IV SA/Wa 2089/06

IV SA/Wa 2089/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący/
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Jakub Linkowski
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - uchyla zaskarżoną decyzję -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] marca 2006 r. umarzającej postępowanie z wniosku Z. B. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie rowu B. oraz budowie kanału ulg w postaci rurociągu o przekroju 1,60 m łączącego rów B. z K. oraz wykonaniu zbiorników retencyjnych ( na terenie projektowanego przedszkola i gimnazjum położonych przy ul. [...] ) wraz z rurociągiem łączącym zbiorniki z kanałem ulgi w Dzielnicy [...]. W. na podstawie art.138 § 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy wskazał, iż Z. B. wystąpił z wnioskiem w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wskazanego wyżej przedsięwzięcia.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 72 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm. ) sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może wymagać przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, którym to przedsięwzięciem są sieci kanalizacyjne odprowadzające ścieki, z wyłączeniem przyłączy odprowadzających ścieki z budynków.
Wnioskowane przedsięwzięcie nie jest siecią kanalizacyjną w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ( Dz. U. nr 27, poz. 747 ze zm. ) co oznacza, że nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Brak elementu w stosunku administracyjnoprawnym w postaci przepisu nakazującego rozstrzygnięcie o żądaniu strony poprzez wydanie decyzji o sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w wyniku którego wydaje się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, przesądza o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego i skutkuje wydaniem decyzji o jego umorzeniu w myśl art. 105 § 1 kpa. Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, iż po ustaleniu, że wnioskowane
przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko brak było podstaw prawnych do prowadzenia w/w postępowania na zasadach i w trybie wskazanym przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm. ).
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. P., zwany dalej skarżącym, wniósł o wznowienie postępowania dotyczącego uchylenia decyzji organu I instancji, jako wydanej bez właściwego rozpoznania sprawy oraz wznowienie postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż organ odwoławczy odniósł się do niewłaściwych aktów prawnych, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Statystycznej Dotyczącej Działalności i Urządzeń Związanych z Ochroną Środowiska ( Dz. U. nr 25 poz. 218 ) definiuje pojęcie sieci kanalizacyjnej bez ograniczenia co do właściwości władającego tą siecią. Planowana inwestycja jest prowadzona przez gminę-Dzielnice [...]. W. i w jej gestii ma być późniejsza eksploatacja przynajmniej części w/w sieci co wyczerpuje znamiona § 3 ust. 1 pkt 72 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm. ). Ponadto część inwestycji należałoby zakwalifikować zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 63 lub 78 w/w Rozporządzenia-tereny przez które przepływa rów B. są w znacznej części terenami rolnymi a rów ten nadal będzie rowem odprowadzającym wodę do czego nie odniosło się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według
kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn niż podnoszone przez skarżącego.
W ocenie Sądu istotą sprawy jest okoliczność, iż organ odwoławczy nie ustalił, czy decyzja Prezydenta Miasta W. z dnia [...] marca 2006 r. była decyzją ostateczną. Zgodnie z treścią art. 110 kpa organ administracji publicznej , który wydał decyzje, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Sposób doręczenia wszelkich pism kierowanych do strony określają przepisy art. 39-49 k.p.a. dostosowane do różnych sytuacji faktycznych. Postępowanie odwoławcze może być wszczęte wyłącznie w wyniku wniesienia odwołania przez uprawniony podmiot. Warunkiem dopuszczenia danego podmiotu do udziału w postępowaniu administracyjnym jest stwierdzenie , iż ma on interes prawny w sprawie ( art. 28 kpa ). W chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie a gdy decyzja została ogłoszona ustnie-od dnia jej ogłoszenia stronie. Doręczenie to czynność materialno-techniczna, z dokonaniem której prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym skutkiem prawnym doręczenia jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienie odwołania. Oznacza to, iż organ odwoławczy jest zobowiązany do badania także czy odwołanie zostało wniesione w terminie, oraz do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w niezbędnym zakresie. W niniejszej sprawie brak jest dowodu doręczenia wnioskodawcy decyzji organu I instancji, a więc nie sposób stwierdzić czy decyzja ta stała się ostateczna. W konsekwencji Kolegium nie ustaliło czy wniesione przez skarżącego odwołanie było odwołaniem od decyzji ostatecznej i czy można było rozpatrywać je w trybie odwoławczym czy też winno potraktować je jako wniosek o wznowienie postępowania po uprzednim ustaleniu czy takie jest stanowisko skarżącego.
Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy ustali czy decyzja Prezydenta Miasta W. z dnia [...] marca 2006 r. została doręczona wnioskodawcy a także czy skarżący posiada legitymację procesową do wniesienia odwołania. Należy podnieść, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa obowiązkiem organu
prowadzącego postępowanie jest kompleksowe i wyczerpujące wyjaśnienie stanu sprawy. Zasada prawdy obiektywnej dotyczy także treści żądania strony oraz trybu rozpatrywania tego żądania i wiąże się z zasadą legalizmu w ten sposób, że obowiązkiem organu jest nadanie żądaniu strony odpowiedniej formy procesowej i przyjęcie właściwego trybu postępowania z uwzględnieniem intencji strony dających się ustalić na podstawie całokształtu jej działań.
W przypadku stwierdzenia przez organ odwoławczy, iż decyzja organu I instancji jest ostateczna a skarżący posiada prawa strony, niedopuszczalnym jest rozpatrzenie odwołania w trybie odwoławczym . Kolegium winno przekazać sprawę Prezydentowi. W. celem rozpatrzenia wniosku skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie. Wskazać należy, iż stosownie do art. 16 § 1 kpa statuującego zasadę trwałości decyzji ostatecznych- wzruszenie takich decyzji może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych.
W związku z koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie, Sąd nie odniósł się do sformułowanych w skardze zarzutów.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego i jako wadliwa winna być wyeliminowana z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz.1270 ) orzekł jak w sentencji.