IV SA/WA 2006/06

IV SA/Wa 2006/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-10-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Marta Laskowska
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Sygn. powiązane
II OSK 1067/07 - Wyrok NSA z 2008-02-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W. Z. i H. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - oddala skargę -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpatrzenia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. R., D. M., C. G., R. I., M. Ł., H. i K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2006r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. ) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2006 r. ustalającą warunki zabudowy na terenie obejmującym działkę nr [...], obręb [...] oraz w liniach rozgraniczających ulicy [...] w S. dla budowy budynku usługowo-handlowego, budowy zjazdu z ulicy [...].
Zajmując stanowisko w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, iż decyzja organu I instancji została wydana na podstawie wniosku inwestora z dnia 1 września 2005 r. Z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, iż analiza ta została sporządzona 11 maja 2006 r. w oparciu o akta sprawy i wizję lokalną dokonaną w terenie w dniu 11 maja 2005 r. W ocenie SKO przeprowadzenie wizji lokalnej przed wszczęciem postępowania na wniosek inwestora było niedopuszczalne. Nadto Kolegium wskazało, iż art. 107 kpa określa niezbędne składniki decyzji, m.in. oznaczenie stron lub strony. Przeniesienie wykazu stron do " rozdzielnika " decyzji powoduje, iż decyzja nie zawiera oznaczenia stron. Skoro zaś art. 107 kpa wymaga oznaczenia stron, to w tym zakresie działanie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej jest wyłączone ( wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt IV SA 4725/03 Lex nr 165007).
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. Z. oraz H. Z., zwani dalej skarżącymi wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji a także rozpatrzenie skargi łącznie ze skargami wniesionymi przez Z. R., D. M., C. G., R. I., M. L., H. i K. F. w trybie uproszczonym oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podnieśli zarzut rażącego naruszenia art. 59 ust.
1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm. ) a także art. 6, art. 7, art.8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77, art. 80 i art. 107 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zezwalający na dokonanie autokontroli zaskarżonej decyzji nie zezwala jednakże organowi II instancji na kreowanie nowych stanów faktyczno-prawnych w stosunku do ustaleń dokonanych w trakcie postępowania zwykłego. Okoliczność na podstawie której organ dokonał samokontroli nie była podnoszona przez odwołujących, rozbieżność dat opracowania analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania przestrzennego i daty wykonania wizji lokalnej dotyczyła jedynie roku wykonania i wskazywała na błąd pisarski. Organ winien zatem wyjaśnić przyczyny rozbieżności. Co więcej, organ nie poinformował o tym fakcie skarżących czym pozbawił ich prawa odniesienia się do podnoszonych w tej sprawie kwestii naruszając przepisy art. 10 § 1 kpa i art. 77 kpa. Nadto skarżący podnoszą, iż decyzja administracyjna powinna rozstrzygać o losach zaskarżonej decyzji a więc rozstrzygnięcie, prócz uchylenia, winno zawierać także orzeczenie co do istoty sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie. Wskazał, iż prawidłowa data oględzin i analizy widnieje w nagłówku i jest to 11 maja 2006 r. a podanie roku 2005 r. jest wynikiem oczywistej pomyłki pisarskiej. Przyjęcie przez organ I instancji jako daty złożenia wniosku 2 września 2006 r. a nie 1 września 2006 r. nie stanowi przesłanki do uchylenia decyzji. Rozstrzygnięcie ograniczające się do stwierdzenia, że organ uwzględnia skargę należy uznać za błędne i nie spełniające wymogów określonych w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. skorzystało już z uprawnień wynikających z art. 54 w/w ustawy. W sprawie występują strony o sprzecznych interesach i decyzja wydana na podstawie art. 54 § 3 cyt. ustawy została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez inną stronę niż ta, która zaskarżyła decyzję ostateczną wydaną przez SKO w S. w toku instancji. Zgodnie w poglądem panującym w judykaturze i utrwalonym w orzecznictwem organ nie może ponownie skorzystać z uprawnień wynikających z art. 54 § 3 a specyfika sprawy w której występują strony mające sprzeczne interesy nakazuje rozpatrzenie skargi przez sąd.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem oceny Sądu była wyłącznie decyzja z dnia [...] września 2006 r. wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w ramach autokontroli przy wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. R., D. M., C. G., R. I., M. L., H. i K. F. W decyzji tej wskazano dwie przesłanki uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2006 r. i decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2006 r. a mianowicie- fakt, iż analiza funkcji oraz cech zabudowy terenu została sporządzona 11 maja 2006 r. w oparciu o wizję lokalną dokonaną w terenie w dniu 11 maja 2005 r. a więc przed wniesieniem wniosku inwestora, oraz naruszenie dyspozycji art. 107 kpa. Należy wskazać, iż art. 107 kpa określa niezbędne składniki decyzji administracyjnej których wykaz zawiera § 1 tegoż przepisu. I tak decyzja administracyjna powinna zawierać powinna m.in. oznaczenie stron lub strony. Należy przyjąć, iż decyzja, która nie zawiera wszystkich składników określonych w art. 107 § 1 kpa lub w przepisach szczególnych (§ 2 ), jest decyzją wadliwą. Organ administracji publicznej jest zobowiązany oznaczyć wszystkie strony postępowania i nie może ograniczyć się do oznaczenia jako stron osób, na żądanie których postępowanie zostało wszczęte. Jeżeli dany podmiot ma status strony postępowania, to bez względu na przyczyny uzyskania takiego statusu, powinien być wymieniony w decyzji administracyjnej jako strona postępowania. Oznaczenie stron lub strony wskazuje na podmioty praw lub obowiązków, a więc te, które z decyzji nabyły prawa lub dla których ona ich nie tworzy. Kwestia prawidłowego oznaczenia stron w decyzji ma również znaczenie z punktu widzenia ewentualnych przyczyn wznowienia wskazanych w art. 145 § 1 pakt 4 kpa. W ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 107 kpa należy uznać za całkowicie trafny i prowadzący do konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego wymienionych wyżej decyzji. Jak wynika z akt sprawy w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2005 r. ujęto, iż strony postępowania znajdują się w aktach postępowania, natomiast do decyzji Samorządowego kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2006 r. wykaz stron postępowania został dołączony na luźnej kartce podpiętej spinaczem. Nie można uznać aby kartka ta stanowiła integralną część decyzji. Jak wskazano powyżej organ administracji ma obowiązek określić strony postępowania, co oznacza, iż w tym zakresie działanie ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. jest wyłączone.
Na marginesie Sąd zauważa, iż powoływanie się przez organ na rozbieżności w datach samo w sobie nie mogłoby stanowić o uchyleniu przedmiotowych decyzji albowiem mogło być konwalidowane postanowieniem o sprostowaniu oczywistej pomyłki pisarskiej. Poza oceną Sądu pozostaje natomiast kwestia nieudolnego działania organów administracji powodująca ponoszenie konsekwencji przez inwestorów.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd stanął na stanowisku, iż trafność zarzutu naruszenia art. 107 kpa musiała prowadzić do uchylenia przedmiotowych decyzji. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.