IV SA/Wa 1809/13

IV SA/Wa 1809/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-10-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-08-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Szymańska
Krystyna Napiórkowska
Symbol z opisem
6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne
Lasy
Sygn. powiązane
II OSK 1301/14 - Wyrok NSA z 2016-01-28
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
art 7,11
Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi T. T. i W. T. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] maja 2013 r.– wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 ust. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. nr 1212, poz. 1266 ze zm.) - Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2012 r. Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. w przedmiocie odmowy wydania decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych o powierzchni 0,0900 ha, oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako część działki ewidencyjnej numer [...], obręb ewidencyjny J., gmina P. z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną.
Dyrektor Generalny Lasów Państwowych uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że działka w stosunku do której T. T. i W. T. domagali się trwałego wyłączenia z produkcji gruntów rolnych z przeznaczeniem pod zabudowę jednorodzinną nie jest obecnie objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Na mocy planu miejscowego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Gminy P. Nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. (obowiązującego do dnia 31 grudnia 2003 r.) działka o numerze ewidencyjnym [...] przeznaczona była w części pod drogi krajowe, w części pod tereny łąk i pastwisk.
Organ stwierdził, że wobec braku aktualnego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki, inwestowanie na jej terenie możliwe jest po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie organ wyjaśnił, że badanie przeznaczenia gruntu leśnego w planie miejscowym, który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2003 r. odbywać się może w ramach postępowania uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.), a nie w przypadku rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o wyłączenie gruntu leśnego z produkcji.
Zdaniem organu nie było tym samym podstaw do zastosowania przepisu art. 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Skargę na decyzję z dnia [...] maja 2013 r. Generalnego Dyrektora Lasów Państwowych wnieśli T. T. i W. T.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 11 ust. 4, art. 4 ust. 6 oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Skarżący podnieśli, że organ drugiej instancji nie powołał żadnej podstawy prawnej, z której wynikałoby, że decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji gruntów leśnych wydaje się po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. Nie wynika to również z powołanego przez organ przepisu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Dalej skarżący wywiedli, że skoro działka o numerze ewidencyjnym [...] położona w obrębie J., gmina P. zgodnie z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego została "odlesiona" to możliwe jest wyłączenie tego gruntu z produkcji leśnej. W ocenie skarżących z treści przepisu art. 4 ust. 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wynika, aby miał istnieć ścisły związek pomiędzy zgodą na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej a planem zagospodarowania przestrzennego, jak również, aby przesłanką wyłączenia gruntu było jego przeznaczenie na cele mieszkaniowe w poprzednio obowiązującym planie.
W konsekwencji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzję z dnia [...] października 2012 r. Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P.
Generalny Dyrektor Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Kontrolowana decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2013 r. wydana została w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. z 2004 r. Dz. U. Nr 121, poz. 1266, ze zm.).
Z art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wynika, że przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Grunty rolne i leśne przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne, mogą być wyłączone z produkcji rolniczej lub leśnej po wydaniu na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 ww. ustawy decyzji zezwalającej na takie wyłączenie.
Stosownie do brzmienia art. 11 ust. 1 ustawy wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie.
Pojęcie "wyłączenia z produkcji" zdefiniowane zostało w art. 4 pkt 11 ustawy i oznacza rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów. Wyłączenie z produkcji, jako czynność faktyczna, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy może nastąpić dopiero po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie. Użyte przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 pojęcie użytków, gruntów i gruntów leśnych "przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne" oznacza przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co wynika z treści art. 11 ust. 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1.
Z powyższego wynika, że nie ma w świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych możliwości zezwolenia na wyłączenie z produkcji leśnej gruntu leśnego, jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje takiej możliwości. Stanowisko takie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w stosunku do wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej w wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 674/07 (LEX nr 467518).
Okolicznością bezsporną w sprawie jest fakt, że dla działki objętej wnioskiem o wydanie decyzji o wyłączenie gruntów leśnych z produkcji leśnej nie ma aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co powoduje, że pozytywna decyzja w oparciu o przepis art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie może być wydana.
Skoro skarżący planują na części działki nr [...] wybudować budynek mieszkalny, to w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, muszą uzyskać decyzję o warunkach zabudowy, gdyż zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 647, ze zm.) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W tym miejscu zgodzić się należy ze stanowiskiem organu zajętym w zaskarżonej decyzji, że organ I instancji będzie mógł badać przeznaczenie gruntu leśnego w planie miejscowym, który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2003 r., w sytuacji, gdy zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, otrzyma projekt decyzji o warunkach zabudowy w celu jego uzgodnienia. Natomiast w postępowaniu o wydanie decyzji o wyłączenie gruntu leśnego z produkcji badanie przeznaczeniu gruntu w planie, który utracił ważność, nie znajduje uzasadnienia.
Wobec powyższego, brak jest podstaw do uznania, że w zaskarżonych decyzjach doszło do naruszenia art. 11 ust. 4, art. 4 ust. 6 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.