IV SA/Wa 2290/05

IV SA/Wa 2290/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Opyrchał
Marta Laskowska
Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ
Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2005r. Prezes Agencji Rynku Rolnego, po rozpatrzeniu odwołania E. M., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z dnia [...] sierpnia 2005r.
o zmniejszeniu indywidualnej ilości referencyjnej dostaw o 2.721 kg.
W uzasadnieniu decyzji podano, iż skarżącej, po zmniejszeniu indywidualnej ilości referencyjnej dostaw, przysługuje od roku kwotowego 2005/2006 indywidualna ilość referencyjna IIR dostaw w wysokości 3. 167 kg o referencyjnej zawartości tłuszczu 36,6 g/kg. Zmniejszenie przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej mleka nastąpiło w związku z tym, że skarżąca w okresie od 1 kwietnia 2004r. do 31 marca 2005r. do podmiotu skupującego sprzedała mleko w ilości 3.167 kg, a zatem indywidualną ilość referencyjną przyznawaną na rok kwotowy 2004/2005 w wysokości 5.888 kg wykorzystała w 53,78%. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ( Dz. U. Nr 93, poz. 897 ze zm.) zmniejszenie przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej następuje, jeżeli producent wprowadzi w roku kwotowym do obrotu mleko i przetwory mleczne w ilości mniejszej niż 70 % przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej. Rozporządzenie Rady Nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego opłatę w sektorze mleka i przetworów mlecznych ( OJL 270 z dnia 21.10.2003r.) w art. 15 ust. 3 stanowi, iż zmniejszenie indywidualnej kwoty referencyjnej nie następuje w razie zaistnienia przypadków zaliczanych do siły wyższej , o których mowa w art. 40 Rozporządzenia Rady Nr 1788/2003, oraz gdy inne należycie uzasadnione przypadki miały tymczasowy wpływ na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego. Zdaniem organu skarżąca nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dokumentów świadczących o zaistnieniu okoliczności mających charakter siły wyższej lub należycie uzasadniony przypadek, mający wpływ na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego w roku kwotowym. Przedstawione w odwołaniu wyjaśnienia co do braku możliwości uzyskania zaświadczenia od lekarza weterynarii o wystąpieniu choroby krowy z powodu nie uzyskania zaświadczenia z ARiMR o oddaniu krowy na ubój nie mogły być uwzględnione, gdyż są nielogiczne i niespójne. Uzyskanie zaświadczenia weterynaryjnego nie jest uwarunkowane przedłożeniem stosownego dokumentu z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ stwierdził, że skoro skarżąca do obrotu wprowadziła mleko w wysokości 3.167 kg, stanowiącej 53,78 % posiadanej indywidualnej ilości referencyjnej, to podlega ona zmniejszeniu o część niewykorzystaną – 2.721 kg.
Skargę na powyższą decyzję wniosła E. M., podnosząc, iż z przyznanej kwoty mlecznej nie mogła się wywiązać, gdyż z powodu trudnej sytuacji materialnej nie mogła zakupić krowy, po tym jak oddała krowę na ubój. Ponadto w tym samym roku córka przeszła ciężką operację kręgosłupa, nadal jest leczona, a to wiąże się z kosztami dojazdu i pobyt w internacie i leczeniem w B. Skarżąca podniosła, iż w 2005 roku przebywała na półrocznym zwolnieniu lekarskim i mimo iż jest nadal chora to nie może dłużej przebywać na zwolnieniu lekarskim, gdyż KRUS nie wypłaca zasiłku chorobowego powyżej 180 dni.
W odpowiedzi na skargę Prezes Agnacji Rynku Rolnego wniósł o oddalenie skargi, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do skargi, organ podniósł, że skarżąca okoliczność o przebywaniu na zwolnieniu lekarskim w okresie od 7 stycznia 2005r. do 5 lipca 2005r. podniosła dopiero w skardze. Zdaniem organu przedłożone zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 17 listopada 2005r. nie uwiarygodnia wskazanej w nim okoliczności, gdyż skarżąca wykazywała się aktywnością w prowadzeniu spraw rodzinnych i gospodarstwa, o czym świadczy zakup dwóch krów, które umożliwią jej uzyskanie produkcji mleka w ilości referencyjnej przed obniżeniem. W ocenie organu występuje wyraźna sprzeczność pomiędzy deklarowaną intensyfikacją produkcji mleka w gospodarstwie a staniem zdrowia skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Nie jest w sprawie sporne, że decyzją z dnia [...] lutego 2004r. dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. przyznał skarżącej na rok kwotowy 2004/2005 indywidualną kwotę mleczną w wysokości 5.888 kg. Poza sporem pozostaje również, iż skarżąca wymienionym okresie dokonała sprzedaży mleka w ilości 3.167 kg , a więc przyznaną indywidualną ilość referencyjną wykorzystała w 53, 78 %.
Trafnie podniósł organ odwoławczy, że przepis art. 32 ust. 1 ustawy
z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ( Dz. U. nr 93, poz. 897 ze zm.) nakłada na organ obowiązek zmniejszenia przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej o jej cześć niewykorzystaną w sytuacji gdy producent mleka i przetworów mlecznych w roku kwotowym do obrotu wprowadził mniej niż 70 % przyznanej kwoty mlecznej.
Nie mniej jednak, przepisy Rozporządzenia Rady Nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego opłatę w sektorze mleka i przetworów mlecznych (OJL 270 z dnia 21.10.2003r.) dopuszczają możliwość odstąpienia od zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej, o ile niedotrzymanie ww. warunków było spowodowane siłą wyższą lub należycie uzasadnionymi zdarzeniami mającymi tymczasowy wpływ na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego. Jako przypadki siły wyższej art. 40 Rozporządzenia Rady Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia rolników (O JL 270 z dnia 21.10.2003r) wymienia m. in. długookresową niezdolność rolnika do pracy.
W rozpatrywanej sprawie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, skarżąca dopiero w skardze wniesionej do Sądu powołała się na okoliczność długotrwałej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, załączając zaświadczenie lekarskie z dnia 17 listopada 2005r. wystawione przez lekarza chorób wewnętrznych Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w C.
Nie mniej jednak, w ocenie Sądu, okoliczność długotrwałej choroby skarżącej wymaga rozważania przez organ odwoławczy w aspekcie art. 40 rozporządzenia Rady Nr 1782/2003r z dnia 29 września 2003r. i dokonania oceny, czy nie zachodzi w tej konkretnej sprawie przypadek długookresowej niezdolności do pracy rolnika, stanowiący w świetle art. 15 ust. 3 cyt. wyżej Rozporządzenia Rady Nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003r. podstawę do odstąpienia od zmniejszenia przyznanej na rok 2004/2005 skarżącej indywidualnej ilości referencyjnej.
Wypada podkreślić, iż w postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku, powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego w sprawie stosownie do zasad wynikających z art. 7, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa. Oznacza to, że na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w tym też przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego, przy zastosowaniu środków dowodowych przewidzianych kodeksem postępowania administracyjnego. Niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie stanowi podstawę uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Zasadnym jest też podnieść, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 kpa, organ odwoławczy obligowany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, a także stosownie do art. 136 kpa przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie i to zarówno dowodów na żądanie strony, jak też z urzędu.
Mając na względzie, iż okoliczność podniesiona w skardze może mieć wpływ na wynik postępowania i w związku z tym wymagane jest uzupełnienie postępowania dowodowego w tym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. ) uchylił zaskarżoną decyzję.