IV SA/Wa 2209/15

IV SA/Wa 2209/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1235
art 51, 62 ust 1 pkt 1, lit ai b, art 81 ust 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Wykowski, sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn: "Budowa obwodnicy miasta S. w ciągu drogi krajowej nr [...] [...]-[...]" według wariantu *B ze skrzyżowaniami".
Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił pkt I.2.4, pkt bl.2.11, pkt 1.2.16, pkt 1.2.17, pkt 1.2.18, pkt I.2.25, pkt I.2.26, pkt I.2.29, pkt I. 2.37, pkt I.2.40., pkt 1.2.41, pkt i.2.43, pkt I.2.58, pkt I.2.60, pkt 1.2.61, pkt I.3.3. pkt 1.3.12, pkt 1.3.17, pkt. 11.1, pkt III decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i w tym zakresie orzekła merytorycznie, natomiast uchylając pkt I.2.5, pkt I.2.27, pkt I.2.28, pkt 1.2.31, pkt I.2.32, pkt I.2.35, pkt I.2.42, pkt l.2.45pkt I.2.62 umorzył w tym zakresie postępowanie, w pozostałym zakresie decyzja została utrzymana w mocy.
W odniesieniu do pisma R. W. z dnia 1 maja 2015 r. w którym wyrażono protest w sprawie przebiegu łącznicy do ronda B., organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym załącznikami graficznymi, w ramach przedmiotowej inwestycji planowana jest budowa łącznicy pomiędzy obwodnicą, a rondem B. Inwestorem całego przedsięwzięcia, w tym tej łącznicy, jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz którego została wydana skarżona decyzja. Organ podkreślił, iż prowadząc postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ związany jest żądaniem inwestora, tj. ocenia wpływ inwestycji na środowisko, w konkretnej lokalizacji, i nie może go samodzielnie modyfikować. Wskazanie zaś w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach innego przebiegu nawet niewielkiej części przedsięwzięcia (np. ww. łącznicy) dopuszczalne byłoby, w myśl art. 81 ust. 1 ustawy ooś, wyłącznie (po uprzedniej zgodzie inwestora), w sytuacji, gdy przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykaże, iż realizacja wariantu inwestorskiego będzie się wiązała ze znacząco negatywnym wpływem na środowisko.
W opinii organu odwoławczego, podnoszona przez stronę wycinka ok. 70 okazów nierodzimych żywotników (potocznie zwanych tujami) oraz 3 okazów świerków (nawet w przypadku gdy jest to krajowy gatunek), na działce o nr ewid [...], obręb [...], nie spowoduje znaczącego uszczerbku w lokalnej florze. Wbrew opinii strony, wiek usuwanego drzewostanu (20-25 letnie drzewa) również nie stanowi przesłanki by moc uznać go za na tyle cenny przyrodniczo, iż wskazanym byłaby zmiana przebiegu omawianej łącznicy.
Zdaniem organu II instancji w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, nie można stwierdzić, aby planowana w ramach wnioskowanego przedsięwzięcia łącznica, mogła powodować znacząco negatywne oddziaływanie na życie i zdrowie ludzi, zwłaszcza w zakresie emitowanego hałasu. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (Uchwala Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta S. terenów położonych po wsch. stronie ul. [...] o nazwie - "[...]", działka o nr ewid. [...], obręb [...]), ww. nieruchomość stanowi teren mieszkalno- usługowy, podlegający w myśl rozporządzenia ochronie akustycznej, na którym dopuszczalny równoważny poziom hałasu dla pory dnia (LAcq d) wynosi 65 dB, zaś dla pory nocnej (l_Acq n) - 56 dB). Przedłożone wyniki obliczeń propagacji hałasu, wykonane m.in. w dwóch punktach zlokalizowanych przy zabudowie położonej na ww. działce (pkt. nr 122 i 123 w Tab.180 oraz Tab. 181 w Załączniku 8 do raportu (ze stycznia 2015 r.), wskazują, iż w obu horyzontach czasowych (tj. dla roku 2020 i 35) nie zostaną przekroczone nawet najbardziej restrykcyjne standardy akustyczne (tzn. dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie (LAeq d) = 61 dB, (l_Aeq n) = 56 dB). W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż w celu weryfikacji wielkości prognozowanych oddziaływań akustycznych zidentyfikowanych i opisanych w raporcie z oddziaływaniami, które wystąpią w rzeczywistości w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia, inwestor został zobowiązany do przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w rok po oddaniu do użytkowania planowanej drogi. Wyniki uzyskane na podstawie ww. analizy stanowić będą podstawę do podjęcia, w razie potrzeby, odpowiednich środków minimalizujących.
Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego wpływu przedsięwzięcia na konstrukcję budynków, znajdujących się na działce o nr ewid. [...], organ odwoławczy, wyjaśnia co następuje. Z przedłożonego w sprawie raportu wynika, iż na etapie budowy planowanej obwodnicy wykorzystywane będą m.in. urządzenia mogące wywołać drgania (np. walec wibracyjny). Uwzględniając powyższe oddziaływanie, RDOŚ w [...] w pkt. 1.2.51 skarżonej decyzji zobowiązał inwestora do sporządzenia przed rozpoczęciem prac budowlanych i po ich zakończeniu inwentaryzacji budynków położonych w odległości do 20 m od granicy przedsięwzięcia, w celu zweryfikowania rzeczywistego wpływu robót na stan techniczny tych budynków. Natomiast w odniesieniu do fazy eksploatacji drogi, podkreślono, iż zgodnie z publikacją "Drgania drogowi [Adamczyk J., Targosz J.; AG- H w Krakowie, Katedra Robotyki i Dynamiki Maszyn; Kraków 2003], główną przyczyną generowania drgań drogi i otoczenia przyległego do niej jest nierówność jezdni, która zależy przede wszystkim od rodzaju zastosowanej nawierzchni. Czynnikami odpowiedzialnymi za powstawanie drgań na drogach są uderzenia spowodowane odrywaniem się kół od powierzchni drogi na skutek nierówności, co w przypadku nowej inwestycji jak niniejsza, oraz prawidłowo wykonanej i utrzymanej, nie będzie mieć miejsca. Zgodnie z deklaracją inwestora, przedstawioną w raporcie, planowane przedsięwzięcie (w tym konstrukcja nawierzchni) zostanie wykonane według obowiązujących warunków technicznych oraz prawa polskiego. Weryfikacja powyższych kwestii, zostanie przeprowadzona w ramach wydawania ZRID, bowiem nie stanowi przedmiotu analiz prowadzonych na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W ocenie organu odwoławczego nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy zarzut przedstawiony przez stronę, iż planowana inwestycji nie była poddana pod konsultacje społeczne. W ramach przeprowadzonego postępowania RDOŚ w [...] zapewnił udział społeczeństwu, informując, zawiadomieniem z dnia [...] maja 2014 r., o możliwości zapoznania się z dokumentacją i zgłaszania uwag i wniosków w okresie od [...] maja 2014 r. do [...] czerwca 2014 r. Powyższe zawiadomienie zostało upublicznione przez 21 dni w miejscach wskazanych na str. 11 niniejszego rozstrzygnięcia.
Wskazano, że obwieszczenie z dnia [...] lipca 20014, znak [...], informujące o wydaniu skarżonej decyzji, było skierowane do społeczeństwa, któremu nie przysługuje prawo odwołania się od rozstrzygnięć wydanych przez organ I instancji. W związku z powyższym bezzasadny jest zarzut o nie zawarciu w nim informacji o możliwości wniesienia środka zaskarżenia od decyzji RDOŚ w [...]. Natomiast strony postępowania zostały zawiadomione o powyższym, wraz z pouczeniem o terminie wnoszenia odwołania, poprzez obwieszczenie z dnia [...] lipca 20014, znak [...]. Miejsca upublicznienia ww. obwieszczenia, jak i innych kierowanych do stron w toku prowadzonego przed RDOŚ w [...] postępowania (w tym m.in. o wydaniu postanowienia o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, możliwości wniesienia uwag i wniosków przed wydaniem decyzji), zostały wskazane w decyzji.
Ponadto organ odwoławczy podkreślił, iż kwestie dotyczące podjętych przez Gminę Miasta S. działań w sprawie lokalizacji na działce o nr ewid [...], obręb [...] "kolektora do przepompowni, jak również kabla elektrycznego", oraz zarządzania środkami finansowymi gminy, pozostają bez związku z zakresem przedmiotowej sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli R. W. i J. W. Skarga J. W. została odrzucona postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. R. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wywodząc, że jest właścicielem działki nr [...] przez, którą ma przebiegać łącznica pomiędzy obwodnica miasta S., a rondem B.
W ocenie skarżącego w sprawie został naruszony art. 51 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochroni, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, albowiem zaskarżona decyzja nie zawiera prognozy oddziaływania inwestycji na środowisko.
Zdaniem skarżącego został naruszony zaskarżoną decyzją art. 81 powołanej wyżej ustawy przez uznanie, że przepis ten wiążę w sposób bezwzględny organ ustalający środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia. Skarżący wywodził, że w toku postępowania nie kierowano do inwestora zapytań o możliwość nawet niewielkiej zmiany przebiegu inwestycji, a w tym przypadku łącznika pomiędzy obwodnicą, a rondem B. W ocenie skarżącego stosowanie art. 81 powołanej ustawy nie może sprowadzać się do lakonicznej informacji, że wariant alternatywny przebiegu inwestycji może być opiniowany tylko w przypadku uzyskania zgody inwestor na zmianę jego przebiegu. Przepis ten winien być rozumiany jako dający organowi ustalającemu środowiskowe uwarunkowania możliwość inicjowania zmiany przebiegu inwestycji w każdym przypadku w którym alternatywny przebieg inwestycji stanowiłby mniejsze zagrożenie dla środowiska. Skarżący argumentował, że przy zgłoszeniu przez strony zastrzeżeń co do przebiegu planowanej inwestycji i wskazania możliwości jej lokalizacji w miejscu, w którym będzie mniejsze negatywne oddziaływanie na środowisko, obowiązkiem organu było zwrócić się do inwestora z zapytaniem o możliwość zmiany lokalizacji. Przy czym ewentualna odpowiedź odmowna winna podlegać ocenie co do jej racjonalności i w przypadku oczywistego braku uzasadnienia dla odmowy zmiany przebiegu inwestycji, taka odmowa powinna skutkować wydaniem decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia. Skarżący wskazał, że taka lokalizacja inwestycji powoduje konieczność zniszczenia licznych nasadzeń roślinnych znajdujących się na jego działce oraz będzie przebiegać w bezpośredniej bliskości budynku mieszkalnego szkodliwie oddziaływując na mieszkańców. Skarżący zakwestionowały stanowisko organu, że nasadzenia te nie mają walorów przyrodniczych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni n prawa materialnego.
Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że skarżący R. W. jest właścicielem niezabudowanej działki oznaczonej nr [...]. Skarga J. W., który jest właścicielem działki nr [...] zabudowanej domem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2015 r. Sprawa może więc być rozpoznawana w zakresie interesu prawnego jakim legitymuje się R. W., który powyższy interes prawny wywodzi z prawa własności niezabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] przez, - to działkę ma przebiegać planowana inwestycja dotycząca budowy łącznika pomiędzy obwodnicą miasta S. a rondem B.
Przedstawione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego zasługują na uwzględnianie. Bezzasadny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 51 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko.( Dz. U. 2013, poz. 1235 ze zm., zwana dalej ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku). Przepis ten nakłada na organ obowiązek sporządzenia prognozy odziaływania na środowisko w przypadku opracowywania projektu dokumentów, o których mowa w art. 46 i 47 tej ustawy, a więc w przypadku sporządzania koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, planów zagospodarowania przestrzennego oraz strategii rozwoju regionalnego,) polityk, strategii, planów lub programów w dziedzinie przemysłu, energetyki, transportu, telekomunikacji, gospodarki wodnej, gospodarki odpadami, leśnictwa, rolnictwa, rybołówstwa, turystyki i wykorzystywania terenu, opracowywanych lub przyjmowanych przez organy administracji, wyznaczających ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, polityk, strategii, planów lub programów innych niż wymienione w pkt 1 i 2, których realizacja może spowodować znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000 jeżeli nie są one bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynikają z tej ochrony oraz projektów dokumentów, innych niż wymienione w art. 46, jeżeli w uzgodnieniu z właściwym organem, o którym mowa w art. 57, organ opracowujący projekt dokumentu stwierdzi, że wyznaczają one ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lub że realizacja postanowień tych dokumentów może spowodować znaczące oddziaływanie na środowisko. W rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia z opracowywaniem tego typu projektów, a z badaniem oddziaływania indywidualnej inwestycji stanowiącej przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, a co za tym idzie powołany przez skarżącego przepis art. 51 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku nie ma zastosowania.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie narusza art. 81 ust 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zdaniem skarżącego w przypadku zgłoszenia przez stronę zastrzeżeń, co do przebiegu planowanej inwestycji i wskazania przez stronę możliwości jej zlokalizowania w innym miejscu organ administracji miał obowiązek zwrócić się do inwestora o wskazanie innego wariantu przebiegu inwestycji, a w przypadku oczywistej bezzasadności odmowy takiego wskazania organ winien wydać decyzję odmawiające ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Powyższy przepis stanowi, że "jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia" Niewątpliwie powyższy przepis należy odczytywać w powiązaniu art. 62 ust 1 pkt 1 ppkt a, który nakazuje w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określić, analizować oraz oceniać bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi.
Podkreślić należy, że organy obu instancji dokonały oceny wpływu na środowisko działań związanych między innymi z usunięciem roślinności na obszarze objętym inwestycją , a inwestor został zobowiązany do wykonania szeregu działań minimalizujących negatywne oddziaływanie inwestycji na poszczególne formy ochrony, jak i zobowiązany do podjęcia działań kompensujących możliwe straty w środowisku, w tym w lokalnej florze oraz siedliskach zwierząt. Realizacja kompensacji przyrodniczej dotyczy między innymi konieczności wprowadzenia rodzimych gatunków drzew i krzewów dostosowanych do warunków siedliskowych. Organ odwoławczy podkreślił w zaskarżonej decyzji, że wycinka ok. 70 okazów nierodzimych żywotników (potocznie zwanych tujami) oraz 3 okazów świerków nie spowoduje znaczącego uszczerbku w lokalnej florze. Także wiek drzewostanu (20 - 25 lat) nie stanowi przesłanki do uznania go za na tyle cenny przyrodniczo, iż wskazana byłaby zmiana przebiegu łącznicy.
W ramach prowadzonego postępowania organ ustalił, że planowana w ramach wnioskowanego przedsięwzięcia łącznica mogła powodować znaczące negatywne oddziaływanie na życie i zdrowie ludzi, zwłaszcza w zakresie emitowanego hałasu. Teren na którym położona jest niezabudowana działka skarżącego objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym obszar ten stanowi teren mieszkalno - usługowy. Dopuszczalny równoważny poziom hałasu dla pory nocnej wynosi więc 56 dB, a dla pory dnia 56 dB. Wyniki obliczeń propagacji hałasu (załącznik nr 8 do raportu) wskazują, że powyższe normy akustyczne nie zostaną przekroczone.
Zauważyć należy, że wartości dopuszczalnego równoważnego poziomu hałasu odpowiadają normom zakreślonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Okoliczność powyższa została wiec rozważona przez organ zgodnie z wymogami art. 62 ust. 1 pkt 1 ppkt a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Przy czym zauważy należy, że nieruchomość, której właścicielem jest skarżący nie jest zabudowana.
Podzielić należy także zapatrywania organu, że wycinka 70 sztuk tui i 3 świerków zlokalizowanych na działce nr [...] stanowiącej własność syna skarżącego nie powoduje znaczącego uszczerbku w lokalnej florze, a okazy te nie są na tyle cenne przyrodniczo, że wskazana byłaby zmiana przebiegu łącznicy.
Na marginesie dodać należy, że organ odwoławczy odniósł się także do zarzutu strony dotyczącej wpływu przedsięwzięcia na konstrukcje budynku znajdującego się na działce oznaczonej nr ew. [...] stanowiącej własność syna skarżącego. Inwestor został zobowiązany do sporządzenia przed rozpoczęciem prac budowlanych i po ich zakończeniu inwentaryzacji budynków położonych w odległości 20 m od granicy przedsięwzięcia, w celu zweryfikowania rzeczywistego wpływu robót na stan techniczny tych budynków. Powyższe wskazuje, iż organ przy wydawaniu decyzji uwzględnił treść art. 62 ust. 1 pkt 1 ppkt b.
Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia wydana decyzją art.81 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku nie znajduje uzasadnienia. Powyższy przepis stanowi bowiem, że "jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia".
Warunkiem wstępnym uzasadniającym zwrócenie się przez organ do inwestora o wskazanie innego wariantu jest ustalenie zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie niż wskazany we wniosku. Skoro w rozpoznawanej sprawie organ ustalił, że taka okoliczność nie zachodzi, a więc brak jest podstaw do uznania że planowana inwestycja we wnioskowanym wariancie będzie w sposób znaczący negatywnie wpływała na środowisko to nie było podstaw do zwracania się przez organ do inwestora o wyrażenie zgody na zmianę wariantu na wskazany przez ;an. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że w sytuacji kiedy strona wskaże wariant z mniejszym negatywnym oddziaływaniem na środowisko to organ ma zawsze obowiązek zwrócić się do inwestora wskazując taki wariant przebiegi inwestycji. Zauważyć należy, ze w rozpoznawanej sprawie skarżący takiego wariantu nie wskazał, a jedynie wniósł o zmianę przebiegu łącznika obwodnicy w taki sposób, aby nie przebiegał on przez jego działkę. Zadaniem postępowania dotyczącego ustalenia środowiskowych uwarunkowań wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia nie jest rozważanie kwestii ochrony prawa własności, lecz dbałość o środowisko w rozumieniu art. 3 pkt 39 ustawy prawo ochrony środowiska. Nie kwestionowanym jest, że jeśli skarżący zamieszkuje na nieruchomości stanowiącej własność jego syna to standard jego życia może ulec zgorszeniu w wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia. Ponowienie jednak podkreślić należy, że interes prawny w kwestionowaniu decyzji w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej ewid. nr [...] ma J. W., którego skarga została odrzucona, a nie R. W.
Przytoczone w skardze orzeczenie z 24 lutego 2011 r. II SA/Bk dotyczyło właściwego przedstawienia w raporcie wariantu alternatywnego, a nie zastosowania art. 81 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku.
Podkreślić przy tym należy, że decyzja odpowiada wymaganiom z art. 85 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Organy obu instancji dokonały szczegółowej analizy i oceny raportu oddziaływania na środowisko. Organ II instancji zmienił decyzję I instancji miedzy innymi w zakresie ¡. odnoszonym przez skarżącego, to jest oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na przyrodę. Fakt, iż stanowisko skarżącego nie zostało w tym zakresie uwzględnione nie przesądza o wadliwości decyzji.
Mając na względzie powyższe rozważania w oparciu o art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.