewostanu; (-) obowiązuje pełna infrastruktura inżynieryjna jak dla obszarów chronionych (wodociąg, kanalizacja miejska, ogrzewanie o niskiej emisji zanieczyszczeń); (-) prowadzenia wszystkich prac ziemnych według uwag i pod nadzorem przedstawiciela Uzdrowiskowego Zakładu G.; (-) pozostałe wymagania wg projektu decyzji. Zaskarżone postanowienie zapadło po rozpatrzeniu wniosku inwestora – G. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r.
Wydając zaskarżone postanowienie organ nie uwzględnił żądania zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy aby przy uzgadnianiu inwestycji nie wprowadzano ograniczenia, iż dopuszcza się jedynie rozbudowę pionową, w istniejącym obrysie budynku. Wnioskodawca zamierza bowiem także zrealizować zabudowę plombową pomiędzy dwoma budynkami, co nie doprowadzi do zmniejszenia powierzchni biologicznie czynnej albowiem powierzchnia przeznaczona pod rozbudowę jest już terenem utwardzonym. Odnosząc się do powyższych twierdzeń Minister Zdrowia stwierdził, iż inwestycję planuje się na obszarze "A" ochrony uzdrowiskowej Uzdrowiska C., wyodrębnionym w celu ukształtowania przestrzeni terapeutycznej w uzdrowisku i otoczenia zakładów leczniczych, gdzie ważne jest zagwarantowanie warunków niezbędnych do korzystania z naturalnych czynników leczniczych, jakimi są: klimat, mineralne surowce lecznicze, krajobraz, itp. Proces leczniczy odbywa się w całej strefie "A", która stanowi najbliższe otoczenie obiektów i urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego. W strefie tej pożądane jest zachowanie odpowiedniej wielkości terenów biologicznie czynnych oraz związanej z tym niskiej intensywności zabudowy. W ocenie organu intensyfikacja zabudowy poprzez łączenie budynków zabudową plombową wpłynęłaby niekorzystnie na warunki środowiskowe.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący podtrzymał argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, iż realizacja planowanej przez niego zabudowy plombowej nie kolidowałaby z działalnością Uzdrowiska.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało uwzględnić.
Wbrew art.7 i 77§1 organ nie wyjaśnił w wyczerpujący sposób stanu faktycznego sprawy a wbrew art. 107§3 k.p.a. nie umotywował w wyczerpujący sposób zapadłych rozstrzygnięć. Naruszenie w powyższy sposób przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego względu oba postanowienia Ministra Zdrowia należało uchylić.
Zgodnie z art.53 ust.4 pkt 1 w zw. z art.60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn.zm.), decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie z odrębnymi przepisami. Za przepisy odrębne w rozumieniu tej ustawy uznać należy przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz.U. Nr 23, poz.150 z późn.zm.), zgodnie z którymi (art.3 ust.2 pkt 4) statut uzdrowiska ustala sprawy, które z uwagi na ich znaczenie dla lecznictwa uzdrowiskowego wymagają uzgodnienia z Ministrem Zdrowia lub innym organem służby zdrowia. Wskazane wyżej regulacje ustawowe wraz ze Statutem Uzdrowiska C. (Uchwała Nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej we W. z dnia [...] czerwca 1970 r.) były podstawą orzekania przez Ministra Zdrowia w sprawie.
Znaczny zakres uznania administracyjnego, jaki towarzyszy wydawaniu orzeczeń w powyższym trybie, nakłada na Ministra Zdrowia obowiązek dochowania szczególnej dbałości o poszanowanie zasady wyrażonej w art.8 k.p.a. (zasada prowadzenia postępowania w taki sposób aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli). Z powyższym łączy się w szczególności konieczność dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wymóg wyczerpującego wskazania przez organ przesłanek, jakimi kierował się, wydając rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu warunki ten nie zostały spełnione w niniejszej sprawie.
Organ uznał, iż realizacja przez wnioskodawcę zabudowy plombowej stałaby w sprzeczności z wymogiem zachowania w odniesieniu do terenu inwestycji niezbędnej powierzchni biologicznie czynnej oraz z wymogiem zachowania niskiej intensywności zabudowy. Twierdzenie to jest gołosłowne albowiem organ ani nie określił precyzyjnie wielkości powierzchni biologicznie czynnej, czy też stopnia intensywności zabudowy, których zachowanie na terenie inwestycji uznaje za konieczne, ani też nie ustalił, jaka byłaby wielkość powierzchni biologicznie czynnej i jak duży byłby stopień intensywności zabudowy terenu inwestycji w razie realizacji tej inwestycji w kształcie planowanym przez skarżącego. Bez porównania powyższych danych stwierdzenie, czy plany inwestycyjne skarżącego naruszają czy też nie naruszają wymagań, o których mowa w postanowieniach Ministra Zdrowia, jest niemożliwe. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż wskaźnik zabudowy dla analizowanego obszaru wynosi 0,45, co wynika z analizy zabudowy otoczenia terenu inwestycji, niemniej nie ustalił, w oparciu o stosowne obliczenia, czy realizacja przez skarżącego zabudowy plombowej prowadziłaby do przekroczenia tego wskaźnika, czy też nie.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 par.1 pkt 1 lit.c, art.152 oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).