IV SA/Wa 3168/18

IV SA/Wa 3168/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-02-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /sprawozdawca/
Paweł Dańczak
Tomasz Wykowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1989/21 - Wyrok NSA z 2023-03-14
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 799
art. 362 ust. 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), asesor WSA Paweł Dańczak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją nr [...], z [...] września 2018 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), dalej k.p.a., w związku z art. 362 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 519 ze zm.), dalej POŚ, po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A., dalej [...] S.A., od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], dalej RDOŚ w [...], z [...] września 2017 r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia na zarządzającego linią kolejową nr [...] ([...]) obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia, poprzez ograniczenie emisji hałasu powstającego w wyniku eksploatacji ww. linii kolejowej, co najmniej do poziomu dopuszczalnego, określonego w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112), dalej Rozporządzenie o poziomach dopuszczalnych, z zastosowaniem właściwych rozwiązań technologicznych i/lub organizacyjnych, które doprowadzą do określonego celu, w terminie do dnia 30 czerwca 2018 r., utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.
Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
W związku z pismami: E. M.-O., działającej w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] i A. B. - Przewodniczącej Zarządu Dzielnicy O. - [...] — L. w sprawie dokonania pomiarów hałasu pochodzącego od linii kolejowej w rejonie [...] O., RDOŚ w [...] zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, dalej [...], z wnioskiem o wykonanie kontrolnych pomiarów emisji hałasu, powstającego w związku z eksploatacją linii kolejowej nr [...]w rejonie ul. [...] w [...].
Pismem z [...] maja 2017 r. [...] przekazał do RDOŚ w [...] wyniki pomiarów przeprowadzonych w dniach [...]-[...]kwietnia 2017 r. przez laboratorium Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...], dalej WIOŚ w [...], w punkcie pomiarowym zlokalizowanym przy ul.[...]. Do wykonania kontrolnego pomiaru emisji hałasu zastosowano referencyjną metodę wykonywania okresowych pomiarów hałasu wprowadzanego do środowiska w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych i linii tramwajowych, zgodną z Załącznikiem nr 3 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku przez Zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem (Dz. U. z 2011 r., Nr 140, poz. 824), dalej Załącznik nr 3 metodyka referencyjna.
Zgodnie z klasyfikacją, określoną w Rozporządzeniu o poziomach dopuszczalnych, punkt pomiarowy został zlokalizowany na terenie zaliczanym do kategorii terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Dla przywołanej klasyfikacji terenu, wyżej wymienione rozporządzenie określa standardy akustyczne na poziomie: 65 dB w porze dnia oraz 56 dB w porze nocy. Pomiar wykonany przez laboratorium WIOŚ w [...] w dniach [...]-[...] kwietnia 2017 r. wykazał, że w porze nocy dopuszczalny poziom hałasu został przekroczony o 2,6 dB, a zmierzona wartość równoważnego poziomu dźwięku wyniosła 58,6 dB. W trakcie trwania pomiaru, na odcinku linii kolejowej nr [...] w okolicy ul. [...] w [...], przejazd wykonały 4 lokomotywy oraz 3 pociągi towarowe. W związku ze stwierdzeniem przez [...] przekroczenia dopuszczalnego poziomu emisji hałasu w porze nocy, określonego w Rozporządzeniu o poziomach dopuszczalnych, w punkcie pomiarowym zlokalizowanym przy ul. [...] w [...], wobec zarządzającego linią zidentyfikowano konieczność ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia.
W związku z powyższym, RDOŚ w [...] pismem z [...] maja 2017 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji nakładającej na zarządzającego linią kolejową nr [...] ([...]) obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia.
Decyzją z [...] września 2017 r. RDOŚ w [...] nałożył na zarządzającego linią kolejową nr [...] ([...]) obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia w terminie do dnia 30 czerwca 2018 r.
Od ww. decyzji odwołanie wniosło [...] S.A. W odwołaniu podniesiono, że decyzja została wydana w oparciu o wyniki pomiarów akustycznych, w których nie powinno uwzględniać się sygnałów Rp1 "baczność" (dalej: sygnały baczność) emitowanych przez przejeżdżające pociągi. [...] S.A. wskazała, że powyższa okoliczność miała wpływ na wyniki pomiarów akustycznych, które wykazały przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku o 2,6 dB w porze nocy. Obowiązek nałożony w § 84 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 października 2015 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania linii kolejowych oraz bocznic kolejowych z drogami i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015, poz. 1744), określa zasady nadawania przez maszynistów dźwiękowego sygnału baczność. Obowiązek stosowania omawianego sygnału bezpośrednio określa usytuowany w terenie (kolejowy znak pionowy przy torowisku) wskaźnik W6b. Zgodnie z ww. przepisem rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju, sygnał ten ma zapewnić poprawę bezpieczeństwa ruchu kolejowego i drogowego na przejeździe kolejowo-drogowym oraz powinien być stosowany w przypadku zarządzenia przez zarządcę kolei dodatkowego podawania go z pociągu.
P. S.A. podniosła również, iż z przeprowadzonych przez WIOŚ w [...] pomiarów akustycznych wynika, że zmierzone wartości poziomów ekspozycji dźwięku dla trzech zdarzeń akustycznych klasy 2, tj. "pociągi towarowe", znacznie odbiegają od wartości standardowych. Jako przyczynę tego stanu rzeczy skarżący wskazuje najprawdopodobniej sygnały baczność emitowane podczas przejazdu pociągów. Równocześnie [...] S.A. wnosi, aby wyniki pomiarów hałasu uwzględniały tylko oddziaływanie akustyczne powstałe w związku z eksploatacją linii kolejowej przez przejeżdżające pociągi. Z pomiaru wykonanego w punkcie pomiarowym należy usunąć w warunkach laboratoryjnych sygnały baczność emitowane przez ww. składy kolejowe.
Zdaniem [...] S.A., uwzględnianie podczas obliczeń akustycznych hałasu powodowanego przez sygnały baczność jest nieprawidłowym sposobem interpretacji uzyskanego zapisu z pomiarów, gdyż stosowanie przez maszynistów sygnałów baczność w określonych sytuacjach jest obowiązkowe ze względu na bezpieczeństwo ludzi i wynika z odrębnych przepisów prawa. W związku z powyższym, traktowanie sygnałów dźwiękowych, jako składowej emitowanego hałasu powstającego w wyniku eksploatacji linii kolejowych jest nieprawidłowe i powoduje "sztuczne" zawyżanie uzyskanych wyników z pomiarów, a tym samym jest krzywdzące dla [...] S.A., jako zarządzającego liniami kolejowymi.
Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie wskazał, że zgodnie z wymogami wyrażonymi w art. 174 ust. 1 POŚ "Eksploatacja dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska". Zatem w sytuacji, gdy podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska jest uprawniony do nałożenia, w drodze decyzji, obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia. W decyzji tej, organ ochrony środowiska może określić zakres ograniczenia oddziaływania na środowisko, czynności zmierzające do ograniczenia oddziaływania na środowisko i/lub termin wykonania obowiązku.
Niekwestionowany w przedmiotowej sprawie jest fakt, że eksploatacja linii kolejowej nr [...] w okolicy ul. [...] w [...], w porze nocy powoduje przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu o 2,6 dB. Potwierdzenie powyższego stanowią wyniki pomiarów wykonane w warunkach normalnej eksploatacji linii, przez akredytowane laboratorium WIOS w [...], w dniach [...]-[...] kwietnia 2017 r.
Organ odwoławczy uznał, że wykonane przez [...] pomiary zostały przeprowadzone prawidłowo i w normalnych warunkach eksploatacji linii kolejowej nr [...]. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem odwołującej spółki, że z zapisu wykonanego pomiaru akustycznego powinny zostać usunięte sygnały baczność, emitowane podczas przejazdu pociągów. W aktualnym stanie prawnym, a więc zgodnie z Załącznikiem nr 3 metodyka referencyjna, brak jest możliwości nieuwzględnienia sygnału baczność w kontrolnych pomiarach hałasu, a tym samym brak jest podstaw do nieuwzględnienia tego sygnału przy ocenie rzeczywistego akustycznego oddziaływania na środowisko podmiotu korzystającego ze środowiska, w tym przypadku [...] S.A. Sygnał baczność jest częścią składową normalnego ruchu kolejowego w analizowanym punkcie i dlatego powinien być uwzględniany przy przeprowadzanych pomiarach akustycznych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2018 r. złożyło [...] S.A. Skarżąca Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie
art. 156 § 1 pkt 5 KPA, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, której termin wykonania upłynął już w dniu orzekania przez organ II instancji;
art. 362 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, polegające na błędnym przyjęciu że podmiotem korzystającym ze środowiska negatywnie oddziałującym na środowisko jest [...] S.A, pomimo, że nie ponosi winy za przekroczenie norm emisji hałasu, podczas gdy negatywne oddziaływanie na środowisko związane jest z działalnością przewoźników kolejowych;
art. 362 ust. 1 pkt 1 POŚ, polegające na błędnym przyjęciu, że w niniejszej sprawie ma miejsce negatywne oddziaływanie na środowisko w sytuacji kiedy przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu stanowi konsekwencję realizacji obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa mających na celu ochronę zdrowia i życia ludzi wobec czego pomiar akustyczny nie powinien uwzględniać sygnału Rp1 "Baczność", albowiem eksploatacja pojazdu kolejowego oraz infrastruktury kolejowej w tym zakresie jest niezależna od jego właściciela (pojazdu) i zarządcy (infrastruktura);
Wobec powyższych zarzutów skarżąca Spółka wniosła o:
- stwierdzenie nieważności, w całości, decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2018 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PPSA w zw. z art, 156 § 1 pkt 5 KPA;
- rozważenie przez Sąd, uchylenia w całości decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 PPSA;
- zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych - na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 PPSA.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że niewykonalność decyzji GDOŚ z [...] września 2018 r. istniała w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Jednocześnie niewykonalność miała charakter trwały, z uwagi na upływ terminu w jakim miała być wykonana. Termin ten upłynął zanim decyzja organu odwoławczego uzyskała walor ostateczności.
Ponadto skarżąca podniosła, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, stwierdzić należy że brak jest podstaw do nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia na [...] S.A., z uwagi na brak winy po stronie skarżącej. W treści raportu WIOŚ z [...] maja 2017 r. jednoznacznie oceniono stan torowiska jako "bardzo dobry", wobec czego to nie infrastruktura kolejowa zarządzana przez skarżącą, jest źródłem przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Z akt sprawy wynika natomiast, że źródło przekroczenia norm hałasu stanowiły zdarzenia akustyczne klasy 2, tj. pociągi towarowe (podawany sygnał Rp1"Baczność").
W ocenie skarżącej, organ odwoławczy błędnie przyjął, że pomiar akustyczny powinien uwzględniać sygnał Rp1 "Baczność" jako element normalnego ruchu kolejowego, w sytuacji kiedy eksploatacja urządzenia w tym zakresie jest niezależna od jego właściciela. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z [...] lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji dopuszcza nadawanie sygnałów dźwiękowych przez uprawnione osoby, w tym maszynistów używających do tego dźwiękowego urządzenia ostrzegającego pojazdu kolejowego. Podawanie sygnału Rp1 stanowi, niezbędne do prowadzenia ruchu pociągów w sposób bezpieczny, działanie w ramach porządku prawnego (obowiązek wynika z rozporządzenia) oraz uzasadnione jest koniecznością ochrony innego wyżej postawionego dobra (ochroną zdrowia i życia - art. 38 Konstytucji RP). Mając na względzie, iż wydawanie sygnałów akustycznych jest dozwolone przepisami prawa, nie można mówić o zaistnieniu przesłanek odpowiedzialności za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1066, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarga podlega uwzględnieniu, gdyż jest częściowo zasadna.
Wymogi w zakresie zapewnienia ochrony środowiska zostały sformułowane przede wszystkim w dziale III tytułu III ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 799 ze zm.).
Stosownie do art. 139 POŚ przestrzeganie wymagań ochrony środowiska związanych z eksploatacją linii kolejowych zapewniają zarządzający tym obiektem. Ochronę przed zanieczyszczeniami powstającymi w związku z eksploatacją linii kolejowych zapewnia się przez:
- stosowanie rozwiązań technicznych ograniczających rozprzestrzenianie zanieczyszczeń, a w szczególności m.in. zabezpieczeń akustycznych,
- właściwą organizację ruchu (art. 173 POŚ).
Eksploatacja linii kolejowych nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska. Emisje polegające m. in. na powodowaniu hałasu, powstające w związku z eksploatacją linii kolejowej nie mogą spowodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego zarządzający tym obiektem ma tytuł prawny (art. 174 ust. 1 i 2 pkt 4 POŚ).
Materialnoprawną podstawę decyzji zobowiązującej [...] S.A. do ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia, poprzez ograniczenie emisji hałasu powstającego w wyniku eksploatacji linii kolejowej nr [...] ([...]), co najmniej do poziomu dopuszczalnego, z zastosowaniem właściwych rozwiązań technologicznych i/lub organizacyjnych, które doprowadzą do określonego celu stanowił przepis art. 362 ust. 1 i 2 POŚ., który określa że organ ochrony środowiska może nałożyć na podmiot korzystający ze środowiska, który negatywnie oddziałuje na środowisko, obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia oraz przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
Definicja legalna zawarta w art. 3 pkt 20 POŚ wskazuje, że przez podmiot korzystający ze środowiska rozumie się przedsiębiorcę, jednostkę organizacyjną niebędącą przedsiębiorcą oraz osobę fizyczną korzystającą ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie ze środowiska wymaga pozwolenia. Tak sformułowana definicja zakreśla krąg adresatów obowiązków nakładanych w trybie art. 362 POŚ w sposób nader ogólny. Stwarza to konieczność odwołania się do innych przepisów, celem ustalenia adresata obowiązków wskazanych w art. 362 POŚ.
Odwołując się do ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2117, ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z definicjami zawartymi w art. 4 ustawy o transporcie kolejowym, linia kolejowa, to wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa przystosowana do prowadzenia ruchu pociągów (art. 4 pkt 2). Z kolei droga kolejowa, to tor kolejowy albo tory kolejowe wraz z elementami infrastruktury kolejowej wymienionymi w pkt 2-12 załącznika nr 1 do ustawy, o ile są z nimi funkcjonalnie połączone, niezależnie od tego, czy zarządza nimi ten sam podmiot (art. 4 pkt 1a). Natomiast zarządca infrastruktury, to podmiot odpowiedzialny za zarządzanie infrastrukturą kolejową (art. 4 pkt 7). Zadania zarządcy infrastruktury kolejowej zostały określone w art. 5 ustawy o transporcie kolejowym, który jednocześnie w ust. 3a stanowi, że przewoźnik kolejowy nie jest uprawniony do zarządzania infrastrukturą kolejową.
Wykaz elementów infrastruktury kolejowej został zamieszczony w załączniku nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym. Zgodnie z tym załącznikiem, w skład infrastruktury kolejowej wchodzą wymienione w nim elementy, pod warunkiem że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania w tym:
- tory kolejowe,
- urządzenia sterowania ruchem kolejowym, w tym urządzenia zabezpieczające, sygnalizacyjne i łącznościowe na szlaku, przytorowe urządzenia kontroli bezpiecznej jazdy pociągów
- przejazdy kolejowo-drogowe i przejścia w poziomie szyn, w tym urządzenia i systemy służące zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego i pieszego.
Z materiału dowodowego wynika, że linia kolejowa nr [...], w pobliżu punktu pomiarowego, przecinana jest przejazdem kolejowym i przejściem kolejowym. Jak wynika z § 96 pkt 5 oraz § 112 ust. 1 pkt 6 lit. b), c) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 360, ze zm.) przed przejazdami i przejściami kolejowymi w sposób określony w przepisach o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania linii kolejowych z drogami publicznymi i ich usytuowanie, ustawia się wskaźnik W 6a lub W 6b. Są to wskaźniki ostrzegania, które oznaczają, że należy dać sygnał Rp1 "Baczność". Sygnał ostrzeżenia Rp 1 "Baczność" to jeden długi ton dźwiękowym urządzeniem ostrzegającym pojazdu kolejowego, który daje maszynista przed wskaźnikami W 6a, W 6b oraz kilkakrotnie na odcinku od wskaźnika W 6b do przejazdu, a ponadto podczas niekorzystnych warunków atmosferycznych - po minięciu wskaźnika W 6a przy zbliżaniu się do przejazdu; na odcinku od miejsca ustawienia wskaźnika do momentu minięcia przejazdu przez czoło pojazdu kolejowego.
Faktem jest, że sygnał ostrzeżenia Rp 1 "Baczność" daje maszynista ale wymuszone jest to istniejąca w tym miejscy infrastrukturą kolejową, tj. przejazdem kolejowo-drogowym, przejściem w poziomie szyn, urządzeniami sygnalizacyjnymi. Infrastrukturą kolejową zarządza skarżąca Spółka, do wymogów której maszynista przejeżdżającego pociągu tylko się dostosowuje.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, nie można zgodzić się z zarzutem skargi, że podmiotem korzystającym ze środowiska negatywnie oddziałującym na środowisko nie jest [...] S.A. jako podmiot zarządzający infrastrukturą kolejową. Ponadto zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że skoro sygnał ostrzeżenia Rp 1 "Baczność" jest częścią składową normalnego ruchu kolejowego w analizowanym punkcie to musi być uwzględniany przy przeprowadzanych pomiarach akustycznych. Zatem, skoro eksploatacja linii kolejowej nr [...] w okolicy ul. [...] w [...], w porze nocy powoduje przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu o 2,6 dB, zasadnym było nałożenie na [...] S.A. obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia, poprzez zminimalizowanie tego oddziaływania, co najmniej do poziomu dopuszczalnego.
Z kolei zgodnie z art. 130 § 1 i 2 k.p.a. przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Przepisy te mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie, skoro decyzji organu I instancji nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, ani nie podlegała ona natychmiastowej wykonalności z mocy prawa. W decyzji organu I instancji wykonanie nałożonego na skarżącą obowiązku ustalono do dnia 30 czerwca 2018 r. Organ odwoławczy odwołanie skarżącej rozpatrzył decyzją z dnia [...] września 2018 r., a zatem po upływie terminu wskazanego do wykonania nałożonego decyzją I instancji obowiązku. Skoro skarżąca nie miała obowiązku wykonania nałożonego na nią obowiązku przed rozpatrzeniem odwołania, to musi mieć realne warunki do jej wykonania po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy. Dlatego Sąd uznał zarzut skargi, polegający na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, której termin wykonania upłynął przed dniem wydania decyzji odwoławczej. Jednocześnie, w ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniała przesłanka nieważnościowa z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. skutkująca stwierdzeniem jej nieważności, gdyż nie jest to trwała niewykonalność decyzji.
Organ ponownie rozpatrując odwołanie wyznaczy skarżącej nowy termin wykonania nałożonego obowiązku.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy.
-----------------------
9