IV SA/WA 344/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Fundacji na uchwałę Rady Miasta dotyczącą zasad wyłapywania bezdomnych zwierząt, uznając brak legitymacji procesowej skarżącej.
Fundacja A. zaskarżyła uchwałę Rady Miasta L. w sprawie zasad wyłapywania bezdomnych zwierząt, zarzucając jej naruszenie prawa poprzez brak określenia dalszego postępowania ze zwierzętami. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, argumentując brak interesu prawnego Fundacji. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że Fundacja nie wykazała naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego, a jedynie interes publiczny.
Fundacja A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta L. dotyczącą zasad wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz rozstrzygania o ich dalszym losie. Skarżąca podnosiła, że uchwała nie precyzuje, co dzieje się ze zwierzętami po wyłapaniu, a kwestia ta została pozostawiona umowom cywilnoprawnym, które mogą być zawierane na czas określony, co budzi wątpliwości co do zapewnienia zwierzętom opieki. Fundacja wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały. Rada Miasta L. wniosła o odrzucenie lub oddalenie skargi, argumentując przede wszystkim brakiem legitymacji procesowej Fundacji. Rada wskazała, że Fundacja nie wykazała naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego, a jedynie interes publiczny. Podkreślono, że uchwała spełnia wymogi ustawy o ochronie zwierząt, a kwestie wyłapywania i opieki nad zwierzętami nie muszą być szczegółowo regulowane w uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd uznał, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę do sądu administracyjnego może wnieść osoba, której naruszono indywidualny interes prawny lub uprawnienia. Sąd stwierdził, że Fundacja błędnie wywodziła swój interes prawny z art. 3 ustawy o ochronie zwierząt, który jedynie statuuje obowiązek współdziałania organów z organizacjami społecznymi, a nie tworzy bezpośredniego związku między skutkami współdziałania a rozstrzygnięciem administracyjnym. Sąd podkreślił, że Fundacja działa w interesie publicznym, ale nie wykazała, aby zaskarżona uchwała naruszyła jej własne, konkretne uprawnienia lub obowiązki. W konsekwencji, Sąd uznał, że Fundacja nie posiada legitymacji procesowej do skutecznego zaskarżenia uchwały, co uniemożliwiło badanie jej zgodności z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organizacja społeczna nie posiada interesu prawnego do zaskarżenia takiej uchwały, jeśli nie wykaże, że uchwała narusza jej indywidualne prawa lub uprawnienia, a jedynie działa w interesie publicznym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 3 ustawy o ochronie zwierząt statuuje jedynie obowiązek współdziałania organów z organizacjami społecznymi, a nie tworzy bezpośredniego związku między skutkami tego współdziałania a rozstrzygnięciem administracyjnym. Interes prawny musi wynikać z normy prawa materialnego naruszającej konkretne uprawnienia lub obowiązki skarżącego, a nie z ogólnego interesu publicznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Przepis ten przewiduje możliwość zaskarżenia uchwały lub zarządzenia organu gminy do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców. Przesłanką skargi jest naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego, nie zaś naruszenie interesu ogólnego bądź porządku prawnego.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do orzekania przez sąd.
Pomocnicze
u.o.z. art. 3
Ustawa o ochronie zwierząt
Organy m.in. samorządu terytorialnego współdziałają z organizacjami społecznymi, których statutowym celem jest ochrona zwierząt. Współpraca ta ma na celu realizację zapisów zawartych w ustawie. Sąd uznał, że przepis ten nie przesądza o posiadaniu przez organizację interesu prawnego w skarżeniu uchwały.
u.o.z. art. 11 § 3
Ustawa o ochronie zwierząt
Przepis ten (wspomniany przez Radę Miasta) dotyczy ustalania zasad postępowania ze zwierzętami po ich wyłapaniu.
u.f. art. 5 § 1
Ustawa o fundacjach
Wymaga, aby statut fundacji określał jej cele. Sąd wskazał, że cele Fundacji A. mogą uzasadniać posiadanie interesu prawnego w sprawach dotyczących losu bezdomnych zwierząt, jednak nie jest to wystarczające do skutecznego wniesienia skargi.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Fundacja posiada interes prawny do zaskarżenia uchwały na podstawie art. 3 ustawy o ochronie zwierząt. Uchwała narusza interes prawny Fundacji poprzez nieprecyzyjne określenie dalszego losu zwierząt.
Godne uwagi sformułowania
Przesłanką skargi jest naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego, nie zaś naruszenie interesu ogólnego bądź porządku prawnego. Interes prawny można wywodzić tylko z treści normy prawa materialnego (...) powszechnie obowiązującego. Kwestionowanie uchwały organu gminy w omawianym trybie przysługuje jedynie temu, kto wykaże, iż zaskarżonym rozstrzygnięciem został naruszony jego interes prawny lub uprawnienia. Prawo Fundacji do współdziałania nie oznacza, iż istnieje związek bezpośredni pomiędzy skutkiem takiego współdziałania (...) a tymże rozstrzygnięciem administracyjnym.
Skład orzekający
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
przewodniczący
Aneta Opyrchał
członek
Anna Szymańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie legitymacji procesowej organizacji społecznych w sprawach administracyjnych, rozróżnienie między interesem prawnym a interesem publicznym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji organizacji społecznej działającej w obszarze ochrony zwierząt i zaskarżającej uchwałę rady gminy. Kluczowe jest wykazanie naruszenia własnego interesu prawnego, a nie tylko interesu ogólnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu ochrony zwierząt, ale rozstrzygnięcie opiera się na kwestii proceduralnej (legitymacja procesowa), co może być mniej interesujące dla szerokiej publiczności, a bardziej dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym.
“Czy organizacja chroniąca zwierzęta może zaskarżyć uchwałę, jeśli nie wykaże własnej krzywdy?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 344/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-09-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-04-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Opyrchał Anna Szymańska /sprawozdawca/ Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/ Symbol z opisem 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Sygn. powiązane II OSK 1456/05 - Wyrok NSA z 2006-05-12 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2005 r. sprawy ze skargi Fundacji A. w W. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w przedmiocie zasady wyłapywania bezdomnych zwierząt z Gminy L. oraz rozstrzygania o dalszym postępowaniu. - skargę oddala - Uzasadnienie W skardze do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miasta L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. w sprawie zasad wyłapywania bezdomnych zwierząt z terenu gminy L. oraz rozstrzygania o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami, Fundacja A. w W. podniosła, iż powyższa uchwała została podjęta z naruszeniem prawa. Nie zawarto w niej bowiem wymaganego rozstrzygnięcia o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami. Fundacja podnosi, iż wprawdzie w § 1 pkt 1 przedmiotowej uchwały postanowiono, że wyłapywane bezdomne zwierzęta będą doprowadzane do schroniska, jednakże zapis ten nie dotyczy dalszego postępowania ze zwierzętami, gdyż czynność doprowadzenia należy do zakresu samego wyłapywania zgodnie z § 4 rozporządzenia w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt. Zdaniem skarżącego ustalanie dalszego losu wyłapywanych zwierząt następuje w formie prawa lokalnego. Rada Miasta L. zrezygnowała z tej formy określania losu zwierząt i uczyniła go przedmiotem umów zawieranych w trybie ustawy o zamówieniach publicznych. Nadto przepisy przewidują zasadniczo bezterminową opiekę nad bezdomnymi zwierzętami, podczas gdy umowy w trybie zamówień publicznych zawierane się na czas określony. Los zwierząt po wygaśnięciu umowy nie został określony ani w umowie, ani w uchwale. W konsekwencji Fundacja wniosła o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta L. wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Podniesiono, iż Fundacja nie wykazała swego interesu prawnego we wniesieniu skargi. Działanie bowiem w obronie praworządności i bezpieczeństwa przez organizacje społeczne nie daje podstawy do wniesienia skargi. Podstawowym wymogiem takiej skargi jest wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego, a nie tylko "spodziewanego naruszenia interesu publicznego". W ocenie Rady Fundacja nie wykazała, iż przedmiotowa uchwała naruszyła jej interes prawny. Z tego powodu skarga winna być oddalona (brak legitymacji). Ponadto treść uchwały spełnia wymogi art. 11 ust. 3 ustawy z dn. 21.08.1997r. o ochronie zwierząt, gdyż ustala zasady postępowania ze zwierzętami po ich wyłapaniu. Kwestia, które podmioty dokonują wyłapania zwierząt oraz sprawują opiekę nad zwierzętami (wybór schroniska) nie należy do materii, która winna być uregulowana w przedmiotowej uchwale. Gmina natomiast zobowiązuje w umowie schronisko o przekazywanie informacji na temat ilości zwierząt przebywających w schronisku oraz dokonanych adopcji. W piśmie procesowym z dnia 22.09.2005r. Fundacja podniosła, iż w myśl art. 3 ustawy o ochronie zwierząt ma ona prawo do współdziałania z administracją publiczną dla realizowania zapisów przywołanej ustawy. Administracja ma natomiast obowiązek podejmowania "stosownych i zgodnych z prawem działań". Fundacja w niniejszej sprawie reprezentując mieszkańców, reprezentuje w rzeczywistości ich interes, który ma zawsze rangę interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (wyrok NSA z dn. 26.02.1998r., I SA 1860/97). W ocenie skarżącego Fundacja ma zatem interes prawny w stwierdzeniu nieważności przedmiotowej uchwały, a naruszenie tego interesu polega na nieprzestrzeganiu przez organ norm prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała taka winna precyzyjnie określać los zwierząt umieszczonych w schronisku. W praktyce rozstrzyganie dalszego losu zwierząt pozostawiono do decyzji Prezydenta Miasta i podmiotów prowadzących schroniska. Zawierane przez te jednostki umowy nie podlegają zaopiniowaniu przez uprawnione organizacje społeczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia uchwały lub zarządzenia podjętego przez organ gminy do sądu administracyjnego. Skargę taką można wnieść w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy wyrażą na to pisemną zgodę. Przesłanką skargi jest naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego, nie zaś naruszenie interesu ogólnego bądź porządku prawnego. Interes prawny można wywodzić tylko z treści normy prawa materialnego (należącej do każdej gałęzi prawa, a nie tylko prawa administracyjnego) powszechnie obowiązującego. Aby można mówić o interesie prawnym, legitymującym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, musi przede wszystkim istnieć związek materialnoprawny pomiędzy określoną normą prawa regulującego sferę indywidualnych praw i obowiązków konkretnego podmiotu, a aktem stosowania prawa administracyjnego tj. uchwałą rady gminy. Rozpoznając skargę wniesioną w oparciu o wskazany przepis obowiązkiem Sądu było zbadanie legitymacji procesowej skarżącej Fundacji przez ustalenie, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza jej prawem chroniony interes lub uprawnienia. Kwestionowanie uchwały organu gminy w omawianym trybie przysługuje jedynie temu, kto wykaże, iż zaskarżonym rozstrzygnięciem został naruszony jego interes prawny lub uprawnienia. Źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zatem norma prawna. Strona skarżąca istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały upatruje w przepisie art. 3 ustawy z dnia 21.08.1997r o ochronie zwierząt (tj. Dz.U. z 2003r., Nr 106, poz.1002 ze zm.). W myśl powołanego wyżej przepisu organy m.in. samorządu terytorialnego współdziałają z organizacjami społecznymi, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. Współpraca ta ma na celu realizację zapisów zawartych w ustawie. W ocenie Sądu błędnie skarżąca Fundacja twierdzi, iż postanowienia art. 3 ustawy o ochronie zwierząt przesądzają o fakcie posiadania przez nią interesu prawnego w skarżeniu przedmiotowej uchwały Rady Miasta. Prawo Fundacji do współdziałania nie oznacza, iż istnieje związek bezpośredni pomiędzy skutkiem takiego współdziałania, jakim jest uzgodnienie uchwały z organizacją mającą na celu ochronę zwierząt, a tymże rozstrzygnięciem administracyjnym. Przedmiotowy przepis statuuje jedynie obowiązek współdziałania wymienionych organów z organizacjami społecznymi o określonych celach. Nie jest możliwe zatem wywiedzenie z tej normy wniosku, iż wszelkie rozstrzygnięcia w zakresie zwierząt podejmowane przez te organy mogą dotyczyć własnego, konkretnego interesu prawnego organizacji spełniającej wskazane w przepisie kryteria. Można jedynie wywieść z treści art. 3 ustawy o ochronie zwierząt, iż Fundacja działa w interesie publicznym, w imieniu miłośników zwierząt bądź w interesie prawnym osób, których w przyszłości zwierzęta zostaną poddane rygorom przedmiotowej uchwały. Interes zaś taki winien być odróżniony od interesu prawnego, który pozwala na skuteczne zgłoszenie żądania w oparciu o art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Istnienia interesu prawnego skarżącego można natomiast upatrywać się w celach działania Fundacji, które są formułowane na gruncie przepisów prawa materialnego tj. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984r. o fundacjach (tj. Dz.U. z 1991r., Nr 46, poz. 203 ze zm.). Przepis ten bowiem wymaga, aby statut fundacji określał m.in. jej cele. Wskazane zaś cele Fundacji A., zdaniem Sądu, niewątpliwie wskazują, iż w przypadku rozstrzygnięć dotyczących losu bezdomnych zwierząt skarżący będzie posiadał interes prawny. Nie mniej jednak wykazanie istnienia interesu prawnego nie jest wystarczającą przesłanką skutecznego wniesienia skargi. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wymaga jednocześnie, aby tenże interes prawny został naruszony, a zatem, aby godził w sferę prawną skarżącego – wywołującą negatywne dla niego konsekwencje np. zniesienie, ograniczenie czy uniemożliwienie realizacji jego uprawnień. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu skarżąca Fundacja nie wykazała, aby zaskarżona uchwała powodowała dla niej jakiekolwiek skutki w sferze jej uprawnień bądź obowiązków. Z tego też powodu Sąd uznał, iż skarżąca nie posiada legitymacji do skutecznego zaskarżenia przedmiotowej uchwały, a tym samym nie było dopuszczalne badanie tej uchwały pod kątem jej zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak na wstępie.