IV SA/Wa 1854/06

IV SA/Wa 1854/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący/
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Tomasz Wykowski
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.),, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po rozpoznaniu odwołania W. S. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] kwietnia 2006 r. odmawiającej ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez W. S. polegającej na budowie budynku usługowego - domu weselnego na nieruchomości składającej się z działek nr ew. [...], położonej w miejscowości Z. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał, iż działka na której wnioskodawca zamierza realizować planowane przedsięwzięcie nie jest objęta ustaleniami żadnego obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w pkt 1 - 5. Stosownie do § 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) przeprowadzono na wyznaczonym wokół przedmiotowych działek obszarze analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu która wykazała, iż nie został spełniony warunek w zakresie kontynuacji funkcji. Z załącznika graficznego do tej analizy wynika wprost, że w analizowanym obszarze brak jest zabudowy mieszkaniowej pozwalającej na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy. Wobec niespełnienia łącznych wymogów przewidzianych w art. 61 ww. ustawy należało odmówić ustalenia warunków zabudowy.
W złożonym odwołaniu W. S. podniósł, iż jego działki są zabudowane i zagospodarowane. Zgodnie z art. 61 ust. 4 nie musi spełniać wszystkich warunków łącznie ponieważ posiada gospodarstwo rolne, każdy ma prawo do zabudowy swojej nieruchomości. Wójt ma do niego osobistą urazę i wykorzystuje swoje stanowisko do subiektywnego działania. Ponadto Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. nie wniósł zastrzeżeń co do lokalizacji inwestycji. Inwestycja jest zgodna z obowiązującym prawem.
Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż sprawa ustalenia warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji była już przedmiotem rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] marca 2005 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. o odmowie ustalenia warunków zabudowy pod realizacje w/w inwestycji. Wyrokiem z dnia 27 lipca 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 900/05 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na wskazaną wyżej decyzję. Decyzja Wójta Gminy G. dotyczy tej samej inwestycji usytuowanej na tych samych działkach, w takim samym stanie faktycznym i prawnym.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. S., zwany dalej skarżącym, podniósł, iż decyzja Wójta została wydana z naruszeniem art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu przestrzennym i powtórzył swoją dotychczasową argumentację.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie powtarzając wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. skarżący oświadczył, iż planowana inwestycja ma takie same parametry i dotyczy tego samego przedsięwzięcia co uprzednio.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie I instancji jeżeli postępowanie przed organem I instancji stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania nie jest zależne od woli organu administracji ani tym bardziej, pozostawione do uznania organu-organ jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed rozstrzygającym w sprawie organem I instancji (B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. W-wa 1998 r. str. 664). Jako przykłady uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania pierwszej instancji podaje się m.in. sytuację, gdy sprawa została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego - dom weselny - na nieruchomości składającej się z działek nr ew. [...] położonej w miejscowości Z. w gminie G.. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego złożonym na rozprawie, zamierzenie powyższe dotyczy tej samej inwestycji, odnośnie której Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2005 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy pod realizację wnioskowanej inwestycji. Decyzję tę zaskarżył skarżący do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to wyrokiem z dnia 27 lipca 2005 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 900/05 skargę oddalił. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 28 października 2005 r.
Jak wynika z akt sprawy decyzja Wójta Gminy G. z dnia [...] kwietnia 2006 r. dotyczy tej samej inwestycji, usytuowanej na tych samych działkach, w tym samym stanie faktycznym i prawnym.
Tak więc Sąd orzekający w powyższej sprawie podzielił pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż sprawa rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Należy wskazać, iż decyzja ostateczna oznacza, że sprawa została rozstrzygnięta w definitywny sposób. Zawarta w art. 16 § 1 kpa zasada trwałości decyzji administracyjnych związana jest z konstytucyjną zasadą ochrony praw słusznie nabytych a także z ochroną porządku prawnego. Uzyskanie cechy ostateczności przez decyzję powoduje niemożność ponownego orzekania w tożsamej sprawie. O tożsamości sprawy można mówić wówczas gdy występują w niej te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Wójta Gminy G. z dnia [...] stycznia 2005 r., która to była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. IV SA/Wa 900/05.
Reasumując powyższe zarówno organ administracji publicznej jak i Sąd musiał uwzględnić uwarunkowania formalne wynikające z funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji na którą skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem. Kolejne postępowanie administracyjne dotyczące tej samej sprawy jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Niejako na marginesie Sąd zauważa, iż mimo wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., uzasadnienie skargi odnosi się do decyzji Wójta Gminy G.
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Z tych wszystkich względów - na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr. 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.