IV SA/Wa 221/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję SKO utrzymującą w mocy decyzję o warunkach zabudowy dla stacji bazowej z powodu nieustalenia przez organ II instancji obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący domagali się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), która utrzymała w mocy decyzję o warunkach zabudowy dla budowy stacji bazowej. SKO odmówiło uchylenia poprzedniej decyzji, powołując się na art. 146 § 2 K.p.a., argumentując, że nawet po wznowieniu postępowania zapadłaby analogiczna decyzja ze względu na obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego. WSA uchylił decyzję SKO, uznając ją za przedwczesną, ponieważ organ nie ustalił, czy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu faktycznie jeszcze obowiązuje.
Sprawa dotyczyła skargi Z. P. i S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W., która utrzymała w mocy decyzję o odmowie uchylenia wcześniejszej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budowy stacji bazowej. SKO powołało się na art. 146 § 2 K.p.a., stwierdzając, że mimo udziału stron w postępowaniu, uchylenie decyzji nie nastąpi, gdyż mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej, ze względu na obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zarzucali naruszenie procedury, brak możliwości udziału w postępowaniu oraz niezgodność inwestycji z planem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, uznając ją za przedwczesną. Sąd wskazał, że SKO nie ustaliło, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 1994 r. nadal obowiązuje, co jest kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym. Sąd stwierdził naruszenie art. 7 i 77 K.p.a. przez organ, który nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego. Kwestia zgodności inwestycji z planem stała się bezprzedmiotowa wobec konieczności uchylenia decyzji. Sąd uznał zarzuty dotyczące błędów proceduralnych za uzasadnione, ale bez wpływu na wynik sprawy, a zarzuty dotyczące oddziaływania na sąsiednie działki za bezzasadne w świetle przedstawionego raportu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja organu drugiej instancji była przedwczesna, ponieważ organ nie ustalił, czy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu inwestycji faktycznie jeszcze obowiązuje, co jest kluczowe dla zastosowania art. 146 § 2 K.p.a.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ II instancji nie dopełnił obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 i 77 K.p.a.) poprzez nieustalenie, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc, co czyniło zastosowanie art. 146 § 2 K.p.a. przedwczesnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
K.p.a. art. 146 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.z.p. art. 43
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 127 § § 3 i 4
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 95 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 67 § ust. 1 i 1a
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
PPSA art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 lit c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PW PPSA art. 97 § § 1
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ II instancji nie ustalił, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu inwestycji nadal obowiązuje, co czyniło zastosowanie art. 146 § 2 K.p.a. przedwczesnym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące oddziaływania inwestycji na sąsiednie działki nie zostały poparte dowodami. Błędne pouczenie o braku środka odwoławczego nie miało wpływu na wynik sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Organ administracji, w razie ustalenia, iż istnieją przesłanki do wznowienia postępowania obowiązany jest rozstrzygnąć ponownie sprawę, uwzględniając stan formalny i istniejący w dacie rozstrzygania przez ten organ. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma ustalenie, czy dla terenu, na którym zlokalizowana ma być inwestycja, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Orzeczenie oparte na założeniu, iż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej (art. 146 part. 2 K.p.a.) jest przedwczesne. Zostało ono wydane z naruszeniem art. 7 i 77 K.p.a., w świetle którego organ zobowiązany jest do orzekania na zasadach praworządności oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Skład orzekający
Barbara Gorczycka-Muszyńska
przewodniczący
Łukasz Krzycki
sprawozdawca
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymóg dokładnego ustalenia przez organ administracji obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego przed zastosowaniem art. 146 § 2 K.p.a. w sprawach o wznowienie postępowania dotyczących warunków zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ II instancji rozpatruje wniosek o wznowienie postępowania i opiera się na planie zagospodarowania przestrzennego, którego status prawny jest niejasny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniach administracyjnych dotyczących planowania przestrzennego, w szczególności znaczenie prawidłowego ustalenia stanu prawnego przez organy.
“Czy plan zagospodarowania przestrzennego nadal obowiązuje? WSA uchyla decyzję SKO z powodu niepewności prawnej.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 221/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-11-29 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-04-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Barbara Gorczycka-Muszyńska /przewodniczący/ Łukasz Krzycki /sprawozdawca/ Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Sygn. powiązane II OSK 503/05 - Wyrok NSA z 2006-02-10 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Protokolant Małgorzata Sokólska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Z. P. i S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - uchyla zaskarżoną decyzję, - zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących Z. P. i S. T. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy, na zasadzie art. 138 § l pkt l w związku z art. 127 § 3 i 4 K.p.a., decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2002 r. (nr [...]). Utrzymaną w mocy decyzją Kolegium, po wznowieniu postępowania, odmówiło uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2002 r. (nr [...]), którą na podstawie art. 138 ust. l pkt l K.p.a. utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy J. nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej [...] na terenie działki ew. nr [...] we wsi S. Podstawę prawną odmowy uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dotychczasowej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowił art. 146 § 2 K.p.a. w świetle którego nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż wprawdzie zachodziły podstawy do wznowienia postępowania, gdyż strony bez swojej winy nie brały udziału w postępowaniu (przesłanka z art. 145 § l pkt 4 K.p.a.), jednak miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy J. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] listopada 1994 (Dz. U. Woj. [...]. Nr [...] póz. [...]) dopuszczał na tym terenie lokalizację tego typu przedsięwzięcia i wydana byłaby analogiczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze na powyższą decyzje Z. P. i J. T. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako niezgodnej z prawem. Skarżący podnoszą, iż jako strony postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu byli pozbawieniu możliwości udziału w postępowaniu. Wskazali na opieszałość organów i błędy .proceduralne, jakie popełniano w trakcie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania. W szczególności wytknięto błędne pouczenie zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2002 r. - wadliwą informację o braku możliwości wniesienia środków odwoławczych. Skarżący wskazują, iż decyzja narusza postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i kwestie dotyczące ograniczeń wynikających z tego planu nie zostały należycie wyjaśnione. W skardze zwraca się uwagę, iż przedsięwzięcie będzie oddziaływać na sąsiednie działki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Sąd w związku z art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Organ administracji, w razie ustalenia, iż istnieją przesłanki do wznowienia postępowania obowiązany jest rozstrzygnąć ponownie sprawę, uwzględniając stan formalny i istniejący w dacie rozstrzygania przez ten organ. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ II instancji jest zobowiązany do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Zadania organu II instancji wykonywało w przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując złożony na zasadzie art. 127 § 3 K.p.a. wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma ustalenie, czy dla terenu, na którym zlokalizowana ma być inwestycja, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co wynika z art. 43 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która znajdzie tu zastosowanie w związku z art. 95 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). W związku z treścią art. 67 ust. l i la ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiący podstawę rozstrzygania w zaskarżonej decyzji, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 1994 r. utracił prawdopodobnie moc z dniem l stycznia 2003 r. Plan ten mógł obowiązywać do końca 2004 roku jedynie pod warunkiem uchwalenia przez gminę studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy i przystąpienia dla danego terenu do sporządzania nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przed podjęciem zaskarżonego orzeczenia, nie ustaliło, czy warunki te zostały spełnione. Nie ustaliło więc, czy dla terenu realizacji przedsięwzięcia obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Stąd orzeczenie oparte na założeniu, iż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej (art. 146 part. 2 K.p.a.) jest przedwczesne. Zostało ono wydane z naruszeniem art. 7 i 77 K.p.a., w świetle którego organ zobowiązany jest do orzekania na zasadach praworządności oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Naruszenie to skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnośnie do zarzutów skargi dotyczących ewentualnej niezgodności inwestycji objętej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania terenu trzeba uwzględnić, iż, jak wyżej wskazano, plan ten utracił moc nie później niż z dniem l stycznia 2004 r. W tej sytuacji, wobec konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji, orzekanie przez Sąd w kwestii zgodności inwestycji z tym planem stało się bezprzedmiotowe. Trzeba stwierdzić, iż uzasadnione są zarzuty skargi odnośnie do popełnienia przez organy administracji błędów proceduralnych, w toku postępowania wznowieniowego (mylna informacja o braku środka odwoławczego). Nie miały one jednak w rozpatrywany przypadku wpływu na wynik sprawy. Odnośnie zarzutu oddziaływania inwestycji na sąsiednie działki trzeba stwierdzić, iż obawy skarżących w tym zakresie nie zostało poparte żadnymi dowodami. Jednocześnie w aktach sprawy znajduje się "Raport w sprawie oddziaływania na środowisko projektowanej stacji bazowej [...]" w S. Zawarte w raporcie dane wskazują, iż pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartości graniczne nie będą występowały w przestrzeni dostępnej dla ludzi (cz. 6 i 7 raportu). Skarżący w toku postępowania administracyjnego nie przedstawili dowodów ani nawet nie uprawdopodobnili aby ustalenia raportu były wadliwe. W tym zakresie więc Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § l pkt l lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271) - orzekł jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględni stan aktualny, w zakresie objęcia terenu inwestycji obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI