IV SA/Wa 2340/13

IV SA/Wa 2340/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-01-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska /sprawozdawca/
Krystyna Napiórkowska
Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 986/14 - Wyrok NSA z 2015-12-29
Skarżony organ
Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant spec. Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Prezydenta O. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za wydanie decyzji z naruszeniem terminu oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2013r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Prezydenta Miasta O., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013r. o nałożeniu na Prezydenta Miasta O. kary w wysokości 10.500 PLN za wydanie decyzji z dnia [...] stycznia 2012r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na rzecz E. S.A. polegającej na budowie sieci elektroenergetycznej [...] z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Organ orzekał w następującym stanie faktycznym.
Wnioskiem, który wpłynął do Urzędu Miasta O. w dniu [...] listopada 2011r. pełnomocnik inwestora E. S.A. złożył wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie sieci elektroenergetycznej [...]. Pierwsza czynność organu w tym postępowaniu datowana jest na dzień [...] stycznia 2012r. i jest nią zawiadomienie o wszczęciu tegoż postępowania w dniu [...] listopada 2013r. Poza tym wydano obwieszczenia o tym, że takie postępowanie zostało wszczęte, a następnie wydano w dniu [...] stycznia 2012r. decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Organ nadzoru wszczął postępowanie w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej z naruszeniem terminu 65 dni i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013r. Wojewoda [...] orzekł o nałożeniu na Prezydenta Miasta O. kary w wysokości 10.500 PLN za wydanie decyzji z dnia [...] stycznia 2012r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem terminu.
Wskutek zażalenia wniesionego przez Prezydenta Miasta O. - Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W zażaleniu Prezydent Miasta O. podniósł m.in., że Wojewoda w swoich obliczeniach nie wziął pod uwagę ustawowych terminów na dokonanie czynności przez strony postępowania, a także nie zbadał czy ewentualne przekroczenie terminu nie było wynikiem działań zawinionych przez wnioskodawcę lub inne strony postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia organ przywołał brzmienie art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i podkreślił, że po ustaleniu ilości dni przekroczenia terminu 65 dni na wydanie decyzji lokalizacyjnej ma obowiązek wymierzenia kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wymierzenie kary jest obligatoryjne i jedynie wykazanie, że opóźnienie powstało z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu powoduje, że kara za okres, w którym to usprawiedliwione opóźnienie powstało, nie będzie wymierzona.
Analizując sprawę Minister wskazał, że 65 dniowy termin rozpoczął swój bieg w dniu [...] listopada 2011r. tj. w dniu następnym po dniu, w którym do Urzędu Miasta O. wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania, natomiast rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej tj. w dniu [...] stycznia 2012r. Postępowanie w sprawie toczyło się 87 dni.
Organ zgodził się z Wojewodą, że w przypadku gdy ostatni dzień terminu 65 dni przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, jakim jest niedziela, ostatnim dniem terminu był najbliższy dzień powszedni tj. poniedziałek [...] stycznia 2012r. W związku z tym, po odliczeniu od okresu biegu całego postępowania w sprawie tj. 87 dni, 65 dni ustawowych oraz 1 dnia wynikającego z art. 57 § 4 K.p.a., otrzymuje się matematyczne wyliczenie ilości dni zwłoki organu tj. jak ustalił organ 21 dni.
Zdaniem Ministra do czynności, o których mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych takich jak np. zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 K.p.a.), zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu czy też oczekiwania organu na potwierdzenie otrzymania przez stronę innego pisma. Czynności te jako standardowe nie podlegają wyłączeniu z 65 dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej.
Na powyższe postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 30 lipca 2013r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent Miasta O. zarzucając naruszenie art. 51 ust. 2 i 2c ustawy o planowaniu poprzez przyjęcie, że termin wyznaczony stronie na dokonanie określonych czynności, zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym, zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania winny być wliczane do 65 dniowego terminu. Co więcej organ nie uwzględnił wielości stron postępowania. Dalej zarzucono naruszenie art. 77 i 80 K.p.a. poprzez brak zebrania całości materiału dowodowego, a także nie uwzględnienie całości okoliczności sprawy.
Skarga wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia, na rozprawie dodatkowo pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania wysłano stronom w dniu [...] stycznia 2012r., strony odebrały pismo w dniu [...] stycznia 2012r., w związku z tym w dniu [...] stycznia 2012r. upłynął termin na wniesienie uwag. Czas od [...] stycznia do [...] stycznia 2012r. organ uznał za okres podlegający odliczeniu od terminu 65 dni stosownie do art. 51 ust. 2 c ustawy o planowaniu. Zdaniem Prezydenta okres przewidziany na zawiadomienie stron postępowania, oczekiwanie na zwrot potwierdzenia odbioru korespondencji oraz czas przewidziany na zapoznanie się stron ze zgromadzonym materiałem dowodowym nie może zostać zaliczony do czasu przewidzianego przez ustawodawcę na wydanie decyzji lokalizacyjnej.
Dalej zwrócono uwagę, że skomplikowane przedsięwzięcie jakim jest budowa sieci elektroenergetycznej wymaga ponadstandardowych działań organu. Równolegle z procedowaną decyzją trwały prace nad koncepcją rozbudowy ul. [...], leżącej w ciągu drogi krajowej nr [...] i do obowiązku organu należało wnikliwe zbadanie możliwości bezkolizyjnej realizacji zamierzenia objętego wnioskiem, względem planowanej inwestycji miejskiej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i wbrew stanowisku skarżącego okres od daty wysłania stronom pisma z dnia [...] stycznia 2012r. tj. od dnia [...] stycznia 2012r. do dnia kiedy upłynął termin na składnie uwag tj. [...] stycznia 2012r. nie może być uznany za okres podlegający odliczeniu od terminu 65 dni, stosownie do art. 51 ust. 2 c ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r, poz. 647 ze zm.). Nie sposób także uznać – w świetle akt postępowania administracyjnego zakończonego decyzją lokalizacyjna - że sprawa miała skomplikowany charakter.
Otóż odnosząc się do tego drugiego argumentu Sąd podkreśla, że wniosek o wydanie decyzji lokalizacyjnej wpłynął do organu w dniu [...] listopada 2011r. Bieg zatem terminu 65 dni na podjęcie rozstrzygnięcia rozpoczął w dniu następnym tj. [...] listopada 2011r. Pierwszą czynnością, którą wykonał organ prowadzący postępowanie było wydanie dopiero w dniu [...] stycznia 2012r. na podstawie art. 64 § 4 K.p.a. zawiadomienia o wszczęciu postępowania, które zostało wysłane z urzędu stronom w dniu następnym. Jednocześnie w tym samym dniu dokonano obwieszczeń wymaganych przez przywołaną ustawę. Przez okres ponad dwóch miesięcy organ nie podjął żadnej czynności. Następnie bez zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zajęcia stanowiska w sprawie (art. 10 § 1 K.p.a.) organ wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2012r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na rzecz E. S.A. polegającej na budowie sieci elektroenergetycznej [...]. W świetle powyższych ustaleń nie sposób twierdzić, aby postępowanie miało charakter skomplikowany i wymagało szeregu czynności i zabiegów procesowych do prawidłowego wydania decyzji.
Jak zasadnie ustalił organ decyzja o ustaleniu lokalizacji winna być wydana najpóźniej do dnia [...] stycznia 2012r, tymczasem pomimo, że organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie - wydanie rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu [...] stycznia 2012r, czyli ze zwłoką [...] dni, za które wymierzono karę.
Podstawę materialnoprawną kontrolowanego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia o wymierzeniu organowi administracji kary za zwłokę w wydaniu decyzji lokalizacyjnej stanowił art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu. Zgodnie z tym przepisem w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od daty złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji - organ wyższego stopnia (w ust. 3 określono, że jest nim wojewoda) wymierza temu organowi, w drodze postanowienia karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do ust. 2c powyższego artykułu do terminu, o którym mowa w ust. 2 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie na gruncie analogicznego przepisu art. 35 ust. 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (tj. Dz. U. z 2010r, Nr 243, poz. 1623 ze zm.) do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.) czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4 k.p.a., art. 79 § 2 k.p.a., art. 81 k.p.a.) ani też czynności związanych z ustaleniem stron postępowania. Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydalenie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni. Natomiast do okresów opóźnień wskazanych w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane należą, jak stanowi ta norma prawna, opóźnienia spowodowane z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (vide wyroki: wyrok NSA z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 87/08, wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt II OSK 973/06, wyrok NSA z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt II OSK 767/07, wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011r. sygn. akt II OSK 1765/10).
Takie stanowisko z przywołaniem orzecznictwa zajął organ w zaskarżonym postanowieniu i Sąd je w pełni akceptuje.
Na etapie rozprawy przed sądem administracyjnym pełnomocnik skarżącego złożył pismo inwestora (data wpływu [...] grudnia 2013r.) wskazując, że ostateczna wersja wniosku została złożona dopiero około [...] grudnia 2011r. i na ustną prośbę przedstawiciela inwestora organ nie procedował w sprawie. Kwestia ta ponadto była podnoszona w zażaleniu od postanowienia Wojewody [...].
W ocenie Sądu powyższy argument nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim analiza akt zakończonych wydaniem decyzji lokalizacyjnej nie przyniosła jakiejkolwiek informacji, aby wniosek miał być modyfikowany przez inwestora. Na żadnym etapie po złożeniu wniosku nie wpłynęło pismo od inwestora, modyfikujące pierwotny wniosek o wydanie decyzji, w szczególności w dniu [...] grudnia 2011r. - jak wynikać miałoby z przywołanego pisma. Ponadto jest to okoliczność podnoszona dopiero na etapie postępowania sądowego. Wbrew stanowisku pełnomocnika w zażaleniu złożonym przez Prezydenta Miasta O. od postanowienia organu I instancji w żadnym fragmencie nie ma mowy o modyfikacji wniosku przez inwestora.
Z tych względów Sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.