IV SA/WA 2240/06

IV SA/Wa 2240/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska
Krystyna Napiórkowska /sprawozdawca/
Małgorzata Miron /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Sygn. powiązane
II OSK 776/07 - Wyrok NSA z 2007-09-06
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "M." w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej Spółdzielni Budowlano – Mieszkaniowej "M." w W. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Prezydent W. - działając na podstawie art. 59 ust.1 oraz art. 60 i 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "M.", ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym i elementami zagospodarowania terenu na działkach ewidencyjnych nr [...] w obrębie [...] i części działki nr ew. [...] ( teren inwestycji) oraz częściach działek nr ew.: [...] w obrębie [...] przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że teren planowanej inwestycji znajduje się pomiędzy Al. [...] i ul. [...] w bezpośrednim sąsiedztwie północnego wyjścia ze stacji metra [...].
W oparciu o art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przeprowadzona została analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznaczył wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek, obszar analizowany i przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust.1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Inwestycja na etapie projektu decyzji o warunkach zabudowy uzyskała, zdaniem organu, niezbędne uzgodnienia wynikające z przepisów prawa. Uzgodnień odnośnie Al. [...] dokonano z zarządcą drogi- Zarządem Dróg Miejskich- pismem z dnia [...] marca 2006 r. znak [...], natomiast uzgodnień odnośnie ul. [...] dokonał z upoważnienia Prezydenta W. Burmistrz Dzielnicy [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak [...].
Na podstawie przeprowadzonego postępowania stwierdzono również, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami wynikającymi z
przepisów odrębnych oraz warunkami wynikającymi z przeprowadzonych uzgodnień, a niniejsza decyzja spełnia wymagania inwestora zawarte we wniosku.
W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez Spółdzielnie Budowlano-Mieszkaniową "K.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2006 r., na zasadzie art. 138 § 2 kpa uchyliło w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2006 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w związku z tym, iż planowana inwestycja przylega do pasa drogowego Al. [...] oraz ul. [...], dla ustalenia warunków zabudowy niezbędne było uzgodnienie planowanego zamierzenia inwestycyjnego z zarządcami Al. [...] i ul. [...]. W aktach sprawy, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., brak jest takiego uzgodnienia jak również z treści zaskarżonej decyzji nie wynika by uzgodnienie takie zostało dokonane. Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że za uzgodnienie takie nie mogą zostać uznane : pismo Biura Naczelnego Architekta W. z dnia 19 kwietnia 2006 r. oraz pismo Dyrektora ds. Inwestycji Zarządu Dróg Miejskich z dnia 24 marca 2006 r., bowiem nie spełniają wymagań przewidzianych przez art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W efekcie powyższego naruszona została zdaniem Kolegium zasada wyrażona w art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 kpa, a w szczególności jego § 3, który wymaga szczegółowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożył inwestor- Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa,, M.", wnosząc o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja narusza dyspozycję art. 106 kpa poprzez przyjęcie, iż organ prowadzący sprawę nie załączył do decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. stanowiska Zarządu Dróg Miejskich, działającego w imieniu Prezydenta W. w formie przewidzianej w art. 106 kpa.
Zdaniem skarżącej Spółdzielni tryb postępowania określony w art. 106 kpa odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy wydanie decyzji jest uzależnione od zajęcia stanowiska przez inny organ niż właściwy organ wydający decyzję. W niniejszej
sprawie, jak wskazała strona skarżąca, organ prowadzący sprawę jak również zarządca drogi, w rozumieniu art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, jest tym samym organem, w związku z czym nie mają zastosowania przepisy art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Powyższe, w ocenie skarżącego, wskazuje na to że uzgodnienie, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest uzgodnieniem wewnętrznym, do którego nie mają zastosowania przepisy art. 106 kpa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Zdaniem organu uzgodnienia, o których mowa w art. 53 ust. 4 pkt 9 z zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dokonuje się w trybie art. 106 kpa, czyli przede wszystkim w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Nieuprawniony w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jest pogląd, że w sytuacji gdy organ właściwy do ustalenia warunków zabudowy jest jednocześnie organem właściwym do uzgodnienia decyzji ustalającej takie warunki, możliwe jest odstąpienie od trybu określonego w art. 106 kpa.
Ponadto zdanie organu odwoławczego odwołanie się skarżącej Spółdzielni do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 1999 r, sygn. akt OPK 1/99 oraz uchwały z dnia 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt OPK 26/00, nie można uznać za trafne, gdyż ani art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ani art. 40 nieobowiązującej już ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera wyraźnego wskazania, że uzgodnień, o których mowa w tych przepisach, dokonuje się w trybie przewidzianym przez art. 106 kpa, tak jak wyraźnie wskazuje to art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem wskazana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została podjęta z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji publicznej w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
W świetle art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy generalną zasadą jest, iż decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji, która ma być usytuowana w obszarze przyległym do pasa drogowego wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi, dokonanym w trybie art. 106 kpa.
W rozumieniu art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnienia są formą zajęcia stanowiska przez inny organ w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji administracyjnej ( por. "Komentarz-Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym" pod redakcją prof. Z. Niewiadomskiego - 2. wydanie-Wydawnictwo C H Beck, Warszawa 2005 r., s. 430).
Zgodnie z art. 106 § 1 kpa decyzję można wydać dopiero po zajęciu stanowiska przez organ uzgadniający. Organ prowadzący postępowanie, zwraca się zatem do organu uzgadniającego o zajęcie stanowiska.
W niniejszej sprawie, teren planowanej inwestycji przylega do pasa drogowego Al. [...] oraz ul. [...]. Tym samym dla ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego niezbędne było dokonanie uzgodnień z zarządcą tych dróg.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) w granicach miasta na prawach powiatu zarządcami wszystkich dróg publicznych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta.
Należy wskazać, iż ulice, przy których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja- zarówno AL. [...] oraz ul. [...] położone są na terenie miasta W., które na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta W. ( Dz. U Nr [...], poz. [...] ze zm.) jest gminą mającą status miasta na prawach powiatu.
Organem zatem uprawnionym do dokonania uzgodnień dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego jest Prezydent W.
W myśl poglądu ugruntowanego w orzecznictwie sądowym, powstałym pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) zachowującym w tej mierze aktualność, jeżeli organ właściwy do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest równocześnie organem właściwym do wyrażenia stanowiska, o którym mowa w art. 53 ust.4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to bezprzedmiotowe staje się współdziałanie tych organów (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt OPK 1/99 oraz z dnia 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt OPK 26/00).
Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie organem prowadzącym postępowanie wydania warunków zabudowy oraz organem właściwym do dokonania uzgodnienia jest ten sam organ- Prezydent W.
Z przytoczonych wyżej względów należało dojść do wniosku, że do dokonania uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie ma z oczywistych względów zastosowania przepis art. 106 kpa, albowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy wydanie decyzji jest uzależnione od zajęcia stanowiska przez inny organ ( organ współdziałający) niż organ właściwy do wydania decyzji. Skoro zaś uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy dokonał w imieniu Prezydenta W. Zarząd Dróg Miejskich- pismo z dnia [...] marca 2006 r. oraz Burmistrz Dzielnicy [...]- pismo z dnia [...] kwietnia 2006 r., i ten sam organ wydał decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, to w tej sytuacji nie może mieć zastosowania przepis art. 106 kpa. Ustalenia natomiast poczynione na podstawie art. 53 ust.4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie przybierając formy postanowienia, stanowiły część podstawy faktycznej orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze -Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -orzekł jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparto o treść art. 200 i 205 tej ustawy