IV SA/WA 383/07

IV SA/Wa 383/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wójcik. /sprawozdawca/
Marta Laskowska
Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący/
Symbol z opisem
6162 Scalanie i wymiana gruntów
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska,, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2007r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie scalenia gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącej B. K. kwotę 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia 2006r. Nr (...) Wojewoda (...) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749; z 2003 roku Nr 116, poz.1206- zwanej w dalszej części "ustawą") po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Starosty Ł. z dnia (...) października 2006 roku nr (...) w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów części obrębu B. gm. S., postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Wojewoda (...) wskazał, iż decyzją z dnia (...) października 2006 roku nr (...) Starosta Ł. postanowił zatwierdzić projekt scalenia gruntów części wsi B., gm. S. wykonany przez geodetę — projektanta scalenia inż. T. N. pracownika Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w O. Odwołanie od tej decyzji złożyła B. K., zarzucając decyzji Starosty, między innymi:
1. iż, postępowanie scaleniowe winno być wszczęte z urzędu na podstawie art. 4 ust. 1
ustawy z dnia 26 marca 1982 roku ustawy o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U.z 2003
roku Nr 178, poz. 1749 ze zm.) a nie na podstawie art. 3 ust. 2 tej ustawy tj. na wniosek
większości właścicieli gospodarstw rolnych położonych na projektowanym obszarze
scalenia lub na wniosek właścicieli gruntów, których łączny obszar przekracza połowę
powierzchni projektowanego obszaru scalenia.
2. zwłokę w rozpoznaniu wniosku wszczynającego postępowanie , przez co w ocenie
strony skarżącej mogło dojść do naruszenia interesów uczestników scalenia, którzy nie
posiadali wiedzy o fakcie wniesienia wniosku.
3. szereg naruszeń proceduralnych, w trakcie prowadzenia postępowania scaleniowego
przez organ I instancji.
Odnosząc się do poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniu, Wojewoda (...) wskazał, iż z akt sprawy wynika, że na obszarze scalenia grunty
Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa nie przekraczają 10% powierzchni obszaru scalenia, a więc warunek wymieniony w art. 4 ust 1 ustawy scaleniowej nie został spełniony. Natomiast łączna powierzchnia gospodarstw właścicieli składających wniosek przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia i spełnia postanowienia art. 3 ust. 2 ustawy scaleniowej.
Odnośnie zwłoki w rozpatrzeniu wniosku o wszczęcie postępowania scaleniowego Starosta Ł. wyjaśnił, że wcześniejsze wszczęcie postępowania nie było możliwe z uwagi na brak środków na finansowanie tych prac wykonywanych przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego. Sugestia Skarżącej, żeby z uwagi na brak środków Starosta odmówił wszczęcia postępowania scaleniowego jest zdaniem organu nieuzasadniona. Starosta był bowiem przekonany o celowości przeprowadzenia tego postępowania z chwilą otrzymania środków budżetowych na ten cel. Podnoszona przez Skarżącą kwestia, że niektórzy uczestnicy scalenia byli w uprzywilejowanej sytuacji, ponieważ wcześniej niż Skarżąca wiedzieli o zamiarze przeprowadzenia scalenia, wycinali drzewa przez co wpływali na wartość gruntów poddawanych scaleniu jest nieuzasadniona, ponieważ z chwilą wszczęcia postępowania scaleniowego wstrzymano wydawanie zezwoleń na wycinkę drzew. Rzeczoznawca przyjął do szacunku stan aktualny po wszczęciu postępowania i tam gdzie drzewa zostały wycięte szacunek drzewostanu był odpowiednio niższy.
Nieprawdziwy w ocenie organu, jest także zarzut, że określenie obszaru scalenia pozostawiono jednostce wykonawstwa geodezyjnego Wojewódzkiemu Biuru Geodezji i Terenów Rolnych w O., ponieważ w postanowieniu o wszczęciu postępowania scaleniowego określono powierzchnię obszaru objętego scaleniem, oraz załączono wykaz uczestników scalenia.
Odnośnie rady uczestników scalenia, która według Skarżącej została wybrana przed formalnym rozpoczęciem scalenia Starosta Ł. wyjaśnił, że w dniu (...) 06.2005 roku, na zebraniu, na którym odczytano postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego, uczestnicy scalenia jednogłośnie potwierdzili wybór rady uczestników scalenia dokonany w dniu (...) 05.2005 roku.
W ocenie Wojewody, organ I instancji nie dopuścił się także naruszenia przepisów ustawy w zakresie właściwego powiadamiania uczestników scalenia o
terminach zebrań. Zgodnie z przepisem art. 31 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów starosta zawiadamia uczestników scalenia przez obwieszczenie lub w inny, zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Zawiadomienia o zebraniach były przekazywane do sołtysa wsi B. w celu powiadomienia wszystkich uczestników scalenia, ponadto wywieszane były w sklepie we wsi B. Osoby prawne będące uczestnikami postępowania tj. Nadleśnictwo S., Wójt Gminy S., Gospodarstwo Skarbu Państwa były powiadamiane telefonicznie. Zgodnie z wykazem załączonym do postanowienia o wszczęciu postępowania scaleniowego uczestników scalenia było 46 w tym osób fizycznych 41. Z powyższego wynika, że niesłuszny jest zarzut, iż Starosta zapraszał na zebrania jedynie wybrane osoby. W zawiadomieniach o zebraniach, Starosta podkreślał, że z uwagi na ważność spraw obecność na zebraniu jest obowiązkowa. Uczestnicy scalenia biorący udział w zebraniach decydowali między innymi o zasadach szacunku, wyrazili zgodę na dokonany szacunek. Zgodnie z przepisem art. 13 ust. 2 ustawy uchwały zapadają większością głosów w obecności co najmniej połowy uczestników scalenia. We wsi B. w zebraniach uczestniczyło powyżej 50% uczestników postępowania scaleniowego a uchwały zapadały jednogłośnie za przyjęciem uchwał. Na zebraniu w dniu (...) kwietnia 2006 roku, na którym ustalono zasady szacunku obecne były 24 osoby czyli powyżej 50 %. Zasady szacunku zostały przyjęte jednogłośnie (wymagane jest 3/4 głosów za). Z informacji uzyskanych z Gospodarstwa Skarbu Państwa ( sprzedaje grunty z zasobu Agencji Nieruchomości Rolnych) wynika, że ceny wywoławcze za nieruchomości wystawione na sprzedaż w przetargach są niższe niż według danych GUS za I kwartał 2006 w województwie mazowieckim. Ceny gruntu przyjęte w uchwale z dnia (...).04.2006 r. dla scalanego obszaru nie były zatem zaniżone. Wartość drzewostanu na obszarze objętym scaleniem szacował rzeczoznawca inżynier posiadający uprawnienia Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa. Jako ekwiwalent wchodzący do scalenia przyjęto łączną wartość gruntu i drzewostanu.
Na zebraniu zwołanym przez Starostę Ł. w dniu (...).06.2006 roku zapoznano uczestników scalenia z wynikami szacunku porównawczego gruntów wraz z drzewostanem. Każdy z obecnych na zebraniu otrzymał wyniki szacunku gruntów wraz z drzewostanem i mógł wnieść zastrzeżenia. Zastrzeżenia złożyło 6 osób, które zostały
rozpatrzone przez komisję w dniu (...).06.2006 roku. B. K. (według listy obecności) nie była obecna na zebraniu w dniu (...).06.2006 roku. Była natomiast w posiadaniu wyników oszacowania swoich gruntów (załączyła do odwołania). Mogła więc w terminie od dnia (...).06.2006 do (...).06.2006 roku wypowiedzieć się co do dokonanego szacunku jej działek.
W dniu (...).06.2006 roku uczestnicy scalenia zostali zapoznani z wynikami szacunku i ustaleniami Komisji opiniującej zastrzeżenia. Nie zgłoszono żadnych uwag. Uczestnicy scalenia podjęli uchwałę o zatwierdzeniu szacunku gruntów objętych scaleniem.
Na zebraniu w dniu (...).08.2006 roku okazano uczestnikom projekt scalenia gruntów. Zastrzeżenia do projektu zgłosiło 10 uczestników scalenia. Zastrzeżenia do projektu rozpatrzyła komisja w dniu (...).09.2006 roku. Część zastrzeżeń do projektu scalenia uwzględniono i uwidoczniono na szkicu zmian i dodatkowym rejestrze szacunkowym, część zastrzeżeń pozostawiono bez uwzględnienia. B. K. złożyła zastrzeżenia do projektu scalenia, w którym nie zgodziła się z wydzieloną działką w nowym stanie z powodu przecinającego działkę' gazociągu i wykopanego dołu. Komisja po wywiadzie w terenie stwierdziła, że wykopany dół stanowi kilkadziesiąt metrów kwadratowych. Po przeanalizowaniu starego stanu posiadania komisja uznała, że wydzielona działka w nowym stanie w pełni odpowiada wniesionemu wkładowi przez uczestniczkę scalenia. W nowym stanie Skarżąca otrzymała działkę leśną, w tym z zadrzewieniem od (...) do (...). Nierówności terenu zostały uwzględnione w wycenie, zostały one wymienione w opisie taksacyjnym drzewostanu przez rzeczoznawcę. Trasa gazociągu została opisana jako "halizna"- brak wartości.
Za nieuzasadniony organ uznał także wniosek skarżącej o wydzielenie należnego jej ekwiwalentu przy jednej z należącej do niej działek, ponieważ działki sąsiednie zostały wycenione wysoko i wydzielona działka miałaby znacznie pomniejszoną powierzchnię. Celem scalenia gruntów jest tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów i w przypadku gospodarstwa B. K. warunek ten został spełniony, ponieważ w zamian za sześć wąskich działek o łącznej pow. (...) ha otrzymała jedną
działkę o pow. (...) ha. Decyzja zatwierdza projekt scalenia sporządzony i wykazany na mapie scalenia i w rejestrze szacunkowym gruntów wydzielonych w wyniku scalenia i dokumenty tego opracowania są częścią decyzji. W tej sytuacji prawnej i faktycznej orzeczono jak w sentencji.
Skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2006 r. wniosła B. K., żądając jej uchylenia, jako niezgodnej z art. 7 i 77 kpa oraz czyniącej zadość przepisom wynikającym z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła następujące zarzuty: I. Wojewoda (...) nie zweryfikował, czy podanie z dnia (...).06.2000 r. złożone przez mieszkańców wsi B., mogło stanowić podstawę wszczęcia postępowania scaleniowego. W postanowieniu znak: (...) Starosta Ł., określił, że przeprowadzenie scalenia następuje na wniosek z dnia (...).06.2000r podpisany przez właścicieli gruntów Wsi B., gm. S., których powierzchnia gospodarstw obejmuje (...) ha, co stanowi ok. (...) powierzchni objętej scaleniem. Wymieniony wniosek, zgodnie z jego treścią jest podaniem skierowanym
przez mieszkańców wsi B., reprezentowanych przez Radę Sołecką z prośbą "o wykonanie z urzędu prac scaleniowo-wymiennych części gruntów wsi B. — głównie tych, które w ramach prac uwłaszczeniowych zostały mylnie ustalone". Analiza powyższego zapisu prowadzi do wniosku, że prośba dotyczyła rozpoczęcia postępowania scaleniowego z urzędu, którego podstawę stanowi art. 4 ustawy o scalaniu gruntów. Dodatkowo wskazuje na to fakt, podkreślany przez samych wnioskodawców, że na obszarze scalenia posiadaczem gruntów jest Skarb Państwa, co odnosi się bezpośrednio do art. 4 ust. 1. ustawy o scalaniu gruntów. Stąd, podana przez Starostę Ł. podstawa prawna w postanowieniu znak: (...) tj. art. 3 ust. 2 nie mogła mieć zastosowania do ww. podania, co czyni całe przeprowadzone postępowanie za niezgodne z prawem. Podanie nie zawierało także w ogóle określenia jaki konkretnie obszar ma podlegać scaleniu — autorzy podania napisali, że jest to ok (...) ha. A zatem starosta zgodnie z art. 64 § 2 kpa mógł poprosić składających podanie o dokładne określenie obszaru scalenia i podanie działek które mają zostać objęte scalaniem, czego nie uczyniono. W ocenie skarżącej Wojewoda (...) nie odniósł się również do
określonego w podaniu z dn. (...).06.2000r powodu z jakiego zostało ono złożone oraz na jakie postępowanie mieszkańcy wsi wyrazili zgodę. Tymczasem załączona do podania lista mieszkańców zawierała podpisy w sprawie "zgody na odwrócenie kolejności działek, które zostały mylnie naniesione podczas uwłaszczenia w 1972 roku". Z cytowanej treści oświadczenia wnioskodawców wynika, że mieszkańcom chodziło o uporządkowanie i sprostowanie nieprawidłowości popełnionych przez urzędy podczas uwłaszczania z 1972 r. Oznacza to, że osoby podpisujące się pod podaniem, nie posiadały wiedzy o postępowaniu scaleniowym, o jego skutkach i warunkach, na jakich ma być przeprowadzane, które to postępowanie zakłada inne cele, niż wyłącznie odwrócenie kolejności działek, mylnie naniesionych przez urząd w 1972 r.
II. Wojewoda (...) błędnie stwierdził, że Starosta Powiatowy miał podstawy prawne do wszczęcia postępowania scaleniowego pięć lat po złożeniu przez mieszkańców wsi podania. W podaniu z dn. (...).06.2000r., mieszkańcy Wsi wyraźnie wskazali ostateczny termin realizacji zadania na 2001 r. Zgodnie z art. 61 ust. 3 kpa datą wszczęcia postępowania jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, natomiast w świetle art. 35 kpa, organ administracyjny powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Z treści postanowienia znak: (...), wynika, że postępowanie scaleniowe w latach 2001-2004 nie mogło zostać wszczęte z uwagi na brak środków. Wskazując na powyższe, skarżąca podkreśla, że Starosta Ł., po otrzymaniu podania mieszkańców wsi B. w 2000 r., jeżeli uznał go za wniosek dotyczący scalenia, a nie tak jak było faktycznie do naprawy błędów popełnionych przez urząd, powinien, jeśli nie był w stanie rozpocząć postępowania scaleniowego, odmówić jego wszczęcia na mocy art. 3 ust. 3 ustawy. Rozpoczęcie postępowania scaleniowego pięć lat po złożeniu wniosku przez mieszkańców, spowodowało, że uczestnicy późniejszego postępowania scaleniowego potraktowani zostali nierówno - część uczestników scalania (wnioskodawcy) już od 2000 r. posiadało wiedzę, że na obszarze wsi B. ma nastąpić postępowanie scaleniowe (posiadając taką wiedzę mogli celowo wpływać na wartość swoich gruntów np. poprzez ścinkę drzew). Należy zaznaczyć, że ich sytuacja wyglądałaby zupełnie inaczej, gdyby Starosta wszczął postępowanie scaleniowe — m.in. zgodnie z art. 15 ustawy o scaleniu gruntów wstrzymuje się wydawanie zezwoleń na wyrąb drzew do czasu zakończenia
postępowania. Niewątpliwie, biorąc zwłaszcza pod uwagę przeprowadzone postępowanie scaleniowe, posiadając wiedzę o planowanym jego wszczęciu, również na gruntach leśnych będących moją własnością dokonałabym ścięcia zasadzonych drzew. W ten sposób uniknęłabym niedoszacowania drzewostanu, które w trakcie postępowania scaleniowego faktycznie nastąpiło.
III. Postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego zawierało wady prawne uniemożliwiające prawidłowe przeprowadzenie scalenia - nie określało ono granic obszaru scalenia. W postanowieniu ogólnikowo stwierdza się, jedynie że scalenie gruntów ma odbyć się na terenie Wsi B., bez wskazania jego granic np. w formie podania numerów geodezyjnych działek, jakie mają podlegać postępowaniu scaleniowemu. Dokładnego obszaru scalenia nie wymienia również wniosek mieszkańców Wsi B. z dnia (...).06.2000 r. Tak, więc, wydaje się, że decyzja, co do określenia obszaru scalenia, została pozostawiona wykonawcy prac scaleniowych. Nie wyznaczenie w postanowieniu granic obszaru scalenia, pozostawienie ich określenia dla innego niż Starosta podmiotu, stoi w ewidentnej sprzeczności z przepisami ustawy o scalaniu gruntów, a zwłaszcza z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w którym postępowanie scaleniowe ma przeprowadzać starosta.
IV Naruszenie art 10 Kpa poprzez uniemożliwienie stronom uczestniczenia we wszystkich stadiach postępowania scaleniowego. W dniu (...).05.2005 r, a więc jeszcze przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postanowienia scaleniowego, odbyło się spotkanie na którym przedstawiciel Starosty, poinformował uczestników scalenia o sposobie przeprowadzenia scalenia i dokonano wyboru rady uczestników scalenia. Błędu tego w ocenie skarżącej wbrew stanowisku Wojewody (...) nie może konwalidować okoliczność, że wybór Rady został zaakceptowany na kolejnym spotkaniu uczestników scalenia. Bowiem protokół z zebrania mieszkańców z dnia (...).06.2005 r. nie potwierdza informacji o akceptacji wybranej Rady i sprawa ta nie była omawiana w toku tego spotkania. Ponadto na zebraniu, wg załączonej do protokołu listy obecności, było obecnych jedynie 14 osób, a więc mniej niż 50% uczestników scalenia — w tym nie byli obecni niektórzy, wcześniej wybrani członkowie Rady. O terminie zwołania w/w zebrań nie zostali również właściwie poinformowani wszyscy uczestnicy scalenia. Analizując listy obecności na zebraniach, które z mocy ustawy o scaleniu gruntów
odbywały się w ramach postępowania scaleniowego, można stwierdzić, że Starosta Ł. zainteresował się wypełnieniem zobowiązań nałożonych na niego, art. 30 ustawy o scaleniu gruntów dopiero, kiedy postępowanie scaleniowe było w fazie końcowej, tj. wówczas, gdy geodeta-projektant opracował projekt scalenia wraz z dokonanym oszacowaniem gruntów. Bardzo znamienne, jeśli chodzi o proces informowania o zebraniach był dzień ogłaszania decyzji o zatwierdzeniu scalenia gruntów — po pierwsze brak wielu uczestników scalenia (co tylko świadczy o niepoinformowaniu ich o terminie), po drugie brak było lokalu, w którym można byłoby poinformować w sposób spokojny o decyzji wydanej przez Starostę (wydanie decyzji odbywało się na masce samochodu). Fakt, nieinformowania uczestników scalenia, o zebraniach wpływa zaś na kształt scalenia. Uniemożliwił również wykorzystanie przez uczestników scalenia przysługujących im praw (m.in. zażalenia, zgłoszenie uwag do uchwał podejmowanych na zebraniu .
V. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o scalaniu gruntów uczestnicy scalania w drodze uchwały, określają zasady szacunku gruntów. Z dokumentów, wynika, że uczestnicy scalenia podjęli taką uchwałę w dniu (...) kwietnia 2006r. W treści, ww. uchwały czytamy, że podjęto ją "wymaganą ustawowo większością 3/4 głosów (lista głosujących w załączeniu). Uchwała zawiera jednak poważną wadę prawną: na jej podstawie nie można ustalić ile osób głosowało za zasadami szacunku, które stały się podstawą do opracowania projektu. Zamiast listy głosujących, która rzekomo miała być dołączona do uchwały, znalazła się tam jedynie lista osób uczestników scalania gruntów wsi B. datowana na dzień (...).04.2006 r. Uchwała z dnia (...).04.2006 r. jednoznacznie wskazuje, że to nie uczestnicy scalenia (brak wyników głosowania, listy głosujących) wyznaczyli zasady szacunku, natomiast przyjęty szacunek nie odpowiada zasadom wynikającym choćby z art. 11 ust. 2 ustawy o scalaniu gruntów. W uchwale brak jest również uzasadnienia dla przyjętych zasad szacunku gruntów.
Zdaniem skarżącej zgodnie z uchwałą z dnia (...).04.2006 r. nie można zatem określić jednoznacznie w jaki sposób przyjęto zasady szacunku, czy zrobiono to wymaganą większością, czy też, jak wskazuje błędnie Wojewoda (...) jednogłośnie.
W ocenie skarżącej błędnie przyjęte zasady szacunku, doprowadziło w konsekwencji do nieprawidłowego przeprowadzenia na ich podstawie szacunków.
W odniesieniu do gruntów pod lasami ustalono, że odpowiadają one "połowie wartości sąsiadujących gruntów rolnych o odpowiedniej klasie". Przyjęty szacunek jest niezgodny z jakimkolwiek interesem właściciela lasu, gdyż ogranicza wartość lasu, de facto, do wielkości i klasy gruntu, na jakim się znajduje. Tymczasem, ustawa o scalaniu gruntów w art. 11 ust. 3 wyraźnie wskazuje, że należy uwzględnić również "wartość drzewostanów, drzew...". Tak, więc zapis zawarty w uchwale uczestników scalenia był sprzeczny z zapisami ustawy. Skarżąca kwestionuje również wartości przyjęte przy szacunku. Zdaniem jej wartości te mogły być niedoszacowane i nie odpowiadały aktualnym średnim wartościom gruntów w województwie mazowieckim. Skarżąca wskazała na fakt nieustosunkownaia się przez organ odwoławczy do zarzutów wniesionych przez nią, w zakresie otrzymania w wyniku postępowania scaleniowego działki o gorszych parametrach (znajdują się na niej doły, wyrobiska, przebiega przez nią gazociąg.)
VI. Decyzja Starosty Powiatowego nie spełnia wymogów wynikających z ustawy o scalaniu gruntów. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego — Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dn. 26.04.1988 r. (S.AAA/r 1259/87) warunkiem uznania decyzji zatwierdzającej scalenie musi być spełnienie przez nią, co najmniej następujących warunków: musi zawierać oznaczenie działek wydzielonych poszczególnym uczestnikom scalenia i ze swej treści nadawać się do wykonania. Decyzja ta nie może odwoływać się jedynie do projektu scalenia. Decyzja nr (...) nie wskazuje obszaru scalania, a w swojej istocie ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów wymienionych, w pkt I i II posiadaczy gruntów. Jest to nieprawidłowość, która powinna skutkować uchyleniem decyzji. Dodatkowo decyzja nr (...) błędnie określa liczbę uczestników scalenia na 43 podmioty, podczas, gdy Wojewoda (...) wskazuje, że w postępowaniu brały udział 46 podmioty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2006r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia (...) października 2006r. zatwierdzającą projekt scalenia gruntów części obrębu B. gm. S.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 września 1998 r., sygn. akt II SA 941/98, (LEX nr 41780) stwierdził, że "Scalenia gruntów należą do jednych z najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych spraw administracyjnych. Zadaniem zatem sądu jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, a nie orzekanie o słuszności rozstrzygnięć pod względem merytorycznym. (...) Stosownie do przepisów powołanej ustawy z dnia 26 marca 1982 r. scalenie gruntów ma charakter zbiorowego zabiegu urządzeniowo-rolnego (gospodarczego). Cechują je rozwiązania mające charakter techniczny przy uwzględnieniu przepisów ustawy. Organy administracyjne opracowujące projekt scalenia korzystają ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego - ich zdaniem - rozwiązania w danych warunkach,
tak by w miarę możliwości uwzględnić interesy i życzenia wszystkich uczestników scalenia. Zwykle w toku postępowania scaleniowego rodzą się liczne konflikty pomiędzy uczestnikami, oczekującymi wyłącznie na poprawę ich warunków gospodarowania.
W tym zakresie rozstrzygnięcia organów zawierają elementy uznania administracyjnego. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż granice i zakres postępowania scaleniowego ściśle wyznaczają przepisy ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749; ze zm.)
Kontrola sądu polega więc jedynie na tym, czy tego rodzaju rozstrzygnięcia nie posiadają cech dowolności, a więc czy w sposób należyty zostały wyważone interesy społeczne i uzasadnione interesy poszczególnych osób (art. 7 Kpa.)", oraz czy są zgodne z przepisami w/w ustawy.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca wysunęła wobec zaskarżonej decyzji, jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji zarzuty zarówno o charakterze materialnoprawnym, jak i proceduralnym.
Rozpoznając niniejszą sprawę zarówno pod kątem podniesionych przez skarżącą zarzutów, jak również dokonując kontroli zaskarżonego aktu z urzędu, sąd uznał, iż skarga wniesiona przez B. K. ma usprawiedliwione podstawy, bowiem rozstrzygnięcia jakie zostały wydane w niniejszej sprawie naruszają w sposób istotny, przepisy zarówno Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i ustawy o scalaniu i wymianie gruntów.
Z treści znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Starosty Ł. z dnia (...) czerwca 2005r. wynika, iż postępowanie scaleniowe w rozpoznawanej sprawie, zostało wszczęte na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy na wniosek z dnia (...) czerwca 2000r. właścicieli gruntów, których powierzchnia gospodarstw obejmuje około 58 % powierzchni objętej scaleniem. Stosownie do treści przywołanego przepisu, postępowanie scaleniowe może być wszczęte na wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych, położonych na projektowanym obszarze scalenia, lub na wniosek właścicieli gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia.
Cytowany przepis stanowi więc podstawę do wszczęcia postępowania scaleniowego jeżeli zostaną spełnione wymienione w nim przesłanki tj. ze stosownym wniosek wystąpi
1. większość właścicieli gospodarstw położonych na projektowanym obszarze
scalenia, bądź;
2. właściciele gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni
projektowanego obszaru scalenia.
W rozpoznawanej sprawie organ, za w/w wniosek uznał pismo mieszkańców wsi B. z dnia (...) czerwca 2000r., reprezentowanych przez radę Sołecką i również przez nią oraz sołtysa podpisane, z treści którego wynika, iż wnoszą oni o wykonanie przez Starostę z urzędu w jak najkrótszym terminie (w 2000r. lub gdyby to nie było możliwe to w roku 2001) prac scaleniowo-wymiennych części gruntów wsi B. o obszarze ok. (...) ha-głównie tych które w ramach prac uwłaszczeniowych zostały mylnie ustalone prawdopodobnie na skutek błędu w określeniu stron świata na mapach), przez co stan prawny nie pokrywa się ze stanem faktycznym władania. Do niniejszego pisma została dołączona podpisana przez dziewiętnaście osób lista mieszkańców wsi B., wyrażających zgodę na odwrócenie kolejności działek, które zostały mylnie naniesione podczas uwłaszczenia w 1972r.
Mając na uwadze treść cytowanego powyżej przepisu należy przede wszystkim wskazać, iż w ocenie Sądu powyższe pismo nie mogło, stanowić podstawy do wszczęcia postępowania scaleniowego. Podkreślenia wymaga bowiem okoliczność, iż jak wynika z treści cytowanego wyżej art. 3 ust. 2 ustawy, podstawę do wszczęcia postępowania scaleniowe może jedynie stanowić wniosek złożony przez właścicieli gospodarstw rolnych położonych na terenie objętym potencjalnym scaleniem. Tymczasem z niniejszego pisma wynika, iż zostało on wniesione w imieniu grupy mieszkańców wsi B. przez Radę Sołecką. Wskazać zatem należy, iż, w świetle art. 36 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U nr 16 , poz. 95 ze zm.) Rada sołecka nie jest organem samodzielnym, uprawnionym do reprezentowania sołectwa. Jej rolą jest jedynie wspomaganie sołtysa, jako organu wykonawczego, uprawnionego do reprezentowania sołectwa ( w rozpoznawanej sprawie ewentualnie na
podstawie stosownej uchwały zebrania wiejskiego). A zatem wystosowane przez nią pismo nie mogło wywrzeć żądanych skutków prawnych.
Ponadto należy również podnieść, iż w ocenie Sądu z treści w/w pisma nie wynika także w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż osoby, które podpisały się na załączonej do niego liście zainteresowane były, i żądały wprost wszczęcia postępowania scaleniowego. Widniejące na liście osoby, jak wynika z jej tytułu, wyraziły jedynie akceptację dla działań mających na celu " odwrócenie kolejności działek, które zostały mylnie naniesione podczas uwłaszczania w 1972 roku". Z cytowanej treści oświadczenia wnioskodawców wynika, więc że mieszkańcom chodziło o uporządkowanie i sprostowanie nieprawidłowości popełnionych przez urzędy podczas uwłaszczania z 1972 r. Oznacza to, że osoby podpisujące się pod podaniem, nie posiadały wiedzy o postępowaniu scaleniowym, o jego skutkach i warunkach, na jakich ma być przeprowadzane, które to postępowanie zakłada inne cele, niż wyłącznie odwrócenie kolejności działek, mylnie naniesionych przez urząd w 1972 r.
Nie można zatem z tak sformułowanego żądania wywodzić, tak jak uczynił to organ, iż dotyczy ono wszczęcia postępowania scaleniowego.'
W świetle powyższego starosta, jako organ administracji publicznej, którego obowiązkiem zgodnie z art. 7 kpa jest stanie na straży praworządności i podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes społeczny, słuszny interes obywateli, przed wszczęciem postępowania winien był zwrócić się do osób znajdujących się na liście, celem potwierdzenia i oświadczenia przez te osoby, czego dokładnie dotyczy ich żądanie i czy w ogóle potwierdzają one, iż wnosiły o przeprowadzenie przez starostę postępowania scaleniowego w trybie art. 3 ust. 2 ustawy. Jednocześnie organ winien był poinformować w/w o trybie i konsekwencjach wszczęcia postępowania scaleniowego.
Niewyjaśnienie powyższej okoliczności w ocenie Sądu stanowi naruszenie zarówno art. 3 ust. 2 ustawy jak i art. 7 Kpa, mogące mieć wpływ na wynik sprawy.
Na marginesie należy również wskazać, iż w rozpoznawanej sprawie, doszło również do naruszenia art. 35 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Tymczasem w niniejszej sprawie wniosek wpłynął w dniu (...) czerwca 2000r. , zaś postępowanie zostało wszczęte
dopiero w dniu (...) czerwcu 2005r. pomimo prośby wnioskujących o jak najszybsze rozpoznanie sprawy.
Wprawdzie z akt sprawy nie wynika, aby okoliczność tak znacznego opóźnienia rozpoznania sprawy przez organ była kwestionowana przez wnioskodawców, niemniej jednak zdaniem Sądu, opóźnienie powyższe mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy wydając z dniu (...) czerwca 2005r. postanowienie o wszczęciu postępowania organ powołał się na wniosek z dnia (...) czerwca 2000, wskazując, iż został on zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy podpisany przez właścicieli gruntów, których powierzchnia gospodarstwa obejmuje ponad 50 % powierzchni objętej scaleniem. Z załączonego do w/w postanowienia wykazu uczestników scalenia wynika jednak, iż nie zawiera on wszystkich wnioskodawców (brak J. H., C. W., W. B., J. B.). Rodzi to zdaniem Sądu istotną wątpliwość, która w żaden sposób nie została przez organ wyjaśniona, a mianowicie, czy w dacie wszczęcia postępowania scaleniowego rzeczywiście spełniona została przesłanka wymaganej powierzchni gospodarstw określona w art. 3 ust. 2 ustawy.
Za uzasadniony należy także uznać zarzut strony skarżącej wskazujący na naruszenie art. 7 ust. 2 oraz art. 9 ust. 2 ustawy i art. 10 Kpa.
Artykuł 7 ust. 2 ustawy określa wprost jakie elementy winno w szczególności zawierać postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego. Wskazując między innymi, iż powinno ono określać granice i powierzchnię obszarów scalenia, wykaz uczestników scalenia, przewidywany termin zakończenia prac scaleniowych. W skardze strona skarżącą podnosi, iż postanowienie z dnia (...) czerwca 2005r. nie spełniało powyższych kryteriów, bowiem nie zawierało ono określenia granic.
Odnosząc się do powyższego zarzutu należy podnieść, iż co do zasady ,ma on usprawiedliwione podstawy. Z treści kwestionowanego postanowienia wynika bowiem jedynie, iż postępowanie scaleniowe zostało wszczęte we wsi B., i jego obszar wynosi (...) ha. W aktach sprawy na co wskazuje organ odwoławczy znajduje się wprawdzie dokument w postaci wyrysu z mapy ewidencyjnej na którym zaznaczono granice obszaru objętego scaleniem, na którym widnieje odręcznie sporządzona adnotacją "załącznik graficzny do postanowienia starosty Ł. z dnia (...)
.06.2005r " , podnieść jednak należy, iż załącznik ten nie został podpisany przez
Starostę Ł., zaś z treści kwestionowanego postanowienia nie można wywieść aby w/w dokument stanowił jego integralną część tj. zostało to np. wskazane w przypadku załącznika nr 1 stanowiącego wykaz uczestników scalenia.
Analiza akt sprawy zdaniem Sądu potwierdza także słuszność zarzutu strony skarżącej wskazującego na naruszenie przez organ I instancji art. 10 Kpa.
Podkreślić jednak należy, iż zarzut ten należy interpretować poprzez pryzmat naruszeń przepisów proceduralnych określonych w ustawie. Zgodnie bowiem z art. 33 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie tylko w sprawach nie uregulowanych tą ustawą. Oznacza to, że przepisy powołanej ustawy, regulujące w sposób odrębny kwestie uregulowane w przepisach Kodeksu (np. doręczeń), mają pierwszeństwo przed przepisami zawartymi w Kpa. Inaczej mówiąc, przepisy proceduralne zawarte w ustawie z 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, dotyczące m.in. zawiadomień o określonych czynnościach czy doręczeń, zakładające szczególny tryb dokonywania tych czynności (z wyłączeniem decyzji o zatwierdzeniu projektu wymiany gruntów, którą doręcza się uczestnikom wymiany na piśmie, choć uważa się ją za doręczoną z chwilą podania do publicznej wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto poprzez jej wywieszenie w określonych miejscach), mają pierwszeństwo przed odpowiednimi przepisami Kpa, stanowiąc w tym zakresie przepis szczególny, specjalny wobec Kodeksu (lex specialis).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż w toku postępowania scaleniowego doszło do naruszenia m.in. art. 7 ust. 3 i art. 31 ustawy. Zgodnie z art. 7 ust. 3 postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego odczytuje się na zebraniu uczestników scalenia, zwołanym przez starostę, a ponadto wywiesza się je na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na terenie których są położone grunty objęte scaleniem, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach, których grunty tworzą obszar scalenia. Po upływie w/w terminu postanowienie uważa się za doręczone (art. 3 ust. 4) Zgodnie zaś z art. 31 ustawy min. o terminach zebrań uczestników scalenia , starosta zawiadamia uczestników postępowania przez obwieszczenie lub w inny, zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania.
Z akt sprawy wynika, iż w rozpoznawanej sprawie organ przy doręczaniu postanowienia o wszczęciu postępowania oraz przy zawiadamianiu uczestników scalenia o terminach zebrań w dniu (...) maja 2005r., (...) czerwca 2005r., nie zastosował się do wymogów określonych w cytowanych powyżej przepisach, przez co mając między innymi na uwadze, iż na w/w postanowienie przysługuje stronie możliwość wniesienia zażalenia, jak słusznie wskazuje strona skarżąca doszło do naruszenia art. 10 kpa.
W aktach brak jest bowiem dokumentu, adnotacji, kopii zawiadomienia potwierdzającej okoliczność, doręczenia stronom postanowienia w sposób przewidziany w art. 7 ust. 3 ustawy. Nie udokumentowano także potwierdzenia czynności właściwego zwołania przez starostę zebrania uczestników scalenia, jak również nie wykazano aby w/w postanowienie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń we wsi B.
Na znajdującym się w aktach sprawy postanowieniu widnieje jedynie odręcznie sporządzona notatka (nie można jej jednak uznać za urzędową adnotację gdyż nie została ona podpisana przez sporządzającą ją osobę, zgodnie z art. 72 Kpa), iż "postanowienie zostało odczytane na zebraniu uczestników scalenia w dniu (...) czerwca 2005r. zwołanym przez starostę, a ponadto było wywieszone w lokalu Urzędu Gminy S. w dniach (...) lipca 2005r.-(...) lipca 2005r." Wbrew jednak stanowisku organu odwoławczego, wskazującego, iż o terminach zebrań zgodnie z wnioskiem starosty informował uczestników scalenia sołtys wsi , podnieść należy, iż okoliczność ta w stosunku do zebrań, które miały miejsce w dniach (...) maja 2005r i (...) czerwca 2005r. nie została jednak w żaden sposób potwierdzona. W aktach sprawy znajdują się jedynie kopie zawiadomień starosty dotyczące zebrań, które odbyły się w dniu (...) kwietnia 2006r. , (...) czerwca 2006r. , (...) czerwca 2006r.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doszło również do naruszenia art. 9 ust. 2 ustawy, w zakresie wyboru Rady uczestników scalenia.
Stosownie bowiem do treści art. 9 ust. 1 ustawy, jeżeli liczba uczestników scalenia przekracza 10 osób, postępowanie scaleniowe prowadzi się z udziałem rady uczestników scalenia w składzie 3-12 osób, jako społecznego organu doradczego, wybieranego i odwoływanego przez uczestników scalenia w każdej wsi objętej scaleniem. Nie ulega zatem wątpliwości, iż rada posiada istotne z punktu widzenia
poszczególnych uczestników scalenia kompetencje. A zatem w interesie stron postępowania scaleniowego leży, aby w skład rady wchodziły osoby kompetentne, dbające o interesy ogółu. Rolą i obowiązkiem organu jest więc zapewnienie stronom, możliwości uczestniczenia na zebraniu w którym dokonuje się wyboru rady. Podkreślenia wymaga zatem okoliczność, iż skoro w świetle przepisów ustawy o scaleniu i wymianie gruntów wybór członków rady ma nastąpić spośród uczestników scalenia, to nie ulega wątpliwości, iż można go dokonać dopiero po wszczęciu postępowania scaleniowego tj. po wydaniu postanowienia o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Bowiem dopiero w/w postanowieniu określa się szczegółowy wykaz uczestników scalenia, a zatem osób/podmiotów uprawnionych do dokonania wyboru rady.
Analiza akt sprawy wskazuje, co słusznie podnosi strona skarżąca, iż w niniejszej sprawie wyboru składu rady scalenia dokonano jeszcze przed wszczęciem postępowania ((...) maja 2005r.), co jak wskazano powyżej jest niedopuszczalne.
Zdaniem Sądu czynność ta nie mogła być również skutecznie konwalidowana tak jak podnosi organ odwoławczy na zebraniu w dniu (...) czerwca 2005r. Jak wskazano bowiem powyżej o terminie zebrania na którym miano dokonać wyboru rady uczestnicy scalenia nie zostali właściwie powiadomieni przez starostę. Ponadto należy podkreślić, iż w zebraniu, które odbyło się w dniu (...) maja 2005r., uczestniczyli mieszkańcy wsi B., analiza akt sprawy wskazuje zaś, iż część tych osób, z uwagi na okoliczność, iż po wszczęciu postępowania scaleniowego nie została uznana jako strona tego postępowania, nie była w ogóle uprawniona do głosowania w sprawie wyboru członków rady. Podnieść także należy, iż protokół z wyboru rady uczestników scalenia w dniu (...) czerwca 2005r., nie spełnia wymogów o których mowa w art 68 Kpa. Z jego treści wynika jedynie, iż uczestnicy postępowania scaleniowego obecni na zebraniu w dniu (...) czerwca 2005r. potwierdzili jednogłośnie wybór rady uczestników scalenia dokonany w dniu (...) maja 2005r. Nie zawarto w nim jednak żadnej informacji na temat; kiedy konkretnie (o której godzinie) i gdzie (w jakim lokalu) odbyło się zebranie, w jakich okolicznościach dokonano wyboru członków rady , kto i w jakim charakterze był przy tym obecny. Brakuje informacji czy protokół ten został odczytany wszystkim obecnym, biorącym udział w wyborach. Protokół nie został również przez głosujących podpisany.
Za uzasadniony należy także uznać zarzut strony skarżącej w przedmiocie niewłaściwego przeprowadzenia głosowania nad uchwałą dotyczącą określenia zasad szacunku gruntów.
Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy powyższa uchwała jest podejmowana na zebraniu zwołanym przez starostę. Zebraniu przewodniczy przedstawiciel tego organu. Uchwały zapadają większością trzech czwartych głosów w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia. W razie zaś niepodjęcia uchwały na zebraniu zwołanym w pierwszym terminie, za ważną uważa się uchwałę podjętą większością trzech czwartych głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu zwołanym w drugim terminie.
W rozpoznawanej sprawie organ prowadzący postępowanie scaleniowe uznał za właściwie podjętą uchwałę, która zapadła na zebraniu zwołanym przez starostę w dniu (...) kwietnia 2006r. Z treści powyższej uchwały wynika, iż została ona podjęta wymaganą ustawowo większością 3A głosów . Lista głosujących została zaś dołączona do uchwały. Uchwała ta co słusznie podkreśla strona skarżącą zawiera jednak wadę prawną: na jej podstawie nie można bowiem ustalić ile osób faktycznie głosowało za zasadami szacunku, które stały się podstawą do opracowania projektu. Warunkiem bowiem skutecznego przeprowadzenie głosowania, jak podniesiono powyżej jest podjęcie uchwały większością ZA głosów w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia. Do uchwały nie została jednak dołączona lista osób głosujących, przez co nie można stwierdzić, czy zachowano wymagane kworum. W aktach sprawy znajduje się jedynie lista osób uczestników scalania gruntów wsi B. datowana na dzień (...).04.2006 r., z której wynika, iż w zebraniu uczestniczyły 24 z 46 podmiotów będących uczestnikami scalenia. Niemniej jednak należy podnieść, iż części osób znajdujących się na tej liście (patrz, pozycja nr 1,3,7,9,19) nie widnieje w wykazie uczestników scalenia. A zatem bez przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, celem np. wykazania przez te podmioty umocowania do występowania w niniejszym postępowaniu na prawach stron, osoby te nie mogły być uznane za uczestników scalenia. Reasumując przyjąć należy, iż na spotkaniu w dniu (...) kwietnia 2006r. na którym została podjęta w/w uchwała nie uczestniczyła wymaga ustawowo liczba uczestników. W konsekwencji uchwała w sprawie ustalenia zasad szacunku gruntów nie mogła zostać bez wyjaśnienia w/w kwestii podjęta na zebraniu w dniu (...) kwietnia 2006r.
Na marginesie należy również wskazać na nieścisłość, jaka powstała pomiędzy treścią uchwały a sporządzonym protokołem. Z uchwały wynika bowiem, iż została ona podjęta wymaganą ustawowo 3/4 głosów, z protokołu wynika zaś, iż podjęto ją jednogłośnie.
W świetle powyższego należy uznać, iż postępowanie w przedmiocie podjęcia przedmiotowej uchwały zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 13 ust. 2 ustawy.
Okoliczność ta rodzi zaś istotne skutki z punktu widzenia przebiegu dalszego postępowania. Uznanie bowiem za wadliwą powyższą uchwałę stanowi również w ocenie Sądu podstawę do uznania, iż nie mogła ona wywrzeć pożądanych skutków. A co za tym idzie za nieprawidłowe należy także uznać postępowanie w zakresie oszacowania gruntów dokonane na jej podstawie, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji jako wydanych z naruszeniem prawa.
Ze wskazanych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku wydano ,w oparciu o art. 152 powyższej ustawy. Orzeczenie o zwrocie stronie skarżącej kosztów postępowania sądowego zapadło na podstawie art. 200 w/w ustawy.
Rozpoznając ponownie sprawę starosta winien przede wszystkim ustalić, czy pismo z dnia (...) czerwca 2000r., należy potraktować jako wniosek osób wymienionych na załączonej do niego liście o wszczęcie postępowania scaleniowego. A następnie jeżeli zostaną spełnione przesłanki określone w art. 3 ust. 2 ustawy, przeprowadzić postępowanie zgodnie z przepisami ustawy i Kpa, dokonując między innymi właściwego zawiadomienia stron o terminach poszczególnych czynności, czuwania nad prawidłowym podejmowaniem przez uczestników scalenia uchwał, jak również wydawania stosownych rozstrzygnięć (postanowienia o wszczęciu postępowania, decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów) zgodnie z wymogami określonymi w ustawie.