IV SA/WA 2169/18

IV SA/Wa 2169/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-08-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-08-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wójcik /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Borkowska
Paweł Dańczak
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Sygn. powiązane
III OSK 3824/21 - Wyrok NSA z 2025-04-08
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, asesor WSA Paweł Dańczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2020 r. sprawy ze skarg Z.T., D.T., A.K., A.K., Z.T. i T.K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie solidarnie na rzecz skarżących Z.T. i D.T. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie solidarnie na rzecz skarżących A.K., A.K., Z.T. i T.K. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie solidarnie na rzecz skarżących A.K., Z.T. i T.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 5. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżącej A.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2017r. Znak: [...] Starosta [...] działajac na podsatwie art. 4 ust. 4a; art. 9 ust. 2, pkt 2 ; art. 122 ust. 1, pkt 3; art. 123 ust. 2, ust. 3; art. 127 ust. 5, ust. 6, ust. 7; art. 128 ust. 1 pkt 6; art. 131 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i 3; art. 132 ust.1 , ust. 1a, ust. 2, ust. 3; art. 135 pkt 3; art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (t.j.: Dz. U. z 2017r., poz.1121 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 104 i 107 K.p.a. (tj.: Dz. U. z 2017r., poz.l257) po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o., Sp.k. z siedzibą w [...]:
I. udzielił [...]Sp. z o.o., Sp.k., pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych - budowę odcinka kanału "[...]" w zakresie terenu [...]Sp. z o.o., Sp.k. w [...], z zasypaniem starego odcinka, wraz z budową nowych wylotów wód deszczowych (w zamian za istniejące na starej trasie kanału), na działkach [...] przy zachowaniu okreśłonych w decyzji parametrów. Zobowiązał także wnioskodawcę do:
1) wykonania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego udzielnego niniejszą decyzją zgodnie z załączonym do wniosku operatem wodnoprawnym oraz orzeczeniem niniejszej decyzji, obowiązującymi przepisami prawa oraz w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia;
2) po zakończeniu robót doprowadzenia terenu inwestycji do stanu pierwotnego;
3) utrzymywanie i konserwacja wylotów kanalizacji deszczowej;
4) utrzymywania koryta kanału w należytym stanie technicznym poprzez wykonywanie niezbędnej konserwacji oraz utrzymanie stałej drożności - usuwanie osadów, usuwanie roślinności w korycie kanału, wykaszanie roślinności na skarpach kanału na odcinku kanału podlegającym przełożeniu w nowym śladzie - co najmniej dwa razy w roku- w miesiącach: marzec-maj oraz sierpień-październik, w sposób zapewniający swobodny przepływ wody na całej długości nowego odcinka kanału [...];
5) prowadzenia prac pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia z zakresu melioracji wodnych;
6) po wykonaniu prac związanych z budową odcinka kanału dokonania inwentaryzacji powykonawczej i przekazania jej do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], Inspektoratu [...], Fili Inspektoratu w [...], Biuro w [...], celem naniesienia zmian w ewidencji;
7) naprawiania szkód bądź pokrywania ewentualnych strat powstałych w związku z wykonywaniem niniejszego pozwolenia wodnoprawnego.
Organ wskazał również, że niniejsze pozwolenie wodnoprawne nie jest tożsame z wypełnieniem wymogów określonych przepisami ustawy Prawo budowlane, nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. W przypadku naruszenia interesów osób trzecich, zmiany sposobu użytkowania wód w regionie wodnym lub zmiany uprawnień innego zakładu, mających wpływ na wykonanie pozwolenia wodnoprawnego, pozwolenie może być zmienione lub mogą zostać nałożone na użytkownika dodatkowe obowiązki. Zaznaczono również, że pozwolenie może być cofnięte lub ograniczone w przypadku wystąpienia uzasadnionych przyczyn - zgodnie z art. 136 ust. 1 oraz art. 137 ustawy z dnia 18 lipca.2001r. Prawo wodne (tj.: Dz. U. z 2017r., poz.1121 z późn.zm.), oraz że pozwolenie wygasa w przypadku, gdy wnioskodawca nie rozpocznie wykonywania urządzeń wodnych w terminie 3 lat od dnia, w którym pozwolenie stało się ostateczne - stosownie do zapisu art. 135 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (tj.: Dz. U. z 2017r., poz.1121 z późn. zm.).
Odwołanie od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, złożył Pan M. K., wnosząc o jej uchylenie, ponieważ operat wodnoprawny załączony do wniosku o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego nie został w pełni sformalizowany w zakresie przesłanek merytorycznych i formalno-prawnych, mianowicie:
- nieprecyzyjny jest żapis odnośnie celu opracowania i zakresu korzystania z wód, gdyż powinien być rozwinięty o określenie choć w przybliżeniu m3 wielkości zrzutu ścieków maksymalnego i godzinowego, średniego dobowego, mający wpływ na przepustowość odbiornika;
- brak w operacie podstawowej charakterystyki odbiornika wód opadowych lub roztopowych, który ogranicza się jedynie do obliczenia przepustowości projektowanego odcinka kanału przewidzianego do przebudowy, nie uwzględniając dolnego odcinka istniejącego Kanału (podstawowe parametry hydrauliczne kanału);
- obliczona przepustowość projektowanego odcinka powinna być skorygowana poprzez przyjęcie metodyki obliczeń zaproponowanej przez odwołującego (wzorem C. po podstawieniu wzoru M.);
- brak jest w operacie charakterystyki wód w ujęciu hydrograficznym objętych pozwoleniem wodnoprawnym oraz w części hydrauliczno-hydrologicznej, a jedynie jest mowa o zamiarze przyjmowania wód opadowych i roztopowych (niezbędne jest określenie przepustowości na całym odcinku kanału).
W odwołaniu podniesiono również, że pomimo, iż zakład' posiada pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód, tj. na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych istniejącymi wylotami, to wnioskując o wykonanie nowych wylotów (w zamian za istniejące) zmienił cel i zakres korzystania z wód, a tym samym warunki wykonywania ustalone w dotychczasowych pozwoleniach. Ponadto wnioskując o nowe wyloty zakład nie wnioskuje o likwidację wylotów istniejących. Zdaniem odwołującego, zaskarżona decyzja jest również niezgodna z ustawą o ochronie środowiska i z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Odwołujący zwrócił bowiem uwagę, że Burmistrz Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak:
[...] stwierdził brak potrzeby oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału [...] na terenie [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...], z zasypaniem starego odcinka, wraz z budową nowych wylotów wód deszczowych (w zamian za istniejące na starej trasie kanału), oraz budową nowego fragmentu kanalizacji deszczowej miejskiej i wylotu do kanału [...] (w zamian za istniejący prowadzący do starego przebiegu kanału) w [...], w obrębie ewidencyjnym [...], na działkach oznaczonych nr ewid. [...]. Jednocześnie z decyzji Burmistrza Miasta [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2017 r. wynika, że funkcja nowego kanału (po przebudowie) nie ulegnie zmianie podczas gdy, na co zwrócił uwagę odwołujący, na terenie zakładu planuje się budowę kompleksu nowych budynków wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu. Ponadto zdaniem odwołującego nie wiadomo z jakich obliczeń wynika wskazanie w decyzji środowiskowej, że "obecnie istniejący kanał [...] może pomieścić maksymalne przepływy wynoszące Qmax=12,O m3/s, natomiast aktualnie wynoszą one ok. 8,5 m3/s", bo przecież brak jest podstawowej charakterystyki tego urządzenia w nawiązaniu do całej długości odbiornika. Odwołujący zwrócił również uwagę, że wielkości przepływu są niespójne w odniesieniu do zapisów w operacie, w ww. postanowieniu i w ww. decyzji środowiskowej - w operacie przepustowość kanału do przebudowy określa się na wielkość Qmax=20,9 m3/s, a w decyzji środowiskowej wskazana wielkość wynosi 15,8 m3/s.
Odwołanie od powyżej decyzji, w ustawowym terminie, złożyli również Pani Z.T. i Pan D.T., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z uwagi na naruszenie:
1. prawa postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 7 k.p.a oraz art. 77 k.p.a, poprzez nie uwzględnienie przez Starostę [...] dokumentów urzędowych w postaci mapy zasadniczej i mapy do celów projektowych, z których jednoznacznie wynika, że rurociąg służący do odprowadzania wód opadowych i roztopowych m.in. z terenu działki skarżących (nr [...]), który przebiega również przez działkę o numerze [...] wraz z wylotem odprowadzającym wody do kanału [...] (działka nr [...]) jest czynny, oraz poprzez niepodjęcie przez organ niezbędnych czynności dowodowych celem ustalenia stanu prawnego ww. rurociągu, co przejawiło się w szczególności w niewystąpieniu do Burmistrza Miasta [...] z zapytaniem, czy rurociąg ten stanowi część miejskiej sieci deszczowej;
2) art. 7 k.p.a oraz art. 77 k.p.a, poprzez pominięcie złożonej do akt sprawy dokumentacji, która potwierdza, że podczas nawalnych deszczy wody wylewają się z kanału [...] oraz pominięcie decyzji Burmistrza Miasta [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2017 r., z której treści jednoznacznie wynika, że rzeczywista przepustowość kanału [...] wynosi obecnie maksymalnie 12,0 m3/s (czy jak wskazano nawet w uzasadnieniu ok. 8,5 m3/s);
3) art. 7 k.p.a i art. 77 k.p.a, poprzez pominięcie przez organ treści uchwały Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], obszar urbanistyczny [...] (. .. ), pominięcie dowodu w postaci fotomapy, ma której widoczna jest obecnie powierzchnia biologicznie czynna nieruchomości wieczyście użytkowanych przez wnioskodawcę, pominięcie przez organ dowodu w postaci dokumentu pn. "zapytanie ofertowe", gdzie w opisie przedmiot zamówienia widoczne jest, że działki [...] oraz [...] są zabudowane łącznie budynkami o powierzchni 3030 m2, a według zapytania ofertowego wnioskodawca zamierza postawić budynki o powierzchni łącznej 16111 m2, oraz nie przeprowadzenie przez organ dowodu z dokumentu urzędowego w postaci uzyskanego (według twierdzeń wnioskodawcy) pozwolenia wodnoprawnego obejmującego zezwolenie na zwiększenie ilości wód opadowych i roztopowych odprowadzanych przez wnioskodawcę do kanału [...];
4) art. 10 § 1 k.p.a, poprzez nie wyznaczenie stronom nowego terminu na zapoznanie się z całością dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie, po wpłynięciu stanowiska wnioskodawcy z dnia 23 listopada 2017 r., w którym wnioskodawca po raz pierwszy sformułował twierdzenie jakoby rurociąg zlokalizowany m.in. na działce skarżących był nieczynny;
5) art. 84 § 1 k.p.a, poprzez nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu hydrologii, hydrogeologii, stosunków wodnych i melioracji, co było konieczne w toku sprawy, gdyż ustalenie w przybliżeniu m3 wielkości maksymalnego zrzutu wód opadowych i roztopowych, jak również godzinowego średniego dobowego zrzutu, który ma wpływ na przepustowość projektowanego urządzenia wodnego wymaga wiadomości specjalnych, a załączony do wniosku przez wnioskodawcę operat wodnoprawny w zakresie wymogu określonego w art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. a jest nieprecyzyjny i niejasny;
6) art. 7 i 8 k.p.a, a ponadto art. 64 § 2 k.p.a, poprzez niedoprowadzenie do uczynienia zadość wymogom formalnym podania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, gdyż operat wodnoprawny nie spełnia wymagań określonych wart. 132 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo wodne z 2001 r.
2. prawa materialnego:
1) art. 132 ust. 2 pkt 3a i art. 132 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo wodne, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że załączony do wniosku operat wodnoprawny spełnia przesłanki określone w ww. normach prawnych,
2) art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. c oraz art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo wodne, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że załączony operat wodnoprawny w sposób prawidłowy określa stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli, a część graficzna zawiera m.in. zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjnowysokościową terenu;
3) art. 125 pkt 3 ustawy Prawo wodne, poprzez przyjęcie, że projektowany sposób korzystania z wody spełnia wymagania określone w tym przepisie, a w konsekwencji art. 126 pkt 1 tej ustawy, poprzez jego niezastosowanie i wydanie pozwolenia wodnoprawnego, podczas gdy wniosek o wydanie tego pozwolenia istotnie odbiega od parametrów projektowanego odcinka kanału [...] (tj. w zakresie spadku podłużnego dna oraz maksymalnej przepustowości) podawanych w trakcie postępowań środowiskowych.
Jednocześnie pismem z dnia 26 marca 2018 r. odpowiedź na powyższe odwołania złożył wnioskodawca w przedmiotowej sprawie, tj. [...] Sp. z o.o. Sp. k., uzupełniając jednocześnie materiał dowodowy o dodatkowy dokument przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2018 r.
W wyniku rozpoznania powyższych odwołań, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją Nr [...] z [...] czerwca 2018r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), w związku z art. 122 ust. 1 pkt 3, art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedno Dz. U. z 2017 r., poz. 1121 z późn zm.), utrzymał decyzję oragnu I instancji w mocy.
W uzasadnieniu organ wskazał, czego dotyczyła decyzja organu I instancji, przywołał zarzuty odwołań i wskazał, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566, z późn. zm.), zgodnie z którą starostowie utracili kompetencje do wydawania pozwoleń wodno prawnych. Stosownie natomiast do przepisów art. 545 ust. 4 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z zakresu pozwoleń wodnoprawnych stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, któremu prowadzone do końca grudnia 2017 r. przez dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej sprawy zostały przekazane na mocy art. 545 ust. 5 ww. aktu.
Tym samym Prezes Wód Polskich, jako organ odwoławczy, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, iż Starosta [...] zasadnie uznał, że możliwe jest udzielenie wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego, a zarzuty odwołujących nie zasługują na uwzględnienie.
Odnosząc się do treści decyzji Starosty [...] wskazał, że w przypadku spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek wydania tego aktu, organ administracji publicznej ma obowiązek wydania wnioskowanej decyzji. Odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności określone w art. 126 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, tj. wówczas gdy:
- projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, tj.:
• planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni;
• planu zarządzania ryzykiem powodziowym;
• planu przeciwdziałania skutkom suszy;
• krajowego programu ochrony wód morskich;
• krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych;
• miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy;
lub nie spełnia wymagań, o których mowa wart. 125 pkt 3, tj. wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów;
- projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dotyczy wykonania urządzeń wodnych, tj. budowy kanału [...] w [...] na odcinku 559 m wraz z budową wylotów wód opadowych oraz zasypania starego odcinka kanału na terenie zakładu [...] Sp. z o.o. Sp. k. z/s w [...]. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 obowiązującej w dacie udzielonego pozwolenia wodnoprawnego "ustawy z dnia 18 lipca 2001 r prawo wodne, wykonanie urządzeń wodnych wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, natomiast przepisy ustawy dotyczące wykonania urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń (art. 9 ust. 2 pkt 2).
Z operatu wodnoprawnego przedłożonego na potrzeby postępowania, zawierającego niezbędne informacje do wydania wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego wynika, że planowana inwestycja związana jest z przełożeniem kanału [...], który oddziela części działek należące do zakładu [...], przez co utrudniony jest ruch pojazdów na terenie zakładu, a także wykonanie nowej zabudowy. Dlatego właśnie zaprojektowano przebudowę kanału [...]. Nowy odcinek kanału (zgodnie z kierunkiem przepływu wody) będzie zaczynał się od południowej granicy działki zakładu, nastąpi skręt kanału w prawo i kanał zostanie poprowadzony wzdłuż granicy działki zakładu, a dalsza trasa kanału przebiegać będzie do istniejącego kanału [...]. Przy budowie nowego kanału zostaną utrzymane parametry dotychczasowego kanału, czyli szerokość dna wynosić będzie 2,0 m, nachylenie skarp 1:2, a spadek podłużny dna kanału i=1,6 ‰. Stopa skarpy kanału zostanie umocniona kiszką faszynową, a skarpa zostanie umocniona darniną (pas szerokości 1,5 m), natomiast powyżej nastąpi obsiew mieszanką traw. Dodatkowo brzegi wklęsłe kanału umocnione zostaną płytami betonowymi ażurowymi na całej wysokości skarpy. Dotychczasowy odcinek kanału [...] zostanie zasypany gruntem pochodzącym z wykopu nowego odcinka kanału. Dodatkowo po trasie zasypanego odcinka kanału zaprojektowano rurociągi drenarskie, które mają za zadanie zbierać wodę gromadzącą się w miejscu zasypanego kanału. W ramach objętej wnioskiem inwestycji planowane jest też wykonanie na nowym odcinku kanału pięciu nowych wylotów kanalizacji deszczowej: wyloty (W1 do W4) i wylot z miejskiej kanalizacji deszczowej.
Analizując całość zgromadzonych w sprawie dokumentów organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do odmowy udzielenia wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem administracyjnym i sądowym organ administracyjny, działający na podstawie przepisów prawa materialnego przewidującego uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, jest obowiązany załatwić sprawę zgodnie z wnioskiem, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji wynikających z przyznanych mu uprawnień. Żadna z okoliczności wymienionych enumeratywnie w przepisie art. 126 przywołanej powyżej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, stanowiących o odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie.
Planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z treścią Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], zatwierdzonego na posiedzeniu Rady Ministrów dnia [...] października 2016 r. i stanowiącego aktualizację Planu przyjętego dnia [...] lutego 2011 r. Objęte wnioskiem zamierzenie inwestycyjne nie narusza również warunków korzystania z wód regionu Środkowej Wisły ustalonych w rozporządzeniu nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Planowana inwestycja nie narusza także ustaleń Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Wisły, obejmującego między innymi region wodny [...], który został zatwierdzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia [...] października 2016 r. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z obowiązującą mapą zagrożenia powodziowego godło arkusza: [...] objęty wnioskiem teren nie znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. W przypadku tej inwestycji, która polegać ma na wykonaniu urządzeń wodnych zdaniem organu nie zachodziła potrzeba badania, czy wnioskowane pozwolenie wodnoprawne nie będzie naruszać ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych. Organ nie dokonywał również oceny pod kątem ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy dla regionu wodnego, ponieważ plan ten nie został dotychczas zatwierdzony. Krajowy program ochrony wód morskich jest natomiast dokumentem strategicznym, mającym na celu wdrożenie zapisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r., ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego. Jego celem jest określenie optymalnego zestawu działań, który doprowadzi w określonym czasie do osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich, przy czym przedmiotowe pozwolenie nie będzie miało wpływu na jego realizację.
Jednocześnie organ wskazał, iż planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], obszar urbanistyczny [...], zgodnie z którym inwestycja będzie zlokalizowana na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 5.151.P i symbolem 5.153.WSw. Zgodnie z zapisem § 6 ust. 3 pkt 2 lit. a tego planu, w obrębie terenu oznaczonego symbolem 5.151.P dopuszcza się realizację zastępczego koryta kanału [...] przy zachowaniu przepisów odrębnych, natomiast zgodnie z zapisem § 6 ust. S pkt 2 lit. c tego planu dopuszcza się likwidację fragmentu koryta kanału Kostka pod warunkiem wyprzedzającej realizacji koryta zastępczego w terenie o symbolu 5.151.P, przy zachowaniu przepisów odrębnych.
Odnosząc się w tym miejscu do podniesionego w odwołaniu przez państwa T. zarzutu pominięcia przez organ treści ww. uchwały Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. odnośnie wymaganego udziału powierzchni biologicznie czynnej na terenie zakładu, organ wskazał, że prowadzone przez wnioskodawcę przedsięwzięcie polegające na rozbudowie zakładu produkcyjnego nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i nie ma wpływu na treść wydanego przez organ rozstrzygnięcia, gdyż wymagane są dla niego odrębne uzgodnienia i decyzje nie związane z przedmiotową inwestycją. Zadaniem organu udzielającego pozwolenia wodnoprawnego było dokonanie oceny, czy ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla analizowanego obszaru nie będzie naruszać wyłącznie wnioskowane zamierzenie, które ma polegać na dokonaniu przełożenia na terenie zakładu koryta kanału [...].
Reasumując, orga odwoławczy wskazał, że organ I instancji analizując przedłożony operat wodnoprawny, zasadnie uznał, że możliwe jest udzielenie wnioskowanego pozwolenia wodno prawnego, a wątpliwości strony co do zasadności wykonania wnioskowanej inwestycji oraz obawy dotyczące wystąpienia ewentualnych szkód w związku z realizacją tej inwestycji nie mogą stanowić przesłanki do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
Jednocześnie odnosząc się wątpliwości odwołujących co do sposobu zagospodarowania wód opadowych na terenie zakładu i kwestii ich odprowadzania do koryta kanału [...] wskazano, iż przedmiotem mniejszego postępowania, zgodnie ze złożonym przez zakład wnioskiem, jest wyłącznie wykonanie urządzeń wodnych w związku z budową kanału w [...] i zasypaniem starego odcinka kanału, natomiast szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzaniu wód deszczowych z terenu zakładu zostało rozstrzygnięte w odrębnych decyzjach administracyjnych. Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], udzielił [...] Sp. z o.o. Sp. k. pozwolenia wodno prawnego m. in. na wprowadzanie wód deszczowych (podczyszczonych) pochodzących z parkingów i dróg przejazdowych znajdujących się na terenie zakładu do kanału [...], natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] organ udzielił zakładowi pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie podczyszczonych wód deszczowych do kanału [...], pochodzących z dachów i powierzchni utwardzonych znajdujących się na terenie tego zakładu. Należy podkreślić, iż w obu tych decyzjach została określona w m3 ilość wód deszczowych (średniodobowa i maksymalna godzinowa) jaka może być odprowadzana do kanału [...], dlatego też powielanie tych zapisów, na co zwracał uwagę w odwołaniu Pan M.K., w decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych nie znajduje uzasadnienia. W obu tych decyzjach organ zwrócił również uwagę na przepis art. 136 Prawa wodnego z 2001 r., stanowiący o możliwości cofnięcia lub ograniczenia udzielonego pozwolenia wodnoprawnego, jeżeli wystąpią okoliczności wskazane w tym przepisie. Jedną z takich okoliczności jest dokonanie przez zakład zmiany celu i zakresu korzystania z wód lub zmiany warunków wykonywania uprawnień ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym.
Bezzasadny zdaniem organu jest także zarzut w kwestii naruszenia przepisów art. 132 ustawy Prawo wodne z 2001 r., w związku z brakiem w operacie wodnoprawnym opisu dotyczącego "charakterystyki odbiornika ścieków objętego pozwoleniem wodnoprawnym", a także z uwagi na błędne określenie stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływana zamierzonego korzystania z wód. Kolejny raz należy zwrócić uwagę, iż zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. orzeka jedynie o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych (przełożenie kanału [...]), a nie na szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzaniu do tego kanału wód opadowych pochodzących z terenu zakładu, które to korzystanie zostało usankcjonowane odrębnymi decyzjami. Podkreślenia wymaga, iż załączony do wniosku operat wodnoprawny został uzupełniony o wykaz właścicieli nieruchomości znajdujących w zasięgu oddziaływania planowanych o wykonania urządzeń wodnych wraz z podaniem ich siedzib i adresów, nie stwierdzono -również braków w części graficznej stanowiącej załącznik do tego operatu.
Ponadto wskazano, że choć strona, zgodnie z art. 78 k.p.a, posiada uprawnienie do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu, to jednak uprawnienie to podlega ograniczeniom, które pod względem celowości i konieczności zapewnienia szybkości postępowania, organ powinien każdorazowo rozważyć, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń (wyrok NSA z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt: II GSK 2747/15). Przedmiotem niniejszego postępowania było udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych, dlatego też zwracanie się przez organ do biegłego z zakresu hydrologii o wydanie opinii w związku ze wskazanym przez odwołujących brakiem w operacie wodnoprawnym opisu dotyczącego celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód nie znajdowało w ocenie organu uzasadnienia.
Skargi na powyższe decyzje wnieśli Pan M.K. oraz Z.T. i D.T. .
Pan M.K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów k.p.a , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 6 k.p.a. poprzez nie dostrzeżenie, że Burmistrz Miasta [...] nie mógł postanowieniem z dnia [...] marca 2018 roku sprostować merytoryczną treść decyzji nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia stanowiącego przedmiot postępowania i nie zawiadomienie SKO w [...] o konieczności wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tegoż postanowienia.
2. art. 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego, co przejawiało się w niedostrzeżeniu, że wskutek przesunięcia "[...] " stanowiąca własność skarżącego działka [...] utraci dostęp od rzeczki, niwelując naturalny spływ wód roztopowych i opadowych z nieruchomości, co zmieni istotnie panujące na niej stosunki wodne.
3. art 84 § 1 k.p.a. w zw. z art 7 k.p.a. i art 77 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego i nie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego mimo, iż w odwołaniu w ocenie skarżącego wskazał on na uchybienia załączonego do wniosku przez Wnioskodawcę operatu wodnoprawnego oraz wyjaśnił dlaczego nie odpowiada on wymaganiom ustawowym, a wyjaśnienie podnoszonych przeze mnie wątpliwości i wadliwości wymagało wiedzy specjalistycznej. Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego zdaniem skarżącego miało wpływ na wynik sprawy, bo bez wiadomości specjalnych, nie można było prawidłowo zastosować przepisy prawa materialnego;
4. art 7 i 8 k.p.a., a ponadto art 64 § 2 k.p.a. poprzez brak wezwania do uzupełnienia podania (w zakresie operatu wodnoprawnego), co ze względu na jego wady oraz nieprecyzyjności miało wpływ na wynik sprawy. Uniemożliwiło to wyjaśnienie istotnych faktów i wydanie prawidłowej decyzji;
5) art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji;
6. art 107 §1 i §3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do ponoszonych przez skarżącego w odwołaniu zarzutów.
Skarżący zarzucił także naruszenie prawa materialnego, to jest:
1. art 132 ust. 2 pkt 2),i pkt 3a) i art. 132 ust. 3 pkt. 1) i 2) ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne (t. j. Dz, U. z 2017 r. poz. 1121 ze zm., zwanej dalej ustawą Prawo wodne) poprzez uznanie, że załączony do wniosku operat wodnoprawny spełnia wymagania określone w tych przepisach, mimo iż:
> operat jest niezgodny z wydaną decyzja środowiskową co do przepływów;
> w operacie źle został określony zakres oddziaływania;
> operat jest niekompletny jeśli chodzi o załączniki graficzne;
2. art 125 pkt 3) ustawy Prawo wodne poprzez uznanie, że projektowane urządzenie spełnia wymagania określone w tym przepisie, a w konsekwencji art. 126 pkt 1) ustawy Prawo wodne poprzez uznanie, że w sprawie zachodziły podstawy do wydania pozwolenia wodnoprawnego.
Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również uchylenie w całości decyzji organu I instancji. Wnoszę także o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący przedstawił argumetację mającą uzasadniać przedstawione zarzuty.
Skarżący Z.T. i D.T. zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:
I. prawa postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
1) art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a nadto także poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia całego (choć niepełnego dla wyjaśnienia stanu faktycznego) materiału dowodowego, co przejawiało się w nieuwzględnieniu przez organ II instancji, że organ I instancji dysponował dokumentem urzędowym w postaci mapy zasadniczej, jak również mapy do celów projektowych oraz nieprzeprowadzeniem uzupełniającego postępowania dowodowego w tym zakresie i to mimo, iż z ww. dokumentów jednoznacznie wynika, że rurociąg służący do odprowadzania wód opadowych i roztopowych m. in. z działki [...], a przebiegający od ww. nieruchomości, drogą ulicy [...], przez działkę o numerze [...] wraz z wylotem odprowadzającym wody na działkę o numerze [...] (koryto kanału "[...] ") jest czynny.
2) art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a nadto także poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia całego (choć niepełnego dla wyjaśnienia stanu faktycznego) materiału dowodowego, co przejawiało się w pominięciu przez organ II instancji złożonej do akt sprawy dokumentacji zdjęciowej, jak również filmów dostępnych na stronie internetowej [...], które zostały zgrane na płytę CD i dołączone do akt sprawy, na których widoczne jest, że wody deszczowe wylewają się z kanału "[...] " podczas występowania nawalnych deszczy.
3) art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a to zawiadomienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o konieczności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2018 roku w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Burmistrza Miasta [...] nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału "[...] " na terenie [...] sp. z o.o. sp. k. w [...].
4) art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i uzupełnienie przez organ II instancji postępowania dowodowego, a nadto także poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia całego (choć niepełnego dla wyjaśnienia stanu faktycznego) materiału dowodowego, co przejawiało się w:
- pominięciu dowodu w postaci fotomapy, na której widoczna jest obecnie powierzchnia biologicznie czynna nieruchomości wieczyście użytkowanych przez Wnioskodawcę;
- pominięciu dowodu w postaci dokumentu pt. "zapytanie ofertowe" Wnioskodawcy, w którym w opisie przedmiotu zamówienia w pkt. II widoczne jest, że działki [...] oraz [...] są zabudowane łącznie budynkami o powierzchni 3030 m2, a według zapytania ofertowego Wnioskodawca zamierza postawić budynki o powierzchni łącznej 16 111 m2;
- nie przeprowadzeniu dowodu z dokumentu urzędowego w postaci uzyskanego (według twierdzeń samego Wnioskodawcy) przez ZP[...] sp. z o.o. sp. k. pozwolenia wodnoprawnego obejmującego zezwolenie na zwiększenie ilości wód opadowych i roztopowych odprowadzanych przez Wnioskodawcę do kanału "[...] ".
5) art. 84 § 1 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie przez organ II instancji dowodu z opinii biegłego z zakresu hydrologii, hydrogeologii, stosunków wodnych i melioracji, co było konieczne w toku sprawy, gdyż ustalenie w przybliżeniu m3 wielkości maksymalnego zrzutu wód opadowych i roztopowych, jak również godzinowego, średniego dobowego zrzutu, który ma wpływ na przepustowość projektowanego urządzenia wodnego, wymaga wiadomości specjalnych, a załączony do wniosku przez Wnioskodawcę operat wodnoprawny w zakresie wymogu określonego w art. 132 ust. 2 pkt 2) lit. a) ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121 ze zm., zwanej dalej ustawą Prawo wodne) jest nieprecyzyjny i niejasny.
6) art. 7 i 8 k.p.a., a ponadto art. 64 § 2 k.p.a. poprzez niedoprowadzenie do uczynienia zadość wymogom formalnym podania o wydanie pozwoleń wodnoprawnych (wymogi wobec operatu), jako że załączony do wniosku operat wodnoprawny m.in.: w części graficznej nie zawiera planu urządzeń wodnych i zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią (nie spełnia zatem wymagań określonych w art. 132 ust. 3 pkt 1) ustawy Prawo wodne); nie przedstawia zasadniczych przekrojów podłużnych i poprzecznych urządzeń wodnych oraz koryt wody płynącej w zasięgu oddziaływania tych urządzeń (nie spełnia zatem wymagania określonego w art. 132 ust. 3 pkt 2) ustawy Prawo wodne).
Powyższe braki wniosku uniemożliwiały organowi II instancji, dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji zastosowanie odpowiedniego przepisu prawa materialnego;
II. prawa materialnego, to jest:
1) art. 132 ust. 2 pkt 3a) i art. 132 ust. 3 pkt. 1) i 2) ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że załączony do wniosku operat wodnoprawny spełnia przesłanki określone w ww. normach prawnych;
2) art. 132 ust. 2 pkt 2) lit. c) oraz art. 132 ust. 3 pkt 1) ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że załączony do wniosku operat wodnoprawny w sposób prawidłowy określa stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli, a część graficzna zawiera m.in. zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokości ową terenu;
3) w art. 125 pkt 3) ustawy Prawo wodne poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że projektowany sposób korzystania z wody spełnia wymagania określone w tym przepisie, a w konsekwencji art. 126 pkt 1) ustawy Prawo wodne poprzez jego niezastosowanie i wydanie pozwolenia wodnoprawnego, podczas gdy wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego istotnie odbiega od parametrów projektowanego odcinka kanału "[...] " (tj. w zakresie spadku podłużnego dna oraz maksymalnej przepustowości) podawanych w trakcie postępowań tzw. "środowiskowych" zakończonych wydaniem przez Burmistrza Miasta [...] decyzji nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2017 roku, o znaku: [...], jak również postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 roku, o znaku [...].
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również uchylenie w całości decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145a § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., zobowiązanie organ I instancji do wydania w określonym terminie decyzji, wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie, oraz na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację mającą uzasadniać przedstawione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania sądowego wobec śmierci M.K. w jego miejsce wstąpili skadkobiercy.
Ostatecznie Sąd rozpoznawał skargi wniesione przez A.K., T.K., A.K. oraz Z.T. (wnoszącą skargę osobiście i występującą jako jeden ze spadkobierców M.K.) i D.T.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania zwanej dalej jako - "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skargi zasługują na uwzględnienie, w zakresie w jakim zarzucają organowi odwoławczemu brak odniesienia się i dokonania w uzasadnieniu oceny istotnych okoliczności sprawy, mogącym mieć znaczenia dla jej rozstrzygnięcia.
Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, powołując się na stosowne przepisy, organ ten może odmówić udzielenia pozwolenia wodnoprawnego tylko wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności określone w art. 126 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, tj. wówczas gdy:
- projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, tj.:
• planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni;
• planu zarządzania ryzykiem powodziowym;
• planu przeciwdziałania skutkom suszy;
• krajowego programu ochrony wód morskich;
• krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych;
• miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy;
lub nie spełnia wymagań, o których mowa wart. 125 pkt 3, tj. wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów;
- projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony.
Analiza treści zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ dokonał oceny ww. przesłanek jedynie pod kątem tego, czy projektowany sposób korzystania z wody nie narusza ustaleń dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2.
W rozstrzygnięciu organu brak jest jednak, wyjaśnienia czy inwestycja spełnia wymagania, o których mowa w art. 125 pkt 3, tj. wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.
Brak stanowiska organu w przedmiotowym zakresie ma zaś w ocenie Sąd istotne znaczenie z uwagi chociażby na zasadne w tym względzie zarzuty podniesione przez strony skarżacego już na etapie odwołania się w zakresie braku oceny przez organ spełnienia wymogów w zakresie wymagań ochrony środowiska.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 6 ustawy z 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przed uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych następuje wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy stosowna decyzja została wydana w sprawie- decyzja Burmistrza [...] z [...] czerwca 2017r. nr [...] stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko objętego zaskarżonym pozwoleniem przedsięwzięcia. Decyzja ta jak wynika z akt sprawy została sprostowana postanowieniem z [...] marca 2018r. Sprostowanie dotyczyło zaś wartości przepustowości kanału z Q max=15,8 m3/s na Q max=20,9 m3/s. Oznacza to, że na etapie postępowania przed organem I instancji ([...] grudnia 2017r. ) w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja środowiskowa, która nie do końca mogła być uznana za dotyczącą planowanej inwestycji objętej pozwoleniem wodno prawnym, bowiem operat wodno prawny stanowiący załącznik do tej decyzji wskazuje, że maksymalny przepływ wyniesie Q max=20,9. Tak duża różnica w jednym z najistotniejszych z punktu widzenia np. środowiska parametrów, zdaniem Sądu powinna podlegać ocenie organu wydającego pozwolenie wodno prawne. Wskazać przy tym należy, iż wprawdzie na etapie postępowania odwoławczego doszło do sprostowania ww. decyzji środowiskowej, jednak jak wynika z akt sądowych do dnia orzekania, nie została jeszcze rozstrzygnięta kwestia prawidłowości wydanego 12 marca 2018r. postanowienia prostującego. Wyrokiem z 13 marca 2020r. Sygn. akt II SA/Łd 36/19 WSA w Łodzi uchylił postanowienia organów obu instancji odmawiające stwierdzenia nieważności tegoż postanowienia, wskazując w uzasadnieniu, że cyt. " Burmistrz Miasta [...] dokonał sprostowania własnej decyzji z dnia [...] czerwca 2017r. z naruszeniem art. 113 par. 1 k.p.a., jako że w ocenie sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, że wskazane w decyzji przepustowości kanału według pierwotnej karty informacyjnej przedsięwzięcia, a nie z aneksu do karty informacyjnej stanowiło oczywistą omyłkę pisarską."
Powyższe w ocenie Sądu budzi uzasadnione wątpliwości w zakresie prawidłowości dokonanej przez organ odwoławczy oceny spełnienia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 ustawy. Tym bardziej, że jak wskazano na wstępie w uzasadnieniu brak jest rozważań w tym zakresie.
Powyższe uchybienie jest zaś o tyle istotne, iż poza wyżej wskazaną okolicznością związaną z decyzją środowiskową, organ nie odniósł się również do zarzutów podnoszonych przez odwołujących w tym np. w zakresie wpływu planowanej przebudowy w związku ze zwiększeniem jego przepustowości na możliwość odbioru wód przez dalszą część kanału, który nie będzie podlegał przebudowie. Co w ocenie skarżących może doprowadzić do zalewania działek położonych w dalszym przebiegu kanału.
W ocenie zatem Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy doszło do naruszenia przez organ odwoławczy nie tylko art. 11 k.p.a czyli zasady przekonywania ale przede wszystkim art. 107 § 3 k.p.a, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 107§ 3 k.p.a wskazuje jakie niezbędne elementy musi zawierać uzasadnienie decyzji. I tak zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W okolicznościch niniejszej sprawy w ocenie Sądu organ w sposób lakoniczny przedstawił uzasadnienie prawne decyzji. Tymczasem to właśnie uzasadnienie prawne stanowi wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Służyć ma ono wyjaśnieniu stronie, dlaczego z prawnego punktu widzenia zapadło takie, a nie inne rozstrzygnięcie organu. Wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa nie polega tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu, dlaczego organ orzekający zastosował określony przepis. Brak właściwego uzasadnienia decyzji w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie pozwala na ocenę, czy organ odwoławczy, wyspecjalizowany z zakresu prawa wodnego wydał właściwą decyzję. Uzasadnienie decyji jest zbyt lakoniczne. Wskazać zaś należy, że obowiązkiem organu było wyjaśnienie w sposób przekonywujący tj. w odniesieniu do konkretnych przepisów prawa dlaczego uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego w sprawie, na zasadach określonych w tej decyzji oraz operacie wodnoprawnym stanowiacym załącznik do niej. Tymczasem organ nie wyjaśnił stronom zasadności podjętego rozstrzygnięcia w tym, dlaczego i na jakiej podstawie uznał, że załączony operat spełnia wymagania wymagania art. 125 pkt 3 oraz art. 132 prawa wodnego. W tym ostatnim zakresie organ ograniczył się jedynie do wskazania, że kwestionowana decyzja orzeka o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urzadzeń wodnych, a nie na szczególne korzystanie z wód, które zostało usankcjonowane odrębnymi decyzjami, nie wyjaśnił jakie elementy winien on zawierać, dlaczego przyjął, że operat jest kompletny, i w konsekwencji dlaczego uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał mu na wydanie decyzji bez przeprowadzenia- o co wnosili odwołujący - opini biegłego.
Z powyższych przyczyn Sąd uznał za zasadne uchylić zaskarżoną decyzję na podsatwie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a jako wydaną z istonym, mogącym mieć wpływ na wynika sprawy naruszeniem wskazanych powyżej przepisów k.p.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a, uzględniając przy tym koszty postępowań międzyinstancyjnych.