IV SA/Wa 382/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. K. w sprawie o wymeldowanie, uznając, że jego pobyt poza granicami kraju ma charakter stały, a pobyty w Polsce są okazjonalne.
Sąd administracyjny rozpatrzył skargę T. K. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego. Organy ustaliły, że T. K. od kilku lat mieszka i pracuje za granicą, koncentrując tam swoje życie osobiste i zawodowe, a jego pobyty w Polsce mają charakter okazjonalny. Sąd uznał, że skarżący dobrowolnie opuścił miejsce stałego pobytu i nie dopełnił obowiązku meldunkowego, a jego twierdzenia o tymczasowości pobytu nie znalazły potwierdzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę T. K. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w W. Organy administracji ustaliły, że T. K. od kilku lat przebywa poza granicami kraju, gdzie koncentruje swoje życie osobiste i zawodowe, a jego pobyty w Polsce mają charakter okazjonalny. Pomimo twierdzeń skarżącego o tymczasowości wyjazdu, organy wskazały na brak zgłoszenia wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż dwa miesiące, co zgodnie z przepisami ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych mogłoby uzasadniać tymczasowość pobytu. Sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję z urzędu, nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego. Potwierdził, że przez "opuszczenie lokalu" należy rozumieć dobrowolne wyprowadzenie się z dotychczasowego miejsca pobytu stałego bez dopełnienia obowiązku meldunkowego. Uznając, że T. K. dobrowolnie opuścił miejsce stałego pobytu i nie dokonał wymeldowania, a jego pobyty w Polsce mają charakter okazjonalny, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, osoba taka może być uznana za osobę, która opuściła miejsce pobytu stałego, jeśli jej pobyty w kraju mają charakter okazjonalny, a wyjazd za granicę ma charakter trwały.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak zgłoszenia wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż dwa miesiące, w połączeniu z faktem koncentracji życia osobistego i zawodowego poza granicami kraju, świadczy o trwałym charakterze pobytu za granicą i opuszczeniu miejsca stałego pobytu w kraju.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.e.l.i.d.o. art. 15 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Osoba wyjeżdżająca za granicę na okres dłuższy niż 2 miesiące obowiązana jest zgłosić swój wyjazd.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, badając z urzędu zgodność z prawem zaskarżonego aktu.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Koncentracja życia osobistego i zawodowego skarżącego poza granicami kraju. Pobyt skarżącego w Polsce ma charakter okazjonalny. Brak zgłoszenia przez skarżącego wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż dwa miesiące.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie skarżącego, że jego pobyty poza Polską mają wyłącznie charakter czasowy.
Godne uwagi sformułowania
przez "opuszczenie lokalu" w rozumieniu wyżej powołanego przepisu należy rozumieć dobrowolne wyprowadzenie się z dotychczasowego miejsca pobytu stałego, bez dopełnienia obowiązku meldunkowego. miejscem pobytu stałego jest lokal mieszkalny, w którym koncentrują się wszystkie codzienne sprawy, tam gdzie się przebywa, wypoczywa i prowadzi gospodarstwo domowe. Warunkom tym nie odpowiadają sporadyczne wizyty T. K. w lokalu przy ul. [...].
Skład orzekający
Łukasz Krzycki
przewodniczący
Danuta Szydłowska
członek
Anna Szymańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie stałego charakteru pobytu za granicą i jego konsekwencji dla obowiązku meldunkowego."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z 2006 roku i specyfiki sprawy dotyczącej obywatela polskiego mieszkającego i pracującego za granicą.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego obowiązku meldunkowego i jego interpretacji w kontekście osób mieszkających i pracujących za granicą, co jest częstym problemem dla wielu obywateli.
“Czy praca za granicą oznacza automatyczne wymeldowanie? Sąd wyjaśnia obowiązek meldunkowy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 382/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-08-02 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2006-02-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Szymańska /sprawozdawca/ Danuta Szydłowska Łukasz Krzycki /przewodniczący/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II OSK 1943/06 - Wyrok NSA z 2008-01-25 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska,, sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Katarzyna Tomiło, sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania - oddala skargę - Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Prezydent W. po rozpatrzeniu wniosku K. K. orzekł o wymeldowaniu T. K. z nieletnią N. K. z pobytu stałego z lokalu [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu podniesione, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające (przesłuchanie świadków – babci, T. K., kontrola meldunkowa) pozwoliło na ustalenie, iż T. K. mieszka z rodziną, w tym z córką N. w [...] w domu z ogrodem i tam pracuje jako lekarz. Do Polski przyjeżdża w odwiedziny. Zainteresowany wyjaśnił, iż jego nieobecność w lokalu jest czasowa i związana z pracą jaką wykonuje na terminowym kontrakcie. Organ podniósł, iż T. K. nie zgłosił swojego czasowego wyjazdu do [...]. Tymczasem od kilku lat przebywa w [...], tam skoncentrował swoje życie osobiste i zawodowe. Pobyt ten ma charakter trwały. Sama wola zainteresowanego, aby być nadal zameldowanym w przedmiotowym lokalu nie jest wystarczająca. Wskutek odwołania wniesionego przez T. K. Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części wymeldowania T. K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu podniesiono, iż zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce stałego pobytu i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. W ocenie Wojewody okoliczność niezamieszkiwania zainteresowanego w przedmiotowym lokalu potwierdził on sam. Co prawda T. K. twierdził, iż pobyty poza Polską mają wyłącznie charakter pobytu czasowego, jednakże babcia zainteresowanego oświadczyła, iż wnuk przyjeżdża w odwiedziny, mieszka zaś na stałe z rodziną w [...] W ocenie organu T. K. na stałe mieszka poza granicami kraju, natomiast jego pobyty w lokalu przy ul. [...] mają charakter okazjonalny. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zeznaniach najemczyni przedmiotowego lokalu babci skarżącego, a także I. N. Organ powołuje się na orzecznictwo, z którego wynika, iż miejscem pobytu stałego jest lokal mieszkalny, w którym koncentrują się wszystkie codzienne sprawy, tam gdzie się przebywa, wypoczywa i prowadzi gospodarstwo domowe. Warunkom tym nie odpowiadają sporadyczne wizyty T. K. w lokalu przy ul. [...]. T. K. powyższą decyzję Wojewody [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie zajmując stanowisko jak w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Co prawda nie zawiera ona żadnych argumentów wskazujących na wadliwość zaskarżonej decyzji, jednakże Sąd administracyjny stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. Oznacza to obowiązek zbadania przez Sąd z urzędu zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższego kryterium Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, zarówno materialnego, jak i procesowego. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, iż przez "opuszczenie lokalu" w rozumieniu wyżej powołanego przepisu należy rozumieć dobrowolne wyprowadzenie się z dotychczasowego miejsca pobytu stałego, bez dopełnienia obowiązku meldunkowego. Zadaniem zatem organów było ustalenie, czy T. K. dobrowolnie opuścił lokal przy ul. [...] w W., a także, czy zmiana miejsca zamieszkania miała charakter trwały. O tymczasowości pobytu skarżącego w [...], a okoliczność, iż przebywa tam od kilku lat wraz z rodziną i pracuje zawodowo jest bezsporna, mogłoby świadczyć zgłoszenie wyjazdu za granicę. Stosownie bowiem do art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych osoba, która wyjeżdża za granicę na okres dłuższy niż 2 miesiące, obowiązana jest zgłosić swój wyjazd oraz powrót właściwemu ze względu na miejsce pobytu stałego organowi meldunkowemu. Tymczasem, jak przeanalizowały organy, skarżący nie dokonał stosownych zgłoszeń, które uzasadniałyby przyjęcie tezy, iż pobyt poza granicami kraju ma charakter tymczasowy. W ocenie Sądu organy dokonały trafnej i wyczerpującej analizy i oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w sposób dostateczny pozwoliło na dokonanie takich ustaleń faktycznych, które znalazły miejsce w rozstrzygnięciu. Mianowicie T. K. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu, miejscem jego pobytu stałego jest miejscowość w [...], gdzie koncentruje się jego życie rodzinne i zawodowe. Pobyty natomiast w Polsce mają charakter okazjonalny . Ustalenia powyższe pozwoliły na przyjęcie, iż skarżący opuścił miejsce swojego stałego pobytu, nie dokonując jednocześnie wymeldowania. Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na zasadzie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI