IV SA/Wa 21/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję SKO uchylającą decyzję o warunkach zabudowy z powodu utraty mocy planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący A.P. złożył skargę na decyzję SKO, która uchyliła decyzję Wójta Gminy M. w sprawie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie Centrum. SKO uzasadniło uchylenie decyzji utratą mocy obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 31 grudnia 2003 r. Skarżący zarzucał brak wskazania konkretnych uchybień i stosowanie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które weszły w życie po wydaniu decyzji organu pierwszej instancji. Sąd uznał skargę za niezasadną, potwierdzając prawidłowość decyzji SKO w świetle obowiązującego stanu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która uchyliła decyzję Wójta Gminy M. dotyczącą ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Kluczowym problemem w sprawie była utrata mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 31 grudnia 2003 r., zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy uznał, że w tej sytuacji nie mógł ocenić zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem, co skutkowało uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podnosił, że SKO nie określiło konkretnych uchybień i błędnie zastosowało przepisy nowej ustawy. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że decyzja SKO była zgodna z prawem. Sąd podkreślił, że postępowanie zostało wszczęte po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r., a zatem jej przepisy miały zastosowanie. Utrata mocy planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 31 grudnia 2003 r. była istotnym czynnikiem, który organ odwoławczy prawidłowo uwzględnił. Sąd uznał również, że SKO wskazało na konieczność przeprowadzenia postępowania zgodnie z rozdziałem 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy postąpił prawidłowo, uwzględniając nowy stan prawny po utracie mocy planu.
Uzasadnienie
Plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed 1995 r. stracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym, organ odwoławczy wydający decyzję w styczniu 2004 r. musiał uwzględnić brak obowiązującego planu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.p.z.p. art. 87 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed 1995 r. zachowują moc do 31 grudnia 2003 r., jeśli nie uchwalono nowych planów.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 85 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną.
u.p.z.p.
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Organ pierwszej instancji winien przeprowadzić postępowanie określone przepisami rozdziału 5.
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia.
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zgodności z prawem zaskarżonych aktów.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli jest niezasadna.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Utrata mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 31 grudnia 2003 r. uzasadniała uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym miały zastosowanie do sprawy, ponieważ postępowanie zostało wszczęte po jej wejściu w życie. Wskazanie na konieczność przeprowadzenia postępowania zgodnie z rozdziałem 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym było wystarczające jako określenie uchybień.
Odrzucone argumenty
Zarzut skarżącego, że przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. nie obowiązywały w momencie wydawania decyzji przez Wójta Gminy M. Zarzut braku określenia przez Kolegium uchybień, które należy usunąć przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowały moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r. Właściwie postąpił organ odwoławczy, że wydając zaskarżoną decyzję w dniu [...] stycznia 2004 r., uwzględnił nowy stan prawny.
Skład orzekający
Teresa Kobylecka
przewodniczący
Krystyna Napiórkowska
sprawozdawca
Wanda Zielińska - Baran
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwłaszcza dotyczących utraty mocy planów miejscowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji utraty mocy planu miejscowego z dniem 31.12.2003 r. i zastosowania przepisów przejściowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z planowaniem przestrzennym i zmianami przepisów, co jest istotne dla prawników zajmujących się tą dziedziną.
“Utrata mocy planu zagospodarowania przestrzennego: kluczowa przesłanka do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 21/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-02-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Krystyna Napiórkowska /sprawozdawca/ Teresa Kobylecka /przewodniczący/ Wanda Zielińska - Baran Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska – Baran Protokolant Joanna Dziedzic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę - Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na zasadzie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania S.K. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej przez A.P. inwestycji polegającej na rozbudowie budynku Centrum [...] o część dydaktyczną z parkingiem, zapleczem technicznym, niezbędnymi sieciami i przyłączami infrastruktury technicznej, wjazdem na działce nr [...] przy ul. [...] we wsi O. gmina M.– uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że decyzja organu I instancji winna być uchylona, aczkolwiek nie ze względu na argumenty zawarte w odwołaniu. Obowiązujący bowiem w dacie wydania decyzji z [...].01.2004 r. Miejscowy Plan Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy Nr [....] z dnia [...] czerwca 1992 r., stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. Zgodnie z przepisem art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r. Organ odwoławczy uznał, że w sytuacji, gdy brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego nie może ustosunkować się do zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jak również do warunków zawartych w zaskarżonej decyzji, a wynikających z tego planu. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wójt Gminy M. winien przeprowadzić postępowanie określone przepisami rozdziału 5 wyżej powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na powyższą decyzję wniósł A. P.. Skarżący podnosi, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując na konieczność usunięcia uchybień, nie określił na czym uchybienia te polegają. Ponadto skarżący podnosi, że w momencie wydawania decyzji przez Wójta Gminy M. nie obowiązywały przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uprawnione było do zbadania, czy decyzja organu I instancji nie zawierała wad prawnych w świetle obowiązujących w chwili jej wydawania przepisów prawa, a nie uregulowań, które weszły w życie dopiero od 1 stycznia 2004 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Kolegium podkreśliło, że organ odwoławczy zobowiązany jest brać pod uwagę stan prawny istniejący w dacie wydania decyzji drugoinstancyjnej i skoro w styczniu 2004 r. na terenie wsi O. nie obowiązywał już plan zagospodarowania przestrzennego, niemożliwa była ocena decyzji ustalającej warunki zabudowy i zawartych w niej ustaleń szczegółowych wynikających z tekstu planu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało wszczęte na wniosek skarżącego z dnia 11 września 2003 r. W związku z powyższym prawidłowo organy orzekające jako podstawę prawną swoich rozstrzygnięć powołały odpowiednie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Zgodnie z art. 85 ust. 1 tej ustawy przepisy dotychczasowe stosuje się tylko do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną. Jak zostało wyżej wskazane postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte we wrześniu 2004 r., a zatem w czasie obowiązywania ustawy z dn. 27 marca 2003 r. W tych okolicznościach jako pozbawione podstaw należy ocenić stwierdzenie skarżącego, że przepisy wyżej cytowanej ustawy nie obowiązywały w momencie wydawania decyzji przez Wójta Gminy M. Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie, która miała istotne znaczenie na treść rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy była utrata mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydana została przez Wójta Gminy M. w dniu [...] listopada 2003 r. W podstawie prawnej tej decyzji powołano m.in. Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. (Dz. Urzęd. Woj. Warszawskiego Nr 13 z 1992 r., poz. 158). Należy zauważyć, że zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 11 lipca 2003 r.) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowały moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r. Z załączonych akt administracyjnych sprawy nie wynika, ażeby dla miejscowości, w której położona jest działka wskazana przez stronę jako teren zamierzanej inwestycji, uchwalono nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Skoro zatem z dniem 31 grudnia 2003 r. z mocy prawa przestał obowiązywać Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., będący podstawą rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji, to właściwie postąpił organ odwoławczy, że wydając zaskarżoną decyzję w dniu [...] stycznia 2004 r., uwzględnił nowy stan prawny. Również nietrafny jest zarzut skargi przedmiotem, którego jest brak określenia przez Kolegium uchybień, które należy usunąć przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika wprost, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wójt Gminy M. winien przeprowadzić postępowanie określone przepisami rozdziału 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) i uzupełnienie postępowania w tym zakresie organ odwoławczy określił jako cyt. "konieczność usunięcia ww. uchybień". Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono o jej oddaleniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI