IV SA/Wa 3243/18

IV SA/Wa 3243/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-02-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-12-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wąsikowska /sprawozdawca/
Grzegorz Rząsa /przewodniczący/
Kaja Angerman
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Sygn. powiązane
III OSK 1551/21 - Wyrok NSA z 2022-12-14
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 145
art. 127 ust. 7 pkt 6
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.), Protokolant ref. Luiza Cycling, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] września 2018 r., nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - po rozpatrzeniu odwołania M. Sp. z o. o z siedzibą w K. (dalej Spółka, Skarżąca) od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] lipca 2018 r., znak: [...], odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] Starosty P. z [...] września 2017 r. udzielającej Gminie K. z siedzibą w K. pozwolenia wodnoprawnego na budowę pomostu na prawym brzegu rzeki [...], na działkach o nr ew. [...] obręb [...] w miejscowości K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
M. Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty P. z [...] września 2017 r., nr [...], w związku z pozbawieniem strony udziału w postępowaniu oraz uchylenie wyżej wymienionej decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na rzecz Gminy K.
Dyrektor Zarządu Zlewni w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Starosty P. z dnia [...] września 2017 r. udzielająca Gminie K. z siedzibą w miejscowości K. pozwolenia wodnoprawnego na budowę ww. pomostu.
Dyrektor Zarządu Zlewni w W. pismem z dnia 14 maja 2018 r. zawiadomił strony o możliwości czynnego udziału na każdym stadium postępowania i zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W wyniku wznowienia postępowania administracyjnego i ponownej analizy sprawy, dnia [...] lipca 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia [...] września 2017 r. udzielającej Gminie K. z siedzibą w miejscowości K. pozwolenia wodnoprawnego na budowę pomostu.
Organ I instancji wskazał, że Spółka nie jest w zasięgu oddziaływania planowanego do wykonania urządzenia wodnego (pomostu), a wiec nie może być również uznana za stronę postępowania administracyjnego.
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu stwierdził, że Spółka nie posiada aktualnie obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wody na rzece [...] przy pomocy jazu żelbetowego zlokalizowanego w km 5+915, które to zostało wygaszone decyzją Marszałka Województwa M. nr [...], znak: [...], gdzie w pkt 1 stwierdzono wygaśniecie pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Starostę P. z dnia [...] września znak: [...] w zakresie piętrzenia i poboru wody powierzchniowej z rzeki [...].
Odnosząc się do zarzutu, iż organ I instancji nienależycie zbadał stan faktyczny sprawy i nie uznał Spółki za stronę postępowania, organ odwoławczy podniósł, że po przeanalizowaniu materiału dowodowego Spółka nie jest uprawniona do korzystania z wód, gdyż nie znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanego do wykonania urządzenia wodnego (pomosty). Podnoszone przez Spółkę naruszenie interesów osób trzecich wynikających z pozwolenia wodnoprawnego oraz negatywny wpływ planowanego do wykonania urządzenia wodnego, które może doprowadzić do zamknięcia budowli wodnej, nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonej dokumentacji. Ponadto w zasięgu oddziaływania pomostu nie znajduje się stanowiąca własność M. Sp. z o. o. Z przedłożonej dokumentacji jednoznacznie wynika, że zasięg oddziaływania planowanego do wykonania pomostu zamykał się będzie w obrysie tego pomostu. Jednocześnie organ II instancji stwierdził, iż zarzut strony skarżącej dotyczące naruszenia § 58 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2007 r., poz. 1257 ze zm.) nie znajduje odzwierciedlenia w przedłożonym operacie wodnoprawnym, gdzie wskazano że bezpieczne wzniesienie spodu konstrukcji budowli hydrotechnicznej będzie wynosić 0,5 m nad poziomem, na podstawie którego została wydania decyzja pozwolenia wodnoprawnego Starosty P. z [...] września 2017 r. Jednoznacznie podkreślił, że aspekt, iż wydane pozwolenie na budowę pomostu może przyczynić do utrudnienia w ochronie przeciwpowodziowej na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią nie może być uwzględniony, gdyż zasięg oddziaływania planowanego do wykonania urządzenia wodnego (pomostu) obejmuje tylko obrys pomostu, wiec nie może być mowy o szkodliwym oddziaływaniu na urządzenia wodne istotne w ochronie przeciwpowodziowej na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.
Zdaniem organu II instancji w związku z powyższym organ I instancji na podstawie art. 151 § 1 K.p.a. po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 K.p.a. wydał właściwie decyzję, w której odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji, gdyż stwierdził brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a..
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła M. Sp. z o.o. z siedzibą w K.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1. art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 127 ust. 7 pkt 4 i 6 ustawy Prawo wodne poprzez ich niezastosowanie i odmowę wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty P. a nadto odmowę uchylenia tej decyzji, w postępowaniu w którym skarżący, będący stroną, pozbawiony został możliwości udziału zaś decyzja obarczona jest oczywistymi wadami;
2. art. 139 ust. 1 i 4 ustawy Prawo wodne poprzez uznanie, że decyzja stwierdzająca wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego nie może tworzyć po stronie właściciela urządzenia praw i obowiązków związanych z korzystaniem z wód, podczas gdy z przepisów tych wynika wprost, że decyzje te mogą formułować obowiązki w zakresie kształtowania zasobów wodnych;
3. art. 7, 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego i uznanie, że decyzja Marszałka Województwa M. z dnia [...] lipca 2012 roku nr [...].W nie nakładała na właściciela urządzenia wodnego obowiązków kształtowania zasobów wodnych poprzez m.in. kontynuowanie piętrzenia zgodnie z dotychczasowymi zasadami (ustalonymi pozwoleniem wodnoprawnym) oraz pełnienie funkcji przeciwpowodziowej;
4. art. 7, 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 37 poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego sprawy i poczynienie niezgodnych ze stanem faktycznym ustaleń, poprzez ustalenie, że zasięg oddziaływanie urządzenia wodnego zamyka się w jego obrysie, podczas gdy wykonanie urządzenia wodnego zgodnie z wnioskiem spowoduje niemożliwość piętrzenia wody do maksymalnego poziomu piętrzenia przez jaz stanowiącego własność Skarżącej, a nadto uznanie, że Spółka nie jest uprawniona do korzystania z wód znajdujących się w zasięgu oddziaływania planowanego pomostu, w sytuacji gdy uprawnienie i obowiązek taki wynika z decyzji wygaszającej pozwolenie wodnoprawne;
5. art. 7, 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego sprawy i poczynienie niezgodnych ze stanem faktycznym ustaleń, poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie niniejszej nie dotyczy tego samego przedmiotu co postępowanie prowadzone w oparciu o uprzedni wniosek inwestora, a nadto niepoczynienie jakichkolwiek ustaleń w zakresie kwestionowanych przez uczestników zapisów analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu a przez to nierozpoznanie sprawy;
6. art. 10, 15 K.p.a. w związku z art. 127 ust. 7 pkt. 4 ustawy Prawo wodne poprzez uniemożliwienie stronie postępowania udziału w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym i niewznowienie postępowania oraz nieuchylenie decyzji mimo, iż błędnie określony został krąg uczestników oraz poprzez nierozpoznanie sprawy przez organ II instancji a poprzestał na przyjęciu poprawności ustaleń organu I instancji oraz decyzji wydanej w postępowaniu, którego wznowienia żądał skarżący, w sytuacji gdy ich poprawność kwestionowana była w toku postępowania wznowieniowego;
7. art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez nierozpoznanie całości materiału dowodowego w sprawie oraz dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów poprzez ustalenie, że treść operatu wodnego przedłożonego przez wnioskodawcę jest zgodna z rzeczywistością podczas gdy z przedłożonych dokumentów (decyzji wygaszającej pozwolenie wodnoprawne oraz pozwoleń wodnoprawnych dotyczących jazu) wynika, że pomost ograniczał będzie możliwość zgodnego z prawem wykorzystania innego urządzenia wodnego;
8. art. 107 § 1 pkt 4 i 9 K.p.a. poprzez błędne uzasadnienie prawne nieodpowiadające treści uzasadnienia i sentencji decyzji, nieodpowiadającego jego treści a nadto błędne pouczenie o prawie strony do wniesienia sprzeciwu od decyzji w przypadku wydania decyzji odmawiającej zmiany decyzji organu I instancji, ponadto niepełne uzasadnienie faktyczne nie dające odpowiedzi na zarzut strony o zbyt niskiej wysokości projektowanego pomostu, niezgodnej z przepisami;
9. art. 133 ust. 1 i 2 ustawy Prawo wodne poprzez odmowę uchylenia pozwolenia wodnoprawnego naruszającego interes osób trzecich oraz zmieniającego sposób korzystania z wód w regionie wodnym;
10. art. 65 ust. 1 pkt. 3 lit. e i h ustawy Prawo wodne poprzez odmowę uchylenia pozwolenia wodnoprawnego umożliwiającego wykonanie urządzenia wodnego mogącego doprowadzić do unieruchomienia zamknięć budowli wodnej oraz zmniejszającej przydatność gospodarczą innego urządzenia wodnego;
11. § 58 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie, poprzez wydanie pozwolenia wodnoprawnego umożliwiającego wybudowanie budowli hydrotechnicznej o spodzie konstrukcji poniżej poziomu bezpiecznego wzniesienia;
12. art. 881 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez odmowę uchylenia pozwolenia wodnoprawnego umożliwiającego wykonanie budowli wodnej powodującej utrudnienia w ochronie przeciwpowodziowej i zarządzanie ryzykiem powodziowym na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.
Wskazując na powyższe, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie na kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1032 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie wznowione postępowanie administracyjne dotyczy etapu ustalenia wystąpienia podstawy wznowienia postępowania, czyli potwierdzenia, że zakończone ostateczną decyzją postępowanie administracyjne dotknięte było kwalifikowaną wadą, polegającą na pozbawieniu Skarżącej udziału w postępowaniu. Tylko pozytywne ustalenie w tym względzie pozwala na przejście do kolejnej fazy wznowionego postępowania, polegającej na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Istota sporu między stronami dotyczy ustalenia, czy Skarżącej winien być przyznany przymiot strony w toczącym się wcześniej postępowaniu w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na budowę pomostu na prawym brzegu rzeki [...], na działkach o nr ew. [...] obręb [...] w miejscowości K. – udzielonego Gminie K. z siedzibą w K. decyzją nr [...] Starosty P. z [...] września 2017 r.
Należy podkreślić, że wznowienie postępowania jest środkiem nadzwyczajnej kontroli, stwarzającym możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte wadą przewidzianą m.in. w art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a.").
Stosownie do art. 147 k.p.a., wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania określa art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 K.p.a.) Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. przedmiotem postępowania jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, faktycznie było dotknięte jedną z wad wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a., zaś w przypadku ich stwierdzenia – przeprowadzenie dalszego postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną.
Zatem przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Natomiast inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Związek trybu kontrolnego z postępowaniem rozpoznawczym powoduje, że punktem wyjścia dla ustalenia kręgu stron postępowania wznowieniowego jest przedmiot postępowania, w którym wydano decyzję ostateczną. Status stron mogących żądać wznowienia posiadają wszystkie te podmioty, które należały do kręgu stron postępowania jurysdykcyjnego zwyczajnego. Oznacza to, że w omawianym aspekcie uwzględnieniu może podlegać tylko stan prawny i faktyczny obowiązujący na dzień wydania kwestionowanej decyzji, będącej przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania.
W niniejszej sprawie – w ocenie Sądu - to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że przysługuje jej status strony postępowania w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. Ciężar dowodu co do faktu, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, spoczywa na podmiocie, który wnosi o wznowienie postępowania.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających uwzględnienie jego wniosku. Spółka we wniosku o wznowienie postępowania powołała się na art. 127 ust. 7 pkt 6 ustawy prawo wodne. Zgodnie z tym przepisem stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest: uprawniony do korzystania oraz uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych.
Powyższy art. 127 ust. 7 ustawy prawa wodne, definiując na potrzeby wydania pozwolenia wodnoprawnego przymiot strony, stanowi lex specialis w stosunku do normy art. 28 k.p.a. Jeżeli zatem dany podmiot spełnia przesłanki określone w art. 127 ust. 7 ustawy prawo wodne, to jest on stroną postępowania.
Strona w toku postępowania powołała się na udzielone pierwotnemu właścicielowi urządzenia wodnego – jazu - pozwolenie wodnoprawne wydane przez Starostę P. nr [...] z dnia [...] września 2002 r., znak: [...] w zakresie piętrzenia i poboru wody powierzchniowej z rzeki [...]. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca nie posiada aktualnie obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wody na rzece [...] przy pomocy jazu żelbetowego zlokalizowanego w km 5+915, bowiem ww. pozwolenie zostało wygaszone z dniem [...] marca 2012 r. decyzją Marszałka Województwa M. nr [...], z dnia [...] lipca 2012 r.
W ocenie Sądu uprawnionym do legalnego korzystania ze środowiska jest podmiot legitymujący się ostateczną decyzją uprawniającą ją do tego. Wbrew twierdzeniom skarżącej, cechy tej nie posiada natomiast wygasłe pozwolenie wodnoprawne. Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych pozwolenie wygasłe wskutek np. cofnięcia, jak w niniejszej sprawie, nie może już uprawniać do dalszego korzystania z wód w oznaczonym w tym pozwoleniu zakresie (m.in. wyrok NSA z 3 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 498/14, wyroki WSA w Szczecinie z 19 października 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 719/17 i z 19 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 452/18).
Spółka interes prawny w tym postępowaniu nie może też wywodzić z faktu władania powierzchnią ziemi znajdującą się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania pomostu. Z akt sprawy wynika – mając na uwadze treść operatu wodnoprawnego (m.in. załącznik graficzny k. 160 akt admin.) – że brak jest nieruchomości Spółki znajdującej się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji, bowiem zasięg oddziaływania obiektu został ograniczony jedynie do powierzchni pomostu. Zatem odnosząc się do zarzutów skargi, w zakresie nie uznania wnioskodawcy za stronę postępowania, należy przychylić się do argumentacji organów, które wskazały że w zasięgu oddziaływania pomostu nie znajduje się stanowiąca własność skarżącej, która uprawniałaby ją do bycia stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego pomostu w myśl art. 127 ust. 7 pkt 5.
Z takimi ustaleniami – jak wskazała w skardze Spółka - nie sposób się zgodzić, bowiem budowa pomostu oddziałuje na położony dalej jaz wodny piętrzący wodę. W tym zakresie jednak Spółka nie przedłożyła żadnego dowodu (opinii, kontroperatu) potwierdzającego jej ogólne twierdzenie, a które podważyłoby ustalenia organu.
Odnosząc się do kwestii naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a. poprzez nie ustalenie należycie stanu faktycznego sprawy z uwagi na nieobjęcie w operacie wodnoprawnych szerszego zasięgu oddziaływania, jak zarzutów dotyczących technicznych warunków pomostu należy wskazać, że Sąd biorąc pod uwagę wcześniejsze wywody, uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie i nie są rozpatrywane w sprawie na tym etapie postępowania wznowieniowego. Bowiem podmiotem, który może żądać uchylenia pozwolenia wodnoprawnego w trybie wznowienia postępowania jest tylko strona postępowania tego pozwolenia w myśl art. 127, a skarżąca w toku postępowania nie wykazała, że status strony jej przysługuje. A zatem zasadnie organy już z tych względów odmówiły uchylenia decyzji ostatecznej z [...] września 2017 r. udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na budowę pomostu
Wobec powyższego podnoszone przez Spółkę okoliczności, że pomost nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Środowiska z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania, ponieważ postępowanie w sprawie nie może być prowadzone merytorycznie, z uwagi na brak przymiotu strony wnioskodawcy do wznowienia postępowania. Organ w toku postępowania także nie miał obowiązku odnosić się do tego rodzaju zarzutu, w związku z tym nie można przypisać mu, że działał z naruszeniem przepisów postępowania, na które powołuje się Spółka w skardze.
Dodatkowo należy jedynie wskazać, że decyzją z [...] stycznia 2017 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (k. 107 akt admin), zwolnił inwestora od zakazu wykonywania robót i czynności na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w tym zakazu budowy w związku z realizacja spornego przedsięwzięcia, w tym zakazu budowy obiektów budowlanych, w związku z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia, w zakresie budowy pomostu.
Poza tym należy wyjaśnić, odnosząc się do zarzutów skargi, że błędne pouczenie o środku zaskarżenia stanowi oczywiście uchybienie procesowe, jednak w niniejszej sprawie nie miało ono wpływu na wynik sprawy. Strona także takiego wpływu nie wykazała, wniosła skutecznie skargę, która została przez Sąd rozpoznana.
Mając na względzie powyższe uwagi Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.