I SA/Wa 442/06

I SA/Wa 442/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Mirosław Gdesz. /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący asesor WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w sprawie ze skargi Powiatu P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...]; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz Powiatu P. kwotę [...] ([...]) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Powiatu P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] o ustaleniu na rzecz T. i T. M., R. i J. J., D. i J. J. oraz R. i K. G. odszkodowania za działkę gruntu nr [...] o pow. [...] ha położoną w obrębie [...], gm. [...], w kwocie [...] złotych ([...]).
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] zatwierdził projekt podziału działki nr [...]. W wyniku zatwierdzenia podziału działka nr [...] jako wydzielona pod drogę powiatową, przeszła z mocy prawa na rzecz Powiatu P.
W związku z brakiem porozumienia co do wysokości odszkodowania, poprzedni właściciele działki nr [...] w dniu [...] sierpnia 2005 r. złożyli wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] wyznaczył Prezydenta Miasta P. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej jak organ właściwy do załatwienia sprawy.
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. ustalił na rzecz byłych współwłaścicieli działki nr [...] odszkodowania za działkę gruntu nr [....] o pow. [...]ha położona w obrębie [...], Gm. [...], w kwocie [...] złotych ([...]).
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 130 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.; dalej powoływana jako ugn) wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o podziale i według wartości nieruchomości w dniu wydania decyzji ustalającej odszkodowanie. Organ wskazał, że stosownie do treści powołanego przepisu, odszkodowanie zostało ustalone na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego S. S. w październiku 2005 r.
Od decyzji tej odwołał się Powiat P., kwestionując prawidłowość sporządzenia operatu szacunkowego, ponieważ stosując metodę porównawczą rzeczoznawca powinien był umieścić w operacie przyjętą przez niego bazę danych z cenami transakcyjnymi nieruchomości porównawczych.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu powołanego odwołania decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2005 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił odszkodowanie. Natomiast operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo i zawiera dane z cenami transakcyjnymi na str. 7, co wyjaśnił dodatkowo rzeczoznawca w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r. Ponadto organ stwierdził, że art. 98 ust. 3 ugn nie daje podstaw do odstąpienia od ustalenia odszkodowania za przejętą nieruchomość z tego względu, że Powiat P. nie planuje w chwili obecnej jakiekolwiek inwestycji jak poszerzenie czy modernizacja drogi.
Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. stała się przedmiotem skargi Powiatu P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono naruszenie art. 130 ugn poprzez przyjęcie zawyżonej wysokości odszkodowania. Strona skarżąca wywodzi, że jako nieruchomości porównawcze biegły przyjął działki niezabudowane sprzedawane na rzecz osób fizycznych. Dodatkowo w skardze wskazano na błędne określenie strony postępowania jako Starosta Powiatu P., gdy w rzeczywistości stroną postępowania jest Powiat P.
W skardze zawarty został wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie wniosku skarżącego i w związku z brakiem wniosku pozostałych stron postępowania o przeprowadzenie rozprawy.
Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzającą ją decyzja z dnia [...] listopada 2005 r. zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego S. S. nie ustala w sposób wymagany przez prawo materialne wartości nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania, a zatem celu w jakim ten operat został wykonany.
Zgodnie z treścią art. 130 ust. 2 ugn obowiązkiem organów administracji publicznej jest ustalenie wysokości odszkodowania po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, w której zostaje określona wartość nieruchomości. Oznacza to, że opinia rzeczoznawcy majątkowego jest podstawą do ustalenia przez właściwy organ administracji publicznej wysokości odszkodowania przysługującego podmiotowi, który utracił prawo własności nieruchomości na skutek wywłaszczenia.
Ustalenie wartości nieruchomości w ramach operatu szacunkowego przesądza zatem w istocie o wysokości odszkodowania. Dlatego też ustalenie odszkodowania przez organ na podstawie powołanej opinii doprowadziło do naruszenia prawa materialnego tj. ugn.
Stosownie bowiem do treści przepisu art. 130 ugn wysokość odszkodowania ustala się według stanu i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, ugn według stanu odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu.
Ponadto zgodnie z § 36 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i zasad określania wartości nieruchomości do ustalenia odszkodowania za działki gruntu, o których mowa w art. 98 ust. 1 i art. 105 ust. 4 ustawy, stan nieruchomości, z których wydzielono te działki, przyjmuje się na dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, a ceny przyjmuje się na dzień wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania.
Tymczasem podstawą określenia wysokości odszkodowania była opinia określająca wartości nieruchomości według stanu na dzień [...] października 2005 r. (pkt 7 na str. 4 operatu). Stan nieruchomości na ten dzień tj. [...] października 2005 r. nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia wysokości odszkodowania, skoro podział stał się ostateczny z dniem [...] marca 2002 r.
Tym samym poprzez wydanie decyzji w oparciu o powołaną opinię biegłego - rzeczoznawcy majątkowego doszło do naruszenia art. 130 ust. 1 ugn oraz § 36 ust. 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2001 r. mające wpływ na wysokość odszkodowania a tym samym na wynik postępowania i z tego powodu zaskarżona decyzja jak również poprzedzającą ją decyzja Prezydenta Miasta P. muszą być uchylone.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a w zw. z art. 119 pkt 2 oraz art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.