IV SA/Wa 2429/06
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.N. na decyzję SKO odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza, uznając skarżącą za niebędącą stroną postępowania.
Skarżąca M.N. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej Spółce pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów, argumentując uciążliwość dla jej nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wszczęcia postępowania, uznając skarżącą za niebędącą stroną. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 185 Prawa ochrony środowiska, skarżąca nie jest stroną postępowania, gdyż nie utworzono obszaru ograniczonego użytkowania.
Sprawa dotyczyła skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z 2004 r. udzielającej Spółce Zakład Produkcyjno-Handlowy s.c. pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów. Skarżąca twierdziła, że pozwolenie to rażąco narusza jej interes prawny ze względu na uciążliwość dla jej nieruchomości mieszkalnych, a także że instalacja i budynki zakładu stanowią samowolę budowlaną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wszczęcia postępowania nieważnościowego, argumentując, że skarżąca nie jest stroną postępowania zgodnie z art. 185 Prawa ochrony środowiska, który w brzmieniu obowiązującym od 28 lipca 2005 r. określa strony jako prowadzącego instalację oraz władającego powierzchnią ziemi w obszarze ograniczonego użytkowania, jeśli taki został utworzony. W tej sprawie obszar taki nie został utworzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając stanowisko SKO za zasadne. Sąd podkreślił, że art. 28 Kpa nie może mieć pierwszeństwa przed przepisem materialnym, jakim jest art. 185 Prawa ochrony środowiska. Sąd stwierdził, że skarżąca nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, ponieważ nie został utworzony obszar ograniczonego użytkowania. Sąd dodał, że interes prawny w postępowaniu nieważnościowym musi być oceniany na nowo, z uwzględnieniem aktualnych przepisów. Sąd odrzucił również argumentację skarżącej opartą na art. 10 Prawa ochrony środowiska, wskazując, że przepis ten odsyła do przypadków określonych w ustawie, które nie obejmują pozwoleń na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba fizyczna nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza, jeśli nie została utworzona obszar ograniczonego użytkowania, zgodnie z art. 185 Prawa ochrony środowiska.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 185 Prawa ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym od 28 lipca 2005 r., precyzyjnie określa krąg stron postępowania o wydanie pozwolenia. Stronami są prowadzący instalację oraz władający powierzchnią ziemi w obszarze ograniczonego użytkowania, jeśli taki został utworzony. Ponieważ w tej sprawie obszar taki nie został utworzony, skarżąca nie może być uznana za stronę, a tym samym nie może skutecznie żądać wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (19)
Główne
u.p.o.ś. art. 183 § ust. 1
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 184
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 188
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 220 § ust. 1
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 224
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 378 § ust. 1
Ustawa Prawo ochrony środowiska
u.p.o.ś. art. 185
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Określa krąg stron postępowania o wydanie pozwolenia na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii. W pierwotnym brzmieniu wymagał podania do publicznej wiadomości informacji o wszczęciu postępowania, jeśli istniało prawdopodobieństwo istnienia innych stron. Po zmianie od 28.07.2005 r. strony to prowadzący instalację oraz władający powierzchnią ziemi w obszarze ograniczonego użytkowania, jeśli taki został utworzony.
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 17 § pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.o.ś. art. 10
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Stanowi o prawie do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska, ale tylko w przypadkach określonych w ustawie, które nie obejmują pozwoleń na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.
k.p.a. art. 157 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 49
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Środowiska art. 2 § ust. 1
z 6 czerwca 2002 r., w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji
Rozporządzenie Ministra Środowiska art. 2 § ust. 1
z 5 grudnia 2002r, w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca nie jest stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, ponieważ nie został utworzony obszar ograniczonego użytkowania, zgodnie z art. 185 Prawa ochrony środowiska. Art. 28 Kpa nie może mieć pierwszeństwa przed szczegółowym przepisem materialnym określającym krąg stron. Art. 10 Prawa ochrony środowiska nie przyznaje prawa do uczestniczenia w postępowaniu o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza osobie wykazującej jedynie interes faktyczny.
Odrzucone argumenty
Skarżąca posiada przymiot strony postępowania zgodnie z art. 28 Kpa, ponieważ działalność instalacji powoduje uciążliwość dla jej nieruchomości. Instalacja i budynki zakładu stanowią samowolę budowlaną, a wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów. Skarżąca ma prawo żądania stwierdzenia nieważności decyzji, która narusza jej interes prawny i przepisy prawa.
Godne uwagi sformułowania
nie można jej odmówić przymiotu strony, który posiada zgodnie z art. 28 Kpa., a który również gwarantują jej przepisy ustawy o ochronie środowiska, wskazujące, iż każdy ma prawo do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska. Wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą, w niniejszej sprawie art., 28 Kpa. nie może wieść prymatu nad przepisem materialnym jakim jest art. 185 Prawa ochrony środowiska. Interes prawny w postępowaniu nieważnościowym musi być bowiem oceniany ponowienie w stosunku do ewentualnych ustaleń w postępowaniu zwykłym, z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących regulacji normatywnych, z których wywodzić można ewentualnie interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa.
Skład orzekający
Łukasz Krzycki
przewodniczący
Marta Laskowska
członek
Agnieszka Wójcik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron postępowania o wydanie pozwolenia na wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza oraz interpretacja art. 185 Prawa ochrony środowiska w kontekście braku obszaru ograniczonego użytkowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z brzmieniem art. 185 Prawa ochrony środowiska w określonym czasie i brakiem utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową kwestię ustalania kręgu stron w postępowaniach administracyjnych dotyczących ochrony środowiska, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i ochrony środowiska.
“Kto jest stroną w sprawach o pozwolenia środowiskowe? Sąd wyjaśnia kluczowe kryteria.”
Sektor
ochrona środowiska
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
IV SA/Wa 2429/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-03-07 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2006-12-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wójcik. /sprawozdawca/ Łukasz Krzycki /przewodniczący/ Marta Laskowska Symbol z opisem 6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii Sygn. powiązane II OSK 898/07 - Wyrok NSA z 2008-07-24 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 roku sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenie na wprowadzenie do powietrza gazów i płynów - oddala skargę - Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działające na podstawie art. 127§ 2 w związku z art. 17 pkt 1 kpa. po zapoznaniu się z wnioskiem M. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium [...] z dnia [...] maja 2006 r. wydanej w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2004r., wydanej przez Starostę G. w przedmiocie udzielenia Spółce Zakład Produkcyjno-Handlowy s.c. - [...] z siedzibą w K. pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów z istniejącej instalacji, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w całości ww. decyzję SKO w W. z dnia [...] maja 2006 r. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy wskazując, iż w dniu 19 stycznia 2006r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynął wniosek M. N. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Starosty G. nr [...] z [...] listopada 2004r, którą na wniosek Zakładu Produkcyjno-Handlowego s.c. - [...] z siedzibą w K., udzielono Spółce na okres do 28 listopada 2014r. pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów z istniejącej instalacji, ustalono dopuszczalne do wprowadzania do powietrza ilości zanieczyszczeń gazowych oraz parametry emitorów technologicznych usytuowanych w zakładzie jak również roczną ilość substancji zanieczyszczających wprowadzanych do powietrza i zobowiązano ww. do wykonania wyszczególnionych w decyzji obowiązków. Decyzję niniejszą wydano między innymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 póz. 627 ze zm.), § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska z 6 czerwca 2002 r., w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz.U. nr 87 póz. 796), § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z 5 grudnia 2002r, w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. nr 1 poz. 12) Po przeanalizowaniu całokształtu materiału zebranego w sprawie Kolegium decyzją z dnia [...] maja 2006 r. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Starosty G. z [...] listopada 2004r., wskazując, iż materialnoprawną podstawą przedmiotowej decyzji jest art. 183 ust. 1, art. art. 184, 188, art. 220 ust. 1, art. 224 i 378 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r, Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 póz. 627 ze zm.) oraz przepisy rozporządzeń wykonawczych Ministra Środowiska z 6 czerwca 2002 r., 5 grudnia 2002 r, i 1 września 2003 r. W dacie podjęcia kwestionowanej decyzji tekst pierwotny ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U.z 2001 r. nr 62 póz. 627) zawierał w art. 185 następującą regulację: "Jeżeli w postępowaniu o wydanie pozwolenia zachodzi prawdopodobieństwo, że w sprawie mogą być jeszcze inne strony nieznane organowi administracji, informację o wszczęciu postępowania należy podać do publicznej wiadomości ". Podanie do publicznej wiadomości czyniło zadość obowiązkowi zawiadomienia stron w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Oceny, czy w sprawie mogą być jeszcze inne strony nieznane organowi prowadzącemu postępowanie, był władny dokonać ten organ. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono prawdopodobieństwa istnienia innych stron postępowania. Kolegium w I instancji wskazało również, że - od 28 lipca 2005r. nastąpiła zmiana brzmienia tego przepisu (Dz.U. nr 113 póz. 954 art. 1 ustawy). W art. 185 stanowi się, co następuje: 1. Stronami postępowania o wydanie pozwolenia są prowadzący instalację oraz jeżeli w związku z eksploatacją instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania, władający powierzchnią ziemi w tym obszarze. 2. W postępowaniu o wydanie pozwolenia nie stosuje się art. 31 kodeksu postępowania administracyjnego. 3. Jeżeli liczba stron w postępowaniu przekracza 20, do stron innych niż prowadzący instalację stosuje się art. 49 kodeksu postępowania administracyjnego." Zdaniem Kolegium z aktualnej treści tego przepisu wynika, że osobą, której interesu prawnego dotyczy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów nie jest wnioskodawczyni, co wynika ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. W szczególności podkreślić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie utworzono w związku z eksploatacją urządzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W związku z powyższym, Kolegium stwierdziło, że wnioskodawczyni nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, a zatem nie może skutecznie żądać wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności. Przytoczony we wniosku art. 10 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi o prawie do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska itp., ale tylko w przypadkach określonych w ustawie. Żaden przepis ustawy nie przewiduje możliwości i konieczności uczestniczenia w postępowaniu osób, które wykażą tylko swój interes faktyczny. Od powyższej decyzji złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy M. N., która wniosła też o wszczęcie postępowania z urzędu, podnosząc, że skarżona decyzja nr [...]z dnia [...] listopada 2004 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując wniosek M. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją [...]z dnia [...] maja 2006 r. stwierdziło, że Kolegium orzekając w I instancji wydało prawidłową decyzję. Kolegium w I instancji stwierdziło, iż że wnioskodawczyni nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, a zatem nie może skutecznie żądać wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności. Przytoczony we wniosku art. 10 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi o prawie do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska itp., ale tylko w przypadkach określonych w ustawie. Żaden przepis ustawy nie przewiduje możliwości i konieczności uczestniczenia w postępowaniu osób, które wykażą tylko swój interes faktyczny, tak jak to w sprawie wykazała M. N.. Kolegium nie stwierdziło również podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania nadzorczego w przedmiotowej sprawie. Wskazało jednak wyraźnie wnioskodawczyni, że wszczęcie w tej sprawie postępowania nadzorczego z urzędu byłoby zasadne tylko w przypadku wniesienia przez prokuratora w trybie art. 184 kpa sprzeciwu od decyzji ostatecznej. Nadmierne uciążliwości dla właścicieli nieruchomości sąsiednich, w tym i wnioskodawczyni wynikające z pracy ZPH Przetwórstwo Mięsne [...] mogą być przedmiotem kontroli przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. N.. Skarżąca wskazała, iż złożyła zażalenie na decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2004r., które zostało odrzucone z uwagi na brak przymiotu strony postępowania. W tych warunkach złożyła więc wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Kolegium odmówiło jednak wszczęcia postępowania nieważnościowego, uznając, iż skarżąca nie może być uznana za stronę tego postępowania. Ze stanowiskiem Kolegium nie zgadza się jednak strona skarżąca. W skardze wskazała ona, iż spółka której dotyczy decyzja Starosty z dnia [...] listopada 2004r., prowadzi działalność -ubojnia zwierząt i zakład przetwórstwa mięsnego w pobliżu budynków mieszkalnych między innymi stanowiących własność skarżącej. Emisja dymów powoduje w ocenie skarżącej uciążliwość dla sąsiednich nieruchomości, na których znajduje się zabudowa mieszkaniowa. Z tych względów w ocenie skarżącej nie można jej odmówić przymiotu strony, który posiada zgodnie z art. 28 Kpa., a który również gwarantują jej przepisy ustawy o ochronie środowiska, wskazujące, iż każdy ma prawo do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska. Z tych względów zdaniem skarżącej ma ona niekwestionowane prawo żądania stwierdzenia nieważności decyzji, która w sposób rażący narusza jej interes prawny ale również przepisy prawa, bowiem zarówno instalacja jak i budynki zakładu stanowią samowolę budowlaną, ubiegając się o wydanie kwestionowane decyzji wnioskodawca nie przedłożył więc wymaganych dokumentów między innymi decyzji o warunkach zabudowy, w decyzji nie wskazano także wymaganych urządzeń ochronnych. Z tych względów wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na mocy której odmówiono stronie skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2004r., wydanej przez Starostę G. w przedmiocie udzielenia Spółce Zakład Produkcyjno-Handlowy s.c. [...] pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów z istniejącej instalacji uznając iż skarżąca nie jest stroną niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego "Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu". W razie gdy podanie o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji składa jednostka powołująca się na własny interes prawny, organ właściwy w sprawie obowiązany jest więc co do zasady wszcząć postępowanie w sprawie. W toku postępowania organ obowiązany jest zatem ustalić interes prawny jednostki. Dokonując powyższej oceny winien on wziąć pod uwagę, przepisy prawa materialnego, które stanowiły podstawę wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia, a w sytuacji gdy ustalenie interesu prawnego wymaga złożonego procesu wykładni przepisy postępowaniem administracyjnym (por. wyrok NSA z 17 czerwca 2005r. OSK 1534/04). Materialnoprawną podstawą przedmiotowej decyzji Starosty G. z [...] listopada 2004 r. stanowił art. 183 ust. 1, art. art. 184, 188, art. 220 ust. 1, art. 224 i 378 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r, Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 póz. 627 ze zm.) oraz przepisy rozporządzeń wykonawczych Ministra Środowiska z 6 czerwca 2002 r., 5 grudnia 2002 r, i 1 września 2003 r. W dacie podjęcia kwestionowanej decyzji tekst pierwotny ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U.z 2001 r. nr 62 póz. 627) zawierał w art. 185 następującą regulację: "Jeżeli w postępowaniu o wydanie pozwolenia zachodzi prawdopodobieństwo, że w sprawie mogą być jeszcze inne strony nieznane organowi administracji, informację o wszczęciu postępowania należy podać do publicznej wiadomości ". Podanie do publicznej wiadomości czyniło zadość obowiązkowi zawiadomienia stron w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Oceny, czy w sprawie mogą być jeszcze inne strony nieznane organowi prowadzącemu postępowanie, był władny dokonać ten organ. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono prawdopodobieństwa istnienia innych stron postępowania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż strona skarżąca nie była uznana, za stronę postępowania toczącego się w trybie zwykłym o wydanie pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów W skardze skarżąca wskazała, zaś iż odmówiono jej przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Badając interes prawny strony skarżącej we wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z [...] listopada 2004 r organ wskazał, że - od 28 lipca 2005r. nastąpiła zmiana brzmienia art. 185 Prawo ochrony środowiska tego przepisu i obecnie paragraf 1 tegoż artykułu stanowi, iż stronami postępowania o wydanie pozwolenia są prowadzący instalację oraz jeżeli w związku z eksploatacją instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania, władający powierzchnią ziemi w tym obszarze. Zdaniem Kolegium z aktualnej treści tego przepisu wynika, że osobą, której interesu prawnego dotyczy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów nie jest wnioskodawczyni, co wynika ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. W szczególności podkreślić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie utworzono w związku z eksploatacją urządzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W związku z powyższym, Kolegium stwierdziło, że wnioskodawczyni nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, a zatem nie może skutecznie żądać wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznał, iż nie narusza ona prawa. Zdaniem Sądu, stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w kwestii nie uznania skarżącej za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty G. z [...] listopada 2004 r w przedmiocie udzielenia Spółce Zakład Produkcyjno-Handlowy s.c. - Przetwórstwo Mięsne — [...] z siedzibą w K. pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów z istniejącej instalacji ....jest zasadne. Wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą, w niniejszej sprawie art., 28 Kpa. nie może wieść prymatu nad przepisem materialnym jakim jest art. 185 Prawa ochrony środowiska. Przepis ten w sposób nie budzący żadnych wątpliwości określa bowiem krąg stron postępowania o wydanie pozwolenia wskazując, iż są to prowadzący instalację oraz władający powierzchnią ziemi na obszarze ograniczonego użytkowania, jeżeli został on utworzony w związku z eksploatacją instalacji. W rozpoznawanej sprawie jak wynika z akt sprawy obszar taki nie został utworzony. A zatem w ocenie Sądu w świetle w/w przepisu skarżąca nie może być uznana za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty G. z [...] listopada 2004 r w przedmiocie udzielenia Spółce Zakład Produkcyjno-Handlowy s.c. - Przetwórstwo Mięsne [...]pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów z istniejącej. Podnieść przy tym należy, iż dla sprawy nie ma znaczenia okoliczność czy na etapie wydawania pozwolenia, skarżąca mogłaby być traktowana jako strona ówcześnie prowadzonego postępowania z uwagi na odmienną treść normatywną art. art. 185 Prawo ochrony środowiska. Interes prawny w postępowaniu nieważnościowym musi być bowiem oceniany ponowienie w stosunku do ewentualnych ustaleń w postępowaniu zwykłym, z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących regulacji normatywnych, z których wywodzić można ewentualnie interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa. Również z przytoczonego przez skarżącą art. 10 ustawy Prawo ochrony Środowiska nie wynika uprawnienie do przyznania skarżącej statusu strony w niniejszym postępowaniu. Artykuł ten stanowi bowiem o prawie do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska, ale tylko w przypadkach określonych w ustawie. Jest to jednak przepis odsyłający do przypadków określonych w ustawie tj np. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do których nie zalicza się pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę