IV SA/Wa 2134/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę T.Z. na decyzję Ministra Środowiska, uznając ją za bezprzedmiotową po uchyleniu zaskarżonych decyzji przez Ministra w późniejszym rozstrzygnięciu.
Skarga T.Z. dotyczyła odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1983 r. dotyczącej odpadów. Minister Środowiska dwukrotnie odmawiał wszczęcia postępowania, argumentując, że T.Z. nie był stroną pierwotnego postępowania. Sąd administracyjny oddalił skargę, ponieważ obie zaskarżone decyzje zostały uchylone decyzją Ministra z 2002 r., co uczyniło skargę bezprzedmiotową. Również wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 1983 r. został rozpatrzony i odrzucony.
Sprawa dotyczyła skargi T.Z. na decyzję Ministra Środowiska z czerwca 2002 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z czerwca 1983 r. dotyczącej odpadów. Minister pierwotnie odmówił wszczęcia postępowania we wrześniu 2001 r., wskazując, że T.Z. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją z 1983 r. Po ponownym rozpoznaniu wniosku, Minister utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję, ponownie argumentując, że T.Z. nie był stroną i że ewentualne błędy mogłyby być podstawą do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności. T.Z. w swojej skardze domagał się uchylenia decyzji Ministra z 2002 r. i 2001 r. oraz stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z 1983 r. Przyznał, że nie brał udziału w pierwotnym postępowaniu, ale twierdził, że zostało mu to uniemożliwione przez błędy organów, mimo że sprawa dotyczyła jego interesu prawnego. W trakcie postępowania przed WSA, wpłynęło pismo uczestnika postępowania (G.), informujące, że obie zaskarżone decyzje zostały uchylone decyzją Ministra Środowiska z grudnia 2002 r. Wskazano również, że T.Z. złożył i cofnął skargę na tę decyzję z 2002 r., co skutkowało umorzeniem postępowania przed WSA i oddaleniem skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.Z. Sąd uznał, że skarga stała się bezprzedmiotowa, ponieważ obie zaskarżone decyzje zostały uchylone decyzją Ministra z grudnia 2002 r. Również żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z 1983 r. zostało rozpatrzone decyzją Ministra z grudnia 2002 r., która odmówiła stwierdzenia nieważności. Sąd podkreślił, że T.Z. otrzymał odpis tej decyzji i skorzystał z procedury odwoławczej. W ocenie Sądu, skarżący próbował ponownie kwestionować decyzje, które zostały już prawomocnie zakończone, co nie może być prawnie skuteczne. Podstawą rozstrzygnięcia był art. 151 ppsa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wnioskodawca nie był stroną postępowania poprzedzającego wydanie decyzji, nie przysługują mu prawa do skutecznego złożenia wniosku o stwierdzenie jej nieważności.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że jeśli wnioskodawca uważa, że powinien być stroną postępowania, a został pominięty, może to być podstawa do wznowienia postępowania, a nie do stwierdzenia nieważności decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.
Argumenty
Odrzucone argumenty
T.Z. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją z 1983 r., co uniemożliwia mu skuteczne żądanie stwierdzenia jej nieważności. Skarga stała się bezprzedmiotowa po uchyleniu zaskarżonych decyzji przez Ministra Środowiska. Skarżący próbował ponownie kwestionować decyzje, które zostały już prawomocnie zakończone.
Godne uwagi sformułowania
nie był uznany za stronę postępowania poprzedzającego jej wydanie skarga złożona w przedmiotowej sprawie stała się bezprzedmiotowa Ponowne składanie środków odwoławczych od rozstrzygnięć prawomocnie zakończonych nie może być jednak prawnie skuteczne.
Skład orzekający
Jarosław Stopczyński
przewodniczący sprawozdawca
Wanda Zielińska-Baran
członek
Aneta Opyrchał
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady bezprzedmiotowości skargi w przypadku uchylenia zaskarżonych decyzji oraz niedopuszczalności ponownego kwestionowania prawomocnie zakończonych spraw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ sam uchylił zaskarżone decyzje, co doprowadziło do bezprzedmiotowości skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy kwestii bezprzedmiotowości skargi oraz ponownego kwestionowania decyzji. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 2134/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-02-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Opyrchał Jarosław Stopczyński /przewodniczący sprawozdawca/ Wanda Zielińska-Baran Symbol z opisem 6135 Odpady Sygn. powiązane II OSK 1603/06 - Wyrok NSA z 2007-12-03 II OZ 724/06 - Postanowienie NSA z 2006-07-12 Skarżony organ Minister Środowiska Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dot. odpadów oddala skargę Uzasadnienie W dniu [...] września 2001r. Minister Środowiska wydał decyzję odmawiającą wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1983r. znak [...]. W jej uzasadnieniu wskazano m.in., że osoba domagająca się wszczęcia postępowania tj. T. Z. nie była stroną w postępowaniu zakończonym w/w decyzją Wojewody [...]. Po ponownym rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1983r. Minister Środowiska utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2001r. W uzasadnieniu tego ostatniego rozstrzygnięcia ( z dnia [...] czerwca 2002r.) podniesiono m.in., że argumenty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie żądania stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1983r. nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności mogących być podstawą do zmiany stanowiska zajętego przez organ w decyzji z dnia [...] czerwca 2001r. T. Z. nie był bowiem stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 1983r. Jeżeli uważa, że został w postępowaniu tym pominięty, a powinien w nim uczestniczyć to przesłanka ta stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 4 kpa może być podstawą do wznowienia postępowania, a nie do stwierdzenia nieważności decyzji. T. Z. nie przysługują więc prawa do skutecznego złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o której wyżej mowa, nie był bowiem uznany za stronę postępowania poprzedzającego jej wydanie. W skardze z dnia 28 sierpnia 2002r. T. Z. domagał się uchylenia zarówno decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2002r. jak i decyzji ją poprzedzającej tj. tej którą Minister Środowiska wydał w dniu [...] września 2001r. Nadto wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1983r. W uzasadnieniu skargi przyznał, iż nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji z dnia [...] czerwca 1983r., jednakże miało to miejsce dlatego, że Wojewoda [...] uniemożliwił mu ten udział na skutek błędów i zaniechań do jakich doszło w toku tegoż postępowania, mimo tego że dotyczyło ono jego interesu prawnego. Owe błędy i zaniechania nie mogą pozbawić go obecnie możliwości skutecznego kwestionowania tak zaskarżonych decyzji Ministra Środowiska jak i decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1983r. W dniu 30 stycznia 2006r. wpłynęło w przedmiotowej sprawie pismo uczestnika postępowania – G., w którym podkreślono, że obie zaskarżone przez T. Z. decyzje zostały uchylone decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2002r. ([...]). Podniesiono również, że w dalszym toku postępowania T. Z. złożył, a następnie cofnął skargę na w/w decyzję z dnia [...] grudnia 2002r. Konsekwencją tego było umorzenie postępowania w sprawie IV SA/Wa 316/03 tut. Sądu (postanowienie z dnia 23 kwietnia 2004r.), a w dalszej konsekwencji oddalenie skargi kasacyjnej na to postanowienie (postanowienie NSA z dnia 6 września 2005r. – II OSK 727/05). Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. W przedmiotowym stanie faktycznym jest niewątpliwe, że T. Z. nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie decyzji z dnia [...] czerwca 1983r. Nie był również adresatem tej decyzji, a poza tym nigdy mu jej nie doręczono. W jego ocenie i jak się później okazało w ocenie Ministra Środowiska miał on jednak zarówno interes faktyczny jak i prawny w uczestnictwie w tymże postępowaniu na prawach strony. Składowisko fosfogipsów jakie powstało w następstwie gromadzenia odpadów przez G. oddziaływało bowiem na jego gospodarstwo, którego grunty leżały i leżą w bliskim jego sąsiedztwie. Zdaniem skarżącego powinien on być stroną toczącego się postępowania administracyjnego i de iure nią był z tym tylko, że wskutek błędów i zaniechań organów swoich uprawnień nie mógł faktycznie realizować. Powyższa argumentacja skarżącego okazała się na tyle skuteczna, że Minister Środowiska decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] (K 33 akt sprawy) uchylił obie decyzje, które T. Z. zaskarżył w przedmiotowej sprawie tj. decyzję z dnia [...] czerwca 2002r. – [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] września 2001r. - [...]. Oznacza to, iż po wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2002r. (K 33) skarga złożona w przedmiotowej sprawie stała się bezprzedmiotowa, albowiem obie kwestionowane w niej decyzje zostały przez Ministra Środowiska uchylone. Bezprzedmiotowe stało się również kwestionowanie przez skarżącego decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1983r. W przedmiotowej sprawie skarżący domagał się bowiem także stwierdzenia nieważności tej decyzji. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika jednak, że również i to żądanie zostało załatwione przez organ wcześniej, a mianowicie decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] ( zob. K 34 akt sprawy). Mocą tej ostatniej decyzji odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1983r. – [...]. Odpis tej decyzji T. Z. otrzymał (zob. K35) i jak wynika z akt sprawy wykorzystał przysługującą mu procedurę odwoławczą. W ocenie Sądu powyższe okoliczności w sposób jednoznaczny uzasadniają twierdzenie, że skarżący zmierza ponownie do kwestionowania decyzji, które już były przedmiotem badania w postępowaniu odwoławczym zarówno administracyjnym jak i sądowym. Ponowne składanie środków odwoławczych od rozstrzygnięć prawomocnie zakończonych nie może być jednak prawnie skuteczne. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest przepis art. 151 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI