IV SA/WA 333/19

IV SA/Wa 333/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-02-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 3147/19 - Wyrok NSA z 2023-01-23
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2101
art. 2 pkt 8, art. 24a
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
§ 36, § 37, § 39
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant sekr. sąd. Wioletta Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2019 r. sprawy ze skarg M. P. i J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych do modernizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargi
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego po rozpatrzeniu odwołania Gminy [...] i J. C. od decyzji nr [...] Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. dotyczącej uznania zarzutów zgłoszonych do modernizacji przebiegu granic działek ewidencyjnych nr: [...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...], przyjęciu przebiegu granic działki nr
[...] z działkami [...],[...],[...] i [...] na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], przyjęciu przebiegu granicy działki [...] z działkami [...],[...],[...],[...],[...] oraz działki [...] i [...] na podstawie operatu nr [...], oznaczeniu granic działki nr [...] z działkami [...] i [...] jako spornych - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uznania zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] i przyjęciu przebiegu granic na podstawie operatów nr [...] oraz nr [...] i orzekł o uznaniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] i przyjęciu przebiegu granic działek nr [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] na podstawie operatu przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], a także utrzymał w mocy w pozostałej części dotyczącej oznaczenia granic działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] ww. obrębie jako spornych.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że Starosta rozpoznawał zarzuty W. L., L. Z i A. B. dotyczące granic działki [...] z działką [...] i [...], działki [...] z działką [...] oraz działki [...] z działkami [...] i [...]. Rozpoznanie zarzutów do danych ewidencji gruntów i budynków w żądanym zakresie wymagało zbadania także północnych granic ulicy [...] tj. działki [...] z działką [...],[...] i [...], a także działki [...] z działką [...] i [...]. Należało zbadać cały przebieg ulicy [...] i al. [...], ponieważ działka [...] - ul. [...] według archiwalnej mapy ewidencyjnej miała szerokość 4 m. Przesunięcie granicy południowej w wyniku uwzględnienia zarzutów spowodowałoby usunięcie drogi między działkami [...] i [...] z ewidencji gruntów i budynków. W ocenie organu odwoławczego Starosta zasadnie włączył do postępowania nowe odcinki granic i rozszerzył krąg stron o właścicieli działek, których granice uległy zmianie w tym postępowaniu.
Z uwagi na brak jednoznacznych danych dotyczących przebiegu granic, które pozwoliłyby na ich ujawnienie w dostosowaniu do wymagań określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w szczególności w § 61 i § 62, należało, zdaniem organu, dokonać ustalenia granic działek ewidencyjnych w oparciu o § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.), jeśli ich przebieg nie był uprzednio ustalony na gruncie. Rolą wykonawcy modernizacji była ocena przydatności operatu dotyczącego podziału nieruchomości wówczas Państwa W., obecnie Państwa Z. przy wykorzystaniu w pracach modernizacyjnych dotyczących przebiegu granic nieruchomości. Z materiału dowodowego wynika, że firma G. początkowo uznała, że powyższy operat, wykonany przez I. D. jest poprawny i można przyjąć dane z niego wynikające. Jednak następnie okazało się, że dokumentacja geodezyjna dotycząca podziału nieruchomości została wykonana z naruszeniem ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ponieważ geodeta uprawniony I. D. nie dokonała ustalenia granic działek ewidencyjnych mimo, że nie było w ewidencji gruntów i budynków danych wskazujących jednoznacznie na ich przebieg. Wykonawca modernizacji winien zatem ustalić przebieg granic na gruncie spisując odpowiedni protokół, czego nie dokonał podczas prac modernizacyjnych. Zasadne było zatem, w ocenie organu, ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych w oparciu o mapę ewidencyjną z 1967 r., a tym samym wykonanie operatu korygującego, który zawierałby protokół z ustalenia granic.
W ocenie organu odwoławczego kwestią sporną w niniejszej sprawie jest, czy należy ujawnić przebieg granic wykazany błędnie przez geodetę uprawnionego I. D. na mapie z projektem podziału, która następnie posłużyła do wydania prawomocnego postanowienia sądowego z 3 lutego 2009 r. dotyczącego zniesienia współwłasności sygn. I Ns 884/08, czy też należy przyjąć stan wynikający z aktów własności ziemi m.in. [...] nr [...] wydanego na działkę nr [...] (obecny numer [...]). W ocenie organu odwoławczego bez znaczenia pozostaje tutaj kwestia, że Państwo Z. kupili nieruchomość uregulowaną w KW [...] od Państwa W. w 2010 r. i mieli okazję przed nabyciem zapoznać się z jej granicami. Dane dotyczące oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej pochodzą z prowadzonej przez starostę ewidencji gruntów i budynków, o czym mówi art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W rozpatrywanej sprawie zasięg prawa własności przedmiotowych nieruchomości, z wyjątkiem dróg, został określony na mapie ewidencyjnej z operatu [...] oraz na mapie do uwłaszczeń, w której przebieg granic, których dotyczy niniejsze postępowanie, nie uległ zmianie. Dokumentacja ta następnie posłużyła do wydania aktów własności ziemi. Według danych z ewidencji gruntów i budynków drogi mają nieuregulowany stan prawny. Faktem jest, że wadliwa dokumentacja geodezyjna nr [...] posłużyła do wydania postanowienia sądu o zniesieniu współwłasności i przebieg granic z niej wynikający należy ujawnić w operacie ewidencyjnym, ale tylko w stosunku do nowopowstałych granic, a nie tych, które już były w ewidencji gruntów i budynków ujawnione (granic zewnętrznych). Starosta [...] nie naruszył, w ocenie organu II. instancji, § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Analogiczna sytuacja ma miejsce w podziałach zatwierdzonych decyzją wójta/ burmistrza/ prezydenta miasta. Dokumentacja geodezyjna podziału nieruchomości wskazuje jedynie wektor nowopowstałych granic i to one są zatwierdzone postanowieniem sądu o zniesieniu współwłasności, nie granice zewnętrzne, które geodeta uprawniony I. D. przyjęła błędnie tzn. niezgodnie ze stanem prawnym.
Z analizy powyższych materiałów archiwalnych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wynika, zdaniem MWINGiK, że firma G. wykonując drugą korektę przebiegu granic, oparła się na wiarygodnej dokumentacji tj. z założenia ewidencji gruntów oraz z uwłaszczeń. Mimo, że nie da się na jej podstawie precyzyjne określić położenia punktów granicznych w oparciu o wiarygodne dokumenty zasobu, to jednak kształt działek powinien zostać zachowany, dlatego niezasadne byłoby przyjęcie przebiegu granicy działki nr [...] - al. [...] w części południowej tej działki zgodnie z pierwszym operatem z korekty modernizacji nr [...]. W celu skorygowania tego błędu konieczne było ponownie ustalenie przebiegu granic na gruncie, którego geodeta dokonał w operacie [...]. Wykonawca modernizacji ustalił w tym operacie także przebieg granic działki nr [...] i [...] (ul. [...]) - zgodnie z § 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków..
Firma G. ustaliła przebieg granicy na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, a jednocześnie uznała, że granice te są sporne. Zdaniem organu odwoławczego trudno mówić o spokojnym stanie posiadania, jeżeli jednocześnie stwierdza się, że granice są sporne. Nie wpływa to jednak na treść orzeczenia, ponieważ ustalony przez wykonawcę modernizacji przebieg granic działki [...] - ul. [...] jest zgodny z § 39 ust. 3 ww. rozporządzenia. Wykonawca wziął pod uwagę bowiem wszelkie dostępne dokumenty, a także oświadczenia zainteresowanych stron. Istotnym jest fakt, że przebieg drogi ustalony w modernizacji ewidencji gruntów i budynków jest zgodny z dokumentacją źródłową - mapą ewidencyjna z założenia ewidencji na podstawie której zostały wydane akty własności ziemi na ten teren. Natomiast przedmiotowe drogi - ul. [...] i al. [...] mają nieuregulowany stan prawny.
Zdaniem organu odwoławczego w omawianej sprawie nie można było wprowadzić danych z operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...], ponieważ granice nie były w modernizacji w ogóle ustalone, jedynie oparte na niewiarygodnej dokumentacji podziałowej nr [...]. Nie jest możliwe także wprowadzenie danych z pierwszego operatu korygującego modernizację, ponieważ przebieg granic al. [...] był sprzeczny z dokumentacją źródłową z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Mimo, że Starosta [...] orzekł o północnej granicy ulicy [...] na podstawie operatu [...], to jednak operat nr [...] zawiera te same dane dotyczące północnego przebiegu tej drogi, co pierwszy operat korygujący modernizację. Aby nie pozostawiać wątpliwości, co do położenia punktów granicznych łączących działki nr [...] i [...] należało zmodyfikować orzeczenie organu i przyjąć dane dotyczące współrzędnych punktów granicznych, które posłużą do numerycznego opisu granic, a także wynikających z tego opisu powierzchni działek ewidencyjnych, zawartych w wykazach zmian danych ewidencyjnych, z operatu nr [...].
W świetle przedstawionych dowodów, zdaniem organu odwoławczego, bezdyskusyjne jest, że przebieg ulicy [...] jest przedmiotem sporu między właścicielami działki nr [...] a właścicielami działki [...]. Gmina [...] zgadza się z przebiegiem granic uznanych przez M. P. i J. C., natomiast pozostali zainteresowani mieszkańcy z tego terenu uważają za obowiązujący przebieg ulicy [...] według drugiego operatu korygującego modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. Zasadnym było zatem uznanie, że granice między działką nr [...], a działkami [...] i [...] są sporne.
Biorąc pod uwagę całokształt rozpoznawanej sprawy MWINGiK stwierdził, że jedynym operatem, który został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, określającym współrzędne punktów granicznych zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a także zgodnym z zasięgiem stanu prawnego jest dokumentacja nr [...]. Dokonywanie ponownych ustaleń na gruncie nie przyniesie żadnego rezultatu ze względu na niejednoznaczność przebiegu granic w materiałach państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a jedynie zaostrzy spór graniczny. Modernizacja gruntów i budynków na przedmiotowym terenie spełniła zamierzony cel jakim jest dostosowanie współrzędnych punktów granicznych oraz wynikających z nich powierzchni do obowiązujących standardów technicznych oraz obowiązującego stanu prawnego. Modernizacja nie służy do rozstrzygania sporów granicznych, co zauważył również organ w treści zaskarżonej decyzji.
Na tę decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. P. i J. C..
M. P. zaskarżył decyzję w punkcie II tj. uznającej granicę działki [...] jako rzekomo sporną z działką [...], oraz punkt I, jeśli z niego wynikałyby niekorzystne dla niego granice. W jego ocenie cała zaskarżona decyzja opiera się na podającym nieprawdę dokumencie - operacie geodezyjnym [...], w którym nierzetelnie określono ostatni stan spokojnego posiadania. W jego ocenie granica działki [...] wynika w sposób jednoznaczny z granicy działki [...] -będącej własnością Państwa Z.. Granica ta została ustalona sądownie w postępowaniu o wyjście ze współwłasności, prawomocnym orzeczeniem w sprawie I Ns 884/08 z dnia 3.02.2009 r., w oparciu o mapę [...].Po przesunięciu równoległym linii a-b o 4 metry, czyli szerokość ulicy [...] -działki [...] - otrzymuje się granicę działki [...], która została przyjęta w pierwotnym operacie modernizacji ewidencji z 2016 roku. Granica działki [...] została ustalona w 2008 roku, uznana przez miejscowych właścicieli i Urząd Gminy, a tym bardziej nikt nie podważył prawomocnego orzeczenia sądowego. Podał, że Państwo Z. kupując działkę w 2010 r. oświadczyli że granice są im znane.
W jego ocenie rozwidlenie ul. [...] i Alei [...] nie jest wystarczająco zwymiarowane w dokumencie źródłowym i nie można jednoznacznie odtworzyć stanu z połowy lat 60-tych, tj. momentu zakładania pierwszego operatu ewidencyjnego. Podkreślił, że istnieje co najmniej od 60 lat rząd latarni, który pierwotnie oświetlał drogę , a obecnie - oświetla pole Państwa Z..
W jego ocenie zarówno pod względem prawnym, tj. granic wynikających z dokumentów - prawomocny operat z 2008 r. oraz kształtu działek na zarysie pomiarowym z jednej strony jak i stanu spokojnego posiadania - ogrodzenie akceptowane również przez bezpośredniego sąsiada- Gminę [...]. Wniósł o uznanie granicy działki [...] i [...] (a pośrednio również [...]) jako bezspornej wg operatu modernizacji gruntów z 2016 roku.
J. C. zaskarżonej decyzji zarzuciła, że nie uwzględniono stanowiska dotyczącego przebiegu południowej granicy z drogą gminną [...]. Nie uwzględniono stanu spokojnego posiadania, czyli stojącego od 2015 roku ogrodzenia. Nie uwzględniono współrzędnych zatwierdzonych ponad dziesięć lat temu prawomocnym wyrokiem sądu (I Ns 884/08 z 3.02.09 o zniesieniu współwłasności), faktu, że Państwo Z. kupili działkę [...] w ściśle określonym mapą kształcie, oświadczyli, że "zapoznali się ze stanem faktycznym, położeniem i granicami działek [...] i stan ten akceptują".
W jej ocenie zarówno stan prawny wynikający z mapy, jak i terenowy stan spokojnego posiadania jednoznacznie potwierdza przebieg południowej granicy działki [...] i dlatego wniosła o pozostawienie w mocy decyzji pierwotnej zatwierdzającej modernizację gruntów, opartej na rzeczywistym stanie terenowym i prawnym (zatwierdzona mapa d/c sądowych [...]-na szkicu "[...]").
Podała, że na podstawie mapy z 2008 r. określono m.in. północną granicę działki [...]. Mapa ta stanowi podstawę orzeczenia o zniesieniu współwłasności i jest ujawniona w KW [...] dla działki [...]. Wskazała, że postawiła ogrodzenie w granicy i uważa, że zarówno pod względem prawnym (tj. wynikającym z dokumentów), jak i terenowym (ostatni stan spokojnego posiadania) granica powinna przebiegać po linii nowego ogrodzenia.
W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.
Wskazać należy, że sąd administracyjny badał jedynie prawidłowość decyzji wydanych w niniejszym postępowaniu. Sądy administracyjne kontrolują m.in. legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: P.p.s.a.). Wobec tego w niniejszym postępowaniu Sąd oceniał jedynie, czy decyzja nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2018 r. oraz poprzedzająca ją decyzja zostały wydane zgodnie z obowiązującym prawem.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że z uwagi na to, że skarżący J. C. i M. P. są współwłaścicielami działki nr [...] a ich zarzuty dotyczą granic z działką [...], wobec tego tylko w takim zakresie sprawa podlegała kontroli przez Sąd. Skład orzekający miał bowiem na uwadze, że granice sprawy są wyznaczane przez skargę, gdyż to ona konstytuuje sprawę administracyjną, określa przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. Jeżeli zatem skarżący uczyni przedmiotem skargi określony akt tylko w części, to do tej części zawęża granice sprawy, uniemożliwiając sądowi ocenę zgodności z prawem aktu w części, w jakiej nie został on zaskarżony, ponieważ w tym zakresie nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, wyrok NSA z 15 marca 2018 r., sygn. II OSK 2300/17, z 10 lipca 2018 r., sygn. I OSK 228/17).
Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm. - dalej "pgik") oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.).
Ewidencja gruntów i budynków, jak stanowi art. 2 pkt 8 pgik jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Z kolei z art. 22 ust. 1 pgik wynika, że ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, których zadaniem jest stosownie do § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z powyższego wynika, że w przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania.
Szczególnym trybem dokonywania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków jest tryb przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego, który uregulowany został w art. 24a pgik. Zgodnie z 24a ust. 1 pgik, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Pojęcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków precyzuje przepis § 55 ww. rozporządzenia,
Przepisy art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczące przeprowadzania modernizacji ewidencji gruntów i budynków, wszczętej zarządzeniem starosty, ustanawiają odrębną procedurę przeprowadzania tej modernizacji i wyczerpująco procedurę tę regulują. Dopiero w następstwie złożenia przez osobę, której interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, zarzutów do tych danych, wszczynane jest postępowanie administracyjne w sprawie indywidualnej.
Przy wykonywaniu modernizacji znajdują zastosowanie również przepisy § 36 - 39 rozporządzenia, określające, po pierwsze, dokumenty, w oparciu o które w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się przebieg granic ewidencyjnych, a na wypadek braku lub niewiarygodności tej dokumentacji – inne sposoby wykazania tego przebiegu (geodezyjne pomiary terenowe lub geodezyjne pomiary fotogrametryczne, poprzedzone ustaleniem przebiegu tych granic).
Wykazanie w ramach modernizacji ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych dopuszczalne jest na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej m.in. przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków (§ 36 pkt 6 rozporządzenia). W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). Ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych.
Skarżący są właścicielami działki nr [...] i co zasady kwestionują przebieg granicy tej działki przyjęty w zaskarżonej decyzji z granicą działki nr [...] i wskazują, że uznane winny zostać granice przyjęte w operacie z 2016 r.
Należy mieć na uwadze, że w pkt I. decyzji nr [...] organ odwoławczy uchylił decyzję organu I. instancji o przyjęciu granic na podstawie operatów nr [...] oraz [...] i orzekł o uznaniu zarzutów i przyjęciu przebiegu granicy działki m.in. nr [...] na podstawie operatu przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr. [...] z dnia [...] czerwca 2018 r.
W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo umotywował, dlaczego jedynie dane pochodzące z operatu przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr. [...] mogły zostać uwzględnione. Organ odwoławczy wykazał bowiem, że przebieg granic wykazany przez geodetę uprawnionego I. D. na mapie z projektem podziału, która następnie posłużyła do wydania prawomocnego postanowienia sądowego z 3 lutego 2009 r. dotyczącego zniesienia współwłasności sygn. I Ns 884/08 był błędny. Jak wynika bowiem z akt sprawy opracowanie geodezyjne nr [...], które posłużyło do opracowania operatu nr [...]. Wadliwość powyższego opracowania potwierdził [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. Z opracowania tego wynika, że geodeta nie dokonała ustalenia granic działek ewidencyjnych mimo, że nie było w ewidencji gruntów i budynków danych wskazujących jednoznacznie na ich przebieg. Dokumentacja geodezyjna nr [...] posłużyła do wydania postanowienia sądu o zniesieniu współwłasności i w ocenie Sądu, w oparciu o dalsze ustalenia, organ odwoławczy trafnie przyjął, że przebieg granic wynikający z tego pracowania może posłużyć do ujawnienia w operacie ewidencyjnym tylko nowopowstałych granic, a nie tych, które już były w ewidencji gruntów i budynków ujawnione. Operat nr [...] był sprzeczny z dokumentacją źródłową z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Strony postępowania nie przedstawiły innego opracowania, które pozwalałoby przyjąć za błędną tezę organu odwoławczego, że jedynym operatem określającym współrzędne punktów granicznych zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a także zgodnym z zasięgiem stanu prawnego a następnie przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jest operat nr [...]. Sąd w świetle przedstawionej argumentacji jak i całokształtu materiału dowodowego tezę tę podziela. Należy przy tym mieć na uwadze, że [...] Inspektor, jako organ wyspecjalizowany w dziedzinie geodezji i kartografii, szczegółowo przeanalizował wszystkie operaty, jakie w sprawie dotyczącej przebiegu granic w niniejszej sprawie zostały sporządzone oraz prawidłowo wskazał, dlaczego niektórym z nim odmówił waloru dowodowego. Wyjaśnił również, że ze względu na niejednoznaczność przebiegu granic w materiałach państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokonywanie ponownych ustaleń na gruncie nie przyniesie żadnego rezultatu. Trafnie przy tym zauważył, że modernizacja nie służy do rozstrzygania sporów granicznych.
Odnosząc się do pkt II zaskarżonej decyzji należy wskazać, że w przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (§ 39 ust. 2 cyt. rozporządzenia). W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków (§ 39 ust. 3 rozporządzenia).
W toku czynności mających na celu ustalenie przebiegu granicy między działkami ewidencyjnymi nie doszło do zgodnego wskazania przebiegu granicy przez właścicieli działek, jak również nie zostały spełnione przesłanki z ust. 2 ani ust.3 tego przepisu. Przebieg granicy między działkami został więc przedstawiony w oparciu o analizę wszelkich dostępnych dokumentów zawierających informacje dotyczące stanu prawnego gruntów - § 39 ust. 3 i zgodnie z ust. 8 tego przepisu granica ta została oznaczona na mapie ewidencyjnej jako sporna. W świetle bowiem oświadczeń stron oraz zgromadzonych dowodów przebieg ulicy [...] jest przedmiotem sporu między właścicielami działki nr [...] a właścicielami działki [...]. Jak trafnie podkreślił organ odwoławczy Gmina [...] uznaje granice wskazywane przez Skarżących, natomiast pozostali mieszkańcy wskazują na przebieg ulicy [...] według drugiego operatu korygującego modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. Dlatego brak jest podstaw do kwestionowania twierdzenia organu, że granice między działką nr [...], a działkami [...] i [...] są sporne.
Reasumując stwierdzić należy, że organ odwoławczy wbrew zarzutom skarg prawidłowo rozpatrzył zebrany materiał dowodowy i prawidłowo odniósł się także do ponoszonych w odwołaniu zarzutów.
Sąd działając z urzędu nie dostrzegł również takiego naruszenia prawa, które nakazywałoby uwzględnić skargę z urzędu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.