IV SA/Wa 2708/18

IV SA/Wa 2708/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wąsikowska
Aneta Dąbrowska /przewodniczący/
Grzegorz Rząsa /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6093 Spółki wodne i związki wałowe
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Sygn. powiązane
III OSK 1456/21 - Wyrok NSA z 2022-12-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1566
art. 462
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.), asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, Protokolant spec. Iwona Hoga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Gminnej Spółki Wodnej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały oddala skargę
Uzasadnienie
I. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO w [...]" lub "Kolegium") z [...] lipca 2018 r., znak: [...] (dalej: "zaskarżona decyzja"). Decyzją tą Kolegium, po rozpoznaniu odwołania Gminnej Spółki Wodnej w [...] (dalej: "GSW" lub "Spółka"), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "Starosta") z [...] lutego 2018 r. (znak: [...]) stwierdzającą nieważność Uchwały Nr [...] Walnego Zgromadzenia Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...]
z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie wyboru członków Zarządu GSW na lata 2017-2022 oraz Uchwały Nr [...] Walnego Zgromadzenia Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...]. z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie wyboru członków Komisji rewizyjnej Gminnej Spółki Wodnej w [...] na lata 2017-2022.
II. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o następujące ustalenia i oceny prawne.
II.1. W dniu [...] stycznia 2018 r. Zarząd Gminnej Spółki Wodnej w [...] przedłożył Staroście [...] wskazane wyżej Uchwały Nr [...] i Nr [...] podjęte na Walnym Zgromadzeniu Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...] w dniu [...] grudnia 2017 r.
W dniu [...] stycznia 2018 r. do Starosty wpłynęło pismo podpisane przez kilkanaście osób, w tym radnego G. P., w którym zarzucono podjęcie przedmiotowych uchwał
z naruszeniem statutu Spółki. Zarzucono w szczególności, że nie wybrano wymaganej przez statut liczby delegatów na Walne Zgromadzenie Delegatów. Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. Starosta [...] wszczął postępowanie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności ww. uchwał (w zw. z art. 462 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r., poz. 2268 z późn. zm.; dalej: "Prawo wodne"). W ramach prowadzonego postępowania Starosta pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. wystąpił o wyjaśnienia do Zarządu Gminnej Spółki Wodnej w [...]. Próba osobistego doręczenia ww. pisma nie powiodła się. Przebywająca pod adresem wskazanym przez Spółkę jako adres do korespondencji kobieta odmówiła przyjęcia korespondencji. Wobec czego pismo zostało wysłane listem priorytetowym za pośrednictwem Poczty Polskiej. Spółka Wodna odebrała ww. pismo dopiero
w dniu [...] stycznia 2018 roku, po dwukrotnym awizowaniu. Zarząd Spółki Wodnej nie udzielił żadnych wyjaśnień, w szczególności nie przedłożył aktualnej listy delegatów. Starosta [...] wystąpił także o informacje do sołtysów, przewodniczących zarządów osiedli, a także do będących członkami Spółki Wodnej zakładów. Zgodnie z § 8 statutu Spółki, członkami spółki są osoby fizyczne oraz podmioty (zakłady) wymienione w załączniku do Statutu. Wystąpienie do sołtysów i przewodniczących zarządów osiedli związane było z faktem, iż tablice publicznych ogłoszeń znajdują się w większości przypadków w pobliżu miejsc ich zamieszkania, ponadto wywieszają oni na nich informacje. Większość sołtysów, przewodniczących zarządów osiedli oraz zakładów udzieliła odpowiedzi. Jako materiał dowodowy uwzględniono także materiały zebrane w ramach postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2016 roku znak: [...] stwierdzającą nieważność uchwał podejmowanych na Walnym Zgromadzeniu Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...] w dniu [...] maja 2016 roku oraz decyzją z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] utrzymującą
w mocy ww. decyzję (WSA w Warszawie nieprawomocnym wyrokiem z 14 lipca 2017 r., IV SA/Wa 3292/16, oddalił skargę Spółki). W piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. Starosta poinformował Spółkę o możliwości zapoznania się z zebranymi materiałami oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Próba osobistego doręczenia ww. zawiadomienia nie powiodła się. Przebywająca pod adresem wskazanym przez Spółkę jako adres do korespondencji kobieta odmówiła przyjęcia korespondencji. Wobec czego pisma zostały wysłane za pośrednictwem Poczty Polskiej. Zarząd Spółki Wodnej nie odebrał ww. zawiadomienia pomimo, iż w dniu [...] stycznia 2018 r. w Placówce Pocztowej w [...] odebrał pismo z dnia [...] stycznia 2018 roku i otrzymał awizo dotyczące zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2018 roku. Starosta, uzasadniając wydanie decyzji z [...] lutego 2018 r. (znak: [...]) wskazała, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie (pism sołtysów, przewodniczących zarządów osiedli, zakładów oraz materiałów dotyczących poprzedniego Walnego Zgromadzenia Delegatów) wynika, że Walne Zgromadzenie Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...] w dniu [...] grudnia 2017 r. odbyło się z naruszeniem postanowień statutu GSW. Zgodnie z § 20 Statutu delegaci walnego zgromadzenia wybierani są spośród członków spółki na okres 5 lat na zebraniach przeprowadzanych w sołectwach i osiedlach objętych terenem działania spółki. Liczba delegatów nie może być mniejsza niż liczba sołectw i osiedli wchodzących
w skład spółki tj. nie mniej niż 25 osób. Zgodnie z tym przepisem każde sołectwo
i osiedle wchodzące w skład Spółki powinno wyłonić swojego delegata. Statut nie przewiduje sytuacji, w której delegatów będzie mniej niż 25. Biorąc pod uwagę treść § 20 statutu przyjęto, że delegaci wybrani w 2016 r., w odniesieniu do których brak było jednoznacznych materiałów świadczących o ich nieprawidłowym wyborze mieli prawo uczestniczenia w Walnym Zgromadzeniu Delegatów w 2017 roku. Z informacji Spółki Wodnej (z 2016 r.) wynika, że w 2016 roku nie przeprowadzono zebrania
w celu wyboru delegata na żadnym z pięciu osiedli, a także nie wybrano delegata
w sołectwie [...] i [...]. Z materiałów dotyczących poprzedniego Walnego Zgromadzenia Delegatów wynika ponadto, że w 2016 roku na delegatów w pięciu sołectwach, tj.: [...], [...], [...], [...] i [...]. wybrano osoby, które nie były członkami Spółki Wodnej co stanowiło naruszenie § 20 statutu. Stosownie do treści § 20 ust. 1 statutu delegaci winni być wybrani spośród członków Spółki Wodnej. Z powyższego wynika, że w 2017 roku powinny zostać dokonane wybory delegatów w pięciu osiedlach oraz 7 sołectwach. Na podstawie informacji uzyskanych od Przewodniczącej Zarządu Osiedla R. B., Przewodniczącego Osiedla [...] oraz Przewodniczącego Zarządu Osiedla [...] uznano, że w 2017 r. zebrania w celu wyboru delegatów nie odbyły się
w osiedlach. Jak wynika z pisma sołtysa sołectwa [...], sołtysa wsi [...] oraz sołtysa wsi [...] w zebrania takie nie odbyły się także w tych trzech sołectwach. Zebranie
w sołectwie [...] nie zakończyło się wyborem delegata. Jak wynika z pisma Sołtysa sołectwa wsi [...] zawiadomienie w sprawie wyboru delegatów w 2017 r. zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń przy ul. [...] w [...] na dzień przed zebraniem. Tak późne zawiadomienie skutkowało brakiem wyboru delegata. W Sołectwie [...] zebranie odbyło się [...] grudnia 2017 roku. Delegata nie wybrano z powodu małej frekwencji (pismo sołtysa wsi [...]). W sołectwie [...] zebranie odbyło się [...] grudnia 2017 r. i został wybrany delegat niebędący członkiem spółki wodnej co stanowi naruszenie § 20 statutu. Nie uzyskano informacji odnośnie zebrania w sołectwie [...]. Z powyższego wynika, że przed Walnym Zgromadzeniem Gminnej Spółki Wodnej w [...], które odbyło się w dniu [...] grudnia 2017 roku nie wybrano delegatów lub nieprawidłowo wybrano delegatów w 5 osiedlach oraz w co najmniej 6 sołectwach (jeśli zebranie takie nie odbyło się w sołectwie [...] to w 7 sołectwach). Starosta wskazał, że w procedurze wystąpiły ponadto inne uchybienia. Nie został zachowany termin określony w § 16 ust. 1 statutu, tj. na dwa tygodnie przed Walnym Zgromadzeniem Delegatów zakłady będące członkami Spółki Wodnej nie zostały powiadomione o terminie, miejscu i porządku. Większość zakładów otrzymała zawiadomienie [...] i [...] grudnia 2017 r., jeden zakład otrzymał [...] grudnia 2017 r. Nadto, ze zgromadzonych w sprawie materiałów wynika, że w osiedlach (informacja od Przewodniczących Zarządów: Osiedla [...], Osiedla [...], Osiedla [...]) nie były wywieszone obwieszczenia o terminie, miejscu i porządku obrad Walnego Zgromadzenia Delegatów co stanowi naruszenie § 16 Statutu. Starosta podniósł,
że istotne uchybienia, które miały lub mogły mieć wpływ na treść zaskarżonej uchwały powinny skutkować stwierdzeniem nieważności tych uchwał. W przedmiotowym przypadku uchybienia przepisom proceduralnym, w szczególności nieprzeprowadzenie zebrań w celu wyboru delegatów w pięciu osiedlach, brak wyboru delegatów w niektórych sołectwach lub nieprawidłowy wybór delegatów
w kilku sołectwach uznano za istotne, mogące mieć wpływ na podstawowe uchwały związaną z funkcjonowaniem Spółki Wodnej tj. uchwały o wyborze członków organów spółki na kolejną 5-letnią kadencję (Zarządu i Komisji rewizyjnej). Przyjęty tryb postępowania pozbawił bowiem część członków Spółki możliwości wskazania Delegata na Walne Zgromadzenie Delegatów. W Walnym Zgromadzeniu Delegatów [...] grudnia 2017 r. wzięło udział tylko 10 delegatów, co do których domniemuje się, że zostali prawidłowo wybrani (z sołectw: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]), tj. 40 % minimalnej liczby 25 delegatów. Starosta podkreślił, że stanowisko,
iż uchybienia te stanowiły poważne naruszenie zasad proceduralnych zwoływania Walnego Zgromadzenia Delegatów potwierdza wyrok z dnia 14 lipca 2017 r.
IV SA/Wa 3292/16 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalający skargę Spółki Wodnej na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję starosty z dnia [...] czerwca 2016 roku znak: [...] stwierdzającą nieważność uchwał podjętych na Walnym Zgromadzeniu Delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...], które odbyło się w dniu [...] maja 2016 roku. Skarga została oddalona, gdyż WSA uznał, że niewyłonienie statutowej liczby 25 Delegatów Walnego Zgromadzenia (w szczególności niezwołanie zebrań w żadnym z pięciu osiedli, co pozbawiło członków spółki zamieszkujących na terenie tych osiedli możliwości wpływu na treść podejmowanych uchwał oraz prawa zgłaszania wniosków i uwag), wyłonienie pięciu Delegatów spośród osób niebędących członkami spółki, niedochowanie terminu zawiadamiania Delegatów o Walnym Zgromadzeniu, częściowe niedochowanie obowiązku pisemnego zawiadomienia zakładów będących członkami spółki o zwołaniu Walnego Zgromadzenia Delegatów stanowiły poważne naruszenie zasad proceduralnych, a tym samym podstawę do stwierdzenia nieważności uchwał.
II.2. Odwołanie od decyzji Starosty wniosła Spółka.
II.3. Kolegium wydając zaskarżoną decyzję (w komparycji określoną "postanowieniem") przypominało, że zgodnie z § 20 statutu liczba delegatów nie może być mniejsza niż liczba sołectw i osiedli wchodzących w skład spółki, tj. nie mniej niż 25 osób. Zgodnie z tym przepisem, każde sołectwo i osiedle wchodzące w skład Spółki Wodnej powinno wyłonić swojego delegata. Statut nie przewiduje sytuacji, w której delegatów będzie mniej niż 25. Kolegium podzieliło ustalenia faktyczne Starosty, w szczególności dotyczące nieprzeprowadzenia zebrań w celu wyboru delegata na żadnym z pięciu osiedli, a także nie wybrano delegata w sołectwie [...] [...] i [...]. Z materiałów dotyczących poprzedniego Walnego Zgromadzenia Delegatów wynika ponadto, że w 2016 roku na delegatów w pięciu sołectwach, tj.: [...], [...], [...], [...] i [...] wybrano osoby, które nie były członkami Spółki Wodnej co stanowiło naruszenie § 20 statutu. Stosownie do treści § 20 ust. 1 statutu delegaci winni być wybrani spośród członków Spółki Wodnej. Z powyższego wynika, że w 2017 r. powinny zostać dokonane wybory delegatów w pięciu osiedlach oraz
7 sołectwach. Kolegium podzieliło również pozostałe zarzuty Starosty co do pozostałych uchybień w procedurze, w tym te dotyczące braku zawiadomień lub zbyt późnego zawiadomienia członków Spółki o Walnym Zgromadzeniu Delegatów. Przyjęty tryb postępowania pozbawił bowiem część członków Spółki możliwości wskazania Delegata na Walne Zgromadzenie Delegatów. Kolegium odwołało się również do uzasadnienia powołanego wyżej wyroku WSA w Warszawie z 14 lipca 2017 r. (IV SA/Wa 3292/16) oddalającego skargę Spółki na decyzję Starosty [...]
z dnia [...] października 2016 r. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego braku konieczności przeprowadzenia wyboru delegatów z terenów osiedli [...], [...], Osiedla [...], oraz sołectw [...], [...] oraz [...] jako terenów niezmeliorowanych, SKO
w [...] wskazało, że jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego przez tereny Osiedli przebiegają rowy melioracyjne (np. 026, 022/1). Zgodnie z § 3 Statutu Spółka działa na terenie Miasta i Gminy [...]. Wobec czego Spółka jest zobowiązana do utrzymywania rowów nie tylko na terenach wiejskich, ale także Miasta [...]. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że Spółka nie miała możliwości odniesienia się do zebranego materiału, Kolegium wskazało, że dokonana próba osobistego doręczenia zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się nie powiodła się, bowiem odmówiono odbioru przesyłki. Przesyłka pocztowa zawierająca informację
o możliwości wypowiedzenia się została odebrana dopiero w ostatnim dniu.
III.1. Z zaskarżoną decyzją nie zgodziła się Spółka, wnosząc skargę do tutejszego Sądu. W skardze sporządzonej przez radcę prawnego zarzucono:
1) naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy tj.:
a. naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie postanowienia w sytuacji gdy odwołanie powinno być rozstrzygnięte na podstawie decyzji,
b. naruszenie art.124 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 125 § 3 k.p.a. poprzez błędne sformułowanie treści aktu administracji, błędne pouczenie, oraz wskazanie nieprawidłowej podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia,
c. naruszenie art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę dowodów
i brak wszechstronnej analizy stanu faktycznego w sprawie poprzez uznanie,
że materiał dowodowy zgromadzony w aktach postępowania był wystarczającą podstawą do stwierdzenia nieważności uchwał Gminnej Spółki Wodnej w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r.;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 462 ust. 1 i ust. 4 Prawa Wodnego i stwierdzenie nieważności uchwał walnego zgromadzenia delegatów Gminnej Spółki Wodnej w [...] pomimo sytuacji gdy w rzeczywistości nie stwierdzono uchybień w zakresie treści podjętych uchwał, a Starosta nie ma kompetencji do stwierdzenia nieważności uchwał organów spółki wodnej o charakterze korporacyjnym.
III.2. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
III.3. Na rozprawie [...] lutego 2019 r. Sąd dopuścił z urzędu dowód w postaci wydruku z portalu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej na okoliczność zachowania przez Starostę terminu, o którym mowa w art. 462 ust. 4 Prawa Wodnego.
IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
IV.1. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).
IV.2. Bezzasadne są zarzuty wydania przez Kolegium postanowienia zamiast decyzji. Istotnie, zaskarżona decyzja została określona w jej komparycji jako "postanowienie". Całościowa analiza zaskarżonego aktu, w tym jego osnowy, powołanej podstawy prawnej, uzasadnienia oraz pouczenia, nie pozostawiają jednak wątpliwości co do tego, że "postanowienie" Kolegium z dnia [...] lipca 2018 r. jest w sensie prawnym decyzją w rozumieniu art. 104 w zw. z art. 107 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 i art. 138
§ 1 w zw. z art. 140 k.p.a. Konstatacja ta jest zgodna z powszechnie przyjętą zasadą prawa falsa demonstratio non nocet. Zasada ta w odniesieniu do orzeczeń ma m. in. takie znaczenie, że nie nazwa, lecz treść merytoryczna pisma organu decyduje, czy
i z jakiego rodzaju aktem administracyjnym mamy do czynienia w konkretnej sprawie (por. np. wyrok NSA z 18 stycznia 2018 r., II OSK 826/16, CBOSA).
IV.3. Bezzasadne są również zarzuty skargi oparte na założeniu, że kompetencja Starosty do stwierdzenia nieważności uchwały organów spółki wodnej sprzecznej z prawem lub statutem (art. 462 ust. 3 i 4 Prawa Wodnego) nie dotyczy tzw. uchwał korporacyjnych, czyli dotyczących wyboru członków organów tej spółki. Po pierwsze, powołane przepisy Prawa Wodnego, mające w sprawie zastosowanie zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej (art. 6 k.p.a.), nie przewidują takiego ograniczenia (lege non distinguente). Po drugie, nie istnieją żadne istotne względy natury systemowej lub celowościowej, które nakazywałyby odstąpić od wykładni językowej powołanych przepisów Prawa Wodnego i przyjąć zawężającą wykładnię kompetencji Starosty. Wręcz przeciwnie, postulowane przez skarżąca wyłączenie kontroli legalności uchwał spółek wodnych dotyczących wyboru piastunów organów tych spółek prowadziłoby do istotnego osłabienia nadzoru Starosty wykonywanego nad spółkami wodnymi (art. 462 ust. 1 Prawa Wodnego). Trzeba mieć na uwadze, że w przypadku jednostek organizacyjnych jedną z kluczowych kwestii z punktu widzenia ich funkcjonowania jest wybór składu osobowego organów. Osoby wchodzące w skład tych organów kierują bowiem sprawami spółki i reprezentują ją na zewnątrz, w tym składają w imieniu tej spółki oświadczenia woli (zob. § 21 ust. 1 statutu Spółki). Obserwacja praktyki na gruncie kapitałowych spółek handlowych wskazuje, że spory dotyczące legalności wyboru lub odwołania członków organów tych spółek nie należą do rzadkości (zob. np. liczne orzeczenia wydane na gruncie art. 201 § 4 k.s.h.). Wyłączenie tak istotnej sfery działalności spółki wodnej spod nadzoru Starosty wymagałoby jednoznacznego rozstrzygnięcia ze strony ustawodawcy. Należy dodać, że stwierdzenie nieważności uchwał przez Starostę jest skutkiem uznania, że są one sprzeczne z prawem lub statutem. Konstrukcja ta przypomina instytucję nadzoru wojewody nad uchwałami jednostek samorządu terytorialnego (zob. np. art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – Dz. U. z 2018 r., poz. 994, a nie instytucję stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej (art. 156 k.p.a.). Dla stwierdzenia nieważności uchwały organów spółki wodnej nie jest w szczególności konieczne ustalenie, że doszło do rażącego naruszenia prawa.
IV.4. Następnie należy stwierdzić, że Starosta wykonując nadzór na działalnością spółki wodnej w trybie art. 462 ust. 4 Prawa Wodnego (podobnie wnosząc skargę na podstawie art. 462 ust. 8 Prawa Wodnego), w aspekcie dochowania wymogów proceduralnych w związku z podjęciem uchwały, co do zasady opiera się na dowodach przedłożonych przez nadzorowaną spółkę wodną. To bowiem spółka,
a nie Starosta, jest odpowiedzialna za dopełnienie obowiązków związanych z wyborem delegatów na walne zgromadzenie oraz zawiadomieniem członków spółki o miejscu i terminie obrad tego organu. W realiach niniejszej sprawy zasadę tę potwierdza m. in. § 21 pkt 3 i 8 statutu Spółki. To zarząd, jako podmiot kierujący sprawami Spółki, winien być w posiadaniu dokumentów potwierdzających wybór wymaganej liczby delegatów oraz potwierdzających prawidłowość zwołania walnego zgromadzenia delegatów. Trafnie zwróciły uwagę orzekające w sprawie ograny, że
w świetle § 20 ust. 2 statutu, liczba delegatów nie może być mniejsza niż liczba sołectw i osiedli wchodzących w skład Spółki, tj. nie mniej niż 25 osób. Stosownie do §11 i § 20 statutu, delegaci winni być wybrani spośród członków spółki wodnej. Tymczasem Spółka nie przedłożyła dowodów na wybór takiej liczby delegatów. Z ustaleń organów, nie podważonych skutecznie przez Spółkę, wynika, że nie dokonano wyborów delegatów w pięciu osiedlach oraz 7 sołectwach. Raz jeszcze należy przy tym podkreślić, że to na Spółce spoczywał ciężar dowodu w wykazaniu, że określona przez statut minimalna liczba delegatów została wybrana. Tymczasem Spółka nie przedłożyła protokołów z zebrań, na których wybrano delegatów, podobnie jak nie przedłożyła protokołów, które potwierdzałaby, że pomimo prawidłowego zawiadomienia nie doszło do wyboru delegata. Nawet w odniesieniu do owych 10 delegatów, co do których Starosta przyjął prawidłowość wyboru, można mówić co najwyżej o uprawdopodobnieniu prawidłowości wyboru (stąd Starosta wspomina o "domniemanym" wyborze). Już ta okoliczność, tj. brak wykazania przez Spółkę, że doszło do wyboru minimalnej liczby delegatów, była wystarczająca do stwierdzenia nieważności przedmiotowych uchwał jako podjętych z naruszeniem
§ 20 ust. 2 statutu. Rzeczony wymóg wyboru minimalnej liczby delegatów jest szczególnie istotny, jeżeli zważy się, że zasadą jest, że uchwały walnego zgromadzenia delegatów zapadają zwykłą większością głosów bez względu na liczbę obecnych delegatów (§ 17 ust. 1 statutu). Wybór minimalnej liczby delegatów oraz ich zawiadomienie o terminie walnego zgromadzenia (§ 16 ust. 1 statutu) są zatem ważną gwarancją zapewnienia prawa głosu wszystkim członkom spółki wodnej. Sąd dostrzega oczywiście, podnoszone w skardze, problemy praktyczne związane z ewentualnym brakiem zainteresowania niektórych członków Spółki wyborem delegatów. Kolejną, niezależną przyczyną stwierdzenia nieważności wskazanych na wstępie uchwał, były nieprawidłowości w zawiadomieniu o walnym zgromadzeniu delegatów. Znów należy przypomnieć, że to Spółka winna w postępowaniu nadzorczym wykazać, że dochowany został termin zawiadomienia o walnym zgromadzeniu, o czym stanowi § 16 ust. 1 statutu. Zgodnie z tym postanowieniem statutu, walne zgromadzenie delegatów zwołuje się w drodze obwieszczenia wywieszonego na dwa tygodnie wcześniej w siedzibie zarządu spółki i w miejscach dokonywania publicznych ogłoszeń, z tym że delegatom i zakładom będącym członkami spółki doręcza się ponadto w tym terminie pisemne zawiadomienie
o zwołaniu walnego zgromadzenia delegatów. W obwieszczeniu i zawiadomieniu należy podać termin, miejsce i porządek obrad walnego zgromadzenia delegatów.
W aktach sprawy brak jest dowodów na wykonanie przez Spółkę obowiązków,
o których mowa w § 16 ust. 1 statutu. Dowody takie nie zostały w szczególności przedłożone przez Spółkę w trakcie postępowania administracyjnego. Obowiązek prawidłowego zawiadomienia o terminie i miejscu walnego zgromadzenia ma charakter gwarancyjny, szczególnie istotny w aspekcie zasady, że do pojęcia uchwał nie jest wymagane quorum (§ 17 ust. 1 statutu). Odnosząc się do podnoszonej
w skardze kwestii rzeczywistej liczby sołectw i osiedli, to skarżąca w istocie usiłuje podważać treść § 20 ust. 2 statutu, w świetle którego liczba sołectw i osiedli wchodzących w skład spółki wynosi 25. Podobnie Spółka nie może kwestionować, że obszar jej działania obejmuje również teren miasta O. M. (zob. § 3 statutu oraz załącznik do statutu Spółki nadesłany przez Starostę – k 74). Jeżeli chodzi o dane dotyczące członków spółki, to w ich posiadaniu winna być przede wszystkim Spółką. W kwestii tej Spółka winna współpracować ze Starostą, który dysponuje m. in. danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków. Spółka nie wykazała, że Starosta czynił Spółce przeszkody w pozyskaniu takich danych. Bezzasadne jest również powoływanie się przez Spółkę na § 9 ust. 2 statutu. Zgodnie z tym postanowieniem, każdy członek Spółki jest uprawniony do wybierania i bycia wybieranym do zarządu i komisji rewizyjnej. Postanowienia te nie uchylają, mających charakter gwarancyjny, postanowień statutu dotyczących minimalnej liczby delegatów (§ 20 ust. 2) oraz minimalnych wymogów co do indywidulanego zawiadomienia delegatów i zakładów oraz dokonania obwieszczeń w sołectwach
i osiedlach. Reasumując, w związku z podjęciem uchwał w dniu [...] grudnia 2017 r. Spółka dopuściła się rodzajowo podobnych istotnych uchybień proceduralnych, które zostały stwierdzone w powołanym wyżej nieprawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 14 lipca 2017 r., (IV SA/Wa 3292/16). Z kolei sformułowane w końcowej części skargi zarzuty dotyczą w istocie potencjalnej dysfunkcjonalności niektórych przyjętych w statucie rozwiązań, a nie odnoszą się do oceny legalności kontrolowanej przez Sąd decyzji nadzorczej Starosty. Kwestie te mogą być natomiast istotnym argumentem na rzecz pojęcia przez Spółkę prac nad zmianą statutu.
IV.5. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.