IV SA/Wa 1879/06

IV SA/Wa 1879/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska /przewodniczący/
Marian Wolanin
Marta Laskowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.),, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2006 r. sprawy ze skargi F. L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz F. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [..] maja 2006 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. po rozpatrzeniu odwołania F. L. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przedstawił następujący stan sprawy.
F. L. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 r. zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004 r, nr 6, poz.40). Powyższy wniosek obejmował działki o identyfikatorze [...], o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 3,74 ha, o identyfikatorze [...], o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 1,62 ha, o identyfikatorze [...], o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 1,27 ha, o identyfikatorze [...], o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 0,36 ha, o identyfikatorze [...], o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni 0,34 ha.
Z powodu nieścisłości dotyczących działki ewidencyjnej nr [...] Biuro Powiatowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. wysłało do wnioskodawczyni wezwanie w trybie art. 50 kpa. Wnioskodawczyni złożyła korektę do wniosku.
W dniu [...] lutego została wydana decyzja nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych o łącznej wysokości 3718,88 zł, w tym Jednolitą Płatność Obszarową w kwocie 1649,25 i Uzupełniającą Płatność Obszarową w kwocie 2069,63.
F. L. zakwestionowała słuszność w/w decyzji i złożyła odwołanie. Organ drugiej instancji utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych płatność przyznaje się na wniosek
producenta rolnego. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni zadeklarowała łączną powierzchnię 7,33 ha i organ pierwszej instancji w całości uwzględnił żądanie strony. Dla poparcia swojego stanowiska organ wskazał na przepisy art. 2 ust.1 i ust.2 w/w ustawy oraz załącznik nr VI do Rozporządzenia Komisji WE Nr 118/2005 z dnia 26 stycznia 2005r., modyfikującego załącznik nr VIII Rozporządzenia Rady WE Nr 1782/2003.
Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] maja 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie F. L., wnosząc o zmianę decyzji na korzyść skarżącej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że we wniosku wymieniła wszystkie działki, które posiada, i co do których ubiegała się o przyznanie płatności bezpośrednich. Są to działki o następujących numerach ewidencyjnych: nr [...] o pow. 3,60 ha, nr [...] o pow. 3,74 ha, nr [...] o pow. 2,89 ha, nr [...] o pow. 0,36 ha oraz nr [...] o pow. 0,34. Łączna powierzchnia wymienionych działek to ponad 11 ha. Wszystkie te działki pierwotnie skarżąca wpisała w swoim wniosku. Następnie - zdaniem skarżącej - wykorzystując nieporadność i słaby wzrok skarżącej pracownica ARiMR skreśliła rubryki dotyczące działki nr ewidencyjny [...] o pow.3,60 ha i nakazała F. L., by się podpisała obok wykreślonych rubryk.
Nadto skarżąca podniosła, że w nakazie płatniczym z dnia 1 marca 2003 r. oraz z dnia 15 lutego 2006 r. wydanym przez Wójta Gminy W. jako powierzchnia gruntu w ha fizycznych do ustalenia zobowiązania podatkowego figuruje powierzchnia 11,48 ha.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zaś w uzasadnieniu wskazał, że działka nr ewidencyjny [...] nie została wliczona do powierzchni, na którą przyznano skarżącej płatności bezpośrednie na rok 2005, nie wskutek jej wykreślenia z wniosku, jak to skarżąca argumentuje, lecz w wyniku złożenia przez skarżącą, w sposób prawidłowy, korekty bowiem jako powierzchnię działki wykorzystywaną w celu rolniczym skarżąca wpisała 0,00 ha. Nadto z wypisu ewidencji gruntów wynika, że nastąpiła zmiana w numeracji działek, tj. nr działki [...] zastąpiony został nr [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:.
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną należało podnieść co następuje:
Art. 107 kpa określa podstawowe części składowe, jakie powinna zawierać decyzja. Do tych części ustawodawca zalicza między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zatem, stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji ( wyrok NSA z dnia 12 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Kr 856/98, LEX nr 43041). Tak więc uzasadnienie jako jeden z elementów decyzji winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Uzasadnienie decyzji ma szczególne znaczenie przy ocenie prawidłowości decyzji przez organ wyższego stopnia. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa, a realizowanej na mocy art. 107 § 3 tego aktu prawnego. Organ administracyjny jest zobowiązany tą zasadą do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia, jest uzasadnienie decyzji. Zasada przekonywania nie
zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. W świetle art. 107 § 3 kpa w uzasadnieniu faktycznym należy przytoczyć wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonać na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy dana okoliczność została udowodniona.
Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji. Brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Postawiona powyżej teza znajduje oparcie w utrwalonym - w tym zakresie - orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładem takiego sposobu rozstrzygnięcia może być wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt V SA 1611/00, LEX nr 80635, w którym to stwierdzono, że pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy lub wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 r, sygn. akt I SA/Lu 21/98, LEX nr 34147, gdzie przyjęto, iż na organie odwoławczym ciąży obowiązek ustosunkowania się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 kpa, przez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także przyczyn, dla których wnioskowanych dowodów nie przeprowadził i dlaczego nie uznał zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu.
Odnosząc powyższe na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy powiedzieć należy, iż w odwołaniu od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. F. L. wskazała, że płatność obszarową otrzymała do 7,33 ha, a nie do ponad 11 ha, jak w roku 2004.
Organ drugiej instancji w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się do argumentu wskazanego w odwołaniu skarżącej, a dotyczącego różnicy wielkości powierzchni działek podlegających płatnościom bezpośrednim. W niniejszej sprawie sporna pozostaje działka nr [...] bowiem została początkowo z pierwotnego wniosku
skarżącej wykreślona, następnie zaś wpisana jako niewykorzystywana w celach rolniczych. Ostatecznie organ pominął w/w działkę w decyzji przyznającej płatności bezpośrednie.
W przypadku tak sformułowanego odwołania skarżącej oraz wiedzy organu, że skarżąca wzywana była w trybie art.50 kpa do korekty wniosku jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, właśnie w kwestii dotyczącej działki nr [...] należało dokonać szczegółowego wyjaśnienia tej okoliczności, a wyniki tego postępowania wskazać w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr
153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.