IV SA/Wa 2279/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości.
Skarga dotyczyła wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi za bezczynność w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1961 r. o przejęciu nieruchomości. Po uchyleniu przez NSA decyzji Ministra, organ nie podjął działań przez długi czas. Sąd uznał, że bezczynność organu uzasadnia wymierzenie grzywny w kwocie 1000 zł, mimo że po wniesieniu skargi organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi U. T. i innych na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, domagając się wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Skarżący wskazali, że od 10 marca 2000 r. domagali się stwierdzenia nieważności decyzji z 1961 r. o przejęciu nieruchomości ziemskiej. Po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji Ministra z 2001 r. w tej sprawie, organ pozostawał w bezczynności. Pomimo pisemnego wezwania do załatwienia sprawy, Minister nie podjął działań, co skłoniło skarżących do wniesienia skargi o wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA. Minister w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, tłumacząc koniecznością zgromadzenia dodatkowych dokumentów. Ostatecznie, w dniu 18 stycznia 2006 r., Minister wydał decyzję stwierdzającą nieważność orzeczenia o przejęciu nieruchomości. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając bezczynność organu w dacie jej wniesienia. Wymierzył Ministrowi grzywnę w wysokości 1000 zł, uznając ją za uzasadnioną i mieszczącą się w granicach określonych w ustawie, biorąc pod uwagę przeciętne wynagrodzenie. Zasądzono również zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, bezczynność organu po uchyleniu jego decyzji przez sąd administracyjny, pomimo pisemnego wezwania do załatwienia sprawy, uzasadnia wymierzenie grzywny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ pozostawał w bezczynności, ponieważ po uchyleniu jego decyzji przez NSA, sprawa została rozpoznana dopiero po wniesieniu skargi o wymierzenie grzywny. Załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania ani oddalenia skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (10)
Główne
PPSA art. 154 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny.
Pomocnicze
PPSA art. 154 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Załatwienie sprawy po wniesieniu skargi żądającej wymierzenia grzywny nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
PPSA art. 154 § 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa granice wysokości grzywny wymierzanej organowi.
PPSA art. 3 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zakresu kognicji sądów administracyjnych.
PPSA art. 13 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy obowiązku działania organów.
PPSA art. 13 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy obowiązku działania organów.
PPSA art. 51
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy wezwania do wykonania czynności.
PPSA art. 119
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy środków przymusu.
PPSA art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zasad zwrotu kosztów postępowania.
PPSA art. 205 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zasad zwrotu kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w wykonaniu wyroku NSA. Nieskuteczność pisemnego wezwania do załatwienia sprawy.
Odrzucone argumenty
Argument Ministra o konieczności zgromadzenia dodatkowych dokumentów jako usprawiedliwienie zwłoki.
Godne uwagi sformułowania
Załatwienie jednakże sprawy po wniesieniu skargi żądającej wymierzenie grzywny, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Trudno również przyjąć, iż organ prowadził skomplikowane postępowanie wyjaśniające, co mogłoby usprawiedliwić zwłokę w załatwieniu sprawy.
Skład orzekający
Wanda Zielińska-Baran
przewodniczący
Alina Balicka
członek
Anna Szymańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymierzenia grzywny organowi za bezczynność pomimo późniejszego załatwienia sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności organu po wyroku sądu administracyjnego i zastosowania art. 154 PPSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje konsekwencje bezczynności organów administracji i narzędzia prawne dostępne dla obywateli w takich sytuacjach. Jest to standardowa interpretacja przepisów dotyczących grzywien.
“Grzywna dla Ministra za zwłokę w załatwieniu sprawy nieruchomości.”
Dane finansowe
WPS: 1000 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 2279/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-01-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-12-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Alina Balicka Anna Szymańska /sprawozdawca/ Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący/ Symbol z opisem 6290 Reforma rolna 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi U. T., M. K., K. K., M. J., J. K., D. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi 1. wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 1 000,00 zł./ tysiąc złotych/; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz U. T., M. K., K. K., M. J., J. K. i D. S. kwotę 350,00 zł. /trzysta pięćdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie U. T., M. K., K. K., M. J., J. K., D. S. skargą z dnia 22 listopada 2004r. wnieśli o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny na podstawie art. 154 § 1, art. 3 § 2 pkt 8, art. 13 § 1 i 2, art. 51, art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący podnieśli, iż 10 marca 2000r. wystąpili do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej - Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w G. z dnia [...] stycznia 1961r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości ziemskiej stanowiącej własność J. K. Wydane wskutek rozpoznania powyższego wniosku decyzje zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2003r. (sygn. akt IV SA 3627-3632/01). Od czasu wydania przez NSA wyroku Minister nie podjął żadnej czynności w sprawie. Wobec bezczynności organu strony złożyły pismem z dnia 9 lutego 2004r. żądanie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności. Wezwanie jednak nie odniosło skutku. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, iż w celu wykonania wytycznych zawartych w wyroku NSA konieczne jest zgromadzenie dodatkowych dokumentów. Czynności te są w toku. Po zebraniu dokumentów wniosek zostanie rozpatrzony. Następnie w dniu [...] stycznia 2006r. organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność orzeczenia o przejęciu na rzecz państwa nieruchomości stanowiącej własność J. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżący domagając się wymierzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazali na art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do powołanej normy w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny. Domagając się zastosowania przez Sąd środka wymienionego w art. 154 § 1 powołanej wyżej ustawy skarżący wskazali na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2003r. (sygn. akt IV SA 3627 - 3632/01). Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Wobec tego organ winien ponownie rozpoznać wniosek i wydać decyzję. Pomimo pisemnego wezwania, które skarżący skierowali do organu, sprawa do dnia 9 stycznia 2006r. nie została załatwiona. Załatwienie jednakże sprawy po wniesieniu skargi żądającej wymierzenie grzywny, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ustawy). Bezspornym jest, iż Minister pozostawał w bezczynności, bowiem po uchyleniu przez NSA decyzji z dnia [...] września 2001r. i [...] sierpnia 2001r. sprawa została rozpoznana dopiero poprzez wydanie decyzji w dniu [...] stycznia 2006r. Trudno również przyjąć, iż organ prowadził skomplikowane postępowanie wyjaśniające, co mogłoby usprawiedliwić zwłokę w załatwieniu sprawy. W tej sytuacji, ponieważ w dacie wniesienia skargi do Sądu administracyjnego, Minister pozostawał w bezczynności, pomimo pisemnego wezwania do załatwienia sprawy, wymierzenie grzywny temu organowi uzasadnione jest treścią art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2004 wynosiło 2.289.57zł. Grzywna zatem w kwocie 1000zł, mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 i 205 § 2 ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI