IV SA/Wa 1895/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Naczelnika Gminy z 1979 r. o przejęciu gospodarstwa rolnego, ponieważ decyzja ta stała się prawomocna i nie można jej już zaskarżyć.
Skarżący S. D. wniósł skargę do WSA w Warszawie na decyzję Naczelnika Gminy R. z 1979 r. o przejęciu gospodarstwa rolnego. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, który ostatecznie wskazał decyzję z 1979 r., a nie późniejsze decyzje administracyjne. Sąd uznał, że decyzja z 1979 r. stała się prawomocna z powodu braku odwołania i nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. W związku z tym skarga została odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę S. D. na decyzję Naczelnika Gminy R. z dnia [...] czerwca 1979 r. dotyczącą przejęcia gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa. Skarżący kwestionował tę decyzję, twierdząc, że pozbawiła go spadku. Po wezwaniach do sprecyzowania, skarżący ostatecznie wskazał jako przedmiot skargi decyzję z 1979 r. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Ponieważ od decyzji Naczelnika Gminy z 1979 r. przysługiwało odwołanie, a skarżący go nie wniósł, decyzja ta stała się prawomocna i nie mogła być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd postanowił odrzucić skargę. Sąd zaznaczył, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji jest w toku, co daje skarżącemu możliwość dalszego dochodzenia swoich praw.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja, od której nie wniesiono odwołania, staje się prawomocna i nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Ponieważ decyzja z 1979 r. stała się prawomocna z powodu braku odwołania, nie można jej już zaskarżyć.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Dz.U. 1977 nr 32 poz 140 art. 45
Ustawa z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin
Podstawa wydania decyzji przez Naczelnika Gminy.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 51 § 1-2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definicja wyczerpania środków zaskarżenia.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Termin wnoszenia skargi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 54 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sposób wnoszenia skargi za pośrednictwem organu.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi z powodu niedopuszczalności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Naczelnika Gminy z 1979 r. stała się prawomocna z powodu braku odwołania. Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Prawomocna decyzja, od której nie służyły środki zaskarżenia, nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotowa decyzja Naczelnika Gminy R. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu Orzeczenie to zostało wydane przez organ pierwszej instancji na podstawie art. 45 ustawy z dnia 27 października 1977 r. [...] i służyło od niego odwołanie. Wobec niezłożenia odwołania od powyższej decyzji, stała się ona prawomocna i jako taka nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na prawomocną decyzję, od której nie wyczerpano środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący próbuje zaskarżyć decyzję sprzed wielu lat, która stała się prawomocna z powodu braku odwołania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, ale ważną dla prawników procesowych.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 1895/11 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2012-01-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-11-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Inne~Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1977 nr 32 poz 140 art. 45 Ustawa z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 51 par. 1-2, art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Naczelnika Gminy w R. z dnia [...] czerwca 1979 r., nr [...] w przedmiocie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 29 listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo S. D. z dnia 31 października 2011 r. zatytułowane "Skarga". W piśmie tym skarżący kwestionował decyzję Naczelnika Gminy R. podnosząc, iż decyzja ta pozbawiła go spadku po rodzicach i podczas rozpatrywania sprawy został pominięty. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powyższe pismo przekazał do Sądu jako skargę na decyzję własną z dnia [...] października 2011 r. (nr [...]), uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r. (nr [...]) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Z akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika, że decyzją z [...] sierpnia 1993 r. Wojewoda [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy R. z dnia [...] czerwca 1979 r. nr [...] o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego stanowiącego własność W. D.. Wezwany do sprecyzowania skargi (zarządzeniem z dnia 30 listopada 2011 r. oraz zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2012 r.) S. D. wyjaśnił (w piśmie procesowym z dnia 8 grudnia 2011 r. oraz z dnia 11 stycznia 2012 r.), iż przedmiotem jego skargi nie jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2011 r. Jako przedmiot skargi wskazał natomiast decyzję Naczelnika Gminy R. z dnia [...] czerwca 1979 r. nr [...], wnosząc jednocześnie o sprostowanie i wyjaśnienie jego sprawy spadkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę do Sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie skarżący nie zachował wyżej opisanego trybu wniesienia skargi, wobec czego podlega ona odrzuceniu. Skarżący jako przedmiot skargi wskazał decyzję Naczelnika Gminy R. z dnia [...] czerwca 1979 r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego stanowiącego własność W. D.. Orzeczenie to zostało wydane przez organ pierwszej instancji na podstawie art. 45 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. Nr 32 poz. 140) i służyło od niego odwołanie. Wobec niezłożenia odwołania od powyższej decyzji, stała się ona prawomocna i jako taka nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez skarżącego do Sądu na przedmiotową decyzję Naczelnika Gminy R. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie należy zaznaczyć, iż – jak wynika z akt sprawy - postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji Naczelnika Gminy R. jest w toku, zatem skarżący ma możliwość dochodzenia swoich racji na gruncie postępowania nieważnościowego. Orzeczenia wydane w postępowaniu nieważnościowym podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI