IV SA/Wa 229/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o odroczenie kary pieniężnej, z uwagi na wydanie go przez organ niewłaściwy.
Sprawa dotyczyła skargi Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności kary pieniężnej. Skarżący argumentował, że dowiedział się o decyzji ustalającej karę z opóźnieniem z powodu nieprawidłowego doręczenia. Sąd, choć nie podzielił argumentów skargi, stwierdził nieważność postanowienia z uwagi na jego wydanie przez organ niewłaściwy, którym powinien być wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki "[...] Fabryki Mebli" Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2004 r., które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o odroczenie płatności łącznej kary pieniężnej. Kara ta została ustalona decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Skarżąca spółka twierdziła, że nie otrzymała prawidłowego zawiadomienia o decyzji ustalającej karę, a dowiedziała się o niej dopiero z upomnienia w dniu 28 listopada 2003 r., co uniemożliwiło jej złożenie wniosku o odroczenie w ustawowym terminie. Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił przywrócenia terminu, uznając, że uchybienie nie nastąpiło bez winy strony. Sąd, analizując sprawę, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, ale z innej przyczyny niż podnosił skarżący. Sąd uznał, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska był organem niewłaściwym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż właściwy był wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Zgodnie z przepisami, rozpatrzenie wniosku przez organ drugiej instancji pozbawia stronę możliwości odwołania. W związku z tym, sąd stwierdził naruszenie przepisów o właściwości i orzekł o nieważności postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o odroczenie kary był wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
Uzasadnienie
Przepis art. 110c ust. 4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska wskazuje, że organem właściwym do rozstrzygnięcia o odroczeniu terminu płatności kary pieniężnej jest wojewódzki inspektor ochrony środowiska. W związku z tym, również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia takiego podania powinien być rozpatrzony przez ten organ.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (9)
Główne
K.p.a. art. 156 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska art. 110c § ust. 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 pkt 2
Pomocnicze
K.p.a. art. 58
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 59
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska art. 9 § ust. 1
Ustawa o Inspekcji Ochrony Środowiska art. 8
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 134 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ wyższego stopnia (Główny Inspektor Ochrony Środowiska) rozpatrzył wniosek o przywrócenie terminu, podczas gdy właściwy był organ pierwszej instancji (wojewódzki inspektor ochrony środowiska).
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące nieprawidłowego doręczenia decyzji ustalającej karę i braku winy w uchybieniu terminu nie zostały merytorycznie rozstrzygnięte przez sąd, gdyż sprawa została zakończona stwierdzeniem nieważności z powodu niewłaściwości organu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Stwierdzając nieważność zaskarżonego postanowienia Sąd miał na względzie, iż zostało ono wydane przez organ niewłaściwy. Sądy Administracyjne są bowiem uprawnione jedynie od oceny legalności wydawanych rozstrzygnięć, nie są natomiast właściwe do zastępowania organów administracji w zakresie przysługujących im kompetencji orzeczniczych.
Skład orzekający
Teresa Kobylecka
przewodniczący
Łukasz Krzycki
sprawozdawca
Wanda Zielińska - Baran
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o właściwości organów w sprawach dotyczących kar pieniężnych za naruszenie środowiska oraz kompetencji sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami pieniężnymi za naruszenie środowiska i procedurą administracyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą właściwości organów administracji i kompetencji sądów administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Nieważność postanowienia z powodu błędu organu: kluczowa lekcja z prawa administracyjnego.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 229/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-01-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Łukasz Krzycki /sprawozdawca/ Teresa Kobylecka /przewodniczący/ Wanda Zielińska - Baran Symbol z opisem 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska Skarżony organ Inspektor Ochrony Środowiska Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), asesor WSA Wanda Zielińska - Baran, Protokolant Joanna Dziedzic, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi "[...] Fabryk Mebli" Sp.z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu wniesienia wniosku stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Uzasadnienie IV SA /Wa 229/04 Uzasadnienie Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska na zasadzie art. 59 K.p.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o odroczenie terminu płatności łącznej kary pieniężnej ustalonej dla [...] Fabryk Mebli Sp. z o.o.. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano między innymi, iż rozstrzygnięcie zostało wydane w związku ze złożeniem wniosku o odroczenie terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej przez [...] Fabryki Mebli. Wniosek o odroczenie został złożony do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w dniu 4. grudnia 2003 r. Natomiast decyzja o ustaleniu łącznej kary pieniężnej została doręczona [...] Fabrykom Mebli w dniu 7. czerwca 2001 r. W ocenie organu orzekającego nie zachodziły warunki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 58 K.p.a., gdyż nie można przyjąć aby uchybienie terminu nastąpiło nie z winy strony. Jednocześnie z zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydał decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. (nr [...]), mocą której uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie odmowy odroczenia terminu płatności łącznej kary pieniężnej ustalonej dla [...] Fabryk Mebli Sp. z o.o.. decyzją z dnia [...] maja 2001 r. i na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. umorzył postępowanie w sprawie. W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska [...] Fabryki Mebli wniosły o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o odroczenie terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej. Skarżący podnosi błędne przyjęcie przez organy orzekające, iż decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej została doręczona prawidłowo. Potwierdzenia jej odbioru dokonała M. L., osoba która od dnia 1. kwietnia 2001 r., a więc także w dniu odbioru decyzji nie była już pracownikiem Zakładów i nie posiadała uprawnień do odbioru korespondencji. Nie przekazała ona nigdy odebranej korespondencji skarżącemu. Stąd o fakcie wydania decyzji w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej skarżący dowiedział się dopiero w dniu 28. listopada 2003 r., kiedy to otrzymał upomnienie do zapłaty kary. Skarżący był zaskoczony, że decyzja została przesłana do Zakładów. W dniu 2. grudnia 2003 r. przedstawiciel Zakładów odebrał w siedzibie WIOŚ kopie tej decyzji. W tej sytuacji, w ocenie skarżącego, istniały przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie terminu płatności kary. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Sąd w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Stwierdzając nieważność zaskarżonego postanowienia Sąd miał na względzie, iż zostało ono wydane przez organ niewłaściwy. Wyczerpane zostały więc przesłanki, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a.. Ponieważ w świetle art. 110c ust. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (jt. Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 ze zm.), który to przepis znajdzie zastosowanie stosownie do treści art. 9 ust. 1 z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100, poz. 1085 ze zm.), organem właściwym do rozstrzygnięcia o odroczeniu terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej był wojewódzki inspektor ochrony środowiska, był on także właściwym do rozpatrzenia w pierwszej instancji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o odroczenie kary. W świetle art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 112 poz. 982 ze zm.), Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest, co do zasady, organem wyższego stopnia w stosunku do rozstrzygnięć wydawanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Rozstrzygniecie wniosku o przywrócenie terminu przez organ II. instancji, pozbawia zainteresowanego możliwości wykorzystania przysługujących mu środków odwoławczych (art. 59 § 1 zd. 2. K.p.a.). Stwierdzenie wydania kontrolowanego orzeczenia z naruszeniem przepisów o właściwości prowadzi do stwierdzenia przez Sąd jego nieważności. Sąd nie mógł uwzględnić zawartego w skardze wniosku Zakładów o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności administracyjnej kary pieniężnej. Zgodnie ze swoją właściwością Sądy Administracyjne są bowiem uprawnione jedynie od oceny legalności wydawanych rozstrzygnięć, nie są natomiast właściwe do zastępowania organów administracji w zakresie przysługujących im kompetencji orzeczniczych. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI