IV SA/Wa 2096/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, uznając, że stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalania gruntów było przedwczesne z powodu błędnych ustaleń co do osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie gruntowej.
Sprawa dotyczyła uchylenia decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która stwierdziła nieważność decyzji zatwierdzającej projekt scalania gruntów. Minister oparł się na błędnych danych ewidencyjnych dotyczących uprawnień do wspólnoty gruntowej, wskazując na niewłaściwego następcę prawnego. Sąd administracyjny uznał, że organy nadzoru zbyt pochopnie stwierdziły rażące naruszenie prawa, nie dokonując właściwej aktualizacji danych ewidencyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która utrzymywała w mocy decyzję Wojewody o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. Problem dotyczył ustalenia osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie gruntowej wsi K. i wydzielenia ekwiwalentu gruntowego. Organy nadzoru uznały, że decyzja Starosty rażąco naruszyła prawo, ponieważ ekwiwalent został wydzielony niewłaściwej osobie (następcy E. S. s. B.) zamiast następcy E. S. s. S., opierając się na dokumentach źródłowych z 1964 r. Sąd administracyjny stwierdził jednak, że organy nadzoru zbyt pochopnie zakwestionowały decyzję Starosty, która opierała się na danych z ewidencji gruntów i budynków z 2003 r. Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów powinna być aktualizowana, a organy nadzoru nie podjęły skutecznych działań w celu jej aktualizacji przed wydaniem decyzji o stwierdzeniu nieważności. W związku z tym, uchylenie decyzji Starosty zostało uznane za przedwczesne i oparte na błędnej ocenie prawnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalania gruntów, oparte na danych ewidencyjnych, nie jest dopuszczalne bez wcześniejszej skutecznej aktualizacji tych danych, jeśli organy nadzoru kwestionują ich zgodność z dokumentami źródłowymi, a jednocześnie nie podjęły skutecznych działań w celu ich aktualizacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy nadzoru zbyt pochopnie stwierdziły rażące naruszenie prawa przez Starostę, który oparł się na danych z ewidencji gruntów. Podkreślono, że ewidencja powinna być aktualizowana, a organy nadzoru nie podjęły skutecznych działań w celu jej aktualizacji przed wydaniem decyzji o stwierdzeniu nieważności. Brak skutecznej aktualizacji danych ewidencyjnych uniemożliwia przypisanie Staroście rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (14)
Główne
u.s.i.w.g. art. 20
Ustawa o scalaniu i wymianie gruntów
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.s.i.w.g. art. 8 § 1
Ustawa o scalaniu i wymianie gruntów
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.z.w.g. art. 8
Ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
u.z.w.g. art. 11
Ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
u.z.w.g. art. 8
Ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
u.z.w.g. art. 11
Ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
p.g.i.k. art. 2
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
rozp. MRRiB art. 12 § 1
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nadzoru zbyt pochopnie uznały decyzję Starosty za rażąco naruszającą prawo, nie dokonując właściwej oceny stanu prawnego i nie podejmując skutecznych działań w celu aktualizacji danych ewidencyjnych. Decyzja Starosty opierała się na danych z ewidencji gruntów i budynków, które były obowiązujące w dacie jej wydania, zgodnie z art. 20 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. Brak jest podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, jeśli organy nadzoru nie wykazały skutecznie błędów w danych ewidencyjnych ani nie przeprowadziły procedury ich aktualizacji.
Odrzucone argumenty
Decyzja Starosty o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ ekwiwalent zamienny za udział we wspólnocie gruntowej wydzielono niewłaściwej osobie (następcy E. S. s. B.) zamiast następcy E. S. s. S., co wynika z dokumentów źródłowych.
Godne uwagi sformułowania
Organy orzekające nie uwzględniły powołanych okoliczności, skutkiem czego, z naruszeniem art. 7 i art. 156 §1 pkt 2 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zbyt pochopnie uznały decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. za rażąco naruszającą prawo.
Skład orzekający
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
przewodniczący
Marian Wolanin
sprawozdawca
Agnieszka Wójcik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących scalania gruntów, znaczenia danych ewidencyjnych w postępowaniu administracyjnym oraz zasad stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z ustalaniem uprawnień do wspólnot gruntowych i danych ewidencyjnych w kontekście scalania gruntów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność prawną ustalania stanu własności i uprawnień do gruntów, zwłaszcza gdy dane ewidencyjne są nieaktualne lub budzą wątpliwości. Jest to przykład, jak proceduralne błędy organów mogą prowadzić do uchylenia decyzji.
“Błędy w ewidencji gruntów mogą zniweczyć lata postępowań administracyjnych – lekcja z orzecznictwa WSA.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 2096/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-12-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-11-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wójcik Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/ Marian Wolanin /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6162 Scalanie i wymiana gruntów Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie asesor WSA Marian Wolanin (spr.),, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalania gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego J. S. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów obiektu "[...]" Gm. N., w części dotyczącej poscaleniowej działki nr [...] o pow. 0,9055 ha. W uzasadnieniu decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał na objęcie postępowaniem scaleniowym Wspólnoty Gruntowej Wsi K., w którym dokonano jej podziału w oparciu o dane zawarte w decyzji b. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w D. nr [...] z dnia [...] lipca 1964 r., zawierającej m.in. wykaz osób uprawnionych do udziału we wspólnocie. W poz. 40 powołanego wykazu, figurował E. S. (bez podania imienia ojca) łącznie z danymi o posiadanym przez niego gospodarstwie rolnym o pow. 12,64 ha, skutkiem czego wielkość przysługującego udziału we wspólnocie gruntowej ustalono w ewidencji gruntów i budynków w wysokości 170266/5462676. W latach siedemdziesiątych dokonano wpisu w ewidencji gruntów i budynków do wskazanego udziału we wspólnocie gruntowej na rzecz E. S. syna B., jako związanego z gospodarstwem rolnym o pow. 14,380 ha. Następnie, w 1987 r. dokonano odnowienia ewidencji gruntów i budynków, wpisując jako uprawnionego do udziału we wspólnocie gruntowej J. S. - następcę E. S. s. B.. Organy orzekające w sprawie uznały, że wskazane dane w ewidencji gruntów i budynków co do osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie gruntowej są błędne, ponieważ sporny udział we wspólnocie gruntowej nie był związany z gospodarstwem rolnym E. S. s. B., skoro gospodarstwo to miało pow. 14,380 ha, lecz z gospodarstwem rolnym E. S. s. S., którego powierzchnia w 1964 r., jako w czasie sporządzania wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wynosiła 12,64 ha. Skutkiem tego uznano, że przy dokonywaniu scalenia i podziału wspólnoty gruntowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., rażąco naruszono art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 2003 r. Nr 173, poz. 1749), ponieważ ekwiwalent zamienny za udział we wspólnocie gruntowej w postaci działki nr [...] o pow. 0,9055 ha wydzielono J. S. s. E., jako następcy prawnemu osoby, która nie była ujęta w wykazie osób uprawnionych - zawartym w decyzji b. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w D. z dnia [...] lipca 1964 r, zamiast E. S. s. S.. Za rażące naruszenie prawa uznano zatem Sygn. akt IV SA/Wa 2096/06 wydzielenie ekwiwalentu gruntowego niewłaściwej osobie, niż wynikałoby to z dokumentów źródłowych. W skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożonej przez J. S. zarzucono naruszenie art. 11, art. 107 oraz art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, wskazując na prawidłowe ustalenia Starosty [...] przy dokonywaniu scalenia i podziału gruntów wspólnoty gruntowej, uznając za osobę uprawnioną z poz. 40 wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi K., E. S. s. B., a nie E. S. s. S.. Znajduje to uzasadnienie w decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w D. z dnia [...] lipca 1964 r. oraz decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...] sierpnia 1975 r. O ile bowiem w projekcie wykazu sporządzonym w 1964 r. oraz w decyzji z dnia [...] lipca 1964 r, nie wskazano na imię ojca E. S., o tyle jednak w wykazie uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wskazano E. S. s. B.. Wbrew ustaleniom organów orzekających, w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, E. S. s. B. dysponował gospodarstwem o pow. 13,773 ha, natomiast E. S. s. S. dysponował gospodarstwem o pow. 13,591 ha. Oznacza to, iż E. S. s. B. posiadał na terenie wsi K. GRN D. gospodarstwo rolne i faktycznie korzystał z nieruchomości stanowiących wspólnotę gruntową przed wejściem w życie ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. E. S. s. B. został ujęty jako uprawniony do udziału we wspólnocie gruntowej w decyzji z dnia [...] lipca 1964r. oraz w decyzji z dnia [...] sierpnia 1975r., następnie jego prawo ujawnione zostało w ewidencji gruntów. Niezrozumiałym dla skarżącego jest więc działanie organów nadzoru zmierzające do zakwestionowania uprawnienia J. S. - następcy prawnego E. S. s. B., do udziału we wspólnocie gruntowej wsi K. a w konsekwencji do wydzielonego w toku postępowania scaleniowego ekwiwalentu w sytuacji, gdy stanowiące podstawę ustaleń osób uprawnionych do wspólnoty akty prawne nie zostały wzruszone i nadal pozostają w obrocie prawnym. Starosta [...] nie mógł w toku postępowania scaleniowego dokonać weryfikacji, ustalonego w drodze decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w D. z dnia [...] lipca 1964r. oraz decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...] sierpnia 1975r., wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej. Sygn. akt IV SA/Wa 2096/06 W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 §1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie decyzji bez podstawy prawnej oznacza brak przepisu prawa uprawniającego organ administracji do wydania decyzji administracyjnej w zakresie danej sprawy. Rażące naruszenia prawa polega natomiast na tym, że istnieje podstawa prawna do wydania decyzji, lecz rozstrzygnięcie zawarte w tej decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisami prawa, na podstawie których decyzja została wydana, lub które uprawniały organ do wydania decyzji. Rażące naruszenie prawa musi przy tym tkwić w samej decyzji od chwili jej wydania, a więc treść decyzji musi pozostawać w oczywistej sprzeczności ze stanem prawnym istniejącym w dniu jej wydania. Oceniając legalność decyzji administracyjnej organ nadzoru zobowiązany jest zatem dokonać oceny, czy rozstrzygnięcie zawarte w ocenianej decyzji nie pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa, na podstawie których decyzja została wydana i czy ustalenia organu wydającego ocenianą decyzję znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Uwzględniając powyższe, ocena prawna organów obu instancji orzekających w sprawie, dotycząca decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym i w zgromadzonym materiale dowodowym. Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 1989 r. Nr 58, poz. 349, ze zm.), o treści obowiązującej w dniu wydania kwestionowanej decyzji Starosty [...] o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów obiektu "[...]", stan własności oraz posiadania gruntów, powierzchnię użytków i klasy gruntów należało określić według danych ewidencji gruntów. W ewidencji gruntów i budynków, w chwili wydawania decyzji scaleniowej, tj. w 2003 r., wpisany był, jako uprawniony do udziału we wspólnocie gruntowej wsi K., J. S. - następca prawny E. S. s. B.. Takie też dane przyjął Starosta [...] w decyzji z dnia [...] sierpnia 2003 r. o zatwierdzeniu projektu scalenia. Sygn. akt IV SA/Wa 2096/06 Pomimo tego, organy nadzoru obu instancji uznały, iż dane zawarte w ewidencji nie są prawidłowe, ponieważ pozostają w sprzeczności z dokumentami źródłowymi mającymi wskazywać, że udział we wspólnocie gruntowej wsi K., powinien być w 1964 r. przypisany E. S. s. S., a nie następcy prawnemu E. S. s. B.. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027), ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Jako rejestr stale aktualizowany, ewidencja gruntów i budynków powinna zatem odzwierciedlać aktualny stan ewidencyjny, obejmujący także informacje o stanie prawnym nieruchomości. W ewidencji gruntów i budynków dokonuje się jednak tylko rejestracji stanu prawnego, który jest ustalany na podstawie innych dokumentów, z którymi ustawodawca wiąże taki skutek (§12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Oznacza to, że dane zawarte w ewidencji, zwłaszcza dotyczące stanu prawnego, pomimo kategorycznej treści art. 20 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, nie są bezwzględnie wiążące w postępowaniu scaleniowym, jeżeli w toku postępowania okaże się, że dane te nie odzwierciedlają aktualnego stanu faktycznego na gruncie, albo pozostają w sprzeczności z dokumentami źródłowymi stanowiącymi podstawę wpisów w tej ewidencji, w tym z dokumentami określającymi stan prawny. Nie oznacza to jednak dopuszczalności pominięcia przez organ scaleniowy danych zawartych w ewidencji - takie działanie pozostawałoby bowiem w oczywistej sprzeczności z powołanym art. 20 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. W takiej sytuacji, brak związania danymi zawartymi w ewidencji oznacza, że należałoby najpierw dokonać aktualizacji tych danych, i dopiero po tej aktualizacji, dane te mogłyby stać się podstawą ustaleń w postępowaniu scaleniowym, zgodnie z powołanym art. 20 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. W rozpatrywanej sprawie, Starosta [...] nie dokonał skutecznej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie stanu prawnego udziałów we wspólnocie gruntowej wsi K., mimo, iż przed wydaniem kwestionowanej decyzji z dnia [...] sierpnia 2003 r. podejmował takie działania, m.in. z wniosku A. S. -kolejnego następcy prawnego E. S. s. S., złożonego w dniu 29 listopada 2002 r., skutkiem którego wydawał kolejne decyzje w zakresie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków, uchylane następnie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Sygn. akt IV SA/Wa 2096/06 [...]. Do zatwierdzenia projektu scalenia Starosta przyjął zatem dane, dot. stanu prawnego, zawarte w ewidencji gruntów i budynków o treści z dnia orzekania o zatwierdzeniu scalenia. Takie postępowanie organu nie może być uznane za rażące naruszenie art. 8 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, jak przyjęły to organy nadzoru, skoro w zestawieniu z powołanym art. 20 tej ustawy, organ ten nie zakwestionował skutecznie wpisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków co do osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie gruntowej wsi K.. Należy przy tym mieć na względzie, iż stosownie do art. 8 oraz art. 11 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr 28, poz. 169, ze zm.), dla nieruchomości stanowiących wspólnotę gruntową nie prowadzi się ksiąg wieczystych, lecz osoby uprawnione do udziału we wspólnocie ustala się w drodze decyzji właściwego organu. Taka decyzja wydana została w przedmiotowej sprawie w 1964 r., lecz zawarty w niej wykaz ulegał w późniejszym czasie określonym zmianom co do osób uprawnionych do udziału we wspólnocie. Ocena prawna decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., sformułowana została przez organy nadzoru, dopiero po nieskutecznym podejmowaniu postępowań zmierzających do zaktualizowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków co do osoby uprawnionej do spornego udziału we wspólnocie gruntowej wsi K., również przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Także bowiem te postępowania okazały się nieskuteczne, w wyniku czego organy nadzoru uznały, iż podstawą ustalenia osób uprawnionych do spornego udziału we wspólnocie gruntowej dla rozstrzygnięcia sprawy scalenia, nie powinny być dane z ewidencji gruntów i budynków, lecz dane z dokumentów źródłowych, mających wskazywać na następców prawnych E. S. s. S., a nie następców prawnych E. S. s. B.. Organy orzekające nie oceniły jednak we właściwym postępowaniu znaczenia zmian dokonywanych w latach siedemdziesiątych w zakresie wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz sposobu, w jaki zmiany te zostały dokonane i wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków. Jakkolwiek, dane ewidencyjne spornego udziału we wspólnocie gruntowej wsi K., na dzień wydawania decyzji o zatwierdzeniu scalenia obszaru tej wspólnoty, mogły nie być aktualne w odniesieniu do dokumentów źródłowych, mogących stanowić podstawę wpisu tych danych do ewidencji, określających osoby uprawnione do udziału w tej wspólnocie, to jednak w okolicznościach podejmowania przez organy ewidencyjne kolejnych nieskutecznych decyzji w zakresie zmiany tych danych, nie można przypisać Staroście [...] rażącego naruszenia prawa decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. Decyzja ta uwzględnia bowiem treść danych ewidencyjnych istniejących w 2003 r., Sygn. akt IV SA/Wa 2096/06 stanowiąc wypełnienie dyspozycji zawartej w art. 20 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, po nieskutecznym ówcześnie podejmowaniu działań zmierzających do zaktualizowania tych danych. Skutkiem takich ustaleń, brak jest podstaw do uznania za rażąco naruszające prawo, określenie w tej decyzji osoby uprawnionej do uzyskania ekwiwalentu zamiennego za udział we wspólnocie gruntowej wsi K. w postaci działki nr [...] o pow. 0,9055 ha. W przypadku stwierdzenia, że dane te nie były aktualne w dniu zatwierdzenia projektu scalenia, stosowne organy powinny podjąć takie działania, które będą procesowo adekwatne do charakteru dokonanych ustaleń, z uwzględnieniem oceny tych dokumentów, które mogły w przeszłości oraz mogą obecnie stanowić podstawę dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków, w świetle przepisów dotyczących aktualizowania ewidencji gruntów i budynków. Organy orzekające w sprawie, nie uwzględniły powołanych okoliczności, skutkiem czego, z naruszeniem art. 7 i art. 156 §1 pkt 2 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zbyt pochopnie uznały decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. za rażąco naruszającą prawo. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ orzekający w pierwszej kolejności oceni charakter ustaleń przyjętych za podstawę decyzji z dnia [...] sierpnia 2003 r. w zakresie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, i dopiero na tej podstawie, z uwzględnieniem całości materiału dowodowego, określi właściwy tok i tryb dalszego postępowania, adekwatny do dokonanej oceny.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI