IV SA/Wa 2141/12

IV SA/Wa 2141/12 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-09-28
Data wpływu
2012-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 1 par.3 par.5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 1993 nr 61 poz 284
art. 8 ust. 1
Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2.
Dz.U. 1991 nr 119 poz 515
art. 1A pkt 2
Konwencja dotycząca statusu uchodźców, sporządzona w Genewie dnia 28 lipca 1951 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.
Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. odmawiającą nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalającą z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela [...] wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany Skarżący M. A. w piśmie z dnia 22 sierpnia 2012 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzeniu mu znacznej szkody w postaci naruszenia praw człowieka, m. in.: naruszenia prawa do życia rodzinnego oraz prawa do sądu. Ponadto wydalenie do kraju pochodzenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż w przypadku uwzględnienia skargi, udzielona ochrona okaże się iluzoryczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05 (niepubl.) udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Mając na uwadze skutki wykonania decyzji, za odmową wstrzymania wykonania takiej decyzji muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności.
W ocenie Sądu, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.
Ponadto art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) gwarantuje poszanowanie prawa jednostki do życia rodzinnego. Pojęcie życia rodzinnego rozumiane jest na gruncie ww. Konwencji bardzo szeroko, obejmuje także małżeństwa jeszcze nieistniejące (planowane), jeśli wykazane zostało istnienie takiego związku. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw by na tym etapie postępowania, wydalać Skarżącego z terytorium Polski, w sytuacji gdy jego narzeczona spodziewa się dziecka, którego ojcostwo uznał.
Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (a zatem wydalenie Skarżącego) mogłoby również narazić Skarżącego na utratę przesłanki koniecznej do uwzględnienia wniosku o nadanie statusu uchodźcy – z definicji pojęcia "uchodźca" wynika, że można starać się o status uchodźcy tylko przebywając poza granicami kraju, którego jest się obywatelem (art. 1A pkt 2 Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. - Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515 ze zm.). Zatem nawet w sytuacji wydania korzystnego dla Skarżącego wyroku Sądowego, w sytuacji gdyby przebywał w kraju pochodzenia, utraciłby wtedy materialnoprawną przesłankę do uzyskania pozytywnej decyzji w przedmiocie statusu uchodźcy.
Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić Skarżącego na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.