IV SA/Wa 519/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-12-14
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zagospodarowanie przestrzennewarunki zabudowyplan miejscowyprawo administracyjneterminyprzepisy przejściowedecyzja administracyjnaSKOWSA

WSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję SKO, uznając, że organ I instancji nie mógł oprzeć się na nieobowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący G. K. zaskarżył decyzję SKO, która uchyliła postanowienie starosty o nieuzgodnieniu warunków zabudowy. SKO stwierdziło, że starosta oparł się na planie zagospodarowania przestrzennego, który stracił ważność. WSA w Warszawie oddalił skargę, potwierdzając, że w dacie wydawania postanowienia przez starostę nie obowiązywał już plan miejscowy, a sprawa powinna być rozpoznana na podstawie przepisów przejściowych.

Sprawa dotyczyła skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., która uchyliła postanowienie Starosty K. z lutego 2003 r. o nieuzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na adaptacji stodoły na chlewnię i modernizacji obory. Starosta pierwotnie nie uzgodnił projektu, powołując się na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. z 1993 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło to postanowienie, stwierdzając, że plan miejscowy stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący zarzucił naruszenie prawa, wskazując, że pierwotne postanowienie starosty zostało wydane we wrześniu 2003 r., gdy plan był jeszcze obowiązujący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że organ administracji publicznej musi działać na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania. Sąd potwierdził, że w lutym 2004 r., kiedy starosta wydał swoje postanowienie, plan miejscowy już nie obowiązywał. Zastosowanie miały przepisy przejściowe ustawy z 2003 r., zgodnie z którymi wniosek złożony przed wejściem w życie tej ustawy miał być rozpoznany według przepisów dotychczasowych, czyli ustawy z 1994 r., w sytuacji braku obowiązującego planu miejscowego. Sąd uznał również za nieskuteczny zarzut dotyczący daty wydania pierwotnego postanowienia starosty, gdyż zostało ono uchylone przez SKO.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że w dacie wydawania postanowienia przez Starostę K. (luty 2004 r.) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy S. uchwalony w 1993 r. utracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. Z tego względu organ nie mógł oprzeć się na jego ustaleniach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (10)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 106 § § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.o.ś. art. 48 § ust.2 pkt.l

Ustawa Prawo ochrony środowiska

u.p.o.ś. art. 378 § ust.l

Ustawa Prawo ochrony środowiska

u.p.z.p. art. 87 § ust.3

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 67 § ust.l i 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 44

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 85 § ust.l

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 6

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 67 § ust. 1 i 2

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ administracji musi działać na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stracił ważność w dacie wydawania postanowienia przez organ I instancji.

Odrzucone argumenty

Pierwotne postanowienie starosty zostało wydane we wrześniu 2003 r., a więc w okresie obowiązywania jeszcze planu z 1993 r.

Godne uwagi sformułowania

organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa zasada legalizmu oznaczająca działanie organów na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania

Skład orzekający

Joanna Kabat-Rembelska

przewodniczący

Krystyna Napiórkowska

członek

Zofia Flasińska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ważności planów zagospodarowania przestrzennego i zasady legalizmu w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji utraty ważności planu miejscowego i przepisów przejściowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę legalizmu w prawie administracyjnym i konsekwencje stosowania nieobowiązujących przepisów, co jest istotne dla praktyków.

Czy można oprzeć decyzję na nieobowiązującym planie? WSA wyjaśnia zasadę legalizmu.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wa 519/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący/
Krystyna Napiórkowska
Zofia Flasińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Joanna Kabat-Rembelska Sędziowie Zofia Flasińska (spr.) Krystyna Napiórkowska Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu –skargę oddala –
Uzasadnienie
IVSA/Wa 519/04
Uzasadnienie
Starosta K. postanowieniem z [...] lutego 2003r., na podstawie art.106 § 5 kpa, art.48 ust.2 pkt.l, art. 378 ust.l ustawy z 27 kwietnia 200lr. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr. 62 poz.627 ze zm.) postanowił nie uzgodnić negatywnego projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji obejmującej:
1. adaptację istniejącej stodoły na chlewnię bezściółkową na 200
sztuk trzody chlewnej,
2. modernizację istniejącej obory na 100 sztuk trzody chlewnej,
3. budowę krytego podziemnego zbiornika o pojemności 260 m3
na płynne nieczystości na działce nr [...] w miejscowości L. Gm. S. Zdaniem starosty projektowana inwestycja, zgodnie z wyciągiem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydanym w dniu 11 czerwca 2003r., zlokalizowana jest na terenie oznaczonym w planie symbolem 4.3 MR. Jest to teren mieszkalnictwa rolniczego. Z ustaleń ogólnych planu wynika, że tereny siedliskowe dla ludności rolniczej traktowane są jako ciągi o trzech strefach funkcjonalnych od strony drogi strefa mieszkaniowa, strefa inwentarska i gospodarcza. Pan G. K. swoje inwestycje lokalizuje w strefie gospodarczej i inwentarskiej a więc nie narusza to ustaleń planu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po rozpoznaniu zażaleń H. K. i A. W. postanowieniem z [...] kwietnia 2004 r. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zarówno projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i zaskarżone postanowienie odwołują się do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. uchwalony i ogłoszony przed 1 stycznia 1995r.. Zgodnie z art.87 ust.3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003r. plany te zachowały ważność tylko do 31 grudnia 2003r.
W tej sytuacji organ wydał postanowienie na podstawie nieobowiązującego już prawa miejscowego. Z tego względu zaskarżone postanowienie należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
W skardze na to postanowienie G. K. podniósł zarzut naruszenia prawa albowiem pierwotne postanowienie starosty zostało wydane [...] września 2003r. a więc w okresie gdy obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego gminy S.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi wskazując na nie zasadność zarzutów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Stosownie do treści art.6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Jest to zasada legalizmu oznaczająca działanie organów na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało wydane [...] lutego 2004r. a więc w okresie gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. utracił ważność. Stosownie do treści art.67 ust.l i 2 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn. Dz.U.nr 15 z 1999r. poz.139 ze zm./miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed 1 stycznia 1995r. tracą moc po upływie 8 lat tj. po 31 grudnia 2002r. Jeżeli rada gminy uchwaliła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania i przystąpiła do sporządzania planu to plan uchwalony przed 1 stycznia 1995r. obowiązuje nie dłużej niż przez 9 lat a więc do 31 grudnia 2003r. Zatem bezsporne jest, że w dacie wydawania postanowienia przez Starostę w dniu [...] lutego 2004r. na tym terenie nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. uchwalony 9 lipca 1993r. Wobec tego organ nie mógł wydać postanowienia powołując się na ustalenia tego planu.
Z uwagi na to, że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w niniejszej sprawie został złożony przez inwestora w kwietniu 2003r. a więc przed wejściem w życie ustawy z 27 marca 2003r./Dz.Unr.80 poz.717/ w dniu 11 lipca 2003r., to stosownie do treści art.85ust.l tej ustawy w niniejszej sprawie stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli przepisy ustawy z 1994r. a więc ustawy, która w art.67 ust. 1 i 2 ustaliła ważność planów zagospodarowania przestrzennego maksymalnie do 31 grudnia 2003r. Wobec tego wniosek inwestora winien być rozpoznany na podstawie przepisów ustawy z 1994r. według zasad obowiązujących przy wydawaniu decyzji /postanowienia / w sytuacji, gdy dla danego terenu nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tzn. na podstawie art.44 tej ustawy, chyba że wcześniej zostanie uchwalony nowy miejscowy plan.
Nieskuteczny jest zarzut skargi dotyczący wydania "pierwotnego" postanowienia Starosty K. w dniu 26 września 2003r. a więc w okresie obowiązywania jeszcze planu z 1993r., albowiem postanowienie to zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. z [...] listopada 2003r./k-17 akt sądowych/.
Wobec tego, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Sąd na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.nr.153 poz.1270/ orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI