IV SA/Wa 2089/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-02-24
NSAAdministracyjneŚredniawsa
wymeldowanieobowiązek meldunkowyreprezentacja procesowawznowienie postępowaniadoręczeniaKodeks postępowania administracyjnego

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.W. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję o odmowie uchylenia wymeldowania, uznając, że strona była prawidłowo reprezentowana w postępowaniu.

Sprawa dotyczyła skargi M.W. na decyzję Wojewody odmawiającą uchylenia decyzji o wymeldowaniu. M.W. twierdziła, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując, że strona była prawidłowo powiadamiana, a w przypadku nieodbierania korespondencji, wyznaczono jej przedstawiciela. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że interesy M.W. były należycie reprezentowane przez ustanowionego przedstawiciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. W. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. odmawiającą uchylenia decyzji o wymeldowaniu M. W. z pobytu stałego. Postępowanie o wymeldowanie zostało wszczęte na wniosek D. W. W toku postępowania, z uwagi na nieobecność M. W., Sąd Rejonowy ustanowił dla niej przedstawiciela procesowego. Następnie Prezydent W. orzekł o wymeldowaniu. M. W. wniosła o wznowienie postępowania, twierdząc, że bez własnej winy nie brała w nim udziału. Organ I instancji odmówił uchylenia decyzji o wymeldowaniu, a Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewoda argumentował, że M. W. była prawidłowo powiadamiana o postępowaniu, a korespondencja była awizowana. W przypadku nieodbierania pism, wyznaczono jej przedstawiciela, który zapoznał się z aktami sprawy i nie zgłosił zastrzeżeń. Sąd administracyjny, analizując sprawę, uznał, że działania organów obu instancji były zgodne z prawem. Podkreślono, że ustanowiony przedstawiciel prawidłowo reprezentował interesy M. W., co wykluczało zastosowanie przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W związku z brakiem podstaw do uchylenia decyzji o wymeldowaniu, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli interesy strony były prawidłowo reprezentowane przez ustanowionego przedstawiciela, nie można mówić o braku udziału w postępowaniu bez własnej winy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ustanowienie przedstawiciela procesowego dla M. W. przez Sąd Rejonowy i jego udział w postępowaniu administracyjnym zapewniło jej prawidłową reprezentację. W związku z tym, przesłanka wznowienia postępowania z powodu braku udziału strony bez własnej winy nie została spełniona.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu.

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu.

k.p.a. art. 151 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.u.s.a. art. 1 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

k.p.a. art. 145a

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 149 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 34

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 41

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy (art. 145 § 1 pkt 4 kpa).

Godne uwagi sformułowania

interesy M. W. były reprezentowane przez prawidłowo umocowanego przedstawiciela nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że M. W. nie była reprezentowana w tym postępowaniu strona przez osiemnaście lat nie podjęła przewidzianych prawem środków w celu obrony swych praw w tym lokalu

Skład orzekający

Łukasz Krzycki

przewodniczący

Jakub Linkowski

sprawozdawca

Agnieszka Miernik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących reprezentacji procesowej w postępowaniu administracyjnym, w szczególności w kontekście wznowienia postępowania i obowiązku meldunkowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku udziału strony w postępowaniu, gdy ustanowiono dla niej przedstawiciela.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu procedury administracyjnej – reprezentacji procesowej strony nieobecnej i możliwości wznowienia postępowania. Jest to istotne dla prawników procesualistów.

Czy brak Twojego udziału w postępowaniu administracyjnym zawsze oznacza możliwość jego wznowienia? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wa 2089/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Miernik
Jakub Linkowski /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o wymeldowaniu - oddala skargę -
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] orzekającej o odmowie uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Stan sprawy przedstawiał się następująco.
Postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania M. W. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. zostało wszczęte [...] listopada 2004 r. na wniosek D. W.
W toku tego postępowania Prezydent W. pismem z dnia 3 stycznia 2005 r. wniósł o wyznaczenie przedstawiciela dla M. W. i Sąd Rejonowy [...] Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. sygn. akt [...] ustanowił przedstawiciela w osobie W. G. celem reprezentowania interesów nieobecnej M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie z miejsca stałego zameldowania.
Następnie, w dniu [...] lutego 2005 r. Prezydent W. decyzją nr [...], orzekł o wymeldowaniu M. W. z pobytu stałego.
M. W. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją o wymeldowaniu podnosząc, iż nie brała udziału w postępowaniu.
Organ I instancji po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r., wydał w dniu [...] lipca 2005 r. decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji o wymeldowaniu.
Skarżąca odwołała się od wskazanej wyżej decyzji Prezydenta W.
Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie wskazał w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], że nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska zajętego przez organ I instancji.
Organ wojewódzki wskazał, że M. W. wnioskując o wznowienie postępowania powołała się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj., iż bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu o wymeldowanie. Jednak w ocenie Wojewody, odwołująca została prawidłowo powiadomiona o toczącym się postępowaniu. Korespondencja była wysyłana zarówno na adres stałego zameldowania, tj. W., ul. [...], jak też na adres zamieszkania jej rodziców. M. W. nie podejmowała kierowanej do niej korespondencji, w związku z czym, organ I instancji wystąpił w trybie art. 34 kpa o wyznaczenie przedstawiciela. Wyznaczony postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] stycznia 2005 r. przedstawiciel M. W. – W. G. w dniu [...] stycznia 2005 r. po zapoznaniu się z aktami sprawy nie zgłosiła zastrzeżeń.
Jak dalej wskazał organ, odwołująca się w toku postępowania wznowieniowego upoważniła do reprezentowania jej interesów swoją siostrę E. R., która w dniu 21 czerwca 2005 r. zeznała, że M. W. wyprowadziła się z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w 1987 r. i zamieszkała u rodziców. Następnie od 1994 r. zamieszkała na stałe przy [...], a czasowo u drugiej siostry w dzielnicy [...] w W. Ponadto E. R. oświadczyła, że siostra M. W. często wyjeżdżała z kraju w podróże służbowe, jednak nigdy nie zgłaszała w urzędzie tego faktu. Zdaniem E. R. wnioskodawca D. W. znał adres pobytu swojej byłej żony M. W., gdyż się z nią kontaktował. Zaś jako przyczynę nieodbierania korespondencji pełnomocnik odwołującej się podała, że w skrzynce pocztowej nie umieszczono awizo.
Wojewoda [...] ustosunkowując się do tych twierdzeń wyjaśnił, że zarówno korespondencja wysyłana na stały adres zameldowania odwołującej się, jak i na adres zameldowania jej rodziców była dwukrotnie awizowana.
Organ podkreślił następnie, że stosownie do regulacji zawartej w art. 41 kpa, strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, a w przypadku zaniechania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny. Jak wynika z zeznań E. R., siostra nie zgłaszała zmiany adresu organowi, zaś D. W. oświadczył, że nie znał adresu przy [...] w W., wiedział jedynie, że ostatnio jego była żona przebywała na terenie Niemiec.
Następnie Wojewoda odnosząc się z do zarzutu podniesionego w odwołaniu, iż opuszczenie lokalu nie było dobrowolne, lecz wynikało z obawy o własne bezpieczeństwo i dlatego odwołująca się nie mogła ujawnić aktualnego miejsca pobytu wskazał, że M. W. mogła zastrzec adres do korespondencji tylko do dyspozycji urzędu. Ponadto organ nie zgodził się z oceną odwołującej się, że opuszczenie lokalu nie było dobrowolne. Wojewoda podniósł, że strona przez osiemnaście lat nie podjęła przewidzianych prawem środków w celu obrony swych praw w tym lokalu i nie uzyskała rozstrzygnięcia właściwego organu o przywrócenie naruszonego posiadania.
Ponadto organ uznał, iż bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest fakt podnoszony przez M. W., że obecnie toczy się sprawa o podział majątku wspólnego w związku z czym meldunek powinien być utrzymany do czasu jej zakończenia – gdyż sprawy majątkowe nie mają żadnego związku ze sprawami meldunkowymi.
Omawiana decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. stała się przedmiotem skargi M. W., reprezentowanej przez pełnomocnika – E. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżącej organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5 kpa. Ponadto w skardze stwierdzono, że M. W. została zmuszona przez byłego męża, D. W., do opuszczenia spornego lokalu a także podniesiono, że D. W. znał adres skarżącej, ale celowo go zataił, co sprawiło, że nie brała ona udziału bez własnej winy w prowadzonym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem decyzje wydane w przedmiotowej sprawie prawa nie naruszają.
Po zapoznaniu się z wnioskiem M. W. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. wznowił postępowanie w sprawie wymeldowania ww. z pobytu stałego.
Postanowienie to zgodnie z art. 149 § 2 kpa stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez organ administracji postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz, co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Badając sprawę w takim zakresie organ administracji doszedł do wniosku, że w sprawie nie zachodziła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Badając niniejszą sprawę, Sąd doszedł do przekonania, że działania organów obu instancji nie pozostawały w sprzeczności z prawem.
W postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o wymeldowaniu M. W. podjęte zostały próby powiadomienia strony o toczącym się postępowaniu.
Korespondencja była wysyłana zarówno na adres stałego zameldowania M. W. tj. W., ul. [...], jak też na adres zamieszkania jej rodziców. M. W. nie podejmowała kierowanej do niej korespondencji (korespondencja była awizowana), w związku z czym, organ I instancji wystąpił w trybie art. 34 kpa o wyznaczenie przedstawiciela. Sąd Rejonowy W. Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. sygn. akt [...]ustanowił przedstawiciela w osobie W. G. celem reprezentowania interesów nieobecnej M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie z miejsca stałego zameldowania.
Ustanowiony przez Sąd przedstawiciel M. W. brał udział w postępowaniu o wymeldowanie i w dniu 25 stycznia 2005 r. po zapoznaniu się z aktami sprawy nie zgłosił zastrzeżeń.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że interesy M. W. w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie były reprezentowane przez prawidłowo umocowanego przedstawiciela. W tej sytuacji nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że M. W. nie była reprezentowana w tym postępowaniu, przez co zaistniała przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Jak już wyżej wspomniano, wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania daje podstawę do rozpoznania dwóch połączonych ze sobą spraw tj. jednej dotyczącej przyczyn wznowienia oraz drugiej co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z art. 151 § 1 pkt 1 kpa wynika natomiast, że organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a.
W sprawie niniejszej organy administracji obu instancji stwierdziły brak podstaw do uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa decyzji o wymeldowaniu, i dlatego za zasadną należy uznać decyzję orzekającą o odmowie uchylenia decyzji w sprawie wymeldowania oraz utrzymującą ją w mocy decyzję organu wojewódzkiego, która była przedmiotem skargi.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI