IV SA/Wa 2506/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na uchwałę o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uznając, że spółka jako najemca nie posiada legitymacji do jej wniesienia.
Spółka z o.o. Sp. k. zaskarżyła uchwałę Rady Miasta dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, twierdząc, że ogranicza ona jej działalność gospodarczą w zakresie ekspozycji reklam. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że spółka jako najemca nieruchomości nie posiada legitymacji procesowej do zaskarżenia planu miejscowego, ponieważ jej interes prawny nie został naruszony w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Legitymację taką posiadają jedynie właściciele nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki "B." Sp. z o.o. Sp. k. na uchwałę Rady Miasta dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca spółka podnosiła, że uchwała narusza jej interes prawny poprzez ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie ekspozycji reklam, które są umiejscowione na wynajmowanej przez nią działce. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. Uzasadnienie opierało się na braku legitymacji procesowej skarżącej. Sąd wyjaśnił, że prawo do zaskarżenia uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przysługuje jedynie podmiotom, których indywidualny, chroniony prawem interes został naruszony. W przypadku planów miejscowych, legitymację taką posiadają przede wszystkim właściciele nieruchomości objętych planem. Spółka, będąc jedynie najemcą, nie wykazała naruszenia swojego ustawowo chronionego interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny. Sąd podkreślił, że przepisy prawa nie chronią przedsiębiorcy wynajmującego nieruchomość przed ustaleniami planu miejscowego w sposób, który uniemożliwiałby realizację jego zamierzeń biznesowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, najemca nie posiada legitymacji procesowej do zaskarżenia uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli jego interes prawny nie został naruszony w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Uzasadnienie
Legitymację do zaskarżenia planu miejscowego posiadają podmioty, których indywidualny, chroniony prawem interes został naruszony. W przypadku planów miejscowych, są to przede wszystkim właściciele nieruchomości. Najemca może mieć jedynie interes faktyczny, a nie prawny, chyba że wykaże konkretne naruszenie jego ustawowo chronionych praw.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 232 § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Przepis ten reguluje prawo do wniesienia skargi tylko wtedy, gdy ustawowo chroniony interes danej osoby zostaje naruszony podjętym przez organ gminy aktem z zakresu administracji publicznej. Prawo do wywiedzenia skargi przysługuje tym podmiotom, które wykażą się konkretnym, indywidualnym interesem prawnym, wynikającym z określonej normy prawa materialnego i wskażą okoliczności świadczące o tym, że interes ten został naruszony kwestionowanym aktem.
Pomocnicze
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym art. 6
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca spółka jako najemca nie posiada legitymacji procesowej do zaskarżenia uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Odrzucone argumenty
Uchwała Rady Miasta narusza interes prawny skarżącej spółki w związku z ograniczeniem wykonywania działalności gospodarczej.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. legitymację do zaskarżenia planu miejscowego posiadają właściciele nieruchomości położonych na terenie objętej planem. nie posiada legitymacji do zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. nie będzie to interes prawem chroniony, lecz interes faktyczny. żaden przepis rangi ustawowej nie chroni przedsiębiorcy wynajmującego nieruchomość przed ustaleniami planu miejscowego bądź jego zmianą w taki sposób, że zamierzenia w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą być kontynuowane lub w przyszłości realizowane.
Skład orzekający
Paweł Dańczak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów posiadających legitymację procesową do zaskarżania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w szczególności rozróżnienie między interesem prawnym a faktycznym najemcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji najemcy i jego braku legitymacji do zaskarżenia planu miejscowego. Interpretacja art. 101 ust. 1 u.s.g. w kontekście planów miejscowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i nieruchomościami ze względu na precyzyjne określenie legitymacji procesowej w kontekście planów miejscowych.
“Czy najemca może zaskarżyć plan zagospodarowania przestrzennego? Sąd administracyjny wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 300 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 2506/19 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2019-11-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2019-10-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Paweł Dańczak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane II OSK 747/20 - Postanowienie NSA z 2020-05-26 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2018 poz 1302 art. 58 § 1 pkt 5a, art. 232 § 1pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. Sp. k. z siedziba w [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz "B." Sp. z o.o. Sp. k. z siedziba w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem wpisu sądowego. Uzasadnienie "B." Sp. z o.o. Sp. k. z siedziba w [...] przedmiotem zaskarżenia uczyniła uchwałę Rady Miasta [...] z [...] lipca 2018 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., jest m.in. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej "u.s.g."), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym prawo do wywiedzenia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. przysługuje tym podmiotom, które wykażą się konkretnym, indywidualnym interesem prawnym, wynikającym z określonej normy prawa materialnego i wskażą okoliczności świadczące o tym, że interes ten został naruszony kwestionowanym aktem. Istotą planu miejscowego wraz z innymi przepisami jest kształtowanie sposobu wykonywania prawa własności nieruchomości (por. art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Przepisy te stanowią źródło interesu prawnego tych podmiotów w zaskarżeniu uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do sądu administracyjnego. Innymi słowy, legitymację do zaskarżenia planu miejscowego posiadają właściciele nieruchomości położonych na terenie objętym planem. Skarżąca Spółka wywodzi legitymację procesową z faktu, że uchwała Rady Miasta [...] z [...] lipca 2018 r. nr [...] narusza jej interes prawny, w związku z ograniczeniem wykonywania działalności gospodarczej w zakresie ekspozycji reklam na wolnostojącym nośniku, które na mocy umowy najmu usadowiony jest na działce objętej planem. Skoro zaś skarżąca Spółka jest jedynie najemną części nieruchomości objętej ustaleniami kwestionowanej uchwały, to nie posiada legitymacji do zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia planu miejscowego mogą mieć bowiem jedynie pośredni wpływ na sytuację prawną podmiotów, którym przysługuje prawo obligacyjne do nieruchomości przez takie ograniczenie sposobu korzystania przez właściciela z jego prawa własności do nieruchomości, że niemożliwe lub utrudnione stanie się wywiązanie przez niego z umowy cywilnoprawnej uprawniającej inny podmiot do korzystania z nieruchomości lub pobierania z niej pożytków. Podmioty te mogą mieć więc interes w kwestionowaniu ustaleń planu, lecz nie będzie to interes prawem chroniony, lecz interes faktyczny. Art. 101 ust. 1 u.s.g. nie zawiera instytucji skargi powszechnej, przysługującej każdemu mieszkańcowi danej gminy. Przepis ten reguluje prawo do wniesienia skargi tylko wtedy, gdy ustawowo chroniony interes danej osoby zostaje naruszony podjętym przez organ gminy aktem z zakresu administracji publicznej. Natomiast okoliczność, że treść planu miejscowego ogranicza możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej przez najemcę, nie stanowi o naruszeniu jego ustawowo chronionego interesu prawnego. Co więcej, żaden przepis rangi ustawowej nie chroni przedsiębiorcy wynajmującego nieruchomość przed ustaleniami planu miejscowego bądź jego zmianą w taki sposób, że zamierzenia w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą być kontynuowane lub w przyszłości realizowane. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI