IV SA/Wa 1871/08

IV SA/Wa 1871/08 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-11-28
Data wpływu
2008-11-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Dziedzic /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 245,246,258
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 28 listopada 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 października 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący M. Z. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od wpisu sądowego w sprawie skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...).
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, zawartego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnią córką. Skarżący jest właścicielem mieszkania o pow. 32,6 m2 oraz dwóch działek. W rubryce dotyczącej zasobów pieniężnych wnioskodawca wskazał, iż posiada oszczędności w wysokości 120.000 zł. Skarżący oraz jego żona uzyskują stałe dochody w postaci wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 5105 zł brutto miesięcznie.
Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, iż konieczność zapłacenia pełnego wpisu sądowego w niniejszej sprawie byłaby dla niego wydatkiem przekraczającym połowę jego miesięcznej pensji.
Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym -gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów
postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialno-bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji, uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszego wniosku ma fakt, że o przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie.
Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca i jego żona mają stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 5105 zł brutto miesięcznie. Dochód ten służy do utrzymania trzyosobowej rodziny. Nie są zatem ludźmi ubogimi, pozbawionymi środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy. Poza tym skarżący i jego rodzina mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Zasadniczą natomiast kwestią dla oceny zasadności niniejszego wniosku ma fakt, iż skarżący posiada oszczędności w wysokości 120 000 zł, czyli w kwocie znacznie przekraczającej wysokość wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 1156 zł.
Uwzględniając nawet stałe wydatki jakie skarżący ponosi na bieżące utrzymanie należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez niego i jego rodzinę dochodów, a przede wszystkim kwota posiadanych oszczędności, pozwala na przyjęcie, że dysponuje on wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania
prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, nie występują.
W świetle powyższego oraz w oparciu o powołane wyżej przepisy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.