IV SA/Wa 2303/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie poinformował Ministra Rolnictwa o istotnych naruszeniach prawa w sprawie reformy rolnej, wskazując na uporczywe ignorowanie przez organy wytycznych sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę dotyczącą reformy rolnej, wydał postanowienie informujące Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o istotnych naruszeniach prawa. Sąd uchylił wcześniej decyzje organów obu instancji, wskazując na uchybienia, jednak organy nie zastosowały się do wytycznych sądowych, co doprowadziło do kolejnych błędnych rozstrzygnięć i przewlekłości postępowania. Sąd podkreślił, że stosowanie się do ocen prawnych sądu jest obowiązkiem wynikającym z przepisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 155 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydał postanowienie informujące Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o istotnych naruszeniach prawa w sprawie dotyczącej przejęcia nieruchomości na podstawie dekretu o reformie rolnej. Sąd, wyrokiem z dnia 6 września 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2303/05), uchylił zaskarżoną decyzję Ministra oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wskazując na uchybienia. Mimo to, Sąd uznał za konieczne zastosowanie art. 155 § 1 PPSA ze względu na stwierdzone naruszenia i uporczywość uchybień organów obu instancji. Sprawa, wszczęta wnioskiem w 1997 r., była już wcześniej przedmiotem dwukrotnego postępowania sądowego, w tym uchylenia decyzji przez NSA i stwierdzenia nieważności przez WSA. Organy administracji nie stosowały się jednak do wytycznych sądowych, co prowadziło do błędnych rozstrzygnięć i przedłużania postępowania. Sąd podkreślił, że stosowanie się do ocen prawnych i wskazań sądu jest obowiązkiem wynikającym z art. 153 PPSA i nie zależy od dobrej woli organów. Nierespektowanie tych przepisów prowadzi do przewlekłości i podważa zaufanie obywateli do organów Państwa. Organ, który otrzymał postanowienie sygnalizacyjne, ma obowiązek je rozpatrzyć i powiadomić sąd o stanowisku w terminie 30 dni.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w rozpatrywanej sprawie organy uporczywie ignorowały lub nieprawidłowo stosowały się do wytycznych sądowych, co prowadziło do kolejnych błędnych rozstrzygnięć i przewlekłości postępowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że stosowanie się do ocen prawnych i wskazań sądu jest obowiązkiem wynikającym z przepisów PPSA (art. 153), a nie kwestią dobrej woli organów. Nierespektowanie tych przepisów prowadzi do naruszenia prawa i podważa zaufanie obywateli.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 155 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może poinformować organ o istotnych naruszeniach prawa występujących w sprawie.
PPSA art. 153
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
dekret o reformie rolnej art. 2 § ust. 1 lit. e
Dekret z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej
Podstawa prawna przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.
Pomocnicze
u.NSA art. 30
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Przepis analogiczny do art. 153 PPSA, obowiązujący przed wejściem w życie obecnej ustawy.
Kpa art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
uporczywość uchybień organów obu instancji stosowanie się do wskazówek zawartych w orzeczeniach sądów administracyjnych, nie zależy od dobrej woli organów administracji publicznej. Jest to obowiązek wynikający wprost z przepisów prawa. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Skład orzekający
Jarosław Stopczyński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Obowiązek organów administracji stosowania się do wytycznych sądów administracyjnych oraz konsekwencje ich ignorowania, w tym możliwość sygnalizacji naruszeń prawa."
Ograniczenia: Dotyczy spraw administracyjnych, gdzie organy nie stosują się do orzeczeń sądów, prowadząc do przewlekłości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje frustrację sądu administracyjnego z powodu uporczywego ignorowania jego wytycznych przez organy administracji, co prowadzi do przewlekłości i naruszenia prawa. Jest to przykład walki o praworządność w praktyce.
“Organy administracji ignorują wyroki sądów? Sąd administracyjny reaguje!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 2303/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-01-10 Data wpływu 2005-12-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jarosław Stopczyński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6290 Reforma rolna Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D., K. D., B. K., E. C., E. D., M. B., J.R., A.R. i I. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2005 r., nr GZrn-057-625-129/05 w przedmiocie reformy rolnej postanawia poinformować Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o istotnych naruszeniach prawa występujących w sprawie przejęcia nieruchomości na rzecz Państwa na podstawie przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), informuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o istotnym naruszeniu prawa, do którego doszło w toku rozpoznawania sprawy z wniosku S. D. o stwierdzenie, że nieruchomość ziemska położona w Z. nie podlegała przejęciu na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. W rozpatrywanej sprawie Sąd, wyrokiem z dnia 6 września 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2303/05) uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2005 r., nr GZrn-057-625-129/05 oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wskazując w uzasadnieniu swego orzeczenia uchybienia organów obu instancji. Niemniej jednak Sąd doszedł do wniosku, iż należy dodatkowo – ze względu na stwierdzone naruszenia prawa oraz uporczywość uchybień organów obu instancji przy rozpatrywaniu sprawy – zastosować środek przewidziany w omawianym na wstępie art. 155 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie wszczętej wnioskiem S. D. w grudniu 1997 r., sądy administracyjne – przed rozpatrzeniem niniejszej skargi – wypowiadały się już dwukrotnie. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2001 r. (sygn. akt IV SA 2108/01) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2004 r. (sygn. akt IV SA/Wa 647/04) stwierdził nieważność rozstrzygnięć organu I i II instancji wydanych przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. We wskazanych orzeczeniach zawarte były wytyczne co do dalszego postępowania organów w niniejszej sprawie. Jednakże organy nie stosowały się do tych wytycznych, lub robiły to w sposób nieprawidłowy, co prowadziło do wydawania kolejnych błędnych rozstrzygnięć, eliminowanych następnie z obrotu prawnego przez sądy administracyjne. Efektem tych uchybień było także przedłużanie postępowania wszczętego w roku 1997. Należy podkreślić, że zastosowanie się do wskazówek zawartych w orzeczeniach sądów administracyjnych, nie zależy od dobrej woli organów administracji publicznej. Jest to obowiązek wynikający wprost z przepisów prawa. Na gruncie uprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), nakaz taki wynikał z art. 30, obecnie zaś z art. 153 obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd stwierdza, że nierespektowanie powyższych przepisów prowadzi do przewlekłości postępowania. Ponadto takie postępowanie nie służy realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 Kpa). Dlatego też Sąd uznał za stosowne wystąpienie z niniejszą sygnalizacją. Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do treści art. 155 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, który otrzymał takie postanowienie sygnalizacyjne, obowiązany jest je rozpatrzyć i powiadomić w terminie trzydziestu dni Sąd o zajętym stanowisku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI