Orzeczenie · 2015-11-30

IV SA/Wa 2593/15

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2015-11-30
NSAAdministracyjneWysokawsa
uchodźcastatus uchodźcyochrona uzupełniającawstrzymanie wykonaniadecyzja administracyjnaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiobowiązek powrotuwydaleniesąd administracyjnycudzoziemiec

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał wniosek H.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców odmawiającej nadania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej. Skarżący argumentował, że wykonanie decyzji spowodowałoby trudne do przezwyciężenia skutki, w tym niemożność uczestniczenia w postępowaniu sądowym i groźbę tortur po powrocie do kraju pochodzenia. Sąd, powołując się na art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że ciężar wykazania przesłanek wstrzymania spoczywa na skarżącym. Sąd wyjaśnił, że decyzja odmawiająca statusu uchodźcy sama w sobie nie nakłada bezpośredniego obowiązku powrotu ani nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek opuszczenia terytorium RP w terminie 30 dni ma charakter dobrowolny, a dopiero wydanie odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu podlega przymusowemu wykonaniu i może być wstrzymane. Sąd przywołał liczne orzecznictwo NSA potwierdzające tę linię interpretacyjną. Ponadto, sąd uznał, że ewentualna nieobecność skarżącego w postępowaniu nie ograniczy jego dostępu do sądu, a prawo do sądu może być skutecznie realizowane nawet po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega wstrzymaniu na mocy art. 331 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. W związku z brakiem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA, sąd oddalił wniosek.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 61 § 3 PPSA w kontekście wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiających statusu uchodźcy, rozróżnienie między obowiązkiem opuszczenia kraju a decyzją o zobowiązaniu do powrotu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej cudzoziemców ubiegających się o status uchodźcy i wnioskujących o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy decyzja odmawiająca nadania statusu uchodźcy może być podstawą do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, jeśli nie nakłada ona bezpośredniego obowiązku powrotu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja odmawiająca nadania statusu uchodźcy sama w sobie nie nakłada bezpośredniego obowiązku powrotu ani nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Stanowi ona jedynie podstawę do wydania w przyszłości decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega wstrzymaniu.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że decyzja odmawiająca statusu uchodźcy ma charakter dobrowolny w zakresie obowiązku opuszczenia kraju, a dopiero decyzja o zobowiązaniu do powrotu podlega przymusowemu wykonaniu i może być wstrzymana. Brak bezpośredniego skutku w postaci wydalenia uniemożliwia wstrzymanie wykonania decyzji odmownej.

Czy nieobecność skarżącego w postępowaniu sądowym administracyjnym może stanowić przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej statusu uchodźcy?

Odpowiedź sądu

Nie, nie można uznać, że ewentualna nieobecność skarżącego w postępowaniu ograniczy jego dostęp do sądu, zwłaszcza że postępowanie to koncentruje się na kwestiach prawnych, a nie ustalaniu faktów.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że prawo do sądu może być skutecznie realizowane nawet po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega wstrzymaniu. Instytucja ochrony tymczasowej ma chronić przed szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami, a obowiązek opuszczenia kraju wynikający z decyzji odmownej nie spełnia tych kryteriów.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Inne
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy.

Przepisy (7)

Główne

PPSA art. 61 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym.

Pomocnicze

u.o.c. art. 299 § 6 pkt 2

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie nadania mu statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej stała się ostateczna.

u.o.c. art. 302 § 1 pkt 16

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Niewykonanie obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej we wskazanym terminie jest podstawą do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.

u.o.c. art. 329

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Decyzja o zobowiązaniu do powrotu podlega przymusowemu wykonaniu.

u.o.c. art. 331 § 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

W przypadku złożenia skargi na decyzję o zobowiązaniu do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez WSA postanowienia w sprawie tego wniosku.

u.o.u. art. 48 § 2

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Integralną część decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy stanowiło orzeczenie o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w brzmieniu przed zmianami).

u.o.u. art. 48 § 4 pkt 1

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Cudzoziemiec był obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o odmowie nadania statusu uchodźcy, w przypadku gdy decyzja zawierała orzeczenie o wydaleniu (w brzmieniu przed zmianami).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja odmawiająca statusu uchodźcy nie nakłada bezpośredniego obowiązku powrotu ani nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. • Obowiązek opuszczenia kraju wynikający z decyzji odmownej ma charakter dobrowolny, a dopiero decyzja o zobowiązaniu do powrotu podlega przymusowemu wykonaniu i może być wstrzymana. • Nieobecność skarżącego w postępowaniu sądowym nie ogranicza jego dostępu do sądu. • Prawo do sądu może być skutecznie realizowane nawet po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega wstrzymaniu na mocy art. 331 ust. 1 u.o.c.

Odrzucone argumenty

Wykonanie decyzji odmawiającej statusu uchodźcy spowoduje trudne do przezwyciężenia skutki, w tym pozbawienie możliwości uczestniczenia w postępowaniu sądowym. • Groźba tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania po powrocie do kraju pochodzenia. • Ochrona prawna mogłaby być iluzoryczna, jeśli skarżący nie będzie mógł uczestniczyć w postępowaniu.

Godne uwagi sformułowania

Decyzją tą nie orzeczono zatem o zobowiązaniu skarżącego do powrotu do kraju pochodzenia. • Skutek tej decyzji polegający na nałożeniu na cudzoziemca obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni jest analogiczny do skutków ostatecznych decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy wydawanych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. • W aktualnym stanie prawnym niewykonanie obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej we wskazanym terminie nie stanowi bezpośredniej przesłanki do przymusowego wydalenia, lecz jest podstawą do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu. • Dopiero ta decyzja nakłada na stronę obowiązek i podlega egzekucji, a więc może być wstrzymane jej wykonanie. • Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnia też ocena, która niedoprowadzenie do opuszczenia przez skarżącego terytorium Polski w drodze skorzystania z ochrony tymczasowej łączy z uznaniem, że standardy rzetelnej procedury i prawo do sądu wymagają osobistego uczestnictwa skarżącego jako strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. • W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Skład orzekający

Agnieszka Wójcik

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61 § 3 PPSA w kontekście wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiających statusu uchodźcy, rozróżnienie między obowiązkiem opuszczenia kraju a decyzją o zobowiązaniu do powrotu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej cudzoziemców ubiegających się o status uchodźcy i wnioskujących o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii prawnej związanej z prawami cudzoziemców i procedurą administracyjną, choć rozstrzygnięcie opiera się na utrwalonej linii orzeczniczej.

Czy decyzja o odmowie statusu uchodźcy może być wstrzymana? Sąd wyjaśnia kluczowe różnice.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst